Badberry

ขอบคุณที่กดเข้ามานะคะ

ชื่อตอน : Part 49 : ปกป้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.8k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2562 10:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part 49 : ปกป้อง
แบบอักษร


พลั่ก! พลั่ก! พลั่ก!...ตุ๊บ!

“อั๊ก! โอ๊ย!”

“หยุดนะ! อย่าทำเขา!” เสียงแทนไทร้องตะโกนห้ามกลุ่มชายฉกรรจ์นับสิบคนที่กำลังรุมมำร้ายธาวินอย่างบ้าคลั่งเอาเป็นเอาตาย ใบหน้าหล่อแดงช้ำจากหมัดที่รุมต่อยจนเริ่มปูดบวม กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ภายในช่องปาก มุมปากแตกเป็นแผลจนต้องถ่มเลือดในปากทิ้ง

“ถุย!!..”

“เงยหน้าขึ้น!” ชายฉกรรจ์ขยุ้มกลุ่มผมดำของธาวินที่นั่งคุกเข่าหมดแรงกระชากจนใบหน้าหงายขึ้น

“ปล่อยผม!!” แทนไทดิ้นอย่างแรงอยู่ในอ้อมกอดของพีรวัสเพื่อให้หลุดจากการพันธนาการที่น่าขยะแขยง

“ห่วงผัวมากหรือครับคุณแทน” พีรวัสไม่สบอารมณ์อย่างมากที่คนตัวเล็กแสดงอาการเป็นห่วงนักศึกษาหนุ่มอย่างออกนอกหน้า

“ไม่ใช่นะ! เขาไม่...อืมม...อย่า!” ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรเสียงของแทนไทก็กลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อพีรวัสกดปากจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างแรงด้วยความโมโห

“โอ๊ย!...มึงกล้ากัดกูหรอ?!” ชายหนุ่มร้องเสียงดังเมื่อแทนไทกัดเข้าที่ริมฝีปากล่างของพีรวัสกลิ่นคาวเลือดสีแดงสดซึมออกมาจนสัมผัสได้ถึงความเค็ม เขาเงื้องฝ่ามือใหญ่ขึ้นสูงเพื่อทำร้ายคนตัวเล็ก แทนไทเบือนหน้าหลบดวงตากลมปิดสนิทด้วยความกลัว

“อย่า!” พีรวัสชะงักมือไปจากเสียงร้องห้ามของธาวิน

“ก่อนที่จะห่วงคนอื่น! ห่วงตัวเองก่อนเถอะมึง” พีรวัสยิ้มเหี้ยม ฝ่ามือหยาบกระด้างของชายฉกรรจ์ฟาดไปที่ใบหน้าธาวินจนหันไปตามแรงของฝ่ามือใหญ่ เลือดสด ๆ ไหลออกมาตามมุมปากที่บวมเจ่อ

“พอแล้ว...อย่าทำเขา ผมยอมแล้ว” แทนไทบอกกับพีรวัสอย่างยอมแพ้ เขาทนเห็นคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับธุรกิจต้องมาเจ็บตัวเพราะเขาไม่ได้ หรือเป็นเพราะคนคนนั้นคือธาวินเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

“ว่าง่าย ๆ อย่างนี้ตั้งแต่แรกจะได้ไม่ต้องเจ็บตัว” ปลายจมูกโด่งกดฝังไปที่แกมเนียนนุ่มของคนตัวเล็กสูดดมกลิ่นหอมที่เย้ายวนที่เขาหลงใหลตั้งแต่ครั้งแรกที่พบแทนไท

แคว่กก...!!

“คุณจะทำอะไรนะ!” แทนไทร้องโวยวายด้วยความตกใจเมื่ออยู่ ๆ พีรวัสก็กระชากเสื้อยืดเนื้อบางคอลึกและกว้างฉีกขาด ผิวขาวเนียนสะอาดปรากฏต่อสายตาธาวินและกลุ่มชายฉกรรจ์ที่โห่ร้องอย่างชอบใจ ใบหน้าสวยหวานแดงก่ำด้วยความอายที่ไม่สามารถตอบโต้พีรวัสได้

“ก็จะทำให้ไอ้เด็กนั่นมันดูไงว่าเรารักกันแค่ไหน ฮ่า ๆ ๆ” พีรวัสไม่พูดเปล่าฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วร่างเล็ก ริมฝีปากได้รูปบังคับจูบร่างบางที่เบือนหน้าหนีสุดตัว ปลายจมูกโด่งเสียจังหวะฝังไปที่ซอกคอขาวแทน จูบแรกของหนุ่มเวอร์จิ้นอย่างแทนไทเป็นของธาวินไปแล้ว เมื่อเจอจูบที่น่ารังเกียจของพีรวัสทำให้เขาเสียความรู้สึกเป็นที่สุด

“หยุดนะมึง! ปล่อยคุณแทนเดี๋ยวนี้” ธาวินพยายามดิ้นเพื่อสลัดชายฉกรรจ์ที่ล็อคแขนเขาไว้อย่างแน่นหนา

“มึงไม่ต้องมาสั่งกู! แหกตาดูเมียมึงครางบนตัวกูให้ดีก็แล้วกัน”

“อ๊าา!!”

แทนไทครางเสียงดังออกมา อกบางแอ่นขึ้นตามแรงสัมผัสของพีรวัสใบหน้าหวานแดงก่ำน้ำใส ๆ คลอในตาดูยั่วยวนเมื่อปลายนิ้วยาวขยี้ไปที่ยอดอกสีอ่อนอย่างแรงก่อนบีบคลึงหยอกล้อกับอกแบนอย่างชอบใจ

“ยะ..อย่า” แทนไทขอร้องทั้งที่รู้ว่าพีรวัสไม่มีทางหยุด

“หยุดเดี๋ยวนี้นะโว้ยย!!” ธาวินรวบแรงทั้งหมดที่ยังเหลืออยู่สะบัดตัวสุดแรงจนหลุดจากการเกาะกุมของกลุ่มชายฉกรรจ์

ย้ากก...!! พลั่ก!!

“โอ๊ยย...!!”

กำปั้นดุ้นใหญ่ถูกปล่อยเข้าเต็มหน้าพีรวัส ใบหน้าหล่อเข้มหันไปตามแรงหมัดที่ถูกปล่อยไปอย่างแรง เลือดสด ๆ ไหลกลบปากสวยได้รูปจนต้องประคองใบหน้าไว้ เขาแสยะยิ้มอย่างน่ากลัวฟันเรียงสวยแดงฉ่ำไปด้วยเลือดสด ๆ สองแขนของธาวินอาศัยจังหวะที่พีรวัสกำลังมึนกระชากต้นแขนแทนไทดึงเข้ามาอยู่ข้างตัว

“ยังมีแรงเหลืออีกหรือมึง! เฮ้ย...กระทืบพวกมันเอาให้สลบคาตีนพวกมึงไปเลย” พีรวัสตะโกนสั่งลูกน้องด้วยความโมโหอย่างที่สุด ในชีวิตนี้ไม่เคยมีใครกล้าต่อยเขาจนเลือดกลบปากมากก่อน

“คุณแทนระวัง!”

“ธาวิน!”

ธาวินกอดคนตัวเล็กไว้ในแนบอก เขาดันตัวทรุดลงใช้ร่างกายตัวเองบังร่างบางไว้เพื่อกันการทำร้ายจากกลุ่มชายฉกรรจ์ที่กรูกันเข้ามารุมกระทืบเขา ทั้งหมัดทั้งเท้าต่างประเคนมาที่ลำตัวชายหนุ่มอย่างไม่มียั้ง เลือดทั้งเหงื่อกระเด็นเปื้อนแทนไทเต็มไปหมด

“ธาวิน! ธาวิน!”

“ผมไม่เป็นไร...”

ธาวินยิ้มปลอบแทนไททั้งที่เลือดกลบปากใบหน้าขาวเริ่มซีดลงเรื่อย ๆ ก่อนที่ดวงตาที่สะท้อนภาพของคนตัวเล็กจะค่อย ๆ หรี่ลงเรื่อย ๆ พร้อมกับสติสัมปชัญญะของเขา แต่สองแขนแกร่งยังคงกอดแทนไทไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

“ธาวิน! คุณอย่าเป็นอะไรนะ”

“คุณภูริ! คุณตะวัน! ทางนี้ครับ” เสียงการ์ดที่มาพร้อมกับผู้ช่วยและเลขาหนุ่มดังมาจากด้านใน เพียงไม่นานพวกเขาก็มาถึงที่เกิดเหตุและใช้เวลาไม่เท่าไหร่ก็สามารถจัดการเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างเรียบร้อย อย่างน้อยพวกพีวายคงไม่กล้ามายุ่งกับแทนไทและธาวินไปอีกนาน

“ภูริ...ตะวัน...ช่วยธาวินก่อน” แทนไทบอกกับชายหนุ่มอย่างร้อนรน



:::::::::

ความคิดเห็น