I-RISRED ไอริสเรด
facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[15] : นี่ถือว่าเมตตา

ชื่อตอน : [15] : นี่ถือว่าเมตตา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 49

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.พ. 2562 21:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[15] : นี่ถือว่าเมตตา
แบบอักษร

​* บุคคลในรูปภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาจริงๆเป็นเพียงอิมเมจประกอบนิยายเท่านั้น *




[15]

'นี่ถือว่าเมตตา'

I-RIS RED



“ห๊ะ? Sex Friend เนี้ยนะ เธอมองเฮียเขาเป็นแบบนั้นเหรอจูน จะบ้าเหรอไงนั่นพี่เธอนะ” โรมิโอหน้านี่มุ้ยจนมันแทบจะย่นรวมกันแล้ว


“หึ! ฉันไม่เคยมองไนท์เป็นพี่ชายอยู่แล้ว นายนี่ไม่ใช่พี่ชายของฉันและไม่มีวันใช่ด้วย” จูเลียตหันไปมองไนท์ด้วยสายตาราบเรียบไม่แสดงอาการใดๆ ออกมาถึงแม้ว่าในตอนนี้ไนท์จะจ้องมองเธอด้วยแววตาที่คลอไปด้วยคราบน้ำตาก็ตามแต่ความสงสารเห็นใจกับไม่มีจากคนอย่างจูเลียตเลย


โรมิโอถึงกับกุมขมับสมงสมองของเขาตอนนี้ถึงกับเบลอหนัก เครียดกับความคิดของน้องสาวตัวเองเนี้ยแหละที่แบบเห๊ยคิดได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี้ย เป็นสาวเป็นนางแต่ดันมีความคิดแบบนี้เสียเองปกติเคยเห็นแต่ผู้ชายชอบคิดแบบนี้ เอาจริงๆ นะตอนแรกรู้สึกโกรธไนท์มากอยากจะฆ่าให้ตายแต่ตอนนี้รู้สึกสงสารมากจริงๆ อยากจะเข้าไปกอดปลอบใจเสียด้วยซ้ำไป


“นี่เธอยังมีความเป็นผู้หญิงอยู่ไหมเนี้ยจูน?” โรมิโอถึงกับทนไม่ได้ต้องถามออกไป


“ฉันก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่นิทุกส่วนด้วยเห็นฉันมีจู๋งอกขึ้นมาบนหน้าเหรอเลยถาม?” จูเลียตตอบด้วยท่าทางเรียบเฉยถามยังย้อนคำถามกลับไปหาโรมิโอแบบกวนตีนอีกต่างหาก


“เห๊ยฉันถามจริงจังป่ะวะ!” โรมิโอเริ่มขึ้นเสียงอย่างหมดความอดทนเมื่อเห็นจูเลียตยอกย้อนเขาด้วยท่าทางกวนตีนแบบเหมือนจงใจจะยั่วโมโหเขาอ่ะและมันได้ผลเสียด้วยเพราะตอนเนี้ยเขาเดือดมากเลยอยากจะเข้าไปตบให้หน้าหัน


“แล้วฉันตอบไม่ดีตรงไหนวะ ฉันก็จริงจังนี้ไง อย่าเรื่องเยอะได้ป่ะวะ!” จูเลียตเองก็สวนกลับด้วยถอยคำที่เริ่มหยาบขึ้นเหมือนกันเมื่อเห็นว่าโรมิโอมาขึ้นเสียงใส่เธอแบบนี้


“เรื่องเยอะฉันเรื่องเยอะยังไงเธอเป็นน้องสาวของฉันนะมันไม่แปลกหรอกที่ฉันจะโมโหในตอนนี้สถานการณ์เนี้ย น้องสาวใจง่ายนอนกับคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพี่ชายถึงจะพี่ชายบุญธรรมก็เถอะแต่ก็โตมาด้วยกันไหมล่ะและฉันคงไม่โมโหมากกว่านี้ถ้าเธอไม่บอกว่าที่นอนกับเฮียเขาเพราะเธอคิดกับเขาแค่ Sex Friend ไม่ได้รักไม่ได้รู้สึกดีแล้วนอนกับเขาทำเหี้ยอะไรวะ ทำร้ายความรู้สึกเขาทำไมวะ ดูก็รู้ว่าเฮียเขารักเธอไม่งั้นคงไม่ออกหน้ารับแทนเธอแบบนี้หรอก นี่เธอเป็นเหี้ยไรอ่ะ?”


“นี่นายด่าฉันแล้วเข้าข้างเฮียเขาเหรอ นายนั่นแหละเป็นเหี้ยอะไรฉันน้องสาวนายนะ ทำไมเลือกไปเข้าข้างไอ้พี่นอกคอกคนนี้ห๊ะ!”


จูเลียตตวัดสายตาดุดันจ้องมองไนท์จนไนท์เองยังหน้าเสียเพราะไม่คิดว่าจูเลียตจะมองเขาด้วยสายตาแบบนั้นตอนนี้เขาเองยังคงงงว่าเขาผิดอะไรจูเลียตถึงทำแบบนี้กับเขา ทำไมเลือกจะไม่รักเขา เลือกจะมองความรู้สึกที่เขาให้เป็นเพียง Sex Friend ใช่เขาไม่ได้มองเธอแบบนั้นเลยแต่เขามองเธอเหมือนคนรักคนหนึ่งมอบหัวใจมอบความซื่อสัตย์ภักดีให้ไปหมดแล้วทั้งใจ


“เพราะแบบนี้สินะครับคุณหนูถึงไม่เคยบอกรักผมเลยสักครั้ง” ไนท์ตัดสินใจถามออกไปก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นยืนจนโรมิโอที่เป็นคนกระทืบเองต้องเข้าไปช่วยประคองเพราะตอนนี้ยืนหนึ่งเข้าข้างไนท์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว


“ก็ฉันไม่ได้รักนายจะบอกรักนายได้ยังไง อย่าถามโง่ๆ สิ”

“ไม่เคยรักเลยเหรอครับ ไม่เคยรู้สึกอะไรกับผมเลยเหรอ?”


“อืม”


จูเลียตอบเพียงสั้นๆ แต่ใบหน้าของเธอกลับนิ่งเรียบและเย็นชาเอาเสียมากๆ แววตาของเธอในตอนนี้มันไม่มีความรู้สึกใดๆ ออกมาเลย จูเลียตมีแววตาที่เหมือนเดม่อนคือเก็บความรู้สึกเก่งสามารถบังคับตาตัวเองให้เฉยเมยต่อทุกความรู้สึกได้ ใบหน้าตายเหมือนเดม่อนทุกระเบียบนิ้ว ใช่จูเลียตเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้วแต่มันคงจะดูปกติดีถ้ามันเป็นเมื่อก่อนแต่นี่มันคือตอนนี้ตอนที่เขากำลังเรียกร้องขอความรักความเมตตากับจูเลียตแต่จูเลียตกลับเฉยเมยกับมันอย่างไม่ไยดีมันช่างเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน รอยยิ้มแค่เพียงนิดก็ไม่คิดจะมีให้เขาบ้างเลยเหรอทำไมต้องทำหน้าเฉยเมยขนาดนี้


“พอเถอะเฮียเลิกถามให้ตัวเองเจ็บสักทีเถอะ” โรมิโอทนฟังไม่ได้เลยพูดห้ามไนท์ไม่ให้ถามอะไรจูเลียตอีกเพราะเขารู้จักน้องสาวของเขาดีว่าเรื่องขยี้ความรู้สึกคนอ่ะจูเลียตถนัดนักและเขารู้ดีว่าจูเลียตจงใจพูดขยี้ไนท์ด้วย


“จริงๆ เรื่องนี้มันก็เป็นเรื่องของฉันกับไนท์นะ นายไม่น่าเสือก” จูเลียตหันไปมองโรมิโอด้วยสายตานิ่งเรียบ “ฉันว่านายเอาเวลาที่ยุ่งเรื่องของฉันไปเลี้ยงลูกของนายให้โตมาเป็นคนดีกว่านายดีกว่านะเดี๋ยวจะโตมาเลวเหมือนนาย แบบนั้นคงแย่ถ้าใจแตกตั้งแต่อายุ 13-14 คงได้วุ่นวายเลี้ยงหลานกันหัวหมุน สมัยนี้มันไวไฟเสียด้วย”


“จูเลียต!” โรมิโอยกฝ่ามือขึ้นหมายจะฟาดลงบนใบหน้าของจูเลียตที่พูดจาไม่เกรงใจเกรงความรู้สึกใครเลย


“พอเถอะค่ะ หยุดเลยนะคะเฮียอย่าทำให้เรื่องมันใหญ่กว่านี้เลย” เนโกะเข้ามาแทรกกลางระหว่างโรมิโอกับจูเลียตจนชายหนุ่มต้องหยุดฝ่ามือลงกลางอากาศแบบกะทันหันเพราะกลัวจะพลาดโดนเมียรักของตัวเองแทนแต่ก็จ้องมองเนโกะด้วยความไม่พอใจที่เข้ามาขวางเช่นกัน


“หลบไปเนโกะฉันจะสั่งสอนเด็กก้าวร้าวคนนี้หน่อย” โรมิโอสั่งเนโกะเสียงแข็ง


“พอเถอะนะคะอย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลย”


“ก็จูนมันทำให้เป็นเรื่องใหญ่เองป่ะ”


“ฉันทำยังไงอย่ามาโทษฉันนะ” จูเลียตแย้ง


“ก็เพราะความใจง่ายของเธอไง คราวหลังไม่ได้รักเขาก็อย่าไปนอนกับเขาอย่าให้ความหวังกับเขาเพราะคนที่เจ็บมันไม่ใช่เธอเลย”


“เหรอ นายควรบอกตัวเองก่อนนะเพราะเมื่อก่อนนายก็ทำแบบนี้กับผู้หญิงคนอื่นบ่อย กี่คนแล้วล่ะที่ต้องเสียใจกับนายกว่านายจะมาหยุดที่เนโกะนายหลอกให้ความหวังผู้หญิงมากี่คนแล้วหลอกฟันหลอกกินเขาฟรีๆ มากี่ครั้งแล้ว”


จูเลียตยกแขนขึ้นกอดอกจ้องมองโรมิโอด้วยสายตาที่เชิงท้าทายอีกฝ่ายนิดๆ แต่ก็มีความหยามในนั้นด้วยเพราะโรมิโอมาด่าว่าเธอไม่ได้ดูตัวเองเลยว่าเมื่อก่อนเขาก็เป็นคนแบบเธอเนี้ยแหละกว่าจะมาหยุดที่เนโกะอ่ะ ยังจะมีหน้ามาสั่งสอนเธออีกทั้งๆ ที่ตัวเองก็ทำ เธอกับโรมิโอก็นิสัยเหมือนกันนั่นแหละ ชอบขยี้ใจคนอื่นเล่นด้วยเท้าของตัวเองเพราะมันจะมีอะไรสนุกไปกว่าการเห็นคนอื่นเจ็บปวดเพราะเรากันล่ะ


“นี่เธอจะเอาชนะฉันให้ได้ใช่ไหมจูน ขุดทุกอย่างขึ้นมาเพื่อเอาชนะฉันสินะ”


“ใช่ฉันจะเอาชนะนายและนายก็ต้องยอมแพ้ฉันเดี๋ยวนี้”


“เออฉันยอมแพ้เธอก็ได้ เอาเลยเธออยากจะทำอะไรก็ทำเลย อยากจะใจง่ายไปนอนกับใครกี่คนก็เอาเลยถ้าพลาดขึ้นมาฉันบอกเลยจะไม่ช่วยเหลืออะไรเธอทั้งสิ้นแล้วสุดท้ายเธอจะรู้เองว่านรกของจริงมันหน้าตาแบบไหน”


“เฮีย!”


ว่าจบโรมิโอก็เดินกระแทกเท้าออกไปจากห้องทันทีจนเนโกะต้องรีบวิ่งตามออกไปเพราะกลัวว่าโรมิโอจะไปอาละวาดใส่คนอื่นแทนแบบนั้นเรื่องจะยิ่งบานปลายเพราะเดม่อนจะต้องถามแน่ๆ ว่าโรมิโอเกิดบ้าอะไรขึ้นมาถึงไปอาละวาดใส่คนอื่นแบบนั้น หลังจากที่โรมิโอออกไปแล้วภายในห้องก็เงียบสงบลงในทันที เงียบแบบเงียบกริบราวกับสุสานเพราะทั้งจูเลียตและไนท์ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมพูดอะไรออกมาเลย


“คุณหนูมองผมเป็นแค่ Sex Friend จริงๆ เหรอครับ?” และไนท์ก็เป็นฝ่ายพูดก่อนเพราะทนความเงียบไม่ไหวมันช่างอึดอัดเหลือเกินและตอนนี้ภายในใจของเขาก็มีคำถามที่อยากรู้มากมายด้วย


“นายจะถามย้ำฉันกี่ครั้งฉันก็ตอบคำเดิมว่าใช่” จูเลียตพูดเสียงเรียบ


“ทำไมล่ะครับ ทำไมถึงไม่ยอมรักผม?” ไนท์เงยหน้าจ้องมองจูเลียตด้วยสายตาเว้าวอน


“แล้วทำไมฉันจะต้องยอมรับรักนาย ยอมรับความรู้สึกของนายให้เข้ามาวุ่นวายในสมองของฉันด้วย” จูเลียตจ้องมองไนท์กลับด้วยสายตาราบเรียบไร้ความรู้สึกใดๆ


แต่คำตอบของจูเลียตมันไม่ต่างจากการที่เธอเอามีดมาแทงหัวใจของเขาสักนิดมันเจ็บเหมือนกันเลย เจ็บจนแทบจะทนไม่ไหวเหมือนหัวใจกำลังจะหยุดเต้นลงแต่ก็ต้องฝืนมีชีวิตต่อไป “ถ้าไม่รักกันแล้วจะมาให้ความหวังกันทำไม” ไนท์พูดตัดพ้อด้วยความน้อยใจ


หมับ! ตุบ!


“อ๊ะ!”


จูเลียตเดินเข้ามาหาไนท์แล้วผลักเขาจนล้มลงพร้อมทั้งทิ้งตัวลงไปนั่งคร่อมทับบนตักหนาเอาไว้จนไนท์มีสีหน้าที่ตกใจแต่ก็ปนไปด้วยความไม่เข้าใจในการกระทำอันชวนใจสั่นของจูเลียต นิ้วหนาทาบลงบนปากของไนท์เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะพูด


“ไม่เอาสิไม่น้อยใจสิคนดีของฉัน” จูเลียตยื่นใบหน้าเข้าไปหาไนท์มากขึ้นจนลมหายใจร้อนผ่าวของเธอเป่ารดใบหน้าของไนท์เล่นเอาเจ้าของร่างขนลุกชันขึ้นมารู้สึกวาบหวิวกับการกระทำของจูเลียตไม่น้อย


แขนบางโอบกอดคอหนาก่อนจะยื่นใบหน้าเข้าไปที่ใบหูของไนท์แล้วกระซิบแผ่วด้วยน้ำเสียงแหบพร่าชวนฝัน “ถึงฉันจะไม่รับรักนายแต่เราก็นอนด้วยกันได้นิ ความสัมพันธ์แบบ Sex Friend ดีจะตาย ไม่ได้เป็นแฟนกัน ไร้ข้อผูกมัด นายมีสิทธิ์จะไปนอนกับใครก็ได้ด้วยนะไม่ดีเหรอ”


ปึก!


“ว้ายยย!” ไนท์ผลักตัวจูเลียตออกมาจนหญิงสาวเกือบหงายหลัง


“ผมไม่ได้ต้องการแบบนั้น ผมต้องการความรักไม่ใช่ความใคร่จากคุณหนู”


ไนท์จ้องมองจูเลียตด้วยสายตาจริงจังต่างกับจูเลียตที่จ้องมองไนท์ด้วยสายตาไม่พอใจที่อีกฝ่ายมาผลักเธอแล้วเธอก็ไม่ได้สนใจสิ่งที่ไนท์พูดด้วยเพราะเธอไม่ได้แคร์เขาขนาดนั้น เธอไม่ได้ต้องการความรักจากเขาขนาดนั้นด้วย ระหว่างความรักกับความใคร่เธอขอเลือกความใคร่ดีกว่าเพราะยังไงมันก็ดูมีแต่ความสุขมากกว่าความรักเยอะเลย


เพี๊ยะ!


มือบางฟาดลงบนใบหน้าของไนท์จนหน้าหันไปอีกแทบเล่นเอาชาไปทั้งใบหน้าชนิดที่ว่าหน้าตึงไปเลย มือบางบีบลงที่คางหน้าแล้วกระชากใบหน้าของไนท์ให้กลับมามองเธอ “อย่าเรื่องมากนักเลยไนท์ นายได้จากฉันเท่านี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว นี่ฉันเมตตานายแล้วนะเพราะฉะนั้นอย่าเรียกร้องอะไรอีกเพราะนายจะไม่มีสิทธิ์ได้อะไรเลย”


ว่าจบจูเลียตก็ผลักหัวของไนท์โขกกับพื้นห้องไปหนึ่งทีด้วยความโมโหก่อนจะลุกออกมาจากอีกฝ่ายแล้วจ้องมองไนท์ด้วยรอยยิ้มมุมปากออกแนวสมเพชนิดๆ “ระลึกไว้เถอะว่าความเมตตาจากฉันมันไม่ได้ให้ใครง่ายๆ และนายต้องดีใจที่นายได้มันไปจากฉันนะ”


ร่างบางหันตัวเดินสะบัดผมออกไปทิ้งให้ไนท์จมกับคำพูดของจูเลียตโดยเฉพาะคำว่าเมตตา ทุกอย่างที่จูเลียตทำกับเขา ที่เธอนอนกับเขา ทำสิ่งต่างๆ ให้เขามันมาจากความเมตตาของเธอเหรอ มันไม่ใช่ความรักเลยสักนิดแต่มันคือความเมตตาสงสารต่างหาก สุดท้ายแล้วเขาก็แค่ผู้ชายน่าสมเพชคนหนึ่งที่คิดเองเออเองและสุดท้ายก็พังเอง รักเขาแต่เขาไม่รักตอบไม่สิไม่เคยรู้สึกดีอะไรเลยด้วยซ้ำมันเจ็บดีนะแต่ก็โวยวายอะไรไม่ได้ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องระลึกไว้เสมอว่านี่คือความเมตตาที่สุดของจูเลียตแล้ว



พี่กับน้องก็ตีกัน ผัวเมียก็ผิดใจกัน บ้านหลังนี้นี่มันบ้านอัปมงคลชัดๆ ใครอยู่ไม่ว่าคู่ไหนร้อนรุ่มทุกคู่กว่าจะลงเอ่ยกันได้นี่ต้องเสียเลือดเสียเนี้ยสังเวยกันก่อนตลอดอ่ะ ตั้งแต่รุ่นพ่อล่ามมายันรุ่นลูก

'คอมเมนต์' เป็นกำลังใจให้ริสด้วยนะคะ อ่านแล้วสละเวลาเมนต์หน่อยน้า

ความคิดเห็น