Badberry

ขอบคุณที่กดเข้ามานะคะ

Part 50 : การลงโทษที่ไม่สาสม

ชื่อตอน : Part 50 : การลงโทษที่ไม่สาสม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.7k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2562 22:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part 50 : การลงโทษที่ไม่สาสม
แบบอักษร


ปังงงง!!

ว้ายย...!! กรี๊ดดด...!!

เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของหญิงสาวดังประสานขึ้นพร้อมกันเมื่อทศกัณฐ์ใช้เท้าถีบประตูจนพังพร้อมกับร่างของการ์ดผู้โชคร้ายที่กระเด็นเข้ามาภายในห้อง

“พวกเธอกำลังทำอะไรกัน?!” ร่างสูงใหญ่ตวาดเสียงดังลั่น แววตาแข็งกร้าวเต็มไปด้วยแรงโกรธจนแทบเก็บอาการไม่อยู่สองเท้าก้าวยาวเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่ก้าวก็มาถึงเตียงหลังใหญ่

“พะ..พะ..พี่ทศ” ทิฟฟานี่ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อร่างสูงใหญ่มาประชิดตัว ดวงตากร้าวเหลือบมองเจนนี่ที่นั่งคร่อมอยู่กลางลำตัวของภีมพลอย่างไร้ยางอาย

“กะ..แกเป็นใคร เข้ามาได้ยังไงยะ?!” เจนนี่ถามยักษ์ร้ายอย่างเกรี้ยวกราด

“เจนนี่อย่า!” ทิฟฟานี่พยายามห้ามเพื่อนสาวที่ไม่รู้จักทศกัณฐ์โดยเฉพาะในตอนที่เขาโกรธ แม้แต่ตัวเธอก็ไม่เคยเห็นพี่ชายโกรธมากขนาดนี้มาก่อน

กรี๊ดดด...!!

เจนนี่ร้องเสียงหลงเมื่อฝ่ามือใหญ่จับแขนเล็ก ๆ เพียงมือเดียวดึงตัวหญิงสาวที่นั่งคร่อมภีมพลลอยขึ้นอย่างง่ายดายก่อนเหวี่ยงลงไปบนพื้นราวกับขยะชิ้นหนึ่ง

“ว้ายย...โอ๊ยย!!” เจนนี่ร้องลั่นโอดครวญด้วยความเจ็บปวดราวกับสะโพกกลมจะแตกหักเป็นเสี่ยง ๆ จากแรงเหวี่ยงไปกระแทกกับพื้นห้อง ทับทิมที่นอนทับภีมพลอยู่รีบผละตัวออกอย่างรวดเร็วเมื่อแววตาอำมหิตของยักษ์ร้ายเหลือบมองมาที่เธอแวบหนึ่งก่อนจะหันไปประจันหน้ากับเจนนี่ที่ตัวสั่นด้วยความกลัว ร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวขยับหนียักษ์ร้ายอย่างน่าสงสาร ทิฟฟานี่ได้แต่มองเพื่อนด้วยความกลัวแต่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้

ทศกัณฐ์ก้าวเข้าหาเจนนี่อย่างช้า ๆ ราวกับราชสีห์ที่ต้อนเหยื่อจนจนมุม ฝ่ามือใหญ่ราวกับคมเขี้ยวที่พร้อมขย้ำเหยื่อง้างขึ้นสูงราวกับจะมอบความตายให้กับคนตรงหน้า หญิงสาวใบหน้าเปียกชื้นไปด้วยน้ำตาได้แต่ยกมือไหว้ร้องไห้คร่ำครวญราวกับจะร้องขอชีวิต

“พี่ทศ! อย่า...”

ยักษ์ร้ายชะงักฝ่ามือใหญ่เมื่อได้ยินเสียงตะโกนห้ามของภีมพลที่ไม่ต้องการให้เขาทำร้ายหญิงสาว เพราะจะโดนครหาว่าทำร้ายร่างกายผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้ เขาสะบัดฝ่ามือทิ้งอย่างแรงเพื่อระบายอารมณ์ที่ยังค้างอยู่ก่อนหันหลังเดินตรงไปที่ทิฟฟานี่

“เพี๊ยะ!!”

“กรี๊ดด!”

ฝ่ามือใหญ่ฟาดลงที่ใบหน้าสวยของทิฟฟานี่อย่างแรง ผมยาวสลวยสะบัดตามใบหน้าที่หันด้วยความแรงของฝ่ามือที่ฟาดลงมา แก้มเนียนใสขึ้นรอยแดงตามขนาดมือยักษ์ร้าย หญิงสาวน้ำตาร่วงอย่างไม่ทันได้รับรู้ความเจ็บปวดเพราะความชาของใบหน้า

“นี่เพราะเธอเป็นน้องสาวฉัน!!” ชายหนุ่มบอกเสียงดุอย่างผิดหวังในตัวทิพย์มณี

“พะ..พี่ทศ ฮึก...” ทศกัณฐ์ไม่สนใจเสียงสะอื้นของผู้เป็นน้องสาวเพียงคนเดียวของตัวเอง

“ถอยไป!” ยักษ์ร้ายตวาดเสียงดังลั่นใส่หน้าทับทิมที่ตัวสั่นด้วยความกลัวจนมือเท้าอ่อนไปหมด ร่างเล็ก ๆ ของหญิงสาวค่อย ๆ ขยับลงจากเตียงอย่างคนไม่มีแรง คว้าเสื้อผ้าที่ตกเกลื่อนอยู่บนพื้นหยิบผิดหยิบถูกเอามาปกปิดร่างเล็ก ๆ ของตัวเองไว้

ชายหนุ่มถอดเสื้อคลุมที่สวมอยู่บนร่างใหญ่วางปิดคลุมไปที่ร่างบางที่นอนทรมานด้วยฤทธิ์ยาอยู่บนเตียงหลังใหญ่

“ถ้ายังกล้ามายุ่งกับคนของฉันอีก คราวหน้าพวกเธอจะได้รู้ว่านรกจริง ๆ มันเป็นยังไง...ออกไป!!” ยักษ์ร้ายหันไปมองเจนนี่กับทับทิมแววตาอาฆาต ออกปากไล่ด้วยน้ำเสียงดุดันและน่ากลัวจนทุกคนในห้องสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ หญิงสาวตัวสั่นเทาอย่างน่าสงสารคลานมาคว้าเสื้อผ้าที่ตกอยู่บนพื้นเพื่อสวมใส่แต่ไม่ทันได้แต่เอาเสื้อผ้าน้อยชิ้นของตัวเองปกปิดหน้าอกและของสงวนวิ่งออกไปนอกห้อง ยักษ์ร้ายพยักหน้าให้การ์ดบางส่วนตามออกไปเคลียร์เรื่องข้างนอกให้เรียบร้อย

“แต่งตัวให้เรียบร้อย!” ชายหนุ่มตวาดทิฟฟานี่ที่ยังมีอาการตกใจจนตัวสั่นยังไม่หาย เธอไม่เคยเห็นพี่ชายตัวเองโมโหขนาดนี้มาก่อน แววตาของเขาฉายแววเกลียดชังมองเธออย่างเย็นชาเหมือนเป็นคนอื่น หญิงสาวรีบคว้าเสื้อผ้าที่ถอดทิ้งบนพื้นมาสวมอย่างลวก ๆ ตามคำสั่งของพี่ชาย

“พาเธอไปส่งบ้านให้อยู่แต่ในห้องห้ามออกไปไหนทั้งสิ้นจนกว่าฉันจะสั่ง” ทศกัณฐ์สั่งเสียงกร้าว การ์ดที่อยู่ในห้องโค้งรับคำสั่งอย่างลนลานเพราะเดาอารมณ์ยักษ์ร้ายไม่ถูก

“พี่ทศจะทำแบบนี้กับทิฟนี่ไม่ได้นะคะ!” หญิงสาวหยุดพูดใส่หน้าทศกัณฐ์เมื่อการ์ดคุมตัวผ่านหน้าเขา

“ไปสำนึกผิดซ่ะ เธอจะต้องถูกลงโทษในฐานะที่เป็นน้องสาวฉัน” ยักษ์ร้ายพูดเสียงเหี้ยม ถ้าทิพย์มณีไม่ใช่น้องสาวป่านนี้เขาอาจจะพลั้งมือทำร้ายเธอไปแล้วก็ได้

“พะ..พี่ทศ ช่วยผมด้วย..มะ..ไม่ไหวแล้ว” ร่างบางส่งเสียงกระเส่าอยู่บนเตียงใบหน้าหวานแดงก่ำลมหายใจหอบแรงจนอกบางกระเพื่อมเพราะฤทธิ์ยาที่ยังอยู่กับร่างกายที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย

ควับ!!

ยักษ์ร้ายคว้าผ้านวมคลุมร่างบางตลบพันตัวไว้จนเหมือนดักแด้เพื้อปกปิดเรือนร่างสวยงามไม่ให้ใครเห็นก่อนอุ้มขึ้นพาดบ่า

“เตรึยมรถ“ เขาสั่งการ์ดที่อยู่ในห้องเพื่อพาภีมพลกลับคอนโดให้เร็วที่สุด

“พี่ทศ! พี่ทศ! อืมม..อ๊าา...ผมทนไม่ไหวแล้ว” ร่างบางขยับตัวดิ้นอย่างทรมานในม้วนผ้าห่มหนาจนแทบหล่นจากบ่ายักษ์ร้ายด้วยฤทธิ์ของยากระตุ้นที่อยู่ในร่างกายกำลังออกฤทธิ์เต็มที่ ฝ่ามือใหญ่ของทศกัณฐ์จับเอวบางไว้แน่น

“สั่งคนเปิดห้องชั้นสองเดี๋ยวนี้!” ทศกัณฐ์เปลี่ยนคำสั่งทันที เขาดูท่าคนบนบ่าคงจะอดทนไปไม่ถึงคอนโดแน่

“ครับ” การ์ดที่มีหน้าที่ดูแลคลับรีบวิ่งนำยักษ์ร้ายไปเปิดห้องพักส่วนตัวบนชั้นสองที่เขาใช้พักผ่อนในช่วงที่ต้องมาดูแลคลับ ร่างสูงใหญ่แบกภีมพลที่ดิ้นไปมาขึ้นพาดบ่าอย่างระวัง สองเท้าก้าวยาวเพื่อไปถึงห้องพักให้เร็วที่สุด



::::::::::

ความคิดเห็น