ฮาเนียร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 7 เสน่หาชิงชัง

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 เสน่หาชิงชัง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2558 14:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 เสน่หาชิงชัง
แบบอักษร

ตอนที่ 7

เสน่หาชิงชัง

 

          ตกดึก นางน้อยสอดส่องรอบๆรอจนบ่าวไพร่หลับกันหมด ค่อยๆพานางแก้วย่องไปที่ท่าน้ำท้ายเรือน เห็นผู้ชายร่างสูงใหญ่ยืนรอยู่

นี่ใครรึ แก้วถาม

พี่ข้าเอง ชื่อปั้น แต่คนละแม่ เขาจะช่วยพาเอ็งหนีแลหาที่พักให้เอ็ง

สวัสดีจ่ะ แก้วกล่าวทักทาย

รีบขึ้นเรือเถิด เกิดมีคนมาเห็นจะแย่เอาได้ นายปั้นบอกกับหญิงสาวและช่วยประคองแก้วลงเรืออย่างระมัดระวัง

บุญคุณเอ็งข้าจะไม่ลืมเลย

เออๆ ไปได้แล้ว เรือพายออกไปจากท่าช้าๆ นางน้อยมองดูรอบๆซ้ายขวาไม่พบใครก็รีบกลับเรือนทาสทันที

ทางด้านของพิยดา ได้ยาขับเลือดมาแล้วก็เอาไปผสมน้ำกระเจี๊ยบแดง โดยที่ไม่รู้เลยว่าสาวน้อยหอบผ้าหนีออกจากเรือนไปเสียแล้ว

อิแก้ว ชักช้านัก!’ พิยดาเริ่มหงุดหงิดเมื่อคนตัวเล็กไม่มาซักที

นางสาย เอ็งไปตามมันซิ

เจ้าค่ะสายรับคำก่อนจะรีบลงเรือนไปยังเรือนทาส

นางแก้ว นางแก้วโว๊ยยยเสียงตะโกนของนางสายทำให้ทาสตื่นทั้งเรือน

อะไรกันนางสาย ดึกดื่นป่านนี้เอะอะเสียงดังโวยวายเรื่องกระไร

ก็คุณพิยดา เธอเรียกให้นางแก้วไปนวดให้ แต่มันยังไม่โผล่หัวมาเลย

มันไม่ได้อยู่นี่ เอ็งไปถามนางน้อยดูสิ

แล้วนางน้อยอยู่ไหน

อยู่ที่กระท่อมมันสิวะ และเอ็งห้ามแหกปากอีกนะ ไม่งั้นข้าจะเอาขี้เถ้ายัดปากเอ็งยายแช่มบอก ทำให้นางสายกระฟัดกระเฟียด เดินกระแทกเท้าไปที่กระท่อมนางน้อย หล่อนใช้เท้าถีบประตูเข้าไปเห็นนางน้อยที่กำลังหลับสะดุ้งตื่น

อิแก้วอยู่ไหน

ข้าจะไปรู้รึนางน้อยพยายามหลบตา นางสายจึงจิกทึ้งผมของนายน้อย

โอ๊ย!! อิสาย กูเจ็บนะโว้ย

ถ้ามึงไม่บอกละก็กูจะตบมึงให้ฟันหลุดเลย ลองมั้ย!’

อย่าๆ ฉันไม่รู้จริงๆอย่าทำฉันเลยเห็นดังนั้นนางสายจึงยอมปล่อยแลเหลือบไปเห็นกล่องผ้าจึงเดินเข้าไปค้นอย่างรวดเร็ว นางน้อยเห็นดังนั้นก็รีบห้ามไว้

อิสาย มึงจะทำอะไรนางสายสะบัดแขนของนางน้อยแลผลักให้ล้มลงไปก้นจ้ำม่ำ

โอ๊ยย อิสาย!!’ นางสายไม่รีรอรีบค้นเทกล่องเก็บเสื้อผ้าของนางน้อยออกมา

ทำไมมีแค่นี้...หรือว่า...หนอยยย นางน้อยฝ่ามือที่หยาบกร้านของนางสายทาบลงบนหน้าสวยๆเนียนๆของนางน้อยจนเป็นรอยแดง

นี่มึงคบคิดให้อิแก้วหนีงั้นรึนางน้อยส่ายหัวพนมมือด้วยความหวาดกลัว นัยน์ตาเคล้าน้ำตา

ปล่อยมันไปเถอะสาย ถือว่าทำบุญเถิดน้อยอ้อนวอน แต่คนใจยักษ์อย่างนางสายมีหรือจะรับฟัง หล่อนไม่สนใจรีบวิ่งไปบอกคุณพิยดา ทำให้เธอกรีดร้องลั่นเรือน จนเจ้าคุณไชยสมานกับคุณหญิงสร้อยฟ้าต้องออกมาดู

เป็นอะไรลูกพิยดาคุณหญิงสร้อยฟ้ารีบมากอดโอ๋ลูกสาวตัวเอง

คุณหญิงแม่ อิแก้วมันหนีไปแล้ว

หมายความว่าไง ไหนเล่ามาซิ!’ ท่านเจ้าคุณถามทำให้พิยดานึกอะไรดีๆขึ้นมาได้

อิแก้วมันขโมยของของลูก แลหนีตามผัวมันไปแล้วเจ้าค่ะพิยดารีบร้องไห้ตีบทแตก

ตายจริง! มันขโมยอะไรลูก

ลูกให้มันขึ้นมานวดแลขึ้นมานอนบนเรือนเผื่อลูกจะเรียกใช้ มันกลับขโมยสร้อยทองเครื่องประดับลูกไปเจ้าค่ะ

ไปตามคนมา ให้ไปแจ้งทางการว่ามีทาสหลบหนีแลขโมยของเจ้านายคุณหญิงสร้อยฟ้าบอกนางสายที่นั่งอยู่ข้างๆ

นี่มันก็ดึกแล้ว ไว้วันพรุ่งเถิดท่านเจ้าคุณบอกเพราะยังไม่เชื่อในคำพูดของพิยดามากนักเพราะรู้ในนิสัยขี้อิจฉาของลูกสาวตนเองดี แต่ก็มิกล้าขัดคุณหญิง

ไม่หรอกหรอกค่ะคุณพี่ เกิดมันหนีเตลิดเปิงเปิงไปไกล จะจับตัวยากคุณหญิงกล่าวพรางโอ๋พิยดาที่กำลังเล่นละครร้องไห้โศกเศร้าเสียใจอย่างหนัก

แค่เครื่องประดับไม่กี่ชิ้น เดี๋ยวพ่อหาให้ใหม่ก็ได้

ไม่ค่ะเจ้าคุณพ่อ ของๆลูก ลูกไม่ยอมให้ใครเด็ดขาด!’ รวมถึงนัคเรศพี่ชายสุดที่รัก หล่อนก็จะไม่ยอมยกให้นางแก้วเป็นแน่

นางน้อยเจ้าค่ะคุณหญิงแม่ มันสมรู้ร่วมคิดพานางแก้วหนีพิยดายังคงใส่ไฟไม่หยุด

นางสาย ไปปลุกทาสในเรือนทุกคนให้มารวมตัวกัน วันนี้ข้าจะเฆี่ยนคนทำผิดให้มันดู!’

เจ้าค่ะนางสายและพิยดาแอบยิ้มเยาะอย่างสะใจ ทาสทุกคนมารวมตัวกันในเวลาดึกดื่นค่อนคืน ยังคงง่วงหงาวหาวนอนกันอยู่บ้าง แต่พอเจอนางน้อยถูกจับมัดรวมมือขึงไว้ ต่างก็ตาสว่างไปตามๆกัน

เกิดอะไรขึ้นวะ นางน้อย ทำไมเอ็งถึงโดนมัดอยู่แบบนั้น

ป้าแช่ม ช่วยฉันด้วยจ่ะตอนนี้นางน้อยตัวสั่นสะท้าน ด้วยรู้ว่าเธอต้องถูกเฆี่ยนเป็นแน่ น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มขาวๆ หวังให้ใครซักคนช่วย

อิสาย แกไปจับนางน้อยมันมัดทำไม แล้วไปตามพวกข้าออกมาทำไมดึกดื่นเช่นนี้

โอ๊ยยป้า! เห็นแค่นี้ยังไม่รู้อีกรึ อิน้อยมันสมรู้ร่วมคิดกับอิแก้วให้ขโมยของคุณพิยดาแลช่วยอิแก้วหนี คุณท่านเลยสั่งให้ฉันจับมันมัด เพื่อนจะเฆี่ยน!! ให้ตายคาหวายไปเลย ฮิฮิฮินางสายหัวเราะคิกคักชอบใจจนพวกคุณๆมา ทาสทุกคนก็พากันนั่งลงก้มหน้าก้มตา

วันนี้ นางแก้วมันขโมยของๆข้าแลหนีไป โดยมีนางน้อยสมคบคิด ข้าจะเฆี่ยนมันเพื่อไม่ให้ทาสคนอื่นๆเอาเป็นเยี่ยง แลจะส่งตัวให้หลวงพรุ่งนี้!’

คุณพิยดาเจ้าคะ อิฉันกับแก้วไม่ได้ขโมยอะไรเลยนะเจ้าคะ ที่นังแก้วมันหนีไปเป็นเพราะ...นางน้อยอ้ำๆอึ้งๆ ด้วยเสียงสะอื้นพิยดามองเธอด้วยตาขวาง

เพราะแก้วท้องและคุณพิยดาจะบังคับให้แก้วกินยาขับเลือด เจ้าค่ะเมื่อได้ยินดังนั้นทุกคนตกตะลึงแลคุณหญิงก็ลมจับทันที โชคดีที่ท่านเจ้าคุณประคองไว้ได้

ไม่จริง เอ็งกล้าใส่ร้ายข้ารึ!!!’

บ่าวพูดความจริงเจ้าค่ะ

หุบปาก นางสาย...เฆี่ยนมัน!!’

เจ้าค่ะนางสายรับหวายไป แต่ท่านเจ้าคุณห้ามไว้

เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำเป็นแน่ พ่อจะสืบความเอง ตอนนี้พาคุณหญิงแม่ไปพักก่อน

นี่เจ้าคุณพ่อไม่เชื่อลูกหรือเจ้าคะ กรี๊ดดดดด!!’ พิยดากรีดร้องก้าวร้าวเอาแต่ใจ

คุณหญิงแม่ๆ ลูกไม่ยอมๆพิยดาเขย่าตัวคุณหญิงสร้อยฟ้าที่สติเริ่มเลือนราง

หยุดนะ!! ลูกชักจะเอาใหญ่แล้วนะพิยดา ไม่เห็นหรือว่าแม่เจ้าจะตายอยู่แล้ว

คุณ...พี่ ยะ อย่าขัดใจลูกคุณหญิงสร้อยฟ้าแม้จะหน้ามืดลมจับ แต่ก็มีสติพอที่จะปกป้องลูก ด้วยเหตุนี้พิยดาจึงเสียคน

ก็ได้ๆ ให้เฆี่ยนนางน้อย 50 หวายแล้วมัดไว้แบบนี้ทั้งคืน ที่เหลือก็แยกย้ายไปนอนได้ได้ยินดังนั้นพิยดาจึงเลิอกงอแงแลช่วยประคองคุณหญิงแม่ขึ้นเรือน

สาย! เฆี่ยนมันหนักๆเลยนะ อย่าเบามือเชียว

เจ้าค่ะนางสายระริกระรี้รีบจับหวายง้างมือสุดแรง แล้วหวดหวายไปที่แผ่นหลังบางๆ นางน้อยกรีดร้องเสียงดังกังวานทำให้พวกทาสต่างพากันสงสารมองหน้ากันด้วยความสลดใจ

เจ้าคุณไชยสมานช่วยประคองคุณหญิงสร้อยฟ้าไปพักในห้อง แลคุณพิยดาก็หายาหอมมาช่วยบรรเทา

พรุ่งนี้พ่อจะสืบหาเรื่องราวที่แท้จริง จะได้รู้ว่าใครพูดจริงใครพูดปด

นี่เจ้าคุณพ่อจะไม่เชื่อลุกงั้นหรือเจ้าคะ

ไม่ใช่ว่าพ่อไม่เชื่อ แต่..ขณะที่เจ้าคุณไชยสมานจะพูดคุณหญิงก็แทรกขึ้นมา

อิฉันไม่เชื่อ! ไม่เชื่อว่านางแก้วมันจะท้อง แลนางน้อยมันยังใส่ร้ายลูกพิยดาอีก คุณพี่ต้องจัดการไปแจ้งหลวงในวันพรุ่งเมื่อตะวันรุ่งสาง มิฉะนั้น อิฉันก็จะไม่คุยกับคุณพี่อีก!’ เจ้าคุณไชยสมานถึงกับถอนหายใจ

ก็ได้ ข้าจะให้คนไปแจ้งหลวงในวันพรุ่งได้ยินดังนั้นพิยดาแลคุณหญิงถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก พิยดาขอตัวกลับไปที่ห้องรอให้นางสายกลับขึ้นมาบนเรือน

เป็นอย่างไรบ้างนางสาย

สายเฆี่ยนมันจนสลบคาหวายไปเลยเจ้าค่ะ

ดีพิดากระตุกยิ้มที่มุมปากก่อนจะเอาเครื่องประดับทั้งหมดออกมา

เอ็งเอาเครื่องประดับของข้า ไปฝังไว้ที่ไหนก็ได้อย่าให้ใครเห็นเด็ดขาด

เจ้าค่ะ ถ้าจับนางแก้วได้แล้วคุณพิยดาจะทำไงกับมันเจ้าคะ

พรุ่งนี้คงมีประกาศจับทาสหลบหนีเป็นแน่ แลโทษขโมยของคงจะไม่เบาเหมือนนางน้อย ข้าจะขายนางแก้วให้กับซ่องให้มันไปเป็นผู้หญิงหยำฉา

แล้วถ้าคุณนัคเรศกลับมาล่ะเจ้าคะ

ข้ามีวิธีของข้า เอ็งไปได้ละ สายรีบทำตามที่พิยดาสั่งทันที นอกจากจะกำจัดนางแก้วได้แล้ว แลจะทำให้นางแก้วแปดเปื้อนมีราคีอีก นี่แหละคือวิธีการของเธอ และเธอจะไม่ยอมให้ใครมาขวางเป็นแน่

 

 

>>วันนี้เขียนเพลินเลยแถมยาวๆ ตอนนี้ยาวเป็นพิเศษ คอมเม้นกันได้นะจ๊ะ เขียนผิดตรงไหนขออภัยด้วยเพราะไม่มีเวลากลับขึ้นไปอ่านเลย รักน้าานักอ่านทุกคน<<

ความคิดเห็น