goryaa กอหญ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เปิดศึก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 796

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2562 14:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปิดศึก
แบบอักษร

แพรรัมภาที่ได้ห้องทำงานส่วนตัวแล้วเดินเข้ามาเช็คว่าทุกอย่างโอเค เธอกำลังสำรวจภายในห้องทำงานที่ถูกยกมาได้อย่างรวดเร็ว

“เป็นไงครับ ชอบไหมพี่ให้เขาจัดให้น้องบีมเลยนะครับ”

ปกรณ์ที่เดินอ้อมมาทางด้านหลังโดยที่แพรรัมภานั้นกำลังก้มลงมองดูเอกสารบนโต๊ะเขารู้สึกเธอช่างสวยหุ่นดี ขาวดูสะโพกที่กลมมนมันช่างเย้ายวนเขาเหลือเกินปกรณ์จ้องสะโพกของเธอที่มันเคลื่อนย้ายไปมาด้วยสายตาหื่นกระหายอยากจะจับลูกเจ้าของบริษัทกิน

“อย่าพึ่ง!! ใจเย็นๆ งานนี้คุณบีมไม่รอดจากแกแน่นอน”

ปกรณ์ที่พูดพรึมพรำเบาในลำคอของตนเอง เขาอยากจะเอาฝ่ามือไปลูบไล้ตรงสะโพกกลมงอนนั้นมาก พร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอ มันช่างยั่วเขาจริงๆ

ปกรณ์ส่งเสียงกระแอมเข้าไปทักทาย แพรรัมภาได้ยินเสียงมาจากทางด้านหลังก็ตกใจ และมองเห็นสายตาที่นายปกรณ์จ้องมองเธอ เธอรู้สึกไม่ชอบสายตาแบบนี้มากๆ มันเหมือนคนโรคจิต

“ขอโทษนะคะ คุณปกรณ์ บีมรู้ว่าคุณเข้าออกบริษัทของป๊าได้ทุกที่ แต่ห้องบีมขอให้มันเป็นส่วนตัว เวลาจะเข้ามากรุณาช่วยเคาะประตูด้วยนะคะ”

แพรรัมภาที่ส่งน้ำเสียงเชิงต่อว่า และสายตาที่ไม่พอใจเอามากๆ ปกรณ์ได้ยินก็รู้สึกเสียหน้านิดๆ ที่เธอพูดต่อว่าเขากลาย ว่าเป็นคนไม่มีมารยาท

“ก็พี่เห็นน้องบีม กำลังยุ่งกับเอกสารอยู่คุุณพ่อของน้องบีมใช้ให้พี่มาช่วยพี่ก็ต้องพยายามดูแล สั่งสอน ให้น้องบีมชำนาญให้เร็วสิครับ เพราะบางที่เราอาจจะได้ทำอะไร อะไรด้วยกันหลายอย่างก็ได้นะครับ”

แพรรัมภาที่ได้ฟังคำพูดและสายตาที่นายปกรณ์ส่งมาให้เธอนี่พ่อของเธอดูไม่ออกเลยเหรอว่านายคนนี้มันไม่น่าไว้ใจ ดูจากสายตาและกิริยาท่าทางที่แสดงออกมา เธอรู้สึกไม่ชอบมากๆ

“ถ้าเรื่องงานก็พอไหว แต่ถ้าเรื่องอื่นบีมบอกเลยว่าอย่าคิดเพราะบีมมีคนที่บีมรู้สึกดีแล้ว”

แพรรัมภามองปกรณ์ที่จ้องมองมาที่เธอ แต่เธอเดาไม่ออกว่าเขาคิดอะไร สายตามันดูไม่น่าไว้วางใจ เธอต้องทนทำงานกับคนนี้เหรอ จะรอดไหมเรา

“พี่รู้ว่าน้องบีมมีแฟนแล้ว แต่สำหรับเรื่องอนาคตของน้องบีม คนที่ตัดสินใจคือพ่อของน้องบีมว่าท่านจะเลือกคนที่ท่านรู้จักสนิทสนมต่อยอดทางธุรกิจได้ กับคนที่เป็นชาวต่างชาติซึ่งท่านไม่น่าจะชอบถึงแม้ว่าจะร่ำรวยแค่ไหน มันก็ขึ้นอยู่กับพ่อของน้องบีมว่าท่านจะเลือกใครมาเป็นสามีน้องบีมในอนาคต พี่มั่นใจว่ายังไงน้องบีมกับพี่ก็ต้องแต่งงานกันอยู่ดี”

ปกรณ์พูดเสร็จก็เดินเข้าไปหาแพรรัมภาแล้วค่อยก้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆแพรรัมภาเห็นสิ่งปกรณ์ทำก็รู้สึกขยะแขยง เธอเริ่มจะทนนายคนนี้ไม่ไหว

“คุณ!! หยุดอยู่ตรงนั้น อย่าคิดแม้แต่จะทำ เพราะตอนจบมันจะไม่สวย”

แพรรัมภาเอ่ยปากเตือนสติแค่วันแรกยังเจอขนาดนี้แล้ววันต่อๆไป เธอจะต้องระวังตัวให้มากคิดๆแล้วก็รู้เบื่อ หรือว่าเราจะเอายัยดาวมาช่วยทำงานด้วยดีไหม ใจเธอพาลคิดถึงเพื่อน

ปกรณ์ที่ส่งยิ้มร้ายๆ ไปให้ยังแพรรัมภา อย่าคิดว่าเขาจะยอมหยุดอยู่แค่นี้ ถ้าพูดกันดีๆ ไม่ชอบ เขาอาจจะต้องทำอะไรสักอย่าง พร้อมกับส่งสายตาท้าทายไปให้แพรรัมภา

“โอเค!! ครับ แต่ยังไงสิ่งที่พี่พูด มันคือเรื่องจริง และน้องบีมเตรียมตัวไปบอกนายคนนั้นได้เลยว่าให้เลิกยุ่งกับน้องบีม ถ้าไม่เชื่อพี่น้องบีมก็คงจะรู้ว่าพ่อน้องบีมกับพี่จะทำอะไร”

แพรรัมภาที่ได้ฟังก็รู้สึกหวั่นๆภายในใจ ถ้านายคนนี้สามารถพูดออกมาแบบนี้ได้ แสดงว่าพ่อของเธอต้องไปตกลงอะไรกันไว้แล้วแน่นอน เธอเริ่มจะเป็นห่วงคนที่เธอรักแล้วสิ เธอจะทำยังไง

ส่วนปกรณ์พูดเสร็จก็เดินออกไปจากห้องพร้อมส่งสายตากวนๆ มาให้เธอ งานนี้เธอจะต้องระมัดระวังให้มากเวลานี้

ส่วนลูอิสที่ได้ให้เจมส์ไปหาข้อมูลธุรกิจของเจ้าสัวสุรศักดิ์กับนายปกรณ์ พอจะได้ข้อมูลคราวๆ เอามานั่งอ่านสิ่งที่เจมส์ไปหามาให้ นี่เจ้าพ่อมาเฟียดีๆ นี่เอง พ่อของเธอมีทั้งธุรกิจที่เปิดเผยก็อสังหาริมทรัพย์แต่ยังมีธุรกิจแฝงที่ร่วมมือกับพ่อนายปกรณ์อีกอันหนึ่งเป็นธุรกิจสีเทา เขาเริ่มรู้สึกห่วงแพรรัมภามากๆ เมื่อพ่อของเธอดึงเธอเข้าสู่ธุรกิจนั้น เธอจะรับมือกับมันไหวไหม มันเสี่ยงมากๆ

“เจมส์นายคิดว่าพ่อของบีม เป็นคนยังไง”

เจมส์ที่ได้สืบเสาะหาข้อมูลพ่อของคุณบีม ซึ่งเขาพอจะรู้คราวๆ ตั้งแต่ตอนที่เจ้านายเขาให้เขามาเชิญคุณบีมไปสเปนตอนนั้น ใจเขาก็รู้สึกหวั่นๆ กลัวเจ้านายเขาจะเป็นอะไร เพราะพ่อของคุณบีมเป็นพวกมีอิทธิพลมากในเมืองไทย

“ผมว่าคุณบีมไม่น่าห่วงมากหรอกครับ เพราะยังไงก็คือลูก แต่สำหรับคุณผมว่าเจ้านายควรระวังตัวไว้ด้วย ผมมีลางสังหรณ์แปลกๆ ว่าพ่อคุณบีมกับนายปกรณ์จะต้องเขามาจัดการคุณแน่ๆ”

ลูอิสนั่งคิดทำไมเขาจะไม่รู้ว่าพ่อของแพรรัมภากับนายปกรณ์คิดจะทำอะไรเขาเคยคุยด้วยมาแล้ว และรับรู้ถึงความรู้สึก น้ำเสียงที่พ่อของเธอส่งมาให้ว่าไม่ชอบเขา

“ฉันก็คิดแบบนั้น เหมือนกันว่าพ่อของบีมกับนายคนนั้นจะต้องรอจัดการฉันแน่ๆ”

ทั้งลูอิสและเจมส์ต่างมองหน้ากัน ใจเขาห่วงแต่แพรรัมภาที่ต้องถูกดึงตัวเข้าสู่เกมนี้ เขาภาวนาให้เธอสามารถตัดสินใจเองได้ และหนักแน่นในความรู้สึกของตัวเอง

“ผมว่างานนี้ คุณลูอิสควรจะต้องปรึกษากับคุณมาร์ตินนะครับ ผมคิดว่าเป้าหมายมันต้องพุ่งมาที่คุณลูอิสแน่ๆ”

ลูอิสพยักหน้าให้กับสิ่งเจมส์พูดถึงแม้เขาจะทำธุรกิจคนละสายกับครอบครัวของแพรรัมภาใช่ว่าเขาจะไม่มีอิทธิพลอะไร เพียงแต่เขาไม่อยากจะใช้มันเอง

คิดๆ แล้วโทรคนรักดีกว่า เขาคิดว่าวันนี้จะไปรับเธอที่ทำงานเอง และต้องการที่จะดูอาณาจักรของเจ้าสัวด้วยว่าเป็นยังไง เขาอยากจะเจอนายปกรณ์อะไรนั่น

แพรรัมภาที่กำลังนั่งศึกษางานต่างๆที่เธอไม่คุ้นเคยกับมันสะเลยแค่วันแรกเธอก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่สำหรับเธอแล้ว สักพักเธอก็เห็นสายเรียกเข้าเป็นคนที่เธอต้องการอยากจะปรึกษาด้วยในเรื่องธุรกิจเธอคิดว่าเขาน่าจะช่วยเธอให้เข้าใจได้

ตื๊ด แพรรัมภากดรับโทรศัพท์ทันที พร้อมกับปรับอารมณ์ที่ตอนนี้เธอรู้สึกเครียดมาก ทั้งนายปกรณ์ที่คอยแต่วนเวียนใกล้ๆ เธอ

“เป็นไงบ้างครับ ที่รัก โอเคไหม”

“คิดถึงคุณมากเลย รู้ไหม ฉันรู้สึกไม่โอเคเลยคะ”

ลูอิสฟังน้ำเสียงของคนรักแล้วพอจะเข้าใจ คนที่ไม่เคยทำธุรกิจมาก่อนมันจะรู้สึกไม่โอเค

“สู้ๆนะครับ มีอะไรปรึกษาผมได้นะ เลิกงานแล้วผมจะไปรับนะครับ”

“คุณจะเข้ามาหาฉันที่นี่เหรอคะ แต่ว่าเออ”

ลูอิสรู้ว่าแพรรัมภาต้องการจะสื่ออะไรถึงเขา แต่สำหรับเขา มันไม่ได้น่ากลัว

“ผมรู้ว่าคุณกลัวอะไร ผมบอกคุณเมื่อเช้าแล้วไง เราจะจับมือกันฝ่ามันไปให้ได้ สำหรับผมคุณคือครอบครัวของผมนะครับ อย่าไปวิตกกังวลอะไรเลย แฟนคุณไม่ใช่คนธรรมดานะครับ”

“คะฉันรู้ แต่ฉันก็กลัวคุณจะเป็นอันตรายฉันไม่อยากเป็นต้นเหตุให้คุณต้องมาเจอสิ่งไม่ดี”

ลูอิสรับรู้ความวิตกกังวลของแฟนสาว แบบนี้แสดงว่าที่นั่นต้องพูดอะไรมาบ้างแล้วแน่ๆ

“เอาน่ามันยังไม่เกิด อย่าพึ่งไปกลัวหรือกังวลอะไรที่มันยังไม่เกิด เดี๋ยวๆ เย็นผมจะพาไปกินของอร่อยแก้เครียดโอเคไหมครับ”

แพรรัมภารู้สึกอบอุ่นภายในใจที่เขามักพูดเสมอว่าเธอคือครอบครัวของเขา และรู้สึกดีที่ตอนนี้เธอมีเขาอยู่ข้างกายในช่วงนี้

“โอเคคะ งั้นฉันรอนะคะ ยังไงถึงแล้วโทรหานะคะ บีมจะรอ”

ลูอิสที่ได้ยินสรรพนามที่แพรรัมภาเอ่ยมาเมื่อครู่รู้สึกดีจัง

“ผมชอบจังเลย คำว่าบีมจะรอ ที่รักอย่าใช้คำว่าฉันกับผมเลยนะ เปลี่ยนมาเป็นบีมเถอะ มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนเราใกล้ชิดกันมากขึ้นที่รัก”

ต่างคุยกันไปสักพัก แพรรัมภาก็วางสายเพราะเธอได้ยินเสียงเคาะประตู

“โอเค แค่นี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวเจอกันคะ”

สักพักประตูก็เปิดออกมีหญิงสาวที่สวยและดูเซ็กซี่ แต่เธอรู้สึกว่าภายใต้ใบหน้านี้มันมีแววตาที่แปลกๆ

“สวัสดีคะ ดิฉันสายป่านเป็นเลขาของคุณปกรณ์ คุณปกรณ์ให้สายป่าน เอาเอกสารพวกนี้มาให้คุณแพรรัมภาศึกษา อาจจะยากสักหน่อยนะคะ สำหรับคนที่ไม่เคยทำงานด้านนี้”

แพรรัมภาเงยหน้าขึ้นไปมอง เลขาที่ดูเชิดๆ ทำตัวและพูดจาเหมือนจะพยายามกดเธอให้ดูด้อย ท่าทางจะร้ายไม่เบา แพรรัมภาคิดในใจนี่เธอเข้ามาทำงานในดงเสือดงสิงห์หรือยังไง

“ขอบคุณนะคะที่เอาเอกสารมาให้ มีอะไรอีกไหมคะ ถ้าไม่มีก็เชิญคะ ส่วนเรื่องที่คุณห่วงไม่ต้องกลัวนะคะ ฉันเป็นลูกเจ้าของบริษัทก่อนจะเข้ามาที่นี่ฉันได้ศึกษามาบ้างแล้ว ว่าควรจะต้องทำอะไรไม่ต้องห่วงนะคะ”

สายป่านได้ยินสิ่งที่แพรรัมภาพูดร้ายไม่เบานะระวังฉันไว้ดีๆ นังแพรรัมภาถ้าฉันจับพ่อของเธอได้ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่

สายป่านเลขาหน้าห้องของปกรณ์ที่แอบมีความสัมพันธ์กันลับๆ เพราะจริงๆ แล้วเธอเป็นเด็กที่เจ้าสัวอุปการะส่งเสียเลี้ยงดูซึ่งเงินที่ได้ในแต่ละเดือนมากพอที่จะทำให้เธอสบายๆ อ้อนเอาใจหน่อยเจ้าสัวก็พร้อมจัดการให้ เธอไม่มีทางที่เสียบ่อเงินบ่อทองไปหรอกถึงแม้เธอจะชื่นชอบปกรณ์ในบทรักที่เร่าร้อนและมอบความสุขให้เธอมากกว่าเจ้าสัวก็ตาม

“งั้นดิฉันขอตัวนะคะ พอดีมีงานอื่นที่ต้องทำอีกคะ”

แพรรัมภามองด้วยหางตา เธอไม่ชอบสายตาคู่นี้เอาสะเลยดูท่าทางสายป่านเหมือนกำลังจะสื่ออะไรบางอย่างมาให้เธอหรือว่า เป็นเด็กที่พ่อของเธอเลี้ยงอยู่ตอนนี้

จนล่วงเลยเวลาเลิกงานไปแล้ว แพรรัมภาก็ยังคงนั่งศึกษางานที่เธอให้ทุกคนเอามาให้ และที่สำคัญเธอไม่แน่ใจในงบบางส่วนที่มันดูเหมือนจะไม่ตรงกับเอกสาร

ตื๊ด ตื๊ด แพรรัมภามองโทรศัพท์ก็เห็นเป็นเบอร์ของลูอิสก็รีบกดรับ

“ว่าไงคะ ถึงไหนแล้ว”

“ที่รัก ผมอยู่ด้านล่างรอคุณนะครับ พอดีข้างล่างเขาไม่ให้ผมขึ้นไปหาคุณ”

แพรรัมภาได้ฟังก็สงสัยใครไม่ให้เขาขึ้นมา และมีสิทธิ์อะไรมาห้าม

“โอเคคะ รอบีมข้างล่างก็ได้เดี๋ยวบีมเก็บของแล้วลงไปหาคะ”

ลูอิสที่ปรายตามอง ผู้ชายที่ยืนจ้องหน้าเขาอย่างไม่เกรงกลัว พอจะเดาได้ว่าคนนี้คือใคร

“โอเคนะครับ ผมมารอรับแฟนผม คุณมีปัญหาอะไรไหมครับ”

ปกรณ์จ้องใบหน้าไอ้ฝรั่งที่มันทำท่าหยิ่งยะโส งานนี้เขาไม่มีทางจะเสียคุณบีมให้มันเด็ดขาด เขาคิดว่าเขาถือไพ่เหนือกว่ามาก เมื่อตอนที่มันโทรขึ้นไปหาคุณบีมเขาได้แจ้งเรื่องไปยังเลขาหน้าห้องคุณลุงแล้ว คิดว่าสักพักคุณลุงก็คงจะลงมา

“ยังไงก็รักษามารยาทหน่อยนะครับ และดูด้วยว่าเจ้าของเขาอนุญาตให้คุณมาที่นี่หรือไม่”

ลูอิสพอจะเดาออกว่าเจ้าของที่นายปกรณ์พูดหมายถึงใคร ซึ่งเขาก็อยากจะเจอหน้าจริงๆ

“ได้ครับ ผมก็อยากจะเจอ ว่าที่พ่อตาของผมเหมือนกัน”

เจ้าสัวเดินลงมาพร้อมลูกน้อง มาทันได้ยินคำพูดของไอ้ฝรั่งมันพูด

“ใครว่าที่พ่อตานาย ฉันไม่รับนายมาเป็นลูกเขยแน่ๆ ฉันจะบอกให้นะว่านายควรจะเลิกยุ่งกับลูกสาวฉันสักที ก่อนหน้านี้เคยเลิกยุ่งไปแล้ว ก็ควรจะเป็นเช่นนั้นต่อ นายไม่ควรกับมายุ่งกับยัยบีมลูกของฉันอฉันจะบอกนายให้ฟังว่า ผู้ชายที่ยื่นข้างๆ ฉันคนนี้ ต่างหากที่จะเข้ามาเป็นลูกเขาของฉัน ส่วนนายฉันไม่ยอมรับ”

เจ้าสัวกับปกรณ์จ้องมองใบหน้าคนที่ยืนอยู่ ที่ส่งสายตาท้าทายกลับมาให้ เหมือนทำท่าไม่แคร์อะไรทั้งนั้นในสิ่งที่เจ้าสัวขู่

แพรรัมภาที่เดินออกมาจากลิฟต์ก็เห็นพ่อของเธอยืนอยู่กับนายปกรณ์ที่กำลังพูดคุยกับลูอิสเธอได้ยินคำขู่ของพ่อเธอเธอจึงรีบก้าวเดินไปยืนเคียงข้างคนรักทันที

“มานานแล้วเหรอคะ”

ลูอิสรู้สึกดีที่แพรรัมภาเดินเข้ามาหาเขาและยืนเคียงข้างเขา แค่นี้เขาก็โอเคแล้ว เขาพยักหน้าให้กับเธอ

“ป๊ามีอะไรกับแฟนของบีมคะ”

เจ้าสัวมองการกระทำของลูกสาว รู้สึกไม่ชอบใจเอามากๆ แต่ต้องพยายามเก็บอาการเอาไว้เขารู้จักลูกสาวเขาดีว่าตอนนี้ควรจะนิ่งไม่งั้นยัยบีมจะแสดงท่าทีต่อต้านแน่นอน

“ทำไมฉันแตะต้องนายคนนี้ไม่ได้เลยหรือไง ส่วนเรายัยบีมเรานะเป็นผู้หญิงก็หัดทำตัวไว้หน้าฉันบ้าง อย่าทำตัวเหมือนคนไม่มีพ่อมีแม่นึกอยากจะทำอะไรก็ทำ ฉันให้มาทำงานเพื่อจะเข้ามาแทนที่ฉัน และฉันมองแล้วว่าใครคือคนที่เหมาะสมที่จะมาเป็นสามีของแกจำไว้”

แพรรัมภาจับมือลูอิสไว้มั่น เธอฟังสิ่งที่พ่อเธอพูด คิดว่าเธอจะยอมให้มันเป็นแบบนั่นเหรอไม่มีทาง

“ป๊า!! เรื่องงานไม่ต้องห่วงว่าบีมจะทำไม่ได้ แต่มีสิ่งหนึ่งบีมขอ อย่ามายุ่งกับชีวิตส่วนตัวของบีม บีมเลือกแล้วว่าใครคือคนที่เหมาะสมกับบีม ป๊าอย่าคิดเอาคนอื่นมาแทนที่ลูอิสเด็ดขาด ถ้าป๊าบีบมากๆ บีมก็จะกลับสเปนกับเขาแน่นอน ไปเถอะคะลูอิส”

เจ้าสัวกับปกรณ์ได้ฟังก็รู้สึกงานนี้เขาควรจะตัดไฟแต่ต้นลม พร้อมทั้งเห็นสีหน้าของไอ้ฝรั่งนั่นที่มันส่งสายตาท้าทายกับมาให้

“ยัยบีม!!! แกอย่าบังคับให้ฉันต้องทำ”

แพรรัมภาได้ยินสิ่งที่พ่อเธอเอ่ย ออกมาจึงหันหลังกลับไปมองและพูดทันที

“บีมคิดว่าบีมพูดชัดเจนแล้ว และบีมหวังว่าป๊าคงจะไม่ไปยุ่งกับคนรักของบีม ถ้าป๊าทำอะไรเขาแม้แต่นิดเดียว ถึงแม้ว่าคนนั้นจะเป็นป๊าก็ตามบีมก็จะไม่ปล่อยไว้แน่นอน”

แพรรัมภาส่งสายตาไปยังพ่อของเธอและนายปกรณ์ เธอมีเลือดมาเฟียอยู่ในตัว ก่อนเธอคิดจะมารับตำแหน่งนี้เธอรู้แล้วว่าจะมีแรงกดดันมากแค่ไหน เธอไม่ใช่คนที่ยอมใครง่ายๆสองพ่อลูกต่างส่งสายตาไปให้กันก่อนแพรรัมภาจะพาลูอิสออกไป

ปกรณ์ที่เห็นกำลังจะเดินไปขว้าง เจ้าสัวดึงแขนไว้พร้อมกับส่ายหน้าว่าปล่อยไปก่อน ปกรณ์รู้สึกอิจฉาที่ไอ้ฝรั่งนั่นมันได้รับความรักจากน้องบีมไปเต็มๆ






แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น