@Alicorn

รับฟังคำติของรีดเดอร์ทุกคนนะคะ 1 เม้น = 1 ล้านกำลังใจ💓💓 @Alicorn🦄

บทที่ 25. ช่วยเหลือ

ชื่อตอน : บทที่ 25. ช่วยเหลือ

คำค้น : @Alicorn

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2562 11:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 25. ช่วยเหลือ
แบบอักษร

Bad of love : รักแลกเลว 

Episode 25 ช่วยเหลือ

. . .

หลังจากเหตุการณ์วันนั้นมาสองวันได้กุญแจซอลและคิงไม่ได้พบปะกันอีกเลย ด้วยเหตุผลของชายหนุ่มคือเรียนหนักและมีสอบแทบทุกวัน แต่ถึงอย่างนั้นคิงก็มาบอกกับกุญแจซอลล่วงหน้าไปแล้ว ซึ่งสาวเจ้าเองทำท่าทีไม่สนใจและนิ่งเฉยเท่านั้น

"ช่วยเขียนรายการให้ทีนะคะ พอดีวันนี้อยู่คนเดียว" ร่างอรชรยิ้มกว้าง ยื้นสมุดโน๊ตให้ลูกค้าที่มาเยือนใหม่ 

วันนี้มารดาหล่อนไม่อยู่ด้วยเพราะต้องทำอาหารเลี้ยงคนในค่ายเนื่องจากมีกิจกรรมพิเศษ กุญแจซอลหล่อนเลยต้องหัวหมุนตอนเที่ยงอยู่คนเดียว และแสดงฝีมือทำอาหารเองกับมือ

"ได้ครับ" สัญญาณตอบรับจากลูกค้าทำให้กุญแจซอลรีบลงมือทำอาหารจากออเดอร์ที่สั่งก่อนหน้าทันที

ฝีมือหล่อนก็ใช่ย่อย! เพียงแต่ไม่ค่อยได้แสดงฝีมือออกมาเท่านั้นเอง 

หล่อนใช้เวลาอยู่นานพอสมควร ทำอาหารและจัดการกับลูกค้าในร้าน แน่นอนโต๊ะก็ต้องเช็ดและเก็บกวาด จานก็กองพูนเป็นภูเขา

"ซอลวันนี้อยู่คนเดียวเหรอ!?" 

ร่างสูงก้าวเท้าเข้ามาในร้านพร้อมกับโพล่งถามเสียงดัง สาวเจ้ากำลังหัวหมุน ยกจานเสริฟลูกค้าเป็นพัลวัน  ใช่! หล่อนไม่ตอบคิงแต่กระนั้นคิงก็รู้ว่าควรทำยังไงเพื่อเรียกร้องความสนใจจากสาวเจ้า 

การให้ความช่วยเหลือกับหล่อนนั่นแหละ

"ทำอะไร?" กุญแจซอลคิ้วขมวดเมื่อคิงเอื้อมมือมาจับจานอาหารจากหล่อน

"เดี๋ยวคิงช่วยนะ ซอลรีบทำสิคนรอเยอะแยะเลย"  พร้อมกับเขาที่ยิ้มแป้นทำท่าทีไม่สนใจใบหน้าที่ขมวดของหล่อนแม้แต่นิด

"อืม" 

กุญแจซอลตอบเสียงนิ่ง ทำหน้าขรึมอย่างที่เคยทำ การกระทำแค่นี้ไม่ได้แสดงให้เห็นว่าคิงจะเป็นแสนดีได้จริงๆ ทุกอย่างต้องใช้เวลา เขาเองอยากพิสูจน์ตัวเองให้หล่อนเห็น และหล่อนเองก็ยอมรับว่ารู้สึกดีที่กลับมาเห็นหน้าคิงอีกครั้ง แม้สมองจะคิดถึงแต่เรื่องร้ายๆที่เกิดขึ้นกับตัวหล่อน แต่ในความคิดแง่ดีของหล่อนก็ยังอยากให้อภัยคิงอยู่ไม่น้อย

เวลาผ่านพ้นไปนานพอสมควร นานจนลูกค้าในร้านทยอยกลับกันไปจนเกือบหมด คิงเปลี่ยนคราบมาเป็นลูกมือกุญแจซอลอย่างเต็มตัว สวมรอยเป็นพ่อค้าได้ในเวลาไม่นาน ยกจานไปล้าง เสริฟอาหาร หรือแม้กระทั่งเก็บกวาดโต๊ะและจดออเดอร์

ร่างบางอมยิ้มมองการกระทำของคิงอยู่ห่างๆเมื่อลูกค้าซาตัวลง 

คิงยังเปลี่ยนไปมาก ทั้งใบหน้าและรูปร่าง แต่เคล้าโครงเดิมก็ยังคงมีอยู่มากเหมือนกัน ร่างหนาอย่างแท้จริงสูงโปร่งมากขึ้นกว่าเดิม ในขณะที่กุญแจซอลหล่อนตัวเท่าเดิม ที่เพิ่มมากขึ้นก็มีเพียงหน้าอกและรูปร่างที่ได้สัดส่วนมากขึ้นเท่านั้น

"หิวจัง" หน้าหล่อหันมาสบตากับกุญแจซอลทั้งที่ในมือล้างจานอยู่ไม่วาง สาวเจ้ารีบเบื้อนหน้าหนีแต่หูหล่อนกลับตั้งใจฟังจับใจความที่คิงพูด

"........."

"พอคิงไม่มีเรียนคิงก็รีบมาที่ร้านของซอลเลยนะ อยู่คนเดียวคงเหนื่อยแย่ แม่ของซอลไปไหนเหรอ?"

"........." กุญแจซอลเงียบ แต่เลือกลงมือทำข้าวผัดทันที ไม่ตอบคำถามของคิง

"แล้วกุญแจฟาละ? ใกล้จะสี่โมงแล้วนี่ซอลจะไปรับไหม คิงจะเก็บร้านให้ซอลบอกมาเลยว่าต้องทำอะไรบ้าง"

"..........."

"ให้คิงไปรับฟาไหม?" 

"ไม่ต้อง!" กุญแจซอลตวัด หันมาพูดกับคิงเสียงดัง 

"ลูกของซอล ซอลดูแลเองได้" พร้อมกับพูดแทงใจดำคิง ที่ทำตัวชายหนุ่มถึงกับนิ่งเงียบไปหลายนาที เผยรอยยิ้มแห้งที่แสนจะจืดจาง แล้วลงมือล้างจานต่อ

กระทั่งเสร็จกิจของแต่ละคน  ข้าวผัดสองจานถูกวางลงบนโต๊ะ กุญแจซอลไม่ใช่คนใจดำอะไรขนาดที่จะไม่สนใจปากท้องของคนที่ช่วยงานตัวเอง คิงเองแอบยิ้มหวังจะได้กินข้าวกับซอลในรอบหลายปี ถึงแม้จะไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่อย่างน้อยก็ยังได้นั่งมองหน้า

"กินข้าว.. สิ" หล่อนชวนเสียงเบา ทว่าร่างสูงได้ยินขักเจนรีบปรี่ตัวมานั่งลงตรงหน้าหล่อนทันที

"หอมจัง~"

".........."

"นานแค่ไหนแล้วนะที่คิงไม่ได้กินข้าวกับซอลแบบนี้?"

"เรื่องบางเรื่องก็ไม่ควรจำ" 

"เหรอ.. ซอลอาจไม่จำแต่คิงจำนะ"

"อืม.. เรื่องเลวร้ายไม่มีใครอยากจำหรอก" มือบางตักข้าวใส่ปากไปเรื่อยๆ พร้อมกับพูดกับคนตรงหน้าอยู่

"ซอลไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?" คิงย้ำถาม

"แล้วซอลต้องรู้สึกอะไรอย่างนั้นเหรอ?" นัยต์ตาใสจ้องมองคิงอย่างเอาคำตอบ

"............" 

และใช่! คิงเงียบไป ก้มหน้าลงฉงนไม่พูดไม่จา ทุกอย่างหยุดนิ่ง กุญแจซอลมองการกระทำคิงที่นิ่งไปก่อนจะเอ่ย

"กินต่อเถอะ" 

"คิงกำลังอยู่ในฐานะอะไรตอนนี้.." จบประโยคซอล คิงรีบแทรกคำถาม

"ไม่มีฐานะ ก็แค่คนที่มาช่วยงานที่ร้านซอลเลยเลี้ยงข้าวเขาเป็นการตอบแทน ต้องมีฐานะอะไรอีกเหรอ ถ้าเป็นเพื่อนซอลคงให้กับคิงไม่ได้" กุญแจซอลอธิบายยาวเหยียด พร้อมกับพูดเสียงแข็ง

"คนรู้จักล่ะ?" คิงถามเสียงเบา

"คนรู้จักที่ซอลกำลังพยายามลืม มีตัวตนอยู่ตรงหน้าแต่ซอลพยายามมองข้าม นี้คือสิ่งที่ซอลคิดอยู่ตอนนี้"

"อ้อ.. อย่างนั้นสินะ" 

คิงยิ้มอ่อน น้ำตาคลอเบ้าอย่างบอกไม่ถูก กุญแจซอลหล่อนเองก็มองนิ่งก่อนจะพูดต่อ

"คิงคงเข้าใจดีแล้วนะ ซอลพูดชัดเจนและไม่อ้อมค้อม"

"ชัดเจน"

"อืม"

"ซอลเปลี่ยนไปมากนะรู้ไหม?"

"แน่นอน ซอลเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวจะให้อ่อนแอเหมือนแต่ก่อนได้ยังไง?"

"แต่ซอลก็คือซอล"

"พอคิง! ไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้วรีบกินให้อิ่มแล้วออกจากร้านซอลเถอะ!" คราวนี้สาวเจ้าพูดเสียงดัง คล้ายกับกำลังโมโห หลังคิงพูดแต่เรื่องที่ไม่เป็นเรื่องสำหรับหล่อน

"เข้าใจแล้ว.. ขอโทษนะ.." 

"อืม" เสียงถอนหายใจพรืดใหญ่หลุดออกจากปอดสองข้างของกุญแจซอล คิงเข้าใจดีว่าเรื่องที่เขาทำไปมันไม่ใช่เรื่องเล็ก และแน่นอนเลยว่าคนที่รับความเจ็บปวดอย่างซอลจะไม่ลืมง่ายๆ

เขาเลย...

เงียบไปเท่านั้น

. . .

#จบตอน

 __________________________________

มาแว๊ววว~ วันนี้อัลลิคอร์นมาเช้า (เหรอ?) อยากบอกว่า ว๊างว่าง55555

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามผลงานไรท์นะคะ ติชมไรท์ได้แต่อย่าด่าไรท์แรงไรท์จิตใจบอบบางเกินไป ฮื่อ~~~~ >\\<

@Alicorn🦄

ความคิดเห็น