บ่ายสอง
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6 ยายแก่ทีเด็ด NC18+++

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 ยายแก่ทีเด็ด NC18+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.4k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2562 21:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 ยายแก่ทีเด็ด NC18+++
แบบอักษร

            เวลา 5 โมงเย็นของวันศุกร์ท้องฟ้าในยามนี้ยังคงสว่างเห็นเมฆฟูฟ่องลอยอยู่เป็นกลุ่มๆ สีของดวงอาทิตย์เข้มขึ้นเหมือนไข่ดาวลูกโต  ปราสาทหลังงามโดดเดี่ยวตั้งตระหง่านมาหลายร้อยปีในช่วงหลังๆ ถูกปรับปรุงบ่อยครั้งจึงดูใหม่อยู่เสมอ

            “เธอบอกว่า 5 โมงเย็นแต่ก็ไม่คิดว่าจะเป๊ะขนาดนี้หรอก”  ฟอลคอนกำลังเปิดประตูรั้วให้หญิงสาวที่เจอกันเมื่อหลายคืนก่อนเข้ามา  วันนี้เซลีนยังอยู่ในชุดเดรสเรียบๆ ผมถูกทักเปียแล้วรวบขึ้นอย่างเรียบร้อยเช่นเดิมและด้านหลังมีกระเป๋าเป้ใบใหญ่สำหรับเดินป่าสะพายอยู่

            “5 โมงเย็น”  เซลีนย้ำ

            “อ่าหะ...เข้าใจแล้ว  เอากระเป๋ามาเดี๋ยวถือให้”  ฟอลคอนยื่นมือไปรับกระเป๋าก่อนจะขมวดคิ้วกับน้ำหนักของมัน  “เอาอะไรมาบ้างเนี่ย  แล้วหอบมาได้ยังไงหนักขนาดนี้”

            “ที่บ้านมาส่ง”

            “ก็ยังดี”  ฟอลคอนพยักหน้าแล้วเดินนำเธอเข้าบ้าน  “ฉันให้แม่เตรียมห้องไว้ให้แล้ว”

            “แคมป์ไฟก็ต้องนอนเต็นท์สิ”  เซลีนเอ่ยน้ำเสียงติดจะแปลกใจเล็กน้อย  เธอพกหม้อสนามกับกาแฟซองมาด้วยนะ

            “ก็จริง”  ฟอลคอนเห็นด้วย  แต่ปีศาจอย่างพวกเขาก็แค่นอนเป็นพิธีเพื่อเอาบรรยากาศเท่านั้นแหละ

            เพราะความที่มาบ้านคนอื่นเป็นครั้งแรกด้วยมารยาทอันดีเซลีนจึงเข้าไปทักทายเจ้าบ้านอย่างลิซ่าและแล้วเธอก็ค้นพบว่านายหญิงของบ้านนี้เป็นเจ้าแห่งฮาเร็มตัวจริง  พฤติกรรมน่าเอาเยี่ยงอย่างอย่างยิ่งเพราะถ้าเป็นแบบนี้ชีวิตคู่ก็จะไม่น่าเบื่อสินะ  เซลีนคิดว่าหากถึงวันไหนที่เธอคิดจะมีครอบครัวก็ลองทำแบบนี้ดูบ้าง

            “น่ารักจังเลย”  ลิซ่ามองสาวน้อยอย่างเซลีนเหมือนมองงานศิลปะ  เพราะไม่ว่าจะกวาดตามองไปส่วนไหนของเด็กสาวคนนี้ก็ให้ความรู้สึกที่เรียกว่า  ผู้ดี  สูงค่า  สง่างามไปทุกกระเบียด

            “ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ  ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ”  เซลีนตอบกลับอย่างสุภาพเหมือนได้รับการอบรมมาดีจากที่บ้านจนมาร์กทอดถอนใจว่าไม่อยากให้คนดีๆ แบบนี้มาคลุกคลีกับพวกหยาบช้าปากหมาสันดานงูพิษอย่างลูกชายเขาเลย

            “เดี๋ยวคืนนี้อยู่เล่นแคมป์ไฟเหนื่อยก็มานอนในบ้านนะ”  อีธานได้เตรียมห้องชั้นสองใกล้ๆ ลิซ่าให้เรียบร้อยแล้ว  “อยากได้อะไรก็มาบอกลุงแล้วกันนะครับ”

            “ได้ค่ะ”  เซลีนไม่แก้ความเข้าใจผิดที่อีธานแทนตัวเองว่าลุงเพราะเธอมั่นใจว่าจะหาปีศาจสองพันปียังยากดังนั้นคนพวกนี้ต้องอายุน้อยกว่าเธอเป็นรอบ  แต่ในเมื่อเธอมาในฐานะของเพื่อนลูกชายพวกเขาดังนั้นให้พวกเขาแทนว่าลุงว่าป้าคงถูกต้องอย่างที่สุดแล้ว

            ตกเย็นฟ้ามืดบริเวณส่วนอันกว้างขวางด้านหน้าคฤหาสน์ก็มีกองไฟขนาดย่อมๆ ที่กำลังลุกจนสว่างจ้าท้าแสงจันทร์  เต็นท์หลังใหญ่ถูกตั้งไว้สองเต็นท์ให้ดูเข้าบรรยากาศ  มาสเมลโล่หอมหวานถูกย่างไฟและเมื่อตกดึกสงัด  หนึ่งปีศาจคุณหนู  หนึ่งปีศาจสายแว้นและสองหมาแฝดปีศาจก็เริ่มสุมหัวเล่าเรื่องผีกัน

            “น่ากลัวเป็นบ้าเลย”  อลาสกันกับโดเบอร์ทำท่าขนลุกซู่เมื่อฟอลคอนเล่าเรื่องผีในโรงเรียน  ถึงแม้เรื่องนี้จะเล่าเป็นครั้งที่สี่ในรอบยี่สิบปีแต่พวกเขาก็ยังสนุกกับมันอยู่ดี  โดยเนื้อเรื่องมีใจความคร่าวๆ ว่าเด็กนักเรียนมัธยมลืมการบ้านไว้ใต้โต๊ะเรียน  พอดึกๆ จะหยิบขึ้นมาทำก็เพิ่งนึกได้จึงรีบกลับไปเอาที่โรงเรียนแล้วเรื่องราวสั่นประสาทก็เกิดขึ้น

            “ตี 2 เพิ่งจะทำการบ้านนี่เป็นเด็กนิสัยไม่ดีเลยนะ”  เซลีนขมวดคิ้ว  เพิ่งนึกได้ว่ามีการบ้านตอนตี 2 เด็กคนนี้ใช้ไม่ได้จริงๆ

            “คนเราก็ต้องมีความขี้เกียจกันบ้างแหละ  ทำตอนตี 2 มันจะแปลกอะไร”  ฟอลคอนเถียง

            “แต่ตี 2 ออกจากบ้านมันอันตรายนะ  ถ้ามันฉุกเฉินหลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ พ่อกับแม่มีไว้ประดับบ้านเหรอ”  ปีสาวสาวสองพันปียังคงไม่เข้าใจ

            “ไปกันหลายคนมันจะน่ากลัวได้ยังไงเล่า”  ปีศาจสายแว้นชักจะหงุดหงิด

            “ยอมถูกลงโทษตอนเช้าดีกว่าเกิดเรื่องไม่คาดฝันดีกว่านะ  มนุษย์นี่ช่างย้อนแย้งจริงๆ ไม่กลัวอันตรายแต่กลัวครูดุ”  เซลีนสรุปปิดท้าย  เธอไม่รู้หรอกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงไหมแต่ว่าคนแบบนั้นออกจะใจกล้าไปอยู่บ้างจริงๆ

            “..........”  ปีศาจหนุ่มทั้งสามถึงกับพูดไม่ออกเถียงไม่ได้และดูเหมือนเรื่องนี้แก๊งแคมป์ไฟในวันศุกร์จะไม่มีใครหยิบยกมาเล่าไปอีกร้อยปีให้หลัง

            เมื่อเข้าสู่ช่วงค่อนคืนเวลาตี 3 เรื่องผีถูกเล่าวนจนครบทุกคนพวกเขาจึงไม่มีอะไรทำอีก  สุดท้ายฟอลคอนที่ยังไม่พอใจกับท่าทีเอื่อยเฉื่อยของเซลีนก็ผุดไอเดียท้าทายขึ้นมา

            “เธอว่ายน้ำเป็นหรือเปล่า”

            “ฉันเคยทำแต่แบบนี้”  เซลีนตะกุยมือท่าลูกหมาตกน้ำให้ฟอลคอนดู

            “แบบนั้นก็ถือว่าว่ายเป็น  มาแข่งกันถ้าเธอแพ้ต้องบอกเคล็ดลับแต่งรถให้ฉันด้วย”  มาร์กหน้าด้านอย่างไรให้นับไปเลยว่าฟอลคอนมากกว่าอีกสองเท่า  เรื่องนี้ฟังดูแล้วเหมือนรังแกผู้หญิง  แต่ทว่าเพราะเห็นหนทางชนะเขาก็พร้อมคว้าไว้อย่างไม่สนอะไรทั้งนั้น  ไม่ใช่ว่าตอนนี้ผู้หญิงมักออกมาเรียกร้องสิทธิ์เท่าเทียมหรอกหรือ...เขาก็ให้แล้วไง

            “อืม...”  หญิงสาวตกลงแบบไม่ต้องคิด  การแข่งขันช่วยกระตุ้นเลือดเธอได้นิดหน่อยเพื่อขจัดความเบื่อ

            “ถ้าเธอชนะจะเอาอะไรก็ได้...ถ้าฉันมี”  ความปากพล่อยเพราะคิดว่าตนเองไม่มีทางแพ้ทำให้ชายหนุ่มขุดหลุมใส่ตัวเองไปเรียบร้อย

            สระว่ายน้ำใกล้แปลงแครอตของมาร์กที่ถูกขุดสร้างมาตั้งแต่เมื่อเกือบ 40 ปีก่อนและถูกบำรุงใช้งานบ่อยๆ ครั้งนี้ก็ถูกใช้งานอีกครั้ง  เซลีนเปลี่ยนมาใส่เสื้อยืดกางเกงผ้าขายาวที่ตั้งใจใช้เป็นชุดนอน  ส่วนฟอลคอนง่ายกว่ามากเพราะเขาเพียงถอดเสื้อโชว์สัดส่วนของชายหนุ่มที่โตเต็มวัย

            ร่างสูงสง่าและไหล่กว้างแม้จะมีลายมัดกล้ามเด่นชัดตรงหน้าท้องและต้นแขนทว่าตัวเขาก็ยังดูเพรียวบางไม่ล่ำสัน  หากให้บรรยายออกมาอย่างตรงตัวคงต้องใช้คำว่าสะโอดสะองคงจะถูกต้องที่สุด

            “จากขอบสระนี้ไปถึงอีกฝั่งนะ”  ชายหนุ่มวอร์มร่างกาย  กางเกงขาสั้นเกาะหมิ่นแหม่ตรงสะโพกจนเห็นร่องวีชัดแจ่มเจ๋วถูกกระตุกเชือกมัดให้แน่นขึ้นอีกนิด

            “อย่าแพ้เล่า  ดูผู้หญิงว่ายน้ำก็เพลินตาดีอยู่หรอกแต่เซลีนไม่ชวนเพลินเท่าไหร่  ฉันไปหาอะไรกินก่อนนะ”  โดเบอร์กระซิบบอกเพื่อนเพราะแม่สาวน้อยคุณหนูนั่นเล่นใส่ปิดยันคอจะเอาอะไรมาให้จินตนาการ  ส่วนอลาสกันก็เพียงตบไหล่เพื่อนให้กำลังใจก่อนจะตามฝาแฝดไป  แน่นอนว่าเป้าหมายไม่ใช่เพื่อของกินอย่างที่ปากว่าเพราะพวกเขากำลังจะเริ่มปฏิบัติการพังเสาน้ำแข็งต่างหาก

            “ฉันจะนับหนึ่งถึง 5 เพื่อต่อให้เธอก่อน  นี่เป็นความเห็นใจเดียวจากฉันที่เป็นผู้ชายเข้าใจไหม”  ฟอลคอนลงน้ำขณะมองเซลีนที่ค่อยๆ กระทดตัวลงแล้วเกาะขอบสระเอาไว้เพราะเท้าแตะไม่ถึง

            “อืม...”  เซลีนพยักหน้าอีกครั้งก่อนจะออกตัวเมื่อชายหนุ่มให้สัญญาณ

            จ๋อม! ๆๆๆ

            เสียงหญิงสาวตะกุยน้ำเคลื่อนตัวไปข้างหน้าทำให้ฟอลคอนยิ้มได้ใจ  เขานับหนึ่งถึงห้าก่อนจะออกตัวว่ายตามด้วยช่วงแขนเรียวยาวและท่าที่ได้มาตรฐานนักกีฬา

            ชายหนุ่มวาดมือและสะบัดแกว่งขาพุ่งไปด้านหน้าเหมือนลูกธนู  สายตาจดจ้องแผ่นหลังเล็กๆ ที่กำลังตะกุยน้ำเหมือนลูกหมาตะกายหาฝั่ง  แต่ทว่าผ่านไปครึ่งทางเขาก็ยังเห็นแผ่นหลังเธออยู่ในระยะเท่าเดิม  เขาจึงจ้วงว่ายให้เร็วขึ้นแต่ไล่ให้ตายก็ยังตามไม่ทัน

            จ๋อม! ๆๆๆ

            เสียงตะกุยน้ำของเซลีนลอยเข้าโสตประสาทของฟอลคอนตลอดเวลา  จวบจนหญิงสาวแตะขอบอีกฝังแล้วเกาะเอาไว้พร้อมหันมามองเขาด้วยท่าทีเฉยเมยเหมือนรู้อยู่แล้วว่าต้องชนะทำให้ชายหนุ่มสบถคำหยาบออกมา

            “เธอโกงนี่!”

            “ตรงไหนที่โกง”  เธอขมวดคิ้ว

            “ไหนว่าได้แค่ท่าลูกหมาไง”

            “แล้วที่ทำอยู่ไม่ใช่เหรอ  ฉันเคยว่ายน้ำอยู่ 2 ครั้งในชีวิต  ครั้งแรกเพราะเหม่อเลยเดินเผลอตกลงไปในสระที่บ้านจึงได้รู้ว่าท่านี้เอาตัวรอดได้  ครั้งที่สองฉันสอนหมาที่บ้านให้ว่ายน้ำซึ่งแค่ 5 นาทีมันก็ว่ายได้แล้ว”  เธอพูดประโยคยาวๆ เป็นครั้งแรกไม่นับการเล่าเรื่องผี

            “แต่...แต่...”  ชายหนุ่มตีมือใส่น้ำไปมาเพราะหาอะไรมาเถียงไม่ได้  ตอนนี้โล่งใจนักหนาที่สองหมาแฝดไม่อยู่ดูความอับอาบของเขา  “ขออีกรอบ...ฉันขอแข่งอีกรอบ”  เขาท้าอีกหน

            “อืม...”  เธอพยักหน้าแต่ครั้งนี้กลับไม่ได้สิทธิ์แบบต่อให้ก่อนอย่างเช่นนับหนึ่งถึงห้าของชายหนุ่มอีกแล้ว

            จ๋อม! ๆๆๆ

            เสียงนี้สั่นประสาทฟอลคอนแบบสุดๆ เพราะสุดท้ายแล้วมือเล็กๆ ที่แตะขอบสระกับแผ่นหลังที่เขาตามกวดไม่ทันยังตราตรึง

            ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ  สายลมจากป่าสนพัดหวีดหวิวหนุ่มน้อยอายุครึ่งร้อยนั่งกอดเข่าเหม่อมองดวงดาวทั้งที่เสื้อไม่ใส่...แพ้ยับ

            เซลีนที่นั่งกอดเข่าเป็นเพื่อนอยู่ข้างๆ ก็แหงนหน้ามองท้องฟ้ากับเขาเช่นกัน  เธอน่ะไม่เข้าใจอารมณ์เด็กหนุ่มสมัยนี้นักหรอก  เศร้าตัดพ้อพระจันทร์เหงาเหม่อมองดวงดาว  แต่ว่านะตกลงแล้วเจ้าฟอลคอนคนนี้เป็นอะไรกันแน่เพราะหลังแพ้เธอในรอบที่สี่  เขาก็ปีนขึ้นจากสระเงียบๆ แล้วมานั่งเหม่อแบบนี้

            “จะเอาอะไรพูดมาเถอะ”  ชายหนุ่มปากยื่นเหล่มองคนไม่ทุกข์ไม่ร้อนเพราะได้รับชัยชนะอย่างอิจฉา

            “ขอจูบทีหนึ่งสิ”  เซลีนขอตรงๆ

            “น้ำเย็นมันทำให้เธอประสาทหลอนเหรอ!!”  ฟอลคอนตกใจจนผงะ

            “นายบอกว่าจะขออะไรก็ได้”  เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย

            “มันก็ใช่อยู่หรอก  ว่าแต่ดีปคิสหรือเปล่า”  เขาไม่รู้หรอกว่าทำไมเธอถึงขอแบบนั้น  แต่ให้จูบก็จูบสิ

            “อืม...เขาบอกว่าเวลาจูบจะหลั่งสารหนึ่งออกมาให้ตื่นเต้นเลือดสูบฉีด”

            “เธอจะแสวงหาความเร้าใจไปถึงไหนหะ  ชีวิตมันหน้าเบื่อขนาดนั้นเลยเหรอ”  ฟอลคอนโวยวายขณะที่ตัวก็เอนลงนอนกับพื้นเพราะเซลีนคลานมาทาบทับ  “อย่านานนักล่ะ  ใช่ว่าร่างกายฉันใครจะได้แตะง่ายๆ เสียเมื่อไหร่”

            “อืม...สองนาทีก็น่าจะพอ”  หญิงสาวจับไหล่ชายหนุ่มเอาไว้สองข้าง  เข่าคร่อมอยู่บริเวณข้างลำตัวของเขา  แล้วเธอก็เล็งปากสีอ่อนบางเฉียบนั่นแล้วกดจูบลงไปอย่างไม่ลังเล

            แต่การกระทำครั้งนี้ใช่ว่าเธอทำอะไรไม่คิดเสียหน่อย  สองพันปีมานี้เธอค่อนข้างแห้งแล้งทางด้านจิตใจอยู่มากจริงๆ  อันที่จริงอาทิตย์ก่อนเธอเคยขอเด็กอายุ 18 คนหนึ่งจุ๊บปากอยู่  แต่เพราะเขาอ่อนเดียงสาจนเกินไปแค่ปากแตะปากก็หน้าแดงเขินอายจนเธอไม่กล้ารังแกเขาอีก  ยายแก่อย่างเธอก็มีสติยั้งคิดอยู่บ้างว่าเขายังเด็กนัก  ดังนั้นพอเป็นฟอลคอนแม้จะยังอ่อนเยาว์กว่าอยู่ก็จริงแต่ก็ยังดีกว่าเด็ก 18 นั่นล่ะมั้ง

            เซลีนจูบเก้ๆ กังๆ กดย้ำๆ ก่อนที่เธอจะเพิ่มแรงบดขยี้จนฟอลคอนยอมเปิดปากให้เธอสอดลิ้นเข้ามา  ชายหนุ่มตกตะลึงนิดหน่อยที่มันรู้สึกดีเป็นบ้า  เขาขยับตอบรับลิ้นเล็กๆ ในปากของตนเองอย่างเผลอตัว  สัมผัสนุ่มนิ่มของเธอมีรสอ่อนหวานเหมือนหน้าตาของยัยคุณหนูผู้รากมากดีอยู่มากจริงๆ  มันสร้างความตื่นเต้นและชุ่มฉ่ำไปทั่วร่างของเขาได้อย่างไม่น่าเชื่อ

            ฟอนคอนยกมือรวบเอวเล็กแล้วดึงให้ทาบทับลงบนตัวเขาอย่างแนบแน่น  ปากเริ่มเป็นฝ่ายขยับขบเม้มกลีบปากนุ่มนิ่มอวบอิ่มของเซลีนเสียเอง

            หญิงสาวที่ถูกเขาจูบตอบซึมซับรสชาติและสัมผัสแปลกใหม่อย่างเต็มที่  ลิ้นของเขาหนากว่าเธอแต่กลับบิดพัวพันตาติดเธอไม่ลดละ  ริมฝีปากเธอกับเขาบดขยี้กันจนแทบจะเป็นเนื้อเดียว

            “2 นาทีแล้ว”  เซลีนผงกหัวขึ้นหอบหายใจ  สายเล้นน้ำลายจากมุมปากเขาและเธอยืดเชื่อมโยงกันจนหญิงสาวเผลอตวัดลิ้นเลีย

            วินาทีที่ลิ้นเล็กๆ นั่นตวัดมายังมุมปากเพื่อขจัดคราบน้ำลายจนขาดออกจากกันฟอลคอนก็เหมือนขาดสติไปด้วย  เขาจับเธอพลิกลงไปด้านล่างแล้วบดขยี้ปากอิ่มนั่นใหม่อีกครั้งและครั้งนี้เขาเป็นฝ่ายตักตวงเอาจากเธออย่างบ้าคลั่ง  เขาจูบเหมือนคนกระหายอยากที่แม้แต่ลมหายใจเธอเขาก็จะช่วงชิงมาทั้งหมด

            เซลีนใจเต้นกระหน่ำอย่างไม่เคยเป็นเมื่อถูกจู่โจมเข้าใส่  เธอคล้องแขนกับคอของเขาขณะที่เนื้อตัวเปียกปอนของคนทั้งคู่เสียดสีกันไปมา

            ฟอลคอนใช้มือฟอนเฟ้นบีบนวดหน้าอกอวบบนเสื้อยืดที่เปียกจนบางใส  ความอวบหยุ่นล้นมือพาให้สติเขาเตลิดเปิดเปิงไปไกล  ขณะที่ช่วงส่วนตั้งแต่เอวลงไปเขาจัดการให้เธอแยกขาออกเพื่อที่เป้ากำลังเป้งนูนของเขาจะเสียดสีกับส่วนอ่อนนุ่มของเธอได้เต็มที่

            เซลีนดันเขาออกเมื่อเธอรู้สึกแปลกๆ ตรงส่วนบอบบางใจกลางความรู้สึกเพราะมีอะไรแข็งๆ มาดุนดันแม้จะมีกางเกงกั้นกลางอยู่

            “อีกนิด...”  ฟอลคอนกัดฟันซบหน้าลงซอกคอเธอแล้วดูดดึงผิวขาวเนียนนุ่มนั่นจนขึ้นสีขณะที่สะโพกเยาโยกส่ายบดเบียดไปมา

            กางเกงเปียกชื้นของหนุ่มสาวกลายเป็นอุปสรรคเดียวในยามนี้แต่ทว่าฟอลคอนกลับไม่สนใจมันนัก  เขาเริ่มขยับสะโพกกระแทกเป้าของเขาไปชนกับส่วนนุ่มนิ่มนั่นอย่างเอาเป็นเอาตาย

            ปั่ก!!...ปั่ก!!...ปั่ก!!

            “มันแปลกๆ...”  เซลีนมีสีหน้าดูไม่ดีนักใบหน้าเรียบเฉยเสมอของเธอเริ่มมีขึ้นสีแดงระเรื่อ

            “รู้สึกแย่เหรอ”  ชายหนุ่มก็รู้ว่าตนเองสันดานต่ำอยู่มากจริงๆ แต่ทว่าเขาหยุดสะโพกไม่ได้เลย  ทั้งๆ ที่สัมผัสกันเพียงแค่ภายนอกเขากลับรู้สึกดีจนแทบคลั่ง  ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยนอนกับผู้หญิงอันที่จริงยกสิบนิ้วขึ้นมานับยังไม่พอด้วยซ้ำว่าเขานอนกับสาวๆ ไปกี่คนแล้ว  ตอนนี้บางคนยังอยู่อาศัยในบ้านพักคนชราด้วยซ้ำ

            “ห่างไกลคำว่าแย่พอสมควร  แต่ตรงนั้นเหมือนมันจะมีอะไร...”  ไหลออกมา...เธอยังไม่ทันพูดจบเขาก็จูบเธออีกครั้ง

            ฟอลคอนกระแทกสะโพกอัดเข้าใส่เธอรัวๆ นิ้วเขาสอดประสานกับนิ้วเธอเอาไว้ทั้งสองข้าง  เขาบีบมือเธอแน่นขึ้นเพื่อส่งสัญญาณกลายๆ แล้วเธอก็บีบมือตอบ

            ปั่ก!!...ปั่ก!!...ปั่ก!!

            ชายหนุ่มอัดสะโพกกระแทกกระทั้นอีกไม่กี่ทีเขาก็ลุกขึ้นพร้อมกระชากขอบกางเกงลงแล้วควักแก่นกายลำใหญ่ออกมาสาวชักรูดรัวๆ

            “ฮึม!...”  ฟอลคอนคำรามในลำคอเสียงต่ำก่อนที่เขาจะตัวกระตุกแล้วรูเล็กๆ กลางปลายป้านก็ฉีดพุ่งของเหลวบางอย่างใส่หน้าอกของเซลีนและบางส่วนยังมีกระเด็นไปถึงคางเล็กๆ และมุมปากของเธอด้วย

            “ดีอ่ะ”  ชายหนุ่มดึงเธอให้ลุกขึ้นมานั่งก่อนจะจูบหน้าผากเนียนแรงๆ ทีหนึ่งเพื่อขอบคุณ

            เซลีนจะอ้าปากพูดแต่คราบน้ำขาวๆ ที่อยู่ตรงมุมปากก็หลุดเข้าไปให้เธอได้ลิ้มรสนิดหน่อย  “...ปะแล่มๆ” 

            “ก็อย่ากินเข้าสิไป”  เขาดึงมือเธอออกเมื่อเธอปาดคราบบนอกด้วยปลายนิ้วเพื่อจะชิมอีกครั้งให้แน่ใจ

            “ผู้ชายชอบแบบนี้เหรอ  มักมาก”  เธอดีดนิ้วไปยังปลายหัวหยักที่ยังห้อยต่องแต่งของเขา  ทั้งที่มันกำลังจะเหี่ยวลงแต่ขนาดก็ดูดุดันอยู่มากเหมือน...กระบอกไฟฉายเดินป่าที่เธอพกมา

            เพียะ!

            เพียงดีดไปทีเดียวอย่างไม่ยั้งคิดของเซลีน...

            “อ่า!!...จะฆ่ากันหรือไง”  ฟอลคอนกุมลูกชายอย่างน้องงูยักษ์ที่เพิ่งคายพิษแล้วรีบยัดมันกลับเข้ากางเกงน้ำตาคลอเบ้า

            “เจ็บเหรอ?”  เซลีนลูบหัวเขาอย่างปลอบประโลมเหมือนโอ๋เด็ก

            “ให้ฉันดีดคืนไหมเล่า...พ่อไม่แค่ดีดเฉยๆ แน่จะทั้งจ้วงทั้งจิ้มเลย”  ชายหนุ่มถลึงตาก่อนจะลากเธอลงสระเพื่อล้างตัวจะได้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า  เขาจุ่มเธอลงน้ำเหมือนกำลังซักผ้าปากก็ขู่ไปด้วยเพราะความโมโห  “ฉันชนะเธอครั้งหน้าเมื่อไหร่จะขอเอาอย่างเดียว  เช้าเย็นต่อเนื่องจนเธอได้ร้องขอชีวิตแน่”

            “อ๋อ...”  เธอพยักหน้ารับรู้ในใจก็คิดว่าเด็กคนนี้ทำไมถึงถือสายายแก่อย่างเธอนักนะ  เจ็บนิดหน่อยก็อาฆาตแรงนัก  แต่เธอก็เป็นผู้ใหญ่มากแล้วจึงไม่ต่อปากต่อคำด้วย

            “ว่าแต่เดี๋ยวเธอจะไม่ยอมโผล่หัวมาอีก...บ้านอยู่ไหนเดี๋ยวไปส่ง”  เขาจูงมือเธอเข้าบ้านทั้งที่ตัวยังเปียกปอนเพื่อไปส่งที่ห้องที่พ่ออีธานเตรียมไว้ให้

            “ขอบใจมาก”  เซลีนแปลเจตนาเขาว่าเป็นความหวังดีจึงลูบเป้าเขาทีหนึ่งเพื่อปลอบใจงูพิษที่เธอทำโทษไปเมื่อกี้

            “ต้องขอบใจฉันสิ”  ฟอลคอนถอยหลังกรูดไอ้งูพิษที่สงบอยู่ก็แทบจะลุกชูคอ

            “ขอบใจๆ”  เซลีนดึงแก้มของชายหนุ่มเล่นแล้วก็รู้สึกนี่ว่าคือความบันเทิงเล็กๆ น้อยๆ อย่างหนึ่งเพราะจู่ๆ เธอก็อารมณ์ดีขึ้นมา

            “เธออย่าทำเหมือนฉันเป็นเด็กสิ”  ฟอลคอนปากกระตุกก่อนจะดันให้เธอเข้าห้องแล้วปิดประตูให้

            ส่วนเซลีนไม่ได้ติดใจอะไรเพราะสำหรับเธอแล้วเขานั้น...เหมือนลูกไก่เพิ่งเกิดของแท้เลย

            ฟากห้องของเซลีนแสนเงียบสงบโดยมีห้องลิซ่าพักอยู่ไม่ไกลนัก  ทว่าหอคอยสูงของชั้นสี่กลับมีหมาสองตัวและเจ้าหญิงน้ำแข็งกำลังถูกละลายโดยที่เสาน้ำแข็งพันปีไม่ได้ถูกโค่นแต่ถูกลูกสาวสุดที่รักหลอกจนหัวหมุน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}