ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 40 :: เสน่ห์ของเมียร์แคต

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 40 :: เสน่ห์ของเมียร์แคต

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.7k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2562 18:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 40 :: เสน่ห์ของเมียร์แคต
แบบอักษร

1 เดือนต่อมา

ชีวิตในรั้วมหาลัยของผมเข้าสู่เดือนที่สามแล้วและอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ผมก็จะสอบมิดเทอมแล้วล่ะแต่ในสมองตอนนี้ไม่มีห่าส์ไรเลย... ผมโดดเก่งมาก ก็เพราะพี่สิงฆ์อ่ะพาผมโดด! พอผมแย้งว่าจะเข้าเรียนพี่มันก็จะบอกว่าเดี๋ยวพี่ติวให้ๆ ปีหนึ่งเขาเรียนปูพื้นฐานใหม่ไม่ยากหรอก ไม่อยากห่าไรอ่ะ วิทย์งี้ คณิตงั้น ภาษางี้ คอมอีก สังคมอีก คือพี่มันบอกไม่ยากแต่สำหรับคนที่ไม่ชอบมันยาก!

ผมให้แก้วตาช่วยติวอีกแรงโดยแลกกับการที่ผมต้องหอมแก้มพี่สิงฆ์ต่อหน้าเธอ ผมพึ่งรู้ว่าเธอชอบแบบชายรักชายและผมกับพี่สิงฆ์คือคู่ในอุดมคติของเธอ แบบผัวยอมเมียงี้อ่ะ ลองไม่ยอมดิ อดแดกกูเด้อ คริคริ

ส่วนเรื่องผมกับพี่สิงฆ์ ตกใจตัวเองอ่ะที่คบกับพี่มันมาได้เดือนกว่าๆ คบโดยไม่เสียตัวแต่ทุกวันนี้ก็เหมือนเสียตัวอ่ะ ถูกพี่มันลวนลามทุกคืนก่อนกลับเตียงมันแต่ถ้าวันไหนนึกคึกอยากแดกนมมันก็จะนอนเบียดผมกับผมบนเตียงแคบๆนั่นแหละและตลอดหนึ่งเดือนกว่าที่คบกัน พี่มันยังเสมอต้นเสมอปลายเหมือนเดิมแต่มีบางอย่างที่หนักขึ้นคือ...พี่มันติดผมมาก! พวกพี่ไพ่เริ่มประท้วงแล้วด้วยว่าติดเมียจนไม่เห็นหัวเพื่อนในขณะที่ผมยังไปไหนมาไหนกับเพื่อนผมตลอดเพียงแต่พี่มันจะห้อยไปด้วย เพื่อนผมชอบดิเพราะพี่มันเลี้ยงอ่ะ จะกินไรสั่งเลย สิงหราชจ่ายเอง!

แต่...ผมก็ติดพี่มันเหมือนกัน TT คือถ้าวันไหนพี่มันกลับหอดึกเพราะงานของคณะหรืองานกลุ่ม ผมจะกระวนกระวายมาก แบบเคยมีพี่มันวนเวียนลวนลามอยู่ตลอดอ่ะแล้วพอไม่มี มันแปลกๆ เคยถ่อไปหาที่ ม. ตอนสามทุ่ม เดินผ่านตึกวิศวะทั้งที่กลัวฉิบหาย ก็แหม...เจอดีตอนรับน้องนี่นะตึกนี้อ่ะ เออนั่นแหละ ผมไปหาพี่มันตอนสามทุ่ม ถูกบ่นฉิบหายเลยนอกจากพี่มันก็พวกพี่ฟ้าอ่ะที่บ่นบอกว่าอันตราย มาดึกๆดื่นๆ ผมเลยพูดว่าคิดถึงพี่สิงฆ์ เท่านั้นแหละพี่สิงฆ์ชี้หน้าเรียงตัว ใครบ่นเมียกู กูด่าแน่

อ้อ ส่วนเรื่องของพี่หมี ผมไม่เห็นพี่เขาเลยแต่แก้วตาบอกว่ามีคนเห็นพี่หมีที่ร้านเหล้าใกล้ๆหอ กลับหอทีห้าทุ่มเที่ยงคืน ไม่มาเรียนบ้างและนั่นน่าจะมาจากสาเหตุที่ผมคบกับพี่สิงฆ์เพราะเพื่อนๆของพี่หมีจ้องผมเขม็งอ่ะ แหม ถ้ากูคบแล้วเท เออ อันนี้ว่าไปอย่างแต่ได้ข่าวว่าไม่เคยแม้แต่จะให้ใจแต่แรกแล้วป้ะวะ พี่มันให้เกียร์ผมเองอ่ะ ไม่เคยขอเลยเด้อ

"ถ้าพี่สิงฆ์ออกฝึกงาน แคตจะย้ายออกจากหอป้ะ"

แก้วตาเอ่ยถามแล้วจกขนมตรงหน้ากิน แก้วตาเป็นเพื่อนผู้หญิงในคณะคนเดียวที่ผมสนิทสุดล่ะ คนอื่นๆแค่คุยได้เล่นได้แต่ไม่ได้สนิทมากมายอะไร

"ไม่อ่ะ เราคงอยู่หอต่อเหมือนเดิมเพราะถ้าออกไปอยู่กับพี่มัน พี่มันก็ต้องวนมาส่งเราอยู่ดีอ่ะ"

แต่มันไม่แน่นอน ปีสี่บางคนยังอยู่หอเพราะไม่อยากเสียค่าที่พักแต่พี่สิงฆ์มันรวย มันอาจจะย้ายออกก็ได้

"อ่อ แต่เราว่าพี่สิงฆ์ยอมวนรถมาส่งแคตอยู่แล้วล่ะขอแค่ได้อยู่ด้วยกันอ่ะ"

"คงงั้นล่ะมั้ง..."

แล้วผมก็ให้แก้วตาติวต่อ สมองผมตอนนี้ต้องเติมเต็มเรื่องเรียนให้ล้นเพราะตอนนี้มันมีแต่เรื่ิองพี่สิงฆ์เต็มไปหมด ถ้าแม่กับพ่อรู้ว่าลูกชายแรดขนาดนี้นะ โดนบ่นแล้วเนี่ย TT แต่อยากบอกพ่อกับแม่นะ แคตไม่ได้แรด มันไปเองงงง

"ไฮเมียร์แคตน้องรัก"

"พี่เซียร์ มาไมเนี่ย"

แล้วนี่ก็เป็นอีกอย่างที่เกิดขึ้นหลังจากพี่สิงฆ์มันตามติดผม เพื่อนๆพี่มันทั้งในคณะและต่างคณะต่างลงมติว่าพี่มันติดเมียร์แคตแฟนมันมาก ด้วยความหมั่นไส้ล้วนๆพวกพี่เลยเข้ามาหาผมเรื่อยๆ ไม่ได้มาจีบแต่มาปั่นให้พี่สิงฆ์หัวร้อนแล้วหัวเราะกันสนุก พี่สิงฆ์มันก็รู้แหละแต่อดไม่ได้ไง พี่เซียร์นี่ตัวดีเลยเพราะพี่มันเคยเจอกับผมมาก่อนแล้วตอนซ้อมอ่ะ พี่มันเลยกล้าเล่นเยอะ

"ไอ้สิงฆ์อ่ะ"

ถามหาพี่สิงฆ์แล้วนั่งลงข้างผม ไม่พอนะครับยกแขนกอดคอเอียงหน้าซบไหล่ เนี่ยยย ชอบทำกันแบบนี้พี่มันก็หัวร้อนดิ

"เรียนอ่ะ แล้วพี่จะมากอดผมทำไมเนี่ยยย เลิกแกล้งพี่มันเหอะ"

ผมว่าแล้วพยายามแงะแขนพี่เซียร์ออกจากคอ แก้วตาแทนที่จะช่วยกลับยกมือถือถ่ายรัวๆ ไอ้พี่เซียร์มันสายมึนไง ชูสองนิ้วทำหน้าแบ๊วอีก

"หมั่นไส้นี่หว่า ติดเมียร์เกิ๊น ขนาดพวกไอ้ไพ่ยังอดไม่ได้เลย"

"ถ้าพี่มีแฟนพี่ก็เข้าใจพี่มันเองอ่ะ"

"พี่หล่อเกินจะคบใครในนี้ว่ะ"

ว่าแล้วก็เชิดหน้าจนผมกับแก้วตาเบะปาก แต่รู้แหละว่ามันกวนตีนนน เพียงแต่อดไม่ได้เฉยๆเว้ย

"ไอ้เหี้ยเซียร์!!! มึงออกจากแฟนกูเลยนะไอ้สัส!"

แต่แล้วน้ำเสียงที่คุ้นเคยก็ดังลั่นตึก พี่มันเดินหน้าบูดมาแล้วก่อนหนังสือในมือจะฟาดลงบนหัวพี่เซียร์

ป๊าบ!

"เจ็บสัส!"

พี่เซียร์ยกมือกุมหัวแล้วขยับออกห่างผมแต่พี่มันก็ร่วงตุบไปกองที่พื้นเมื่อพี่สิงฆ์แทรกกลาง พวกพี่ไพ่นั่งลงฝั่งแก้วตา รายนั้นเหมือนจะเป็นลมสติพับแต่มือยังถ่ายรูปไม่หยุด เนี่ย ผมชอบแก้วตาตรงนี้แหละ เธอบ้าผู้ชายนะ แต่ถ้าให้เอาจริงๆเธอไม่เอาเพราะเธอชอบผู้หญิง แค่หวีดผู้ชายเป็นอาหารหล่อเลี้ยงตัณหาเฉยๆ

"ทำไมเราปล่อยให้มันกอดอ่ะ"

อ้าว หันมาเล่นผมเฉย

"พี่ก็รู้ป้ะว่าพวกเพื่อนพี่ชอบแกล้งอ่ะ จำสิจำ"

ผมเอาด้ามปากกาแตะๆที่หน้าผากพี่มัน พี่สิงฆ์หน้ายุ่งก่อนวางหนังสือลงบนโต๊ะแล้วหันมากอดเอวซบหน้ากับไหล่ผม เนี่ยยย ชอบทำให้เพื่อนหมั่นไส้อ่ะ

"แคตเลี้ยงมันด้วยอะไรวะ ทำไมมันถึงเป็นหนักขนาดนี้"

พี่ไพ่ถามขึ้นพลางเท้าศอกบนโต๊ะมือค้ำคางมองผมสลับกับพี่สิงฆ์

"ยังไม่ได้ผมไง เลยติด"

"ไม่เกี่ยว! พี่แค่ติดเราเฉยๆเอง แต่บอกเลยว่าถ้าได้แล้วพี่ติดหนักกว่านี้แน่อ่ะ"

ผงกหัวขึ้นมาเถียงแล้วซบต่อ ผมยิ้มแห้งๆให้พี่ไพ่ก่อนทำเป็นลอกเลคเชอร์ของแก้วตาลงของตัวเอง อ๊ากกก นี่ผมแย่งเพื่อนของพี่ๆมาหรือเปล่าเนี่ย

"ไม่ได้สิไม่แปลกเพราะหลังไฟนอลนั่นแหละไอ้สิงฆ์ถึงจะได้น้องมันอ่ะ"

น้ำเสียงหวานๆกับร่างเพรียวบางของพี่ฟ้านั่งลงข้างแก้วตาแล้วมองหน้าผมด้วยสายตาล้อเลียน แต่เดี๋ยวนะ...เมื่อกี้พี่ฟ้าว่าไงนะ?

"ไม่ต้องมาทำหน้างงเลย เราเขียนสัญญาเสียตัวให้มันไม่ใช่หรอ ก็ว่าทำไมอยากใช้คอมเพราะดูแล้วเราไม่น่าจะติดเกม"

"พ พ พ พี่ฟ้า ร ร รู้ได้ไงอ่ะ"

ห่าส์ ติดอ่างเลยผม

"เมียร์แคตแน่ใจหรอจ๊ะว่าปิดเวิร์ดดีแล้วอ่ะหรือไม่ได้ปิด ไม่ใช่ว่าพับเวิร์ดลงแล้วปิดเครื่องเลยนะเพราะถ้าทำแบบนั้นอ่ะ พอพี่เข้าเวิร์ดมันจะมีเอกสารที่ไม่ได้เซฟให้กู้คืน พี่กดดูแล้วอยากจะแหมมมมมมมมมมมมมมมมมให้ถึงจักรวาลมาร์เวลผสมดีซี หวานกันเกิ๊นนนน ผัวสัญญาทาส เมียสัญญาเสียตัว จะอ้วกกกกก"

พี่ฟ้ามองผมสลับกับพี่สิงฆ์แล้วเบ้ปากแต่สายตานี่ล้อจัดหนักมากกก แต่พี่ฟ้าจะรู้อะไรไหมว่าการพูดเรื่องนั้นออกมามันทำให้ทุกสายตาตอนนี้มองมาที่ผมก่อนที่ทั้งหมดจะยกยิ้ม เดี๋ยวเซ่...TT

"ไฟนอลนี้ฉันตายหรอจ๊ะแคต"

พี่ไพ่ ไอ้ฉัด ทำหน้ากวนตีนมากเลย

"อย่าล้อเมียกู เดี๋ยวกูตบเรียงตัว"

พี่สิงฆ์รั้งท้ายทอยผมเข้าหาตัวเลยทำให้หน้ามุดอกพี่มัน เนี่ย ทำตัวมีประโยชน์แล้ว ขอหลบอายแปป

"แหมมมมมมม หมั่นไส้โว้ยยยยยไอ้คนหลงเมีย"

พี่ฟ้าตะโกนลั่นตึกแต่ผมอ่ะไม่กล้าจะเงยหน้ามองใครล่ะ อะไรวะะ ผมมั่นใจว่าผมปิดแล้วนะเว้ยหรือพี่สิงฆ์บอกวะแต่พี่มันไม่น่าจะบอกใครเรื่องนี้อ่ะ มันส่วนตัวเกินไง ห่าเอ้ยแคต โง่เกินช่วยไหวแล้วมึงเนี่ย!

"เออน่า ตอนนี้อย่าพึ่งล้อน้องมันสิวะ เดี๋ยวไม่มีสมาธิติวกับแก้วตาเอา พวกมึงเนี่ยน้าา เกินจะบรรยายจริงๆ"

"มึงนั่นแหละเกินจะบรรยายไอ้สัส!!!"

พวกพี่ประสานเสียงดั่งนัดหมายแต่จริงๆแล้วมาจากความหมั่นไส้ล้วนๆ ผมค่อยๆผละหน้าออกจากอกพี่มันแล้วยิ้มแห้งๆก่อนถลึงตาใส่แก้วตาที่มองผมล้อๆแถวพูดแบบไม่มีเสียงว่า ไฟนอลนี้ฉันตาย เออ ตายไงจะทำไม ตายทั้งเรื่องสอบกับเรื่องเสียตัวนี่แหละ!

พอช่วงบ่ายพวกพี่ก็กลับไปเรียนคาบสุดท้ายแต่คลาสของพวกผม อาจารย์เขายกเลิกอ่ะเลยมีเวลานั่งติวเพิ่มเติม แก้วตาองค์ลงหนักมากกกก อันไหนที่ผมจำไม่ได้ เธอก็จะกลายร่างเป็นแม่คนที่สาม คนแรกแม่แท้ๆ คนที่สองพี่ฟ้าและคนที่สามแก้วตาเอง ดุอย่างหมาเลยอ่ะ TT ทำไมผู้หญิงคณะนี้โหดจังวะ

"เดี๋ยวเราไปซื้อขนมกับน้ำก่อน เอาไรป้ะ"

"ฝากซื้อนมช็อกหน่อยแต่ถ้ามีนมกล้วยก็เอานะ"

ผมส่งเงินให้แก้วตา เธอรับไปก่อนดี๊ด๊าไปโรงอาหาร นอกจากผู้หญิงคณะนี้โหดแล้วยังกินเก่งประดุจเครื่องสูบแต่ทำไม๊ทำไมไม่อ้วนกันเลยวะ ทีคนไม่อยากอ้วนกินแค่มดตดยังอ้วนอ่ะ ช่วงนี้ผมว่าผมเริ่มมีพุงล่ะ กินเยอะจัด พี่มันก็ตามใจ อยากินไรกินแล้วถ้ามาทิ้งผมเพราะว่าผมอ้วนนะ จะโดดทับให้ตาย

"เริ่มยาวแล้วนี่หว่า"

ผมวางปากกาแล้วจับหน้าม้าตัวเอง ยาวจะทิ่มตาอยู่แล้วอ่ะแต่ไม่อยากตัดเลยกลัวตัดล่ะเอ๋อแดก ปกติหน้าก็เอ๋ออยู่และ ผมหายางมัดผมจากระเป๋าแก้วตาแล้วก็เจอ ผมเลยจิ๊กมาหนึ่งเส้นแล้วมัดจุกเปิดเหม่ง โอ้โห เหมือนเปิดโลกใหม่เลย มองอะไรได้กว้างกว่าเยอะ ผมจับปากกาแล้วจดเลคเชอร์อีกครั้งสลับกับอ่านชีทอยู่เรื่อยๆ พอเจอเนื้อหาในที่ดูแล้วน่าจะเป็นใจความสำคัญก็เอาปากกาเน้นคำขีดลงไป แต่จริงๆอยากจะเน้นแม่งทั้งหน้า อะไรๆก็สำคัญไปหมด

"มัดจุกแล้วน่ารักนะเราอ่ะ"

ผมละสายตาจากชีทขึ้นมองบุคคลตรงหน้าที่ผมไม่รู้จักแต่พี่เขาใส่ชุดพละ เสื้อคอปกสีเหลืองขาวปักชื่อคณะกับกางเกงวอร์มขาสั้นสีขาว พี่คนนี้มาจากคณะวิทย์ฯการกีฬานี่

"เอ่อ พี่มาทำไรที่คณะนี้หรอครับ"

จริงๆอยากใช้คำว่า มาเสือกอะไรแถวนี้ แต่คำนี้เหมาะกับไอ้ปาล์มมากกว่า พี่เขายิ้มแล้วนั่งลงตรงที่แก้วตาก่อนวางขนลงบนโต๊ะแล้วมองหน้าผม

"พี่นัดเพื่อนไว้น่ะว่าจะไปกินข้าวด้วยกันแต่พอดีเห็นเรามัดผมก่อน น่ารักกว่าปล่อยลงอีกนะ"

"ฮ่ะๆ ขอบคุณครับ"

ผมยิ้มแหยๆแล้วหยิบชีทขึ้นมาบังหน้า พี่สิงฆ์ยังไม่เคยเห็นผมตอนมัดจุกเลยแต่พี่คนนี้ดันเห็นก่อน มันจะไม่งอนผมใช่ป้ะ

"สิงฆ์ดูแลเราดีป้ะ"

ถามแบบนี้คืออะไรวะ ผมค่อยๆลดชีทลงแล้วขมวดคิ้วนิดๆ

"ทำไมอ่ะครับ"

"พี่อยากรู้เฉยๆน่ะเพราะถ้าดูแลไม่ดี พี่จะได้จีบเรา"

"พี่จะมาจีบผมเพราะผมมัดจุกเนี่ยนะ?"

มัดจุกปุ๊บ ผู้ชายเข้าหาเลยวุ้ยแล้วอยากบอกจังเลยยยยย ว่าถ้าไม่ใช่พี่สิงฆ์ ผมก็ไม่เอาใครละป้ะกับผู้ชายที่ผมรู้สึกพิเศษก็มีแค่พี่มันคนเดียวนั่นแหละ

"จริงๆสนใจมาสักพักแล้วครับแต่พี่ไม่ค่อยได้มาแถวนี้ ตอนเจอเราที่ห้องน้ำของคณะก็อยากจะทักแต่ไอ้สิงฆ์ไม่ห่างเราเลย พี่เลยไม่มีโอกาส"

"พี่ ผมไม่ได้ชอบผู้ชายพร่ำเพื่อนะ ผมชอบแค่พี่มันคนเดียวอ่ะแล้วถามจริง...ผมมีอะไรให้พี่สนใจวะ ผมไม่ได้ออกสาวขนาดนั้นนะ?"

หรือจริงๆผมออกสาววะ? เนี่ย สับสนไปหมดล่ะ

"น้องไม่ได้ออกสาวแต่น้องมีบางอย่างที่ทำให้พี่สนใจหรืออาจจะคนอื่นๆที่สนใจน้องอยู่ อย่างพลังงานบวก? ความน่ารักของน้องด้วยอ่ะ จะว่าไงดีล่ะคือน้องไม่ได้น่ารักจ๋าเป็นผู้ชายหน้าหวานหรือหน้าสวย แต่น้องน่ารักในแบบของน้องเองอ่ะ โอ้ย แบบไงดีวะ น้องตัวขาวๆ ไม่สูงเกินไป ตัวไม่ใหญ่ไม่เล็ก มันแบบพอดีมือถ้าเทียบกับนมผู้ใหญ่ก็จับพอดีมืออ่ะ นึกออกป้ะ?"

ดูมันเปรียบเทียบ... มึงหนักกว่าพี่สิงฆ์อีกนะ

"แล้วอีกอย่างน้องทำอะไรมันดูน่ารักหมดเลยอ่ะ มันไม่ได้ดูดุ๊กดิ๊กๆแบบแสดง แต่มันดูธรรมชาติและสบายตา เอาง่ายๆถ้าได้น้องเป็นแฟนไม่มีใครคิดอยากนอกใจนอกากยน้องเลยอ่ะ"

"ขอบคุณนะพี่ แต่ถ้าให้พูดตรงๆอ่ะ ผมไม่ได้ชอบผู้ชายมาก่อนแต่กับพี่สิงฆ์มันเกิดอะไรหลายๆอย่างอ่ะมันเลยทำให้ผมรู้สึกพิเศษกับพี่มันมากกว่าใคร ถ้าเลิกกับพี่มันผมคงใช้ชีวิตปกติ คบหาผู้หญิงอ่ะแหละ"

"เฮ้อ น่าเสียดายนะที่เราไม่รู้จักใช้เสน่ห์ให้เป็นน่ะ"

"ฮ่ะๆ ผมไม่ได้ขาดหนักขนาดต้องใช้เสน่ห์เพื่อตกใครไหมอ่ะ"

เอาจริง ผมยังไม่รู้เลยว่าตัวเองมีดีอะไรนอกจากชื่อที่แม่ตั้งให้เนี่ย

"ไอ้สัสฟาร์มปศุสัตว์! ออกห่างเมียกูเลย!"

นั่นไง พี่มันเลิกเรียนมาแล้ว ผมถอนหายใจแล้วเก็บชีทเก็บเลคเชอร์ ล่ะแก้วตาไปไหนวะเนี่ย นมไม่ได้แดกเลย

"เรียกฟาร์มเฉยๆพ่องมึงจะตายหรอไอ้เวร"

เอ้า รู้จักกันหรอวะ พอรู้ว่าพี่มันกว้างขวางเพราะความกวนตีนกับเฟรนลี่แต่นี่มึงจะรู้จักเยอะเกินไปแล้วววว พี่สิงฆืหยุดมองหน้าผมแล้วขมวดคิ้ว

"ทำไมเราน่ารักขนาดนี้วะ เอาผมลงเลย"

"ไม่เอา มันทิ่มตาผมอ่ะ"

"พี่พาตัด"

"ไม่อยากเอ๋อ"

"ปกติก็เอ๋ออยู่แล้ว"

"ไอ้พี่สิงฆ์!!!"

พี่มันหัวเราะแล้วพยักหน้าให้ผมลุกขึ้น ผมเลยรวบๆของใส่กระเป๋าแล้วตอนนั้นเองที่แก้วตาวิ่งกลับมาพร้อมนมช็อกโกแลตให้ผม ผมมองหน้าเธอเคืองๆทันที

"แหะๆ ขอโทษน้าา พอดีจีบพี่สาวคณะเกษตรอยู่อ่ะ อิอิ"

ทำหน้าไร้ความสำนึกมากกกก ผมรับผมกับตังทอนมาก่อนคาดโทษแก้วตาไว้แล้วเดินไปหาพี่สิงฆ์

"อย่าคิดมาจีบเมียกูนะมึง"

"เมียมึงน่ารักนี่หว่า แต่กูไม่แย่ง กูรอเสียบ"

"ไอ้สัส!"

พี่ฟาร์มหัวเระาแล้วลุกไปหาเพื่อนของเขาที่เดินลงมาพอดีก่อนกอดคอเดินไปโรงอาหารของคณะวิทย์ฯการกีฬาแทน แล้วไปแดกตอนบ่ายมันจะมีให้หรอวะหรือจะไปเอารถแล้วออกไปกินข้างนอกแต่ช่างเถอะ ผมไม่ใช่ปาล์ม เพราะงั้นแคตจิไม่เสือกกก

"หยุดน่ารักทีเถอะ พี่หวงจนเส้นประสาทจะแตกล่ะเนี่ย"

พอเราเดินมาที่รถ พี่มันก็พูดด้วยเสียงเครียดๆพร้อมขมวดคิ้วมองหน้าผม

"เอ้า ผมไม่ได้ทำอะไรป้ะ ผมอยู่เฉยๆเนี่ย"

"เสน่ห์ของเราคือการอยู่เฉยๆแล้วความน่ารักมันพุ่งไง รู้ตัวป้ะว่าเป็นผู้ชายที่น่ามองอ่ะ ขาวๆน่ารักๆพลังงานบวกล้นหลาม โอ้ย บรรยายไม่ออกบอกไม่ถูก บอกได้แค่น่ารักจนใครก็อยากได้ เข้าใจยัง"

"แต่คนที่ได้ผมอ่ะมีแค่พี่คนเดียวนะ"

"อย่าหยอดแล้วทำหน้านิ่งดิ แม่งเอ้ย ใจบางหมดล่ะเนี่ย"

พี่สิงฆ์ยกมือกุมใจแล้วหันไปพิงรถ โอ้ย ไอ้พี่เวร โคตรเวอร์อ่ะแม่ง 5555555555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}