@I am_novice

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บันทึก ตอนที่ ๙ + ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๙ + First Love ตอนที่ 0

ชื่อตอน : บันทึก ตอนที่ ๙ + ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๙ + First Love ตอนที่ 0

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มิ.ย. 2562 22:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บันทึก ตอนที่ ๙ + ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๙ + First Love ตอนที่ 0
แบบอักษร

​(บันทึกของคุโด้ ชินอิจิ ตอนที่ ๙ ปะทะชายชุดดำ ยกที่หนึ่ง) 

การช่วยคลี่คลายคดีในครั้งนี้จบลงด้วยดีอีกเช่นเคย.....พอคลี่คลายเสร็จปุ๊บพวกสื่อมวลชนก็หาขอทำการสัมภาษณ์เหมือนเดิม และกว่าจะจบการให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนก็เป็นเวลาที่ดวงตะวันลาลับขอบฟ้าไปเสียแล้ว 

ฮึก ฮึก 

เสียงสะอึกร่ำไห้ของเพื่อน 

"โธ่เลิกไห้ได้แล้ว....."ชินอิจิช่วยปลอบโยนเพื่อนสมัยเด็กของด้วยความห่วงใย 

พอรันเริ่มสงบใจให้เย็นลงได้แล้วก็หันมาพูดกับเพื่อนสมัยเด็กของปรากฏว่าเขามาพาเธอมาการโชว์จัดแสดงมายากลของพวกมือใหม่ ในช่วงชุลมุนเพราะจำนวนคนที่ห้อมล้อมมากมายนั้น ตัวของชินอิจิกับไคโตะก็เริ่มมหกรรมการปลอมตัวของกันและกัน 

ไคโตะปลอมตัวเป็นชินอิจิดูการแสดงมายากลกับรัน ส่วนชินอิจิที่ปลอมตัวเป็นไคโตะก็เริ่มทำตามแผนการปั่นหัวพวกองค์กรชุดดำ อันไปประกอบไปด้วยยีนและวอดก้าที่ในขณะนี้พวกเขาเริ่มลอบทำการซื้อขายสินค้าบางอย่างในมุมๆ หนึ่งของสวนสนุก TROPICAL LAND แห่งนี้ด้วยใจที่ลุ้นระทึกว่าเอสแมนจะปรากฏตัวออกมาหรือไม่ 

ที่ข้างๆ ชิงช้าสวรรค์วอดก้าเดินตัวเบาๆ อย่างมาดเท่เข้ามาทักทายผู้ชายร่างอ้วนคนหนึ่งที่กำลังกอดกระเป๋าเดินทางไว้แน่นแนบชิดกับลำตัวของเขา 

"รอนานมั้ย...คุณผู้จัดการ"วอดก้าเข้าทักทายชายผู้กระเป๋าที่ภายในบรรจุเงินสดเต็มไปหมด 

ชายผู้ถือกระเป๋าก็ผู้ด้วยความสั่นกลัว 

"ฉันมาคนเดียวตามที่สัญญา!!" 

วอดก้าชายหนุ่มผู้มอบความตายเขยิบเข้าไปใกล้กับชายร่างอ้วน 

"ฉันรู้ว่าแกมาคนเดียว ฉันขึ้นรถไฟเหาะดูแกอยู่ไง" 

ชายร่างอ้วนก็รีบตอบอย่างทันควัน 

"เอาออกมาเร็วๆ เข้าสิ" 

วอดก้าก็ยังลีลาลากถ่วงชายร่างอ้วนเข้าไปอีก 

"ไม่ต้องรีบร้อน....เงินต้องมาก่อนสิ...." 

ชายร่างอ้วนได้ยินดั้งนั้นแล้วเขาก็รีบเปิดกระเป๋าและภายในกระเป๋ามีเงินอยู่เต็มไปหมด และเขาก็รับSD Card(ในมังงะและอนิเมะมันเป็นฟิลม์แต่เพื่อให้ทันกับยุคสมัยผมเปลี่ยนเป็นSD Card แทนนะครับ) จากวอดก้าที่ภายในเป็นหลักฐานที่ว่าบริษัทของชายร่างอ้วนแอบลักลอบซื้ออาวุธเถื่อน ซึ่งตัวของชินอิจิรู้ตัวล่วงหน้าก่อนอยู่แล้วก็เลยแอบมองที่ห่างไกลออกไปเล็กน้อย 

แต่กับเป็นยีนที่เซนต์ของเขาเตือนให้เขาจะต้องระวังตัวให้ดีเพราะการซื้อขายนี้อาจจะมีปัญหาได้ ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ตัวอยู่ให้แล้วระวังตัวแต่เมื่อรู้มันก็สายไปเสียแล้ว 

"อ๊าก!!??........."เสียงร้องอันเจ็บปวดของเขายีนดังขึ้นอย่างสั่นสะเทือนไปถึงพวกวอดก้าที่กำลังการซื้อขายสินค้า 

วอดก้ารู้ถึงความผิดปกติและทำการซื้อขายอย่างรวดเร็วเดินมาตามเสียงร้องของชายผู้ซึ่งเป็นลูกพี่ของเขาที่ในขณะนี้กำลังนอนกุมกล่องดวงใจของเขาอยู่ด้วยใบหน้าที่เจ็บปวดอย่างสาหัส และไม่สามารถเอ๋ยเป็นคำพูดได้เลยแม้อต่คำเดียว 

ในขณะที่ยีนกำลังนอนเจ็บปวดอย่างดิ้นทุลนลุลายอยู่นั้น เขาก็นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ 

*********** 

ตอนนั้นยีนกำลังเดินอยู่บริเวณรอบนอก เพื่อตรวจสอบว่ามีหนูแอบเข้ามาให้อาณาเขตพื้นที่นี้หรือป่าว แต่เขากับไม่พบเจออะไรเลยจนกระทั่งหันเห็นกล่องถ่ายวีดีโอตัวหนึ่งที่มันมาจุดที่ผิดแปลกไป เพราะมีถูกมัดติดอยู่กับกิ่งต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งภายในพื้นที่ป่าที่อยู่ใกล้กับบริเวณที่มีชิงช้าสวรรค์ติดตั้งเอาไว้อยู่ 

"เสร็จกัน!?..."ยีนพึ่งรู้ตัวว่าพวกเขาพลาดท่าไปเสียแล้ว และเดินไปตามเกมของเอสแมนที่วางกับดักล่อพวกอขาออกมา 

เขาก็คิดว่ามันช่วยไม่ได้และพยายามจะทำลายกล่องถ่ายวีดีโอนั้นทิ้งซะด้วยการใช้ปืนพกที่เขาพกติดตัวทำลายมันซะเลย แต่ใครมันจะทันได้คิดในณะที่เขาเล่งปืนไปที่กล่องวีดีโอเจ้าปัญหานั้น เขาก็พลาดท่าไปเสียแล้ว 

วิ๊วววววว........!!? 

เสียงแหวกอากาศด้วยความเร็วอย่างของสิ่งหนึ่งมันพุ่งเอามาชน ณ จุดๆ หนึ่งที่ยีนไม่เคยคาดคิดมาก่อนนั้นก็กล่องดวงของเขานั้นเอง และกว่าเขาจะรู้สึกตัวความเจ็บปวดมันก็แล่นสู่หัวสมองของมันสั่งการให้ลงไปนอนคุดคู้อยู่บนพื้นหญ้าไปเสียแล้ว 

ห่างออกไปเล็กน้อย.....ที่ๆ ยอดนักสืบม.ปลายยืนอยู่ ณ ในขณะนี้ เขาเห็นภาพตรงหน้าได้อย่างชัดเจนโดยผ่านการกล้องส่องทางไกลที่ไคโตะ เพื่อนร่วมอุดมการของเขาเป็นผู้จัดเตรียมเอาไว้ให้หมดแล้ว และไม่ว่าจะเป็นกล่องถ่ายวีดีโอที่ถูกวางตามจุดต่างๆ ที่คาดว่าพวกองค์กรชุดดำที่จะมีการซื้อขายสินค้า ล้วนแล้วเป็นไคโตะ หรือ จอมโจรคิดเป็นคนจัดการให้ทั้งหมด 

ส่วนนักสืบม.ปลาย เขามีหน้าที่แค่คอยปั่นหัวพวกชุดดำก็เพียงพอแล้ว 

"อ้าว...เห้ย!?....ไหงเป็นงั้นไป....เราแค่ต้องต้องขว้างลูกเบสบอลเพื่อขัดขวางการทำลายกล่องวีดีโอ....ทำไม?....มันไปโดนจุดนั้นได้อ่ะเนี้ย?.....ไม่เห็นเข้าใจ?....."คุโด้ ชินอิจิ รู้สึกงงงวยเป็นอย่างมากเขาแค่ต้องการขว้างลูกเบสบอลให้มันไปโดนปืนของยีนที่เขาก็เล่งยิงอยู่ แต่ไม่รู้เป็นเพราะการคอนโทรลลูกของอ่อนเกินไปหรือว่าเป็นเพราะดวงของยีนไม่ดีกันแน่ 

วอดก้าที่รีบวิ่งเข้าตาตื่นพอเห็นลูกพี่ของเขานอนอยู่พื้นอย่างเจ็บปวด เขาโมโหเป็นอย่างมากคำรามออกมาอย่างโกรธแค้น 

"เอสแมน!!??.....ฉันต้องฆ่านายให้ได้!!....." 

แต่ยังไม่ได้ทำอะไรมากนักวอดก้าลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้นหญ้าสลบไสลไม่ได้สติข้างๆตัวของยีนที่กำลังเจ็บปวดอย่างสาหัสอีกรอบหนึ่ง และใรครั้งนี้การขวางลูกเบสบอลของชินอิจิตรงเป้าไม่ได้พลาดเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว 

ถามว่าทำไมวอดก้าถึงได้นอนสลบไสลได้ เพราะในขณะที่เขานั้นกำลังหัวร้อนและมองหาตัวของเอสแมนว่าเขาอยู่ที่ไหน และด้วยความที่เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยรอบคอบสักเท่าไหร่เขาไม่ทันได้เห็นลูกเบสบอลถึงมันกำลังพุ่งตรงทางเขา 

กว่าเขาจะรู้ตัวสติของเขาๆก็ค่อยจางหายไปทีล่ะน้อย แต่คนมันซวยเอาอะไรมาฉุดก็ฉุดไม่อยู่เมื่อลูกเบสบอลที่ไปกระทบกลางหน้าผากของวอดก้าดันมีแบล็คสปิน มันลอยโด่งและตกลงมาจากที่สู้ด้วยแรงโน้มถ่วงของโลกลงไปกระทบด้านหลังศีรษะของยีน ที่ในขณะนี้นอนกุมมือบริเวณจุดนั้นของเขาอยู่ และใครมันจะคาดคิดว่าเขาเจ็บตัวไปอีกเป็นรอบที่สอง 

"อ๊าก....!!??"เสียงร้องที่ดังก้องรอบนี้ด้วยเรียกตำรวจจากบริเวณใกล้เคียงให้เข้ามาดูเขา 

มีหรือที่เด็กหนุ่มนักสืบจะอยู่เขาซับเกียรหมาวิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว 

สารวัตรเมงูเระที่ตอนนี้ที่ยังไปได้กลับไปที่กรมตำรวจได้ดังยินเสียงร้องของยีนรู้สึกหอนใจไม่ดี เขารีบวิ่งมาต้นเสียงแต่ไม่รู้ว่าความซวยของเทพแห่งความตายอย่างคุโด้ ชินอิจิ ทำงานหรือเป็นเพราะเขาอ้วนมากเกินไป เขาลื่นล้มเพราะไปเหยียบลูกเบสบอลที่ตกอยู่บริเวณนั้น 

เจ้ากรรมลูกเบสบอลอันเป็นที่รักของยีน มันกระเด็นขึ้นสูงลอยโด่งไปหาเขาอีกรอบตามแรงเตะของสารวัตรเมงูเระในตอนที่เขาสะดุดลื่นล้มลงไปนอนกับพื้นหญ้า 

ยีนที่ที่เริ่มอาการเจ็บเริ่มทุเลาลงเริ่มขยับลุกขึ้นยืนกับเห็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิดอีกครั้ง "เป็นมันอีกแล้วเหรอเนี้ย...แสดงว่ามันยังแอบเฝ้ามองเราอยู่" เขารู้ตัวแล้วคราวนี้เขาจะไม่พลาดอีกเป็นครั้งที่สอง 

เขาก้มลงไปหยิบไม้เบสบอลที่ตอนแรกเขาเตรียมเอาไว้ขึ้นมาถือด้วยมือขวาเตรียมพร้อมจะลูกสวนกลับไป แต่เจ้าลูกเบสบอลเจ้ากรรมมันลอยบนอากาศนานมาก ยีนกะจังหวัดเหวี่ยงไม้พลาด ลูกเบสบอลไปโดนด้านบนของไม้เบสบอลมันกลับช่วยแรงหมุนของลูก ให้หมุนเร็วขึ้นพุ่งตรงไปยังดั้งจมูกของยีนจนเขาต้องเจ็บปวดเป็นรอบที่สามของวัน 

พรวด!! 

เลือดกำเดาพุ่งออกปลายจมูกของยีนจำนวนมากทำให้เขานอนสลบไสลไปอีกคนหนึ่ง แต่กับก่อนที่เขาจะหมดสติเขากับได้ยินเสียงบางอย่าง 

"แล้วเราค่อยพบกันใหม่ จากเอสแมน" 

************ 

(รูปแบบที่หนึ่งเส้นทางสู่ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๑๔ บอดี้การ์ดสาวผู้น่ารัก) 

เขาที่ทำการปลอมตัวและทำการแยกตัวออกมาจากเจ้านายของฉันในตอนนี้ พวกเราสองคนได้ทำตามแผนการที่วางแผนเอาไว้ว่า พวกเราจะปั่นหัวพวกชายชุดดำแต่มันก็มีขอผิดพลาดเกิดขึ้น เมื่อตัวของนักสืบหนุ่มผู้ซึ่งต้องการฉันเป็นผู้หญิงของเขา.....เริ่มขว้างลูกเบสบอลแต่แทนที่มันจะพุ่งเป็นเส้นตรง แต่ลูกมันดันปรับเปลี่ยนแทนเองตามใจชอบ 

การขว้างลูกเบสบอลในลักษณะแบบนี้ เราเรียกมัน Moveing Fastball เป็นการขว้างลูกที่จะทำให้ผู้ตีลูกด้วยยากเพราะไม่กะจังหวะการตีไม่ค่อยถูก 

"ชิ...ทำไมมันถึงออกมาแบบนี้...เสียแผนหมด!?"เขาบ่นขึ้นมาอย่างหัวเสีย และฉันก็ไปอธิบายลักษณะการขว้างลูกของเขา เพราะเขาเป็นชายหนุ่มที่รู้จักเบสบอล แต่ไม่รู้อะไรเลยที่มาความเกี่ยวข้องกับเบสบอลแม้แต่อย่างเดียวรู้แค่ถ้าตีลูกออกนอกสนามที่ว่าโฮมรันแค่นั้นเอง 

เขาขอบคุณฉันด้วยสัมผัสที่อ่อนโยนบริเวณกลางหน้าผากของฉัน 

"พี่สาวของผมน่ารักที่สุดเลย..." 

เขายิ้มอย่างอ่อนโยนกับฉัน จนเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นอีกครั้งลูกเบสบอลไปตกใส่หลังศีรษะของชายผมยาว จนเขาได้กรีดร้องอย่างเจ็บปวดจนทำให้เกิดการมาถึงของกลุ่มบุคคลที่ไม่ควรสมควรมาในตอนนี้เช่น สารวัตรเมงูเระ 

แต่ดูเหมือนสวรรค์จะเต็มใจเมื่อสารวัตรอ้วนลื่นล้มด้วยลูกเบสบอลที่กระเด็นมาจากการตกกระทบกับหลังศีรษะของชายผมยาว แล้วมันกลับไปหาชายผมยาวอีกครั้ง และคราวนี้เขาทำตัวของเองด้วยการเหวี่ยงไม้พลาดจนลูกเบสบอลมันเปลี่ยนทิศทางไปกระทบถูกดั้งจมูกของเขาเองนอนสลบไสลไม่ได้สติจนถึงบัดนี้ 

ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดตรงหน้าของพวกเรา 

"เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ไง...ราวกับมีใครบางคนเขียนบทเอาไว้อย่างนั้นล่ะ....."เขาพูดออกยิ้มๆ ก่อนเดินเข้ามากอดฉันจากด้านหลังอย่างแนบแน่น และพูดกับฉันเบาๆ 

"คืนนี้หลับฝันดีนะครับ...คุณพี่สาว" 

************* 

(ความรักครั้งแรกของนักวิทยาศาสตร์ ตอนที่ 0 เพื่อรักเธอแล้วฉันยอมแลกได้ทุกสิ่ง)(รูปแบบที่สาม) 

ผมมีชื่อว่าคุโด้ ชินอิจิ ผมมาเที่ยวกับเพื่อนสมัยเด็กที่ชื่อว่า โมริ รัน เธอเป็นเสมือนพี่สาวของผมและเธอก็ยังตกหลุมรักใครบางคนที่ผมอาจจะรู้จักอยู่ก็ได้ แต่พวกเพื่อนๆ ของผมชอบล้อพวกเราอยู่เป็นประจำว่าเป็นสามี ภรรยากัน ทั้งที่ผมและเธอช่วยกันอธิบายไปแล้วผมไม่เคยอะไรแบบนั้นกับเธอเลยแม้แต่น้อยก็ตามที แต่มีหรือพวกเพื่อนๆ ของผมจะรับฟังกัน 

และในที่สุดวันนี้ก็มาถึงจุดเริ่มต้นของกับเธอคนนั้นก็มาถึงเมื่อผมแอบติดตามชายชุดดำสองคนที่ทำตัวน่าสงสัย จนทำให้เสียพลาดท่าดื่มยาพิษเข้าไปจนตัวหดเล็กลงจนกลายเป็นเด็กอีกครั้ง 

ตอนนี้ผมก็มาอาศัยอยู่สำนักงานนักสืบที่พ่อของเพื่อนสมัยเด็กของผมเป็นเจ้าของอยู่ และชื่อของผมในตอนนี้ก็คือ "เอโดงาวะ โคนัน" แถมยังต้องกลับมาเรียนชั้นประถมหนึ่งใหม่อีกครั้ง 

ผมได้ส่งข้อความไปหาเธอคนนั้น 

"หวังว่าจากต่อจากนี้ไปเธอคงจะมีความสุขนัก...จากเอสแมน 

*" * 

​ปล.ตัวละครที่เพิ่มเข้าในบท 

ชายร่างอ้วนที่ติดต่อซื้อขายชายชุดดำ 

 

ความคิดเห็น