ชะโดตัวโต
facebook-icon

เชิญพบกับภาคต่อของ 'พี่คิณ - ณิริณ' 'พี่ภาคย์ - ไออุ่น' ในเรื่อง 'HATE ME: บงการรัก' เรื่องราวของภัทธิรา ลูกสาวคนเดียวของพี่คิณ - ณิริณ และเป็นน้องสาวฝาแฝดของพี่ภาคย์กับการที่จะต้องจำใจแต่งงานกับ 'คิริน' เพื่อแลกกับชีวิตของภิชญ์น้องชายของเธอ ***โหวต เม้น ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ***

HATE LOVE 32 [2] : [ปวัน ❤ กันตา] ขออยู่ข้างๆ 100%

ชื่อตอน : HATE LOVE 32 [2] : [ปวัน ❤ กันตา] ขออยู่ข้างๆ 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2562 00:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HATE LOVE 32 [2] : [ปวัน ❤ กันตา] ขออยู่ข้างๆ 100%
แบบอักษร

HATE LOVE 32 [2] : ขออยู่ข้างๆ


ปวันใช้เวลาหลายวันกับการหาหลักฐานสำคัญเพื่อที่จะเอาผิดอัญชนาให้ได้ เขากับนนท์ธวัชไล่ค้นหากล้องวงจรปิดตั้งแต่ทางเข้าบ้านของกันตาจนถึงถนนสายหลัก แต่สุดท้ายก็ได้แต่หาผู้ต้องสงสัยเท่านั้นไม่ได้อะไรสำคัญมากนั้น ในขณะเดียวกันที่ภาคย์ถูกกระแสสังคมโจมตีอย่างหนัก ทั้งเรื่องธุรกิจและเรื่องส่วนตัว โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิงที่ออกมาแฉเรื่อง One night stand อยู่เรื่อยๆ


PK AUTO GROUP....


ปวันและภีมะนั่งมองหน้าเจ้าของห้องทำงานด้วยความไม่เข้าใจ อย่าว่าแต่เขาเลยแม้แต่เลขาคนสนิทอย่างธกฤตนั้นก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้านายของเขาถึงได้นิ่งเฉยไม่ยอมทำอะไรเลย ทั้งๆที่รู้ต้นตอของปัญหาที่เกิดขึ้นแท้ๆ เสียงถอนหายดังขึ้นสลับกันไปมาราวกับคนสิ้นไร้หนทาง


"ผมไม่เข้าใจว่าทำไมคุณภาคย์ต้องปล่อยให้เรื่องมันมาขนาดนี้ ให้ผมจัดการให้ตอนนี้ดีกว่านะครับ" ธกฤตเสนอความคิดเห็นแต่เจ้านายของเขาก็ยังเอาแต่นิ่งเฉย "คุณภาคย์ครับ!"


"นั่นสิครับ ผมไม่เห็นด้วยเลยที่พี่ภาคย์จะเอาแต่นิ่งแบบนี้แล้วปล่อยให้ผู้หญิงสองคนอยู่เหนือกฎหมาย จริงๆมันควรจะจบได้แล้วนะครับ" ถึงแม้จะเป็นญาติที่สนิทกันมากแต่ภีมะเองก็ยังมีบางอย่างไม่เข้าใจกับความคิดของภาคย์อยู่ดี


คนที่ถูกรุมถามเริ่มมีปฏิกิริยาขึ้นมาบ้าง เขาเอนหลังแนบกับเก้าอี้นวมแล้วกวาดมองทุกคนในห้องนี้ "ไม่ได้ปล่อย แต่แค่รอ..." ภาคย์ก้มลงหยิบฮาร์ดดิส ซองภาพถ่าย และเอกสารจำนวนหนึ่งขึ้นมาวางบนโต๊ะทำงานของตัวเอง "ที่เอาผิดสองแม่ลูกนั่นยากก็เพราะมีท่านวิทวัสเข้ามาเกี่ยว ชะเอมคงจะยื่นข้อเสนออะไรบางอย่างให้พวกมียศบางคนเลยสั่งปล่อยตัว แต่ตอนนี้ท่านวิทวัสกำลังจะลงเลือกตั้งมันก็มีเรื่องคาวๆบางอย่างที่เราจะได้ประโยชน์จากมัน ถ้าตัดท่านวิทวัสออกไปได้สองแม่ลูกนั่นก็ไม่มีใครคุ้มกะลาหัวได้อีก"


"หมายถึงข่าวลือที่ว่าท่านวิทวัสกำลังฟอกเงิน ไม่จ่ายภาษี แล้วก็เรื่องซื้อบริการเด็กต่ำกว่าสิบแปดหรือเปล่าครับ สองสามวันมานี้ผมได้ยินพ่อเล่าเรื่องในสภาให้ฟังอยู่บ่อยๆ แต่ถ้าเราใช้เรื่องพวกนี้ต่อรองกับท่าวิทวัสได้ก็เป็นประโยชน์อยู่ไม่น้อยจริงๆ" ปวันกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้เขามีความหวังขึ้นมากแต่มันก็ยังไม่พอสำหรับเขา "แต่เสียดายนะครับ เรื่องวางเพลิงผมยังหาหลักฐานเอาผิดชะเอมกับแม่ไม่ได้"


"ไม่ต้องเป็นห่วงครับ กำลังจะมีคนเอาหลักฐานใหม่มาให้อีกไม่นานนี้" ภาคย์ยิ้มด้วยความมั่นใจ "เหนื่อยอีกนิดเดียว เดี๋ยวมันก็จบแล้ว"


#########


พื้นที่กว้างใหญ่ของอาคารที่มีแสงสีสะดุดตา ที่นี่คือ K Play Cas. คาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียและเป็นแห่งเดียวในไทยที่เปิดอย่างถูกกฎหมาย เรียกได้ว่าเป็นสวรรค์ของนักพนันเลยทีเดียวที่ไม่ต้องเดินทางไปเสี่ยงโชคไกลถึงชายแดน คิรินกับลูกน้องเดินผ่านเหล่านักเสี่ยงโชคขึ้นมายังชั้นบนสุดของอาคารด้วยสีท่าทีที่ดูเร่งรีบอยู่ไม่น้อย


ตอนนี้กำลังมีคนรอเขาอยู่...


ภายในห้องกว้างที่สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ของเมืองหลวงได้รอบทิศทาง ภัทธิราเดินวนไปมาซ้ำๆนานนับชั่วโมงเพื่อรอพบเจ้าของห้องนี้อย่างร้อนใจ ไม่นานนักคิดครินก็เปิดประตูเข้ามาพอได้เห็นดังนั้นภัทธิราจึงหยุดเดินแล้วนั่งลงที่โซฟา สีหน้าของเธอเหมือนกำลังคาดหวังอะไรบางอย่างที่จะได้ยินหลังจากนี้


"รอนานหรือเปล่า? บอกแล้วว่าจะไปรับ ทนคิดถึงกันไม่ไหวหรือยังไง?" คิรินกล่าวทักทายเธอไม่นานก็ก้าวยาวๆมานั่งลงข้างๆ พร้อมหอมแก้มเธอหนึ่งที "หึ ก่อนจะได้ผลประโยชน์มันก็ต้องมีอะไรมาแลกหน่อยสิ"


"ขอร้องล่ะค่ะ ฉันไม่อยากมาเสียเวลา เรื่องที่ขอให้ช่วยสรุปว่ายังไงบ้างคะ?" ภัทธิรามองหน้าเขาเพราะเธอก็ไม่อยากให้อะไรมันต้องเลยเถิดไปมากกว่า อีกอย่างภาคย์จะได้พักบ้างเสียที แค่เื่องงานกับเรื่องกระแสสัคมที่โจมตีอยู่ตอนนี้ก็วุ่นวายกันมาอยู่แล้ว "คุณคีย์!!"


"เฮ่อ! พี่ชายของภัทรนี่ฉลาดดีนะ รู้ด้วยว่าถ้าส่งภัทรมายังไงพี่ก็ใจอ่อน" คิรินกล่าวพลางสอดแขนไปด้านหลังแล้วโอบเอวบางเอาไว้ ชายหนุ่มหันไปทางผู้ติดตามของเขาที่ยืนกันอย่างเป็นระเบียบอยู่หน้าประตู "ไปเอาตัวมันออกมาสิ!"


"ครับคุณคีย์!" 


ทันใดนั้นร่างของชายสองคนที่ถูกซ้อมจนสะบักสะบอมนั้นถูกลากเข้ามานอนงตรงห้าของทั้งสอง ภัทธิราเพ่งมองอย่างพิจารณาดูแล้วก็คิดได้ว่าเหมือนจะเคยเห็นสองคนนี้ นึกย้อนไปก็ตอนที่ถูกจับตัวไปเมื่อคราวก่อนก็สองคนนี้นี่แหละที่ทุบรถของเธอจนพังยับเยิน


"ทำไมมองแบบนั้นล่ะ สภาพที่เห็นเนี่ยเป็นฝีมือพี่ชายของภัทรนะไม่ใช่พี่ เขาแค่เอามาฝากให้ช่วยคุมเฉยๆ" คิรินยกขาขึ้นไขว่ห้าง "สองคนนี้มันคนของเสี่ยอิทธิแต่โดนเฉดหัวทิ้งมาแล้ว คุณภาคย์เขาไม่ไว้ใจยัยสองแม่ลูกนั่นเลยส่งคนไปสะกดรอย จนสองวันก่อนที่ภัทรนัดให้เจอกัน...คุณภาคย์เขาเลยขอคนของพี่ไปช่วยจับไอ้สองตัวนี้มา เห็นทีคืนนี้คงต้องขอค่าแรงจากภัทรสักหน่อยแล้วล่ะ"


"ฉันไม่เล่นนะคะ" ภัทธิราถอนหายใจพลันขมวดคิ้วย่นเป็นปม


คิรินแค่นยิ้มเล็กน้อยและสั่งให้ลูกน้องของเขาอัดวีดีโอเอาไว้ สายตาคมดุจพญาอินทรีย์จ้องสองคนตรงหน้าพร้อมแผ่รังษีอัมหิตออกมา "ถ้ามึงสองคนสารภาพออกมาไม่หมดล่ะก็ กูจะให้คนตัดหูมึงทิ้งเดี๋ยวนี้ล่ะ"


"ยะ อย่า ผมกลัวแล้ว อย่าทำอะไรเลย" ชายหน้าเหี้ยมโชกไปด้วยเลือดยกมือไหว้ด้วยอาการสั่นเทา "สองคนแม่ลูกนั่นจ้างให้พวกเราฆ่าผู้ชายที่ชื่อภาคย์ อึก กับผู้หญิงชื่อไออุ่น แล้วก็...เผาบ้านเมียน้อยของผัวเก่า เพราะพลาดคนชื่อภาคย์ไม่ตายพวกเราก็กลัวมันจะไม่จ่ายค่าจ้างเลยอัดเสียงไว้ด้วยกะจะเอาไว้ขู่เพื่อเพิ่มเงินด้วย ตอนนี้ก็ไม่ใช่มีแค่พวกเราคนอื่นที่รับงานมันไว้ก็มี นังนั่นมันบอกว่าใครฆ่าแล้วส่งคลิปให้มันดูได้จะเพิ่มให้อีกสามเท่า"


"ฮึก พวกเราสารภาพหมดแล้ว ปล่อยเถอะนะ อย่าทำอะไรอีกเลย พวกเรากราบล่ะ" 


"เหอะ จะปล่อยไม่ปล่อยคนที่มึงจะฆ่านัั่นแหละจะเป็นคนตัดสินใจ  เอามันออกไปได้แล้ว!! เกะกะสายตา" คิรินปัดมือเบาๆลูกน้องของเขาก็พาร่างคนร้ายสองคนนั้นออกไปจนพ้นสายตาของเขา "พอใจกับผลงานของสามีไหมล่ะ?"


"ขอบคุณค่ะ หมดธุระแล้วฉันขอตัวนะคะ" ภัทธิราถูกรั้งเอาไว้ด้วยท่อนแขนแกร่ง ดูท่าแล้วคิรินคงไม่คิดจะปล่อยเธอง่ายๆ เขาเปลี่ยนจากโอบกอดมาจับแขนทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ "อย่าค่ะคุณคีย์ ฉันยังไม่อยาก...หมายถึงว่ารอวันแต่งก่อนดีกว่าค่ะ"


"งั้นก็ไปบอกพ่อ พี่ชาย และทุกคนในครอบครัวของภัทรนะ ให้เลื่อนงานแต่งของเราเข้ามาให้เร็วขึ้น อ้อ! อย่าลืมบอกไอ้ภิชญ์ว่าอย่าเพิ่งให้มันรีบเดินทาง รอให้มันได้พี่เป็นพี่เขยมันแบบสมบูรณ์ก่อน แล้วหลังจากนั้นมันจะไปตายที่ไหนก็ไป!" คิรินยิ้มเหี้ยมแล้วออกแรงบีบแขนของภัทธิราจนแน่น แววตากลมใสสั่นระริกราอยากจะร้องไห้ออกมา ได้เห็นแบบนั้นแล้วจึงยอมปล่อยแต่ก็ไม่ทั้งหมดเสียทีเดียว 


"ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะ ยังไงฉันก็หนีคุณไม่รอด" ท่าทางเย่อหยิ่งกล่าวกับคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ 


สุดท้ายแล้วคิรินก็ยอมปล่อยให้เธอกลับไปวันนี้ มันก็จริงอย่างที่เธอบอกเพราะถึงอย่างไรแล้วเธอก็หนีเขาไปไหนไม่ได้ เธอเป็นของเขา...และเป็นของเขาแค่คนเดียวอยู่แล้ว 


#######


สามวันผ่านไป...


มหาวิทยาลัย...


วันนี้วันแรกของภาคเรียนที่สอง อินทุกรและกันตาเดินทางมามหาวิทยาลัยกันแต่เช้าเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมแรกของภาคเรียน นักศึกษาทุกสาขาวิชาต่างมารวมตัวกันในหอประชุมใหญ่เพื่อฟังคณะบดีกล่าวสุทรพจน์จนจบก่อนจะปล่อยกลับบ้าน ในระหว่างที่สองสาวกำลังเดินอยู่ที่ริมฟุตบาตนั้นก็ได้พูดคุยกันในเรื่องต่างๆรวมทั้งเรื่อที่เพิ่งเกิดขึ้น


"ไออุ่นไม่ขับรถมาเหมือนคนอื่นบ้างล่ะ สะดวกดีนะ" กันตายิ้ม


"ยังหรอก ช่วงนี้โรงแรมเพิ่งจะฟื้นตัวอุ่นไม่อยากรวบกวนคุณพ่อ รถคันนึงก็ตั้งหลายแสนสู้เอาเงินตรงนั้นไปทำอย่างอื่นก่อนดีกว่า อีกอย่าง...อุ่นยังขับรถไม่เป็นด้วย" อินทุกรถอนหายใจ "ว่าแต่กันย์เถอะ ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?"


"ก็โอเค เรื่องที่อยู่ไม่มีปัญหา ก็มีแต่เรื่องเอกสารสำคัญพวกทะเบียนบ้าน ใบมรณะของพ่อ ใบเกิดที่ต้องไปแจ้งความทำใหม่นอกนั้นก็ไม่มีอะไรหรอก ที่บ้านคุณปวันทุกคนก็น่ารักมาก กันย์กับแม่ไม่ค่อยรู้สึกอึดอัดเพราะมีงานให้ทำอยู่ตลอด" กันตากระชับกระเป๋าสะพายให้แน่นขึ้น "เรื่องคดีตอนนี้คุณปวันบอกว่ามีหลักฐานสำคัญแล้วล่ะ อีกไม่นานเรื่องก็จบแล้วล่ะ ว่าแต่ไออุ่นเถอะกำลังงอนคุณภาคย์อยู่หรอ ขอโทษนะที่ถาม...ตอนที่หอประชุมกันย์เห็นตัดสายคุณภาคย์ทิ้ง"


"ไม่ได้งอนหรอก แค่พี่ภาคย์จะโทรมาบอกว่ามารับไม่ได้เฉยๆน่ะ ส่งไลน์มาใหม่แล้ว" อินทุกรแสดงข้อความในไลน์ที่เพิ่งตอบกลับภาคย์ไปให้ดู "แหม พูดถึงพี่ปวันทีไรต้องยิ้มกว้างตลอดเลยนะ"


"บ้า"


คิกๆ


เสียงหัวเราะใสๆดังขึ้นมาตลอดทาง สองสาวเดินคู่กันมาจนถึงหน้ามหาวิทยาลัยแต่แล้วก็รู้สึกแปลกๆ มันเหมือนครั้งก่อนไม่มีผิดกับการที่ถูกใครบางคนไล่ตาม ตั้งแต่เหตุการณ์นั้นทำให้อินทุกรมักจะวะแวงอยู่เสมอ 


"มีอะไรหรือเปล่า?" กันตาถามด้วยความสงสัยหลังจากที่ส่งข้อความหาปวันเรียบร้อย 


"อุ่นกลัวเหมือนครั้งก่อนจังเลย กันย์บอกพี่ปวันได้ไหมว่า..."


"ไม่ทันแล้วล่ะ คุณชะเอมมานั่นแล้วมีคนตามมาด้วย มากันหลายคันเลย" กันตาจับมืออินทุกรเอาไว้แล้วหันมองทั้งซ้ายขวา


"เอาแบบนี้นะ เราขึ้นแท็กซี่ไปให้พ้นจากตรงนี้ก่อนแล้วบอกให้พี่ปวันตามไปทีหลัง" อินทุกรเห็นมีแท็ซี่ว่างด้านหน้าแล้วจึงรีบพากันวิ่งไปแล้วขึ้นรถในทันที จังหวะนั้นเองเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นอีกครั้ง "พี่ภาคย์คะ อุ่นเจอพี่ชะเอม..."


​"ใจเย็นๆเอาไว้ก่อนนะ พี่เห็นแล้ว"

"เอะ? พี่ภาคย์อยู่แถวนี้หรอคะ?"


​"ใช่ พี่กำลังขับรถตามอยู่ อุ่นไม่ต้องตกใจ...ทำตามที่พี่บอก ให้แท็กซี่ขับตรงไปเรื่อยๆแล้วที่เหลือพี่จะส่งไลน์บอกอีกที"

"ค่ะ" อินทุกรรับคำแล้วพยายามตั้งสติเอาไว้ให้มากที่สุด เธออ่านข้อความในไลน์ที่ภาคย์ส่งมาแล้วบอกให้โชเฟอร์ขับไปยังเส้นทางที่ภาคย์ได้บอกมาทั้งหมด แต่แล้วเมื่อขับมาเรื่อยๆเส้นทางเริ่มห่างจากถนนและมีรถตามมาไม่กี่คัน โชเฟอร์แท็กซี่คันนั้นกลับเริ่มเป็นกังวลแล้วขอให้เธอทั้งสองลงกลางทางเสียโดยไม่คิดค่าโดยสารเสียนี่


สองสาวจึงตัดสินใจวิ่งออกไปตามทางยาวของถนน เสียงแตรดังขึ้นเรียกความสนใจ...เธอหันไปเห็นรถของภาคย์แล่นมาไม่ไกลก็ยิ้มอย่างมีความหวังแต่ทว่า...


ปัง !!


เสียงปืนดังขึ้นมาหนึ่งนัดแล้วรถของภาคย์ก็เสียหลังพุ่งชนกับต้นไม้ใหญ่ ไฟลุกท่วมทั้งคันทำเอาอินทุกรใจจะสลายอยู่ตรงนั้น ไม่นานก็มีรถอีกหลายคันแล่นตามมาจอดเรียงรายกันเป็นแถว อัญชนากับสิรินลงมาด้วยความมั่นใจแล้วเดินไปดูยังจุดที่มีไฟไหม้แล้วหัวเราะชอบใจกับผลงานของตัวเอง


"ผัวก็ตายไปแล้ว ทีนี้ใครจะช่วยแกได้อีกล่ะนังไออุ่น"


อินทุกรสะอื้นโดยมีกันตาคอยปลอบใจอยู่ด้านหลัง "พี่ภาคย์ ฮึก..."


"เธอคิดว่าคนอย่างฉันจะตายง่ายๆอย่างนั้นน่ะหรอ? บอกแล้วไงว่าคนที่ตายจะต้องเป็นเธอ!!" อัญชนาชะงักไปตามเสียงแล้วหันกลับไปมองตรงที่ไฟไหมอีกครัง ภาคย์เดินถือปืนออกมาด้วยความนิ่งขรึม ร่างกายเขาไม่ได้รับบาดเจ็บเลยักนิด "โง่แล้วยังไม่เจียมอีกนะ ถ้าแตะต้องไออุ่นล่ะก็ ฉันระเบิดหัวเธอกับแม่ชั่วๆของเธอทิ้งตรงนี้แน่"


________________________________________________ 100 % _____________________________________


ช่วงนี้เขียนแล้วก็ลบ หลายรอบมากกว่าไรท์จะตัดสินใจอัพ...

มาจ้าาา ตอนหน้าจุดจบน้องชะเอมแล้วจริงๆนะ ขอบอกเลย

อยากให้นุ้งเอมเป็นแบบไหนลองทายกันมานะคะ อย่าเพิ่งเบื่อไรท์น๊าาา

ไม่ยืดแล้วจริงๆ ไรท์สายัญ เอ๊ย สัญญา 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น