ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 41 :: ชอบงูครับ ไม่ชอบงวง

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 41 :: ชอบงูครับ ไม่ชอบงวง

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.9k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2562 17:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 41 :: ชอบงูครับ ไม่ชอบงวง
แบบอักษร

หลังจากพี่ฟาร์มก็มีคนเข้ามาหาผมเรื่อยๆแต่ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนพี่สิงฆ์นั่นแหละครับ เหมือนเข้ามาปั่นประสาทพี่สิงฆ์มากกว่าเพราะเวลาพี่มันหัวร้อนแล้วด่ากราด มันตลกไงขนาดผมยังขำเลยอ่ะ พอนานๆเข้าพี่มันก็เหนื่อยจะด่าจนพวกพี่ๆหมดสนุกแต่ว่า...คนนี้มันไม่ใช่อ่ะ ผมรู้สึกได้เลยทั้งสายตาและคำพูด

"ชอบน้องว่ะ เลิกกับสิงฆ์แล้วมาคบกับช้างอย่างพี่ป้ะ"

ชื่อช้างแต่ทำไมมึงไม่อ้วนอ่ะ

"แหะๆ"

ผมหัวเราะแหะๆแล้วเดินหนีแต่พี่มันก็มาขวางทางผม คิ้วเริ่มกระตุกล่ะนะ

"พี่แนะนำตัวช้าไปสินะ พี่ชื่อช้าง อยู่ปีสาม สถาปัตย์ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"

"อ่าครับ ยินดีที่ได้รู้จัก เอ่อ ผมขอตัวไปเรียนก่อนนะ"

"ได้สิครับ"

เขาหลีกทางแล้วผายมือให้ ผมก้มหัวนิดๆก่อนวิ่งขึ้นตึกไป ถามจริงๆนะ หน้าผมเหมือนเป็นเจ้าหน้าที่สวนสัตว์หรอ? เดี๋ยวสิงฆ์ เดี๋ยวหมี เดี๋ยวช้าง นี่ถ้ามาอีกสองสามชื่อนะ ผมจะลาออกแล้วไปทำงานที่สวนสัตว์ แม่งงง

การเข้าเรียนวันนี้ของผม ถูกอาจารย์บ่นไปยาวๆชั่วโมงกว่าก่อนสอนอัดแน่นในสามชั่วโมงหลัง คลาสนี้เรียนสี่ชั่วโมงเต็มๆ โคตรง่วงเลยแต่ได้แก้วตาช่วยไว้

"แก้วๆ แก้วรู้จักพี่ช้างถาปัตย์ป้ะ"

"แคต ถึงเราจะบ้าผู้ชายเราก็ไม่ได้รู้จักทุกคนนะ"

"โทษ.../พี่ช้างเป็นที่สุดของถาปัตย์เลยแหละ เรียกว่าตัวท็อปได้เลย หล่อสุดๆ! เท่ เถื่อน ฮือออ อยากได้เขา"

เอ้า ไหนตอนแรกพูดดีอยู่เลยวะ ผมเกาหัวงงๆมองหน้าแก้วเอือมๆ แก้วหัวเราะแหะๆแล้วถามผมเรื่องพี่ช้างว่ารู้จักได้ไง ผมเลยเล่าให้ฟัง

"หูยยย เสน่ห์แรงจริ๊งงงงแต่พี่แกมาเล่นหรือเปล่า"

"ก็อยากคิดแบบนั้นนะแต่แววตากับสีหน้าคือจริงจังมากเลยอ่ะ"

"ยังไงก็ระวังๆ เราไม่อยากเห็นพี่สิงฆ์โมโหอ่ะ"

"เหมือนกันนั่นแหละ"

ผมไม่รู้นะว่าตอนโมโหจะน่ากลัวไหมแต่แค่พี่มันใช้น้ำเสียงตอนเป็นพี่ว๊ากพูดกับผม ผมก็กลัวแล้วอ่ะคือพี่มันไม่ได้ตะคอกแต่พูดนิ่งๆเสียงแข็งๆอ่ะ นึกออกป้ะ แบบนั้นมันน่ากลัวกว่าตะคอกอ่ะ

พอจบคลาสนี้ ผมก็ออกจากห้องมานั่งเล่นที่เดิมแต่รอบนี้ไม่เหมือนเดิมตรงพี่ช้างมันนั่งอยู่ก่อน! ผมหันไปมองแก้วตาที่เดินมาด้วยกันอย่างขอความเห็น

"ลองเชิงก่อน ถ้ามาจริงจังอย่างที่แคตบอกเราว่าแคตบอกตัดพี่เขาไปเลยจะดีกว่า"

"ตามนั้นแต่ไปด้วยกันนะ"

"ได้ๆ"

ผมกับแก้วตาเดินมาที่นั่งประจำแล้วยิ้มทักทายพี่ช้าง พี่ช้างยิ้มแล้วมองหน้าผม ไอ้ฉัด กลัวอ่ะ ใครก็ได้เข้ามาร่วมวงตอนนี้ที พี่ไพ่ พี่อิ๊กหรือพี่แฮม พี่ฟ้า พี่เวย์ พี่ชาม ขอร้องล่ะะะะะ

"เรียนเป็นไงบ้างครับ"

"ก็ดีครับแล้วพี่ไม่เรียนหรอ"

"อาจารย์ยกเลิกคลาสน่ะ หิวไหม?เดี๋ยวพี่พาไปกิน โรงอาหารที่คณะพี่อร่อยนะ"

"ผมรอไปพร้อมพี่สิงฆ์ครับ"

พูดชื่อผัวขนาดนี้แล้วยังจะไปกับกูต่อป้ะ

"กว่าสิงฆ์จะเลิกเรียนเราไม่หิวแย่หรอ?"

"อย่ามาทำเป็นรู้ดีเรื่องตารางเรียนกูไอ้ช้าง มึงจะไปตายไหนก็ไปแต่อย่ามายุ่งวุ่นวายกับเมียกู"

ตายยากจ๊าดดด ผมหันไปมองพี่สิงฆ์ที่โผล่มาด้านหลังตอนไหนไม่รู้แล้วคว้ามือพี่มันบีบเบาๆ พี่สิงฆ์หน้านิ่งกว่าทุกครั้งแสดงว่าคนๆนี้ไม่ใช่เพื่อนที่สนิทในระดับหนึ่งแต่เป็นคนที่รู้จักแบบผิวเผินมากกว่า

"ได้กันแล้วหรอถึงเรียกเมีย? อ่อ ลืมไปว่าชื่อน้องคือเมียร์แคต"

"เมียที่ไม่มีรอเรือและการันต์อ่ะครับ"

อันนี้ผมตอบเอง ผมก็หมั่นไส้นะเว้ย ไม่ชอบคนหน้าด้านหน้าทนแบบนี้อ่ะ คือรู้ว่ามีแฟนแล้วควรเลิกยุ่งไม่ใช่หรอวะ ทำไมพี่ช้างถึงยังอยู่ต่ออ่ะ

"ไม่ลองคบเด็กสถาปัตย์ล่ะครับ อนาคตดีกว่านะน้องแคต"

"ผมเกรงใจอ่ะครับ ผัวโลจิสฯเงินเดือนดีนะพี่ แถมพ่อผัวแม่ผัวก็โยธาอีก หูยยย สบายอ่ะ เกาะผัวแดกได้เลยเนี่ย"

เชื่อเถอะผมไม่ได้อยากอวดแต่พี่มันปากหมาไง ทุกๆคณะมีอนาคตหมดอ่ะแต่จะมีไม่มีมันอยู่ที่ตัวคนมากกว่า พี่สิงฆ์มันดึงมือที่ผมจับอยู่ออกก่อนสอดแขนคลองคอผมจากด้านหลังแล้วเอาแก้มแนบแก้มขนิดที่ถ้ารวมได้มันรวมไปล่ะ

"ได้ยินที่เมียกูพูดนะ? ไสหัวออกจากคณะกูไปได้ล่ะ"

"ตราบใดที่มึงยังไม่ตีตราน้องมัน กูจะเดินหน้าต่อไป พี่ไปก่อนนะครับน้องแคต"

ประโยคหลังหันมายิ้มหวานให้ผมแล้วปลายตามองพี่สิงฆ์ก่อนลุกเดินมืงล้วงกระเป๋าเท่ๆออกไป

"เฮ้อออ ทำไมนิสัยพี่แกขัดกับหน้าตาจังอ่ะ"

แก้วตาถอนหายใจแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเอือมๆก่อนหันมาหาผม "พี่สิงฆ์มาแล้วงั้นเราไปก่อนนะ"

"ขอบคุณนะแก้ว"

เธอยิ้มรับแล้วลุกเดินลั้ลลาไปที่ตึกเกษตร แหมมมม ไปหาพี่สาวคนนั้นหรอจ๊ะ

"โอ้ยยย น้องแคตจ๋าาา เสน่ห์แรงเกินชะนีอย่างพี่มากไปล่ะนะ"

พี่ฟ้านั่งลงตรงข้ามผมแล้วยิ้มล้อ ผมนิ่วหน้าแล้วดึงหูพี่สิงฆ์

"ก็ตั้งแต่คบกับพี่มันอ่ะ เหมือนออร่าความแรดผมจะพุ่งพล่านเหลือเกิ๊นนน ดูดผู้ชายเข้าหาจังอ่ะ"

พี่ฟ้าหัวเราะในขณะพี่สิงฆ์เบ้ปาก พวกพี่อิ๊กแยกย้ายไปไหนไม่รู้แต่พี่ไพ่อ่ะไปหาโซ่ที่ตึกวิศวะ พี่มันก็ไปแบบไม่กลัวตีนเลยเนาะ ส่วนพี่อิ๊กกับพี่แฮมน่าจะกลับหอพี่มันเลย เพราะชั่วโมงสุดท้ายได้ปิดจ็อบลงแล้ว

"เอาคอมาให้พี่ทำรอยซะดีๆ"

พี่สิงฆ์นั่งลงข้างผมแล้วดึงคอเสื้อแต่ผมรวบจับไว้ทันก่อนถลึงตาใส่

"พี่อย่ามาบ้าตามพี่ช้างมันสิแล้วผมไม่ไว้ใจพี่ด้วย คนอย่างพี่ไม่หยุดแค่คิสมาร์กแน่ๆอ่ะ"

คนอย่างพี่สิงฆ์มันจุดง่ายมาก พี่มันอดทนและกักเก็บความหื่นไว้แบบเต็มลิมิต เต็มจนล้นอ่ะแล้วถ้าผมยอมนะ เหอๆ เผลอเสียตัวจริงๆแน่ ขนาดตอนกลางคืนที่พี่มันกินนมผมอ่ะ มือนี่ล้วงเข้ากางเกงผมแล้ว TT แม้ผมจะเสร็จเพราะมือพี่มันแต่ผมไม่เคยทำให้เลยไง ผมเลยกลัวและยุติการกินนมชั่วคราว นอกจากกลัวใจพี่มันแล้ว ยังกลัวใจตัวเองด้วย

"แล้วจะให้พี่ทำยังไง ถ้าพี่ไม่ทำอะไรไอ้ห่าช้างไม่หยุดแน่ๆ"

พี่มันฮึดฮัดก่อนเบือนหน้าหนี ผมถอนหายใจแล้วจับหน้าพี่มันให้หันมา สองมือประคองแก้มพี่มันไว้ก่อนบีบเบาๆ ผมมอวเข้าไปในตาพี่สิงฆ์ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆว่า

"ต่อให้ผมไม่มีคิสมาร์กที่เกิดจากพี่แต่ยังไงคนที่เป็นเจ้าของผมก็คือพี่คนเดียวอยู่ดีอ่ะ"

"..."

"ไม่ต้องกลัวหรอกว่าใครจะแย่งผมไปได้อ่ะ เพราะตัวผมรู้ดีว่าร่างกายและหัวใจผมมันไม่ยอมไปไหนแน่ๆ ก็ผัวโลจิสฯรวยจะตาย"

ผมปิดท้ายด้วยประโยคที่เอาฮาหน่อย ไม่อยากให้พี่ฟ้าที่ตอนนี้เบะปากเป็นสะพานโค้งอ้วกแตกกลางคณะ พี่สิงฆ์มันยิ้มกริ่มก่อนรวบตัวผมไป

"ถ้าอยู่หอ พี่จับเราจูบไปนานล่ะ"

"ห้องน้ำป้ะล่ะ"

"โอ้ย พอๆๆๆๆ! เกรงใจคนไม่มีคู่ไหนเหอะพวกนี้ แต่เออ จะไปไหนก็ไป เรียนหมดกันแล้วนี่ ให้ตายสิวะ ชะนีสวยๆอย่างกูทำไมหาผัวยากเหี้ยๆ"

พี่ฟ้าบ่นแล้วลุกเดินออกไป ทิ้งให้ผมกับพี่สิงฆ์อยู่กันสองคน แต่แล้วผมกลับรู้สึกว่ามือพี่มันสอดเข้ามาในเสื้อผม ผมจะดิ้นก็ไม่ได้เพราะถ้าหากผมทำอะไรที่มันผิดปกติ คนแถวนี้ก็รู้ดิ ตอนนี้ถ้ามองเผินๆก็ไม่ต่างกับการกอดธรรมดาๆที่พี่มันชอบทำอยู่แล้ว

"อือ..."

ผมมุดหน้ากับอกพี่มันหนักกว่าเดิมพลางกัดริมฝีปากแน่น ปลายนิ้วที่ไล้หน้าท้องแผ่วๆทำผมเกร็งอัตโนมัติ ริมฝีปากพี่มันคลอเคลียอยู่ตรงหูผม พอผมหดหนีพี่มันก็ยิ่งได้ใจใหญ่

"ผิวเนียนกว่าเดิมหรือเปล่า?"

ผมไม่ตอบแต่ส่ายหัวแทน ถ้าอ้าปากพูดมีหลุดครางแน่อ่ะ พี่มันยังไม่ยอมเอามือออกเลยเนี่ย ลูบๆบีบๆอยู่นั่นแหละ ผมก็สยิวป้ะวะ

"ไม่ไหวว่ะ กลับหอกันครับ"

พี่สิงฆืดึงมือออกแล้วติดกระดุมให้ อ่ออออ พี่มันปลดกระดุมแล้วสอดมือเข้ามานี่เอง แค่เม็ดเดียวมันก็สอดเข้ามาได้เนาะ!แถมมือไวโคตรๆเลยอ่ะ พี่สิงฆ์ลุกขึ้นยืนแล้วดึงผมให้ลุกตาม ผมถือกระเป๋าก่อนกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามพี่มันไป ที่จะรีบกลับเนี่ย คือจะแทะกูใช่มั้ยไอ้พี่สิงฆ์!

เพราะความรีบที่จะแทะผม พี่สิงฆ์มันพาผมผ่านตึกวิศวะแต่ไม่มีใครเข้ามาหาเรื่องเพียงแค่มองด้วยความไม่พอใจเท่านั้น ตอนมาถึงหอพี่เอกมองผมสลับกับพี่สิงฆ์แล้วยิ้มมุมปาก แหมมมม ถ้าไม่เกรงใจรอยสักที่แก้ม กูด่ามึงล่ะพี่เอกกก ความหน้ากลัวตอนเจอกันครั้งแรกนี่หายไปเลย

ติ๊ง!

ลิฟต์หยุดชั้นสามพร้อมๆกับประตูเลื่อนออก พี่สิงฆ์มันลากผมออกจากลิฟต์โดยไม่รอให้มันเปิดออกจนสุด ทันทีที่ไขกุญแจเข้ามาในห้องกดล็อกประตูเรียบร้อย ผมถูกดึงไปกอดพร้อมๆกับริมฝีปากของพี่สิงฆ์กดแนบลงมา อ้อมแขนแกร่งโอบรัดเอวและแผ่นหลังผมแน่น กระเป๋าในมือผมตกลงพื้นก่อนจิกแขนพี่มันไว้

พี่สิงฆ์ขบเม้มปากผมแรงมาก แรงกว่าทุกครั้งที่จูบกัน ผมเจ็บจี๊ดๆปากล่างสุดๆแต่ว่าอะไรพี่มันไม่ได้เพราะพี่สิงฆ์ไม่ปล่อยให้ปากผมได้พัก ลิ้นของพี่มันสอดเข้าแล้วกวาดเลียทั่วโพรงปาก ผมจูบตอบเท่าที่จะทำได้ก่อนสะดุ้งมื่อฝ่ามือหนาเลื่อนลงมาบีบก้นผมแถมยังเบียดกายเข้ามาจนผมสัมผัสถึงงูสิง(ฆ์)ที่ดุนดันอยู่ภายใต้กางเกงสแลคสีดำของพี่มันอีก อ๊ากกก สูญพันธุ์ไปสักทีเถอะ TT

"อือ...!"

ผมขมวดคิ้วแล้วจิกแขนพี่มันแรงกว่าเดิม พี่มันลากปลายนิ้วขึ้นลงตามร่องก้นผมอ่ะ! คือกูใส่กางเกงอยู่นะแถมมีบ็อกกั้นก่อนถึงชั้นใน ใส่สามตัวขนาดนั้นทำไมพี่มันยังทำให้ผมสยิวได้อีกวะ

พี่สิงฆ์อุ้มผมขึ้นทั้งที่ปากยังไม่ละจากกัน พี่สิงฆ์เดินเข้ามาในส่วนของห้องนอนแต่ตรงไปเตียงพี่มัน

ตุบ...

ทันทีที่แผ่นหลังสัมผัสกับเตียง พี่สิงฆ์ก็ขยับคร่อมแล้วเบียดช่วงกลางลำตัวกับแคตน้อยไม่หยุด ฮืออ ถ้ามึงจะทำงี้ มึงเอากูเลยเหอะ! เราจูบกันนานมาก นานจนไม่รู้ว่าแลกน้ำลายกันไปกี่ลิดตรแล้ว ตอนที่พี่มันถอนจูบออกผมก็ได้แต่นอนหอบแล้วสะดุ้งอีกครั้งเมื่อฟันคมๆกัดยอดอกผมผ่านเนื้อผ้าเต็มแรง เสื้อนักศึกษามันไม่หนาเป็นนิ้วนะเว้ย มันบางจะตาย! ผมเสียวและขนลุกไปหมดแล้ว!

"อ่ะ อึก อือ พ พอแล้วพี่สิงฆ์! เดี๋ยวผมยอมนะเว้ย!!"

ผมว๊ากลั่นห้องแล้วหมุนตัวนอนตะแคงหันหลังให้มันก่อนดึงผ้าห่มปิดหน้า ไอ้ฉัดเอ้ยย เกือบหลงไปกับสัมผัสพี่มันแล้วมั้ยล่ะ!

"โอเคๆ ถึงพี่จะอยากให้เรายอม แต่พี่จะรอตามสัญญา เรานอนไปก่อนเลยพี่เข้าห้องน้ำแปป"

"พี่มึง...ขอโทษนะ"

"ไม่.../ถ้าถึงสัญญาแล้วอ่ะ...ผมจะอ่อยพี่เอง"

ผมชิงพูดก่อนที่พี่มันจะพูดจบ พี่สิงฆ์ลุกออกจากเตียงไปแล้วแต่ผมไม่เห็นหน้าพี่มันนะแต่คิดว่าพี่มันคงดีใจอ่ะแหละ เหยื่อเมื่อกี้อ่ะ ถ้ามันงับแล้ว ติดคอตายแน่นอน อิอิ

30 นาทีต่อมา

สิงฆ์ออกจากห้องน้ำพร้อมความสบายตัวขึ้นมาหน่อย เขาเดินกลับมาที่เตียงตัวเองก็เห็นว่าเมียร์แคตหลับไปแล้ว สิงฆ์เดินเข้าไปหยุดข้างเตียงก่อนก้มหอมแก้มขาวแล้วออกมาที่ระเบียงก่อนเอาโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อสั่งของบางอย่าง ถ้าหากเมียร์แคตไม่ให้ทำคิสมาร์กเขาก็ต้องใช้ของที่แสดงความเป็นตัวตน คราวนี้แหละ...

ไม่ว่าหน้าไหนก็ไม่กล้ายุ่งกับเมียร์แคตของเขาแล้ว เพราะถ้ายังกล้าคงต้องรับประทานอวัยวะเบื้องล่างที่ใช้เดินสักหน่อย

วันต่อมา

พรึ่บ...

ข่อดอกกุหลาบที่ทำด้วยแบงค์เทาช่อใหญ่ถูกยื่นมาตรงหน้าผมในขณะที่ผัวผมยืนกอดคออยู่ข้างๆ ได้ยินเสียงจิ๊ปากอย่างไม่ชอบใจจากพี่สิงฆ์แล้วผมเลยทำได้แต่ยกแขนกอดเอวพี่มันแล้วลูบให้ใจเย็น

"เด็กสถาปัตย์ก็รวยนะครับ อยากได้อีกกี่ช่อบอกพี่ช้างได้เลย"

"พี่สิงฆ์ ผมอยากได้แบบนี้อ่ะ ทำให้หน่อยดิ"

ผมเงยหน้าบอกพี่มัน พี่สิงฆ์ยิ้มก่อนพยักหน้า

"พี่จะทำให้เราสักสิบหรือร้อยช่อดี?"

รับมุขเก่งงง พี่ช้างขมวดคิ้วแล้วเอากระเป๋าตังขึ้นมาก่อนยื่นให้ผม

"นามสกุลพี่ใหญ่ บัตรพี่มีหลายใบ ไม่ชอบหรอครับ?"

อ่ะไอ้นี่ เหมือนกูซื้อได้ด้วยเงินอ่ะ ผมถอนหายใจยาวๆอย่างเหนื่อยใจแล้วดึงดอกกุหลาบแบงค์พันมาสามดอกก่อนดมกลิ่นเงิน อือหือ หอมสาสสสส

"พี่ช้างครับ ผมอ่ะนะซื้อไม่ได้ด้วยเงิน"

"แล้วซื้อได้ด้วยอะไรครับ"

ผมเสียบดอกกุหลายคืนแล้วชี้เป้าไอ้พี่สิงฆ์ก่อนยิ้มหวานที่สุดในชีวิต

"ซื้อได้ด้วยงูสิง(ฆ์)ครับ"

ผมรู้สึกเลยว่าพี่มันกำลังกลั้นขำเพราะตัวแม่งสั่นอย่างกับเจ้าเข้าอ่ะ ผมเลิกสนใจพี่มันก่อนพูดต่อ "ผมชอบงูสิง(ฆ์)มากกว่างวงช้างแบบพี่อ่ะ เข้าใจตรงกันะครับ"

"จะงูจะงวงพี่ไม่สน ถ้าเราไม่ถูกตีตรา พี่จะตามจีบต่อไป"

พี่ช้างดึงดอกกุหลาบสามดอกก่อนหน้าที่ผมดึงส่งให้ ผมก็รับมาด้วยความยินดีเลย ตั้งเก้าพันแน่ะ

"ไม่คืนนะพี่ ให้แล้วให้เลย"

ผมดมกลิ่นเงินแล้วเดินผ่านพี่ช้างไปพร้อมๆกับพี่สิงฆ์ที่ขำจนตัวสั่นตัวโยน อยู่ๆก็ได้ฟรีเก้าพัน เลี้ยงหมูทะเพื่อนๆพี่ๆดีกว่า ฮี่ๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}