ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จอมวายร้ายนายแจสเปอร์

ชื่อตอน : จอมวายร้ายนายแจสเปอร์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2562 23:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จอมวายร้ายนายแจสเปอร์
แบบอักษร


จอมวายร้ายนายแจสเปอร์

            ผู้ชายอันธพาลคนนั้นกัดฟันกรอดจนกรามนูนขึ้นมาเป็นสัน เขายกมือลูบหน้าตัวเองแล้วชี้หน้าฉันด้วยท่าทางที่โมโหสุดขีด

            “ยัยโง่เอ้ย! ทำคุณบูชาโทษชัดๆ”

            ผู้ชายเกเรปรี่เข้ามาหาฉันทำเหมือนอยากจะบีบคอฉันให้ตายคามือ การที่เขาพรวดเข้ามาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียงทำเอาฉันใจหายวาบ

            “จะ… ทำอะไร” ฉันจ้องหน้าเขา เขาก็จ้องหน้าฉัน

            “โง่”

            จู่ๆ เขาก็ใช้นิ้วชี้มาจิ้มที่หน้าผากของฉันอย่างแรงจนฉันเกือบหน้าหงาย

            “พี่แจสเปอร์ หนูขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะคะพี่แจสเปอร์ ขอโทษนะคะ ขอโทษนะคะ”

            วาวาโผเข้ามาดึงมือฉันออกห่างจากนายแจสเปอร์

            “รีบพาเพื่อนโง่ๆ ของน้องกลับบ้านไปให้ไวเลยนะก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ”

            นายแจสเปอร์อะไรนั่นอาฆาตฉันด้วยสายตาของเขา

            “รีบไปกันเหอะมินนี่ พวกหนูขอตัวก่อนนะคะพี่” วาวาดึงฉันอย่างแรงให้เดินตามนางออกห่างจากกลุ่มพวกผู้ชาย

            “อะไรวาวา ทำไมต้องทำเหมือนกลัวผู้ชายคนนั้นด้วย”

            ฉันพยายามขืนตัวจากการดึงของเพื่อนระหว่างที่นางลากฉันพาแทรก เบียดเสียดนักเที่ยวคนอื่นออกมา วาวาเหมือนจะหายเมาเป็นปลิดทิ้ง

            “ยัยมินนี่เอ้ย เธอไปอยู่ที่ซอกไหนของมหาลัยมาเหรอยะถึงไม่รู้จักแถมไม่เคยได้ยินชื่อพี่แจสเปอร์ คนในมหาลัยแค่ได้ยินชื่อนี้พวกเขาก็ไม่มีใครอยากยุ่งแล้ว”

            พอออกมาจากผับได้วาวาก็บอกเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายอันธพาลคนนั้นให้ฉันฟัง

            “หมอนั้นเป็นพวกมาเฟียงั้นเหรอ”

            ฉันชักจะเริ่มสนใจหมอนั่นขึ้นมาบ้างแล้ว เห็นจากเมื่อกี้ทั้งพี่เฟียสและพี่เทพหน้าซีดเป็นไก่ต้มเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าของผู้ชายคนนั้น มีแต่พี่เจไดเท่านั้นที่กล้าตอแยด้วย แต่ก็ถูกเล่นงานซะล้มหงายไป

            “…” วาวาทำหน้าแหยๆ

            “ฉันก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงให้เธอฟังดี เอาง่ายๆ เลยนะเขาเล่ากันว่าใครก็ตามที่กล้ามีเรื่องกับพี่แจสเปอร์มักจะมีจุดจบไม่สวยสักคนเดียว บางคนก็หายออกไปจากมหาลัยเฉยๆ โดยไร้ร่องรอย บางคนก็ถูกซ้อมปางตาย ที่เธอทำเมื่อกี้เท่ากับรนหาที่ชัดๆ เลยยัยมินนี่”

            “โห เลวชะมัด ฉันไม่กลัวหรอก คนอะไรหน้าตาก็ดี” ฉันส่ายหน้าไปมา

            “ยังทำมาพูดดีอีก รีบไปกันเหอะแท็กซี่มาแล้ว”

            “วาวาแล้วพวกพี่เจไดละ เราจะปล่อยไว้แบบนั้นเหรอ”

            “โอ้ยแม่คุณ เอาตัวเองให้รอดก่อนดีไหมมินนี่ เธอก็เห็นแล้วนี่ว่าขนาดผู้ชายตัวโตสามคนยังทำอะไรพี่แจสเปอร์ไม่ได้เลย มาเร็ว”

            วาวาเปิดประตูรถแล้วดึงฉันให้ขึ้นรถตามไปด้วย

            ฉันมองไปบริเวณหน้าผับจนกระทั่งรถแท็กซี่พาฉันกับวาวาห่างออกมาจนมองไม่เห็น

            “นายแจสเปอร์”

            ฉันทวนชื่อของผู้ชายร้ายกาจคนนั้น

            ‘ยัยโง่เอ้ย! ทำคุณบูชาโทษชัดๆ’

            เสียงของนายแจสเปอร์ตามมาหลอกหลอนในหัวของฉัน

            “เอ๊ะ! อะไรคือทำคุณบูชาโทษงั้นเหรอวาวา มันแปลว่าอะไรบอกฉันหน่อยสิ”

            ฉันหันไปถามวาวา

            “มันเป็นสุภาษิตไทย ก็หมายความประมาณว่า… ทำความดีแต่ได้รับผลรับที่ไม่ดี”

            วาวาอธิบาย

            “เมื่อตอนอยู่ในผับนายแจสเปอร์ชี้หน้าฉันแล้วก็บอกว่า ยัยโง่เอ้ย ทำคุณบูชาโทษชัดๆ แล้วสิ่งที่เขาทำมันเป็นเรื่องดีตรงไหนกันฉันงงไปหมดแล้ว”

            วาวาพิงหลังกับเบาะทำท่าเหมือนคนจะหมดแรง

            “คืนนี้ซวยจริงๆ เลยพี่เจไดอุตส่าห์ชวนมาเที่ยวแท้ๆ เห้อ”

            “วาวาเล่าเรื่องของผู้ชายที่ชื่อแจสเปอร์ให้ฉันฟังอีกได้ไหม คืนนี้เธอไปค้างที่ห้องฉันก็ได้ นะ นะ”


ความคิดเห็น