Puchii

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สุดท้ายกลายเป็นเธอ ตอนที่ 2 : #กันต์ไวท์

ชื่อตอน : สุดท้ายกลายเป็นเธอ ตอนที่ 2 : #กันต์ไวท์

คำค้น : Puchii

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 705

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2562 11:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สุดท้ายกลายเป็นเธอ ตอนที่ 2 : #กันต์ไวท์
แบบอักษร

สุดท้ายกลายเป็นเธอ 

ตอนที่ 2 : #กันต์ไวท์ 

นักเขียน : Puchii 

- ไวท์ - 

“สบายนะมึง เดี๋ยวกูไปทำธุระก่อน” พี่กันต์ผลักหัวผมไปทีหนึ่ง แล้วหันมาบอกผม 

“เคพี่ เย็นนี้ จะกลับมากินข้าวไหม”ผมถาม เพราะจะได้จัดการเรื่องอาหารถูก 

“เดี๋ยวกูดูก่อนว่ะ ไว้ไลน์หา มึงจัดของไปก่อนเหอะ ไม่ต้องฟิต” พี่กันต์พูดกับผมพร้อมผลักหัวผมมาอีกที 

“ครับ....ครับ”  พอพี่กันต์ออกไป ผมก็เข้าไปจัดของในห้อง เพลินเลยครับ แม่เตรียมของมาให้เยอะเลยครับ 

ไม่ต้องซื้ออะไรใหม่นะเนี่ย ผมจัดของไปเรื่อยๆ ผมจัดของเข้าที่ ตอนมาถึงรู้สึกว่าห้องที่พี่กันต์ให้ผมอยู่ 

กว้างอยู่นะครับ แต่พอเจอของที่แม่ผมขนมาห้องเหมือนจะเล็กไปเลย 

ตือดึ่ง 

ผมเดินไปหยิบมือถือมาดู ก็เห็นเป็นพี่กันต์ไลน์มา 

Chanakan >> มึงมีเงินติดตัวอยู่ใช่ไหมว่ะ 

มีพี่ จะเอาไรเปล่า << WhiteBG 

Chanakan >> เออ ไปซื้อของมาทำกับแกล้มหน่อยดิว่ะ ไอ้เมฆจะไปแดกเหล้าด้วย 

เค ผมจัดชุดใหญ่เลยนะ << WhiteBG 

Chanakan >> จัดเลย งบพันนึง 2 ทุ่มกูเข้าไป ตอนเข้ามามึงเห็นตลาดตรงใกล้ๆคอนโดใช่ป่ะ 

เห็นพี่ เดี๋ยวจัดให้  << WhiteBG 

มาวันแรกก็มีเจ้ามือเลี้ยงเหล้าเลยครับ ผมออกไปซื้อของจัดการทุกอย่างเสร็จทันเวลาพอดี ยังเหลือเวลาให้ผมไปอาบน้ำก่อน ออกมาผมก็นั่งเล่นเกมส์รอ 

- กันต์- 

แกร๊ก 

“อ่าว ไอ้ไวท์ แม่งหลับว่ะ” ไอ้เมฆที่เดินนำเข้าห้องไปก่อนหันมาบอกผม 

“เหนื่อยมั้ง ปล่อยมัน” ผมบอกแบบนั้นก่อนวางของแล้วเดินไปดูในครัว ทุกอย่างจัดเตรียมไว้เรียบร้อย 

“เอาไงว่ะ” ไอ้เมฆเดินตามมาถาม 

“แดกที่ระเบียงแล้วกัน” ผมบอกมันก่อนยกของไปที่ระเบียง ปล่อยให้ไอ้ไวท์นอนหลับอยู่ที่โซฟา 

“ปิดระเบียงด้วย...เดี๋ยวไวท์แม่งตื่น” ผมบอกไอ้เมฆที่ยกของตามมาวางที่โต๊ะ 

“มึงไม่ปลุกมันเหรอว่ะ?” ผมหันไปมองที่ไอ้ไวท์ที่นอนอยู่ที่โซฟา 

“ให้แม่งนอนเหอะ เพิ่งมาถึงเมื่อตอนสายๆ น่าจะออกจากบ้านกูมาตั้งแต่เช้า” ผมบอกมันแล้วหันไปชงเหล้า 

ก่อนจะนั่งลงตรงข้ามกับไอ้เมฆกำลังตักกับแกล้มเข้าปาก 

“ไอ้ไวท์แม่งทำกับข้าวอร่อยจริงๆว่ะ...มันมาเรียนนิเทศทำไมว่ะ เป็นเชฟนะรุ่ง” ไอ้เมฆหันมาพูดกับผม 

“โตมาในวงเหล้าพวกเรานี่หว้า...ไม่มีฝีมือดีได้ไง” ผมพูดและมองไปที่มัน ไม่ได้เจอมันนานเหมือนกัน 

เพิ่งสังเกตุว่าตอนนี้มันโตขึ้นกว่าตอนที่ชอบมาหาผมที่บ้านเยอะมาก สมัยที่ผมยังอยู่ ม.ปลาย มันชอบมานอนเล่นบ้านผม ตอนนั้นมันเพิ่งจะ 14-15 เอง เป็นเด็กผู้ชายตัวผอมๆ ดำๆ ตอนนี้มันสูงขึ้นเยอะเลย ไม่ผอมแห้งเหมือนเดิม แถมยังขาวขึ้นมาก 

ทำให้ผมคิดถึงโอมห์มันก็ขาวแบบนี้ แต่ตัวเล็กกว่าไอ้ไวท์ มึงหายไปไหนของมึงว่ะ ไอ้โอมห์!!.... 

“มึงโอเคไหมว่ะ” เมฆถามผมเหมือนรู้ว่าผมกำลังคิดถึงใครอยู่ ผมมองหน้ามันแล้วแค่นยิ้มให้มันกับสิ่งที่กำลังรู้สึกอยู่ 

“เอาอะไรมาโอเค มันหายไป ตามหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ เหี้ยสุดๆเลยแหละตอนนี้” ผมพูดอย่างที่รู้สึก 

“เชียงใหม่มันก็ใหญ่นะมึง หาบ้านมันไม่เจอก็ไม่แปลก” มันพูดแล้วก็ยกแก้วกระดก 

“หึ แม่งบางทีก็โมโหตัวเองว่ะ จริงๆ ก็กูรู้ว่ากูเองก็ไม่เคยใส่ใจ แต่กับมันเนี่ยก็ถือว่ากูใส่ใจสุดแล้ว แต่แม่งคงยังไม่มากพอว่ะ กูไปหามันก็เดาจากที่เคยคุยโทรศัพท์กับมันตอนมันกลับบ้าน แต่ก็ไม่ช่วยกูเลย รู้ว่าอยู่ในซอย ซอยชื่อเหี้ยอะไรยังไม่รู้เลย” 

“ใจเย็นดิมึง กูไม่น่าถามเลย” ผมยกแก้วดื่ม เพราะแม่งเจ็บใจ มึงทำแบบนี้ทำไมว่ะโอมห์ 

“ลองนิ่มหายไปบ้างดิ” ผมพูดกับมัน มันถึงกับสำลักเหล้าที่กำลังกระดกลงคออยู่ 

“ไอ้เหี้ย พูดเหี้ยไรเนี่ย เออกูเข้าใจว่ามึงรู้สึกยังไง เป็นกูก็เครียด แต่ไม่ต้องยกตัวอย่างแบบนี้ก็ได้มั้ง” มันบอกผมหน้าแดงที่สำลักเหล้าขึ้นจมูก 

“นั่นมึงแค่ชอบมันนะ มึงบอกมึงรู้สึก แล้วแบบกู คนที่นอนอยู่กับกู แล้วอยู่ๆหายไป หายไปเลย ไม่บอก 

แม่งกูบอกมึงได้เลยคำเดียว เจ็บสัด คิดไม่ถึงว่าจะเจ็บขนาดนี้ กูไม่รู้กูควรคิดยังไง มันจะทิ้งกู จะเลิก มันป่วย หรือมันตาย  กูควรคิดอะไร กูก็ไม่รู้” ไอ้เมฆยกกำปั่นมาต่อยแขนผมเบาๆ 

“กันต์...มึงจะดราม่ามากไปหละ กูถามเพราะกูห่วงนะ ไม่ได้จะซ้ำมึง รู้สึกผิดเลยกู” มันบ่น ผมก็เลยเงียบ 

ที่พูดกับมันแบบนั้น เพราะผมก็แค่ระบาย ผมวนเวียนคิดอย่างที่พูดมาเดือน ๆ แล้ว ผมนั่งกินไปเรื่อยๆ 

เมฆมันก็ไม่ชวนผมคุยต่อ มันก็กินเหล้าไป นั่งเล่นมือถือไปเรื่อยๆ ส่วนผมก็คิดวนเวียนเรื่องโอมห์ที่พยายามโทรหายังไงก็ไม่ติด ไปตามหาก็ไม่เจอ โดยไม่เข้าใจเหตุผลที่อยู่ๆมันก็หายไป.... 

——————- 

TBC....วันนี้ลงแค่นี้ก่อนน้า เดี๋ยวรีบปั่นมาต่ออีก จะรีบมาต่อเร็วๆ ค่ะ 

ขอกำลังใจบ้างน้า...เรื่องนี้ตั้งใจจะเขียนเรื่องของคนที่ไม่ได้คิดว่าจะรักแต่ก็รักกัน 

พี่กันต์ของเรามีปมนะ แฟนเขาหายไป ไปตามหาก็ไม่เจอ เศร้า เมา ร้องไห้ น่าสงสาร.... 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น