Badberry

ขอบคุณที่กดเข้ามานะคะ

Part 46 : ความสัมพันธ์ของเลขากับผู้ช่วย

ชื่อตอน : Part 46 : ความสัมพันธ์ของเลขากับผู้ช่วย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.7k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.พ. 2562 08:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part 46 : ความสัมพันธ์ของเลขากับผู้ช่วย
แบบอักษร


หลังจากแยกกับภีมพลที่ห้องน้ำทศกัณฐ์เดินกลับมาที่โต๊ะวีไอพีเพียงลำพัง สายตาเฉียบคมเหลือบมองร่างบางที่เดินไปถึงโต๊ะที่มีทิฟฟานี่นั่งอยู่อย่างวางใจ ช่วงจังหวะนั้นโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นพร้อมกับผู้จัดารคลับที่เดินมาเชิญทศกัณฐ์ไปที่ห้องทำงาน

“แค่เจ้านายไปคุยโทรศัพท์ ไม่ต้องทำหน้าอาลัยอาวรณ์ขนาดนั้นก็ได้นะครับคุณตะวัน” ภูริพูดประชดตะวันที่มองตามหลังทศกัณฐ์จนลับตา เขาขยับตัวเข้าไปนั่งข้างตะวันจนไหล่หนาชนกับไหล่บางของเลขาหนุ่มที่จะขยับตัวออกแต่โดนภูริรั้งแขนเอาไว้

“กรุณาปล่อยแขนผมด้วยนะครับคุณภูริ” เลขาหนุ่มพูดอย่างสุภาพเขาพยายามข่มความไม่พอใจเอาไว้ไม่แสดงออกทางสีหน้า

“ไม่! ผัวจะนั่งข้าง ๆ เมียมันผิดตรงไหน” ภูริพูดเสียงกระซิบข้างใบหูบางที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยอารมณ์โกรธปะปนกับความอาย

“คุณพูดอะไร?! ใครเป็นเมียคุณ” ใบหน้าหล่อได้รูปของตะวันหันควับไปมองผู้ช่วยหนุ่มอย่างเอาเรื่อง

“จำไม่ได้จริง ๆ หรอ?! งั้นผมจะช่วยทบทวนความจำให้ก็แล้วกัน” ภูริยื่นริมฝีปากเข้าไปใกล้กับใบหน้าหล่อของตะวันที่ผงะหลบด้วยความตกใจฝ่ามือเรียวสวยดันอกแกร่งของภูริออกสุดแขน

“ยะ..อย่า คุณจะทำอะไรคนอยู่ตั้งเยอะแยะ” ตะวันมองไปรอบ ๆ ตัว ถึงสถานที่จะมืดสลัวแต่ด็ยังพอมองเห็นว่าใครเป็นใครจากแสงไฟหลากสีที่สาดส่องไปทั่ว

“ทุกคนกำลังสนุก ไม่มีใครมาสนใจพวกเราหรอกน่า” ภูริพยายามจะจูบตะวันที่ขัดขืนเขาไปมา

“แค่ความผิดพลาดแค่ครั้งเดียวอย่าคิดว่าผมจะต้องเป็นอะไรกับคุณนะ!!” ตะวันผลักอกภูริสุดแรงจนพ้นออกจากตัว

“ทำไมจะไม่ใช่! หรือว่าต้องเป็นคุณทศกัณฐ์คุณถึงจะยอมรับ”

“คุณอย่าพูดแบบนี้นะ คุณทศไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้!”

ตะวันตวาดเสียงดังเมื่อภูริพูดถึงทศกัณฐ์ในทางเสื่อมเสีย เขานึกถึงความผิดพลาดของตัวเองในวันที่เขาและภูริต้องเป็นตัวแทนของทศกัณฐ์และแทนไทไปประชุมผู้บริหารบริษัทในเครือจนเผลอมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งเกินเลยกับผู้ช่วยหนุ่มไป

“อ๊ะ! อย่านะ” ตะวันเบี่ยงใบหน้าหล่อหลบภูริที่ใช้กำลังพยายามจูบเขา สองมือใหญ่บีบเข้าที่ท่อนแขนเรียวจนตะวันรู้สึกเจ็บขึ้นมา

“พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่!!” เสียงทรงอำนาจดุดันดังขึ้นจนทั้งคู่ต้องรีบผละออกจากกัน

“มะ..ไม่มีอะไรครับ คุณทศคุยงานเรียบร้อยแล้วหรือครับ” ตะวันจัดเสื้อผ้าตัวเองอย่างรีบร้อนพยายามทำน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด แต่ก็ไม่พ้นสายตาช่างสังเกตของทศกัณฐ์ไปได้เพียงแต่เขาไม่ได้พูดอะไรนอกจากเหลือบมองภูริแวบหนึ่ง

“อืม..เรียบร้อยแล้ว” เขาทิ้งตัวลงนั่งข้างตะวันสอดส่องสายตามองลงไปชั้นล่างเพื่อมองหาใครบางคนแต่ไม่พบ เขามองไปรอบ ๆ บริเวณนั้นแม้แต่บนฟลอร์เต้นรำก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของภีมพล

“ภีมพลไปไหน...ทิฟฟานี่ก็ไม่อยู่“ ทศกัณฐ์พึมพำกับตัวเอง เขารู้สึกกระวนกระวายใจที่ไม่เห็นภีมพลอยู่ในสายตา

“คุณทศเป็นอะไรรึเปล่าครับ?” ตะวันสังเกตุเห็นเจ้านายตัวเองกระสับกระส่ายจนผิดปกติ

“ผมไม่เป็นอะไร...เออ ภูริ พี่แทนยังไม่กลับมาอีกหรอ? ผมว่าเขาหายไปนานแล้วนะ” ทศกัณฐ์ถามภูริที่นั่งดื่มอยู่ลำพังกับตะวัน

“ครับคุณทศ..ผมว่าจะลงไปตามอยู่เหมือนกัน”

“ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวพี่แทนก็ขึ้นมาเองที่นี่ไม่มีอะไรอันตรายมีแต่คนของเราทั้งนั้น” ทศกัณฐ์พูดจบร่างสูงใหญ่ก็ลุกขึ้นยืนทันที

“คุณทศจะไปไหนหรือครับ” ตะวันถามทศกัณฐ์ที่ลุกยืนขึ้นอย่างรีบร้อน

“ผมขอตัวลงไปข้างล่างสักครู่ พวกคุณดื่มกันต่อเถอะ”

“ผมไปด้วยนะครับ” ตะวันไม่ต้องการอยู่กับภูริตามลำพังจึงเอ่ยปากขอตามทศกัณฐ์ลงไปด้วย ภูริได้แต่ปรายตามองเลขาหนุ่มที่พยายามเลี่ยงที่จะอยู่กับเขาตามลำพังด้วยความไม่พอใจ

“ไม่เป็นไรตะวัน ผมไปไม่นานหรอก”

“แต่...”

“คุณทศครับ!!”

ช่วงที่กำลังต่อรองกันอยู่นั้นอยู่ ๆ ผู้จัดการคลับพร้อมการ์ดก็ขึ้นมาขัดจังหวะการสนทนาของหนุ่มๆ ด้วยสีหน้าไม่สู้ดี เขาเอามือป้องปากกระซิบกระซาบบางอย่างกับทศกัณฐ์ที่มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นเรื่อย ๆ

“ภูริ! พี่แทนกำลังมีเรื่องกับพวกพีวาย” ทศกัณฐ์บอกกับภูริ

“อะไรนะครับ! พวกมันกล้ามาหาเรื่องถึงนี่เลยหรอ?!”

ทศกัณฐ์พยักหน้ารับพร้อมกับสั่งการการ์ดของคลับให้จัดการเรื่องให้เงียบที่สุดและสั่งห้ามไม่ให้ผู้ไม่เกี่ยวข้องได้รับอันตรายจากเหตุการณ์นี้

“ภูริ ตะวัน ผมฝากคุณสองคนตามลงไปเคลียร์ด้วยเรื่องแค่นี้ผมคิดว่าพวกคุณเอาอยู่ ผมขอไปจัดการเรื่องสำคัญก่อน”

“ครับ” ทั้งภูริและตะวันตอบรับพร้อมกัน ด้วยหน้าที่เขาทั้งสองคนจำเป็นที่จะต้องพักเรื่องส่วนตัวเอาไว้ภายหลัง

“อ้อ..ผมลืมบอกไป ภูริ..มีเด็กฝึกงานในแผนกคุณอยู่กับพี่แทนด้วยนะ” ทศกัณฐ์บอกกับภูริท่ี่กำลังเดินตามการ์ดลงไปด้านบ่าง

“ธาวิน!! เขาไปอยู่ที่นั่นได้ยังไงกัน”



::::::::::

ความคิดเห็น