ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 38 :: ยกน้องให้ผมนะครับ..คุณพ่อตา

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 38 :: ยกน้องให้ผมนะครับ..คุณพ่อตา

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.8k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2562 18:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 38 :: ยกน้องให้ผมนะครับ..คุณพ่อตา
แบบอักษร

วันต่อมา

07.10 น.

ผมยังนอนอยู่บนฟูกพร้อมพี่สิงฆ์ หน้าผมมุดอกพี่มันมาทั้งคืน ที่ตื่นเช้าไม่ใช่อะไรแต่เป็นเพราะงูสิง(ฆ์)ของพี่มันตื่นรับวันใหม่ เมื่อคืนที่ทำเรื่องน่าอายไป พี่สิงฆ์มันก็รู้สึกนั่นแหละครับแต่พี่มันทนจนเที่ยงคืนอ่ะ พี่มันสงบไม่ได้เลยลุกออกจากห้องไปหน้าบ้าน พี่มันบอกออกไปวิ่งจ้อกกิ้งหน้าบ้านวนหลายๆรอบจนสงบถึงเข้ามานอนต่อ

และเช้ามามันก็ตื่นขึ้นอีก มันทิ่มต้นขาผมอยู่เนี่ยยยย จะขยับตัวหนีเดี๋ยวพี่มันตื่น ตอนนี้มันยังเช้าอยู่อ่ะพึ่งเจ็ดโมงเองเลยไม่อยากให้พี่มันตื่นเช้าเกินไป วันพักก็ควรได้พักไง

"..."

ผมมองหน้าพี่มันนิ่งๆแล้วอยู่ๆก็รู้สึกร้อนหน้าขึ้นมาเฉย เหตุการณ์เมื่อคืนวาร์ปขึ้นมาในหัวทุกๆฉาก ทุกๆสัมผัส นี่ถ้าจบไฟนอลผมต้องรับความสยิวระลอกใหญ่เลยดิ รู้งี้น่าจะเอาสักหนึ่งปี TT

"อืม..."

พี่มันครางในลำคอเบาๆแล้วขยับตัวเล็ก ไม่วายกระชับกอดแน่นยกขาพาดทับขาผมแล้วดึงเข้าหาตัวจนงูพี่มันปะทะกับแคตน้อยที่หลับนิ่ง ไอ้พี่สิงฆ์ ไอ้จวยยยย

"พี่สิงฆ์ ตื่นๆๆ"

ผมตัดสินใจปลุกพี่มันเพราะตอนนี้งูพี่มันผงกหัวขึ้นลงล่ะไอ้จวยยย ผมเขย่าตัวพี่สิงฆ์แรงๆ จิกหัวดึงเขย่าๆพี่มันถึงได้ลืมตาขึ้น

"อือ พี่ง่วง"

ว่าแล้วก็กระชับกอดอีก ไม่พอนะครับ กดหัวผมให้มุดอกมันอีก ไม่ยอมตื่นใช่ป้ะ? จะไม่ตื่นสินะ ด๊ายยยย!

พลั่ก!

"อึก!..."

กระทุ้งเข่าใส่งูมันซะ! เอาให้แม่งไม่กล้าตื่นอีกเลย ผมลุกขึ้นนั่งกอดอกมองพี่มันที่นอนกุมเป้ากลิ้งไปกลิ้งมา สะใจโว้ยยยย

"จะตื่นหรือยัง?"

"ต ตื่นแล้วครับเมียร์แคต"

หน้าพี่สิงฆ์คือจุกมาก สงสารขึ้นมานิดๆแต่ผมไม่ผิดนะ! ผมแค่ปกป้องแมวน้อยของผม ถูกงูผงกหัวทักทายนานเกินสามนาที! มันก็ต้องจัดการแบบนี้แหละ

"ตื่นแล้วก็ลุกครับ จะได้ไปอาบน้ำกัน"

"มอนิ่งคิสก่อน"

"ไม่เอาอ่ะ ยังไม่ได้แปรงฟัน"

ผมส่ายหัวรัวๆแต่พี่มันไม่สน มันยื่นหน้าทำปากจู๋ใส่ พอผมนิ่งก็พยักหน้ารัวๆ แต่ผมยังไม่ได้แปรงฟังเลยนะเว้ย TT ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจุ้บปากพี่มันแล้วผละออก

"ไปได้ยัง"

พี่สิงฆ์พยักหน้าแล้วลุกขึ้นยืนแต่แอบเห็นว่าพี่มันเซๆด้วย ผมทำแรงไปหรอวะ...ก็ไม่นะ แค่ไม่ยั้งแรงเอง คริคริ

ผมกับพี่สิงฆ์ได้อาบน้ำที่ห้องของแม่เพราะไอ้พี่มังกือกับพี่ออสตินยังไม่ตื่น รอบนี้ผมให้พี่มันอาบก่อนเหมือนเดิมส่วนผมนอนเล่นบนเตียงแม่ วันนี้ผมกับพี่สิงฆ์ยังไม่มีแพลนจะทำอะไรเลยอ่ะ ไม่รู้จะทำอะไรเลยจริงๆ พออยู่บ้านแล้วแบบ...นึกไม่ออกอ่ะว่าจะทำอะไร แต่ถ้าอยู่หอผมคงให้พี่มันต่อเน็ตฟลิกซ์เข้าจอใหญ่ นั่งกินขนมดูหนังไปพลาง เนี่ย มันก็ไม่เบื่อและ

แกร๊ก...

ผมลุกขึ้นนั่งเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู พี่สิงฆ์เดินออกมาพร้อมผ้าขนหนูคลุมหัว นี่สระอีกรอบหรือยังไง พี่มันดึงผ้าขนหนูออกก่อนพยักหน้าให้ผมไปอาบต่อได้

"เอ้อ พี่อยากทำอะไรป้ะ? พออยู่บ้านแล้วผมไม่รู้จะทำอะไรอ่ะ"

"ไว้ค่อยคิด เราไปอาบน้ำก่อนเถอะ"

ผมพยักหน้าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

[สิงฆ์]

ผมยิ้มนิดๆหลังน้องเข้าห้องน้ำไปแล้ว เมื่อเช้าปลุกซะตื่นเต็มตาและครั้งต่อไปผมคงไม่กล้าดื้อกับน้องมันล่ะ ปลุกปุ๊บตื่นปั๊บเลยแล้วผมก็พึ่งรู้จากน้องมันว่างูผมไปทักทายแคตน้อยเข้า ตอนแรกก็ไม่อะไรแต่ผมดันไปกอดน้องแน่นกว่าเดิมเลยทำให้งูสิง(ฆ์)กับแคตน้อยใกล้ชิดกันมากขึ้นและนั่นแหละ...เข่าน้องเข้าเบ้าหน้างูสิง(ฆ์)เต็มๆ บอกตามตรงนะครับ ถ้าโดนอีกครั้ง...มีสูญพันธุ์จริงๆ

แกร๊ก..

"สิงฆ์จ๊ะ ออกมาหาแม่หน่อยสิ"

ผมหันตามเสียงแล้วพยักหน้ายิ้มๆก่อนลุกไปเคาะประตูห้องน้ำแล้วบอกน้องว่าแม่เรียกผม ผมเดินมาหาแม่หลังจากได้ยินคำอนุญาตว่า อือ แล้วบอกด้วยว่าเรียกไปทำไม ครับ ต้องรายงานน้องด้วย

ผมออกมาหาแม่ที่หน้าห้องแต่คนที่อยู่ด้วยไม่ได้มีแค่แม่คนเดียว พ่อของน้องก็อยู่และท่านดูจะไม่ค่อยโอเคที่ผมคบกับน้อง ผมไม่อะไรนะแต่ผมก็อยากให้ท่านได้ลองคุยกับผมก่อน

"สิงฆ์พาพ่อไปซื้อของทีได้ไหม? เดี๋ยวแม่จะทำมื้อเช้ารอ"

"ได้ครับ เดี๋ยวผมขับรถให้"

ผมยิ้มรับแล้วรับกุญแจรถจากพ่อมาก่อนเดินตามท่านมาที่รถ ผมกดปลดล็อกรถแล้วจะไปเปิดประตูให้แต่พ่อเปิดขึ้นไปนั่งก่อนส่วนแม่ช่วยเปิดประตูรั้วให้ ผมขอบคุณท่านแล้วอ้อมมาฝั่งคนขับก่อนขึ้นไปประจำตำแหน่ง ผมคาดสายเบลล์ก่อนสตาร์รถแล้วขับออกไป บอกตามตรงว่าอึดอัดนิดๆ

"คบกันมานานหรือยัง"

"ยังครับ แต่เป็นอาทิตย์ได้"

แต่สำหรับผม ผมรู้สึกว่าเราคบกันนานแล้ว จะอะไรซะอีกล่ะครับถ้าไม่ใช่เพราะผมกับน้องใกล้ชิดกันกว่าคนอื่นๆ ผมหยอดน้อง แกล้งน้อง จากเล่นๆเป็นจริงจัง มันเป็นความรู้สึกที่ไหลตามธรรมชาติ มันเลยทำให้ทุกๆการกระทำของผมดูบ้าๆบอๆบ้าง อ่อนโยนบ้าง จริงจังบ้าง มันเป็นความรู้สึกที่พิเศษสำหรับผมมากๆ คือมันไม่คงที่อ่ะครับ ผมอยากทำแบบไหนยังไง มันไหลไปเลย

"ฉันไม่ได้อะไรกับเพศเดียวกันเพราะเจ้ากรมันก็มีเมียเป็นผู้ชาย แต่เจ้านั่นมันจะสามสิบอยู่แล้วฉันเลยไม่ห่วง แต่แคตยังเด็กและเป็นลูกคนเดียวของฉันกับเมีย บอกตามตรงว่าคนเป็นพ่ออย่างฉันไม่อยากเห็นลูกที่รักต้องมาเสียใจเพราะผู้ชายคนหนึ่งเหมือนสาวๆเวลาอกหัก สิ่งที่ฉันไม่อยากเห็นจากแคตก็มีแค่น้ำตาเท่านั้น"

ผมเข้าใจนะ เพราะถ้าหากผมมีลูกแล้วยังเป็นลูกคนเดียว ผมก็ต้องห่วงเหมือนที่ท่านห่วงน้อง

"ผมอยากบอกพ่อนะครับว่าไม่ต้องห่วง ผมสัญญาว่าผมจะไม่ทำให้น้องต้องเสียใจเด็ดขาด"

"ฉันจะมั่นใจได้ยังไง? เธอเป็นคนที่หล่อมากนะสิงฆ์ แถมเธอดูไม่ใช่เด็กมหาลัยธรรมดาๆอย่างแคต รูปร่างหน้าตาแบบเธอต้องมีคนเข้ามาหาตลอดอยู่แล้วและทางบ้านเธอจะว่ายังไงที่ลูกชายตัวเองคบผู้ชายด้วยกัน?"

พ่อใส่ผมเป็นชุดเลยแฮะ ผมยังไม่ตอบแต่เปิดไฟเลี้ยวเพื่อพักข้างทาง ผมอยากคุยแบบไม่ต้องมองหน้าพ่อที มองถนนที ตาจะบอดก่อนพ่อยกน้องให้

"จริงอยู่ที่ผมมีคนเข้าหาแต่ไม่มีใครเข้าใกล้ผมได้มากกว่านี้แล้วครับ ตอนนี้ทั้งชีวิตและทุกช่วงเวลาของผม ผมให้น้องไปหมดแล้วส่วนเรื่องครอบครัวพ่อไม่ต้องห่วงหรอกครับ พ่อกับแม่ผมท่านรับได้และท่านจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับชีวิตผมและน้อง"

"คิดจะพาแคตไปบ้านเธอมั้ย?"

"แน่นอนครับ ผมกะว่าจะพาไปหลังกลับจากบ้านน้องก่อน"

จากตอนแรกตั้งใจจะพาไปอาทิตย์หน้า สงสัยผมต้องรีบพาไปแล้วเพื่อความสบายใจของพ่อน้อง ผมอยากให้ท่านเห็นว่าผมคบกับน้องแบบเปิดเผยทั้งสองฝ่าย ไม่อยากให้คิดว่าผมปิดบังทางบ้านตัวเองไว้

"ทำไมเธอถึงมาชอบลูกชายฉันล่ะ?"

นึกว่าจะหมดความสงสัยแล้วแต่ไม่ว่าพ่อจะถามมาอีกกี่คำถาม ผมจะตอบให้หมด

"ผมบอกไม่ถูกครับ คือจุดเริ่มต้นของผมกับน้องก็คือผมเรียกน้องไปหน้าแถวตอนรับน้อง น้องไม่ได้ห้อยป้ายชื่อเหมือนคนอื่นๆ พอน้องบอกว่าอายชื่อ ผมเลยอยากรู้ว่าชื่ออะไร ตแนเห็นชื่อที่เขียนผมว่าน่ารักดีนะและน่าแกล้งด้วย ผมเลยแกล้งน้องคนเดียว เจาะจงที่น้อง เวลาเห็นน้องหงุดหงิดเพราะผมแล้วตลกดี น่ารักแบบน่ามันเขี้ยวอ่ะครับ"

"..."

"จากตอนแรกที่คิดว่าชอบแค่ชื่อ ไปๆมาๆผมก็มองหาน้องตลอด กลายเป็นว่าในสายตาผมต้องมีน้องอยู่ แต่ผมมาใกล้ชิดน้องมากขึ้นตอนน้องมาอยู่หอ น้องทำให้ผมขำแบบไม่ห่วงหล่อ น้องทำผมมีความสุขกับการเห็นน้องทำนั่นทำนี่ ทำหน้าเด๋อๆเวลาผมหยอดหรือเล่นมุขจีบ"

"..."

"กว่าจะรู้ตัวคือผมชอบน้องไปแล้วและเหมือนน้องเองก็เป็นแบบเดียวกับผม วันซ้อมว่ายน้ำเพราะมหาลัยมีงานกีฬาระหว่างคณะ น้องก็ถีบผมลงสระเพราะหึง เห็นหึงแบบนี้แล้วผมเลยขอน้องคบ"

"ง่ายขนาดนั้นเลย?"

"มันอาจจะดูง่ายในสายตาของพ่อ แต่สำหรับผมกับน้องมันไม่ได้ง่ายแบบนั้นหรอกครับ น้องกลัวการคบกับผมด้วยซ้ำ กลัวที่บ้านผมไม่ยอมรับ กลัวตัวเองไม่เหมาะกับผม สิ่งที่ผมทำได้คือทำให้น้องเชื่อมั่นว่าน้องเหมาะกับผมที่สุดแล้ว ส่วนเรื่องอนาคต ผมอยากให้พ่อมองข้ามไปก่อนเพราะน้องพึ่งปีหนึ่ง ไม่อยากให้น้องกดดันตัวเองว่าต้องพิสูนจ์ให้พ่อกับแม่เห็นว่าการคบเพศเดียวกันมีอนาคตได้ ผมอยากให้ปล่อยไปก่อนได้หรือเปล่าครับ?"

น้องมันจะรู้ไหมว่าผมทำเพื่อน้องมันขนาดไหน นี่ขนาดได้แตะแค่ภายนอก ถ้าได้แตะภายใน เชื่อเถอะว่าผมถวายหัวผมให้พ่อไปแล้ว

"เธอพูดขนาดนี้แล้วฉันจะว่าอะไรได้? งั้นถามอีกอย่าง"

"ครับ ว่ามาเลย"

"ถ้าเกิดฉันกับเมียไม่ยกแคตให้ เธอจะทำยังไง?"

"ผมจะหอบน้องหนีครับ จากใจเลยพ่อ"

"55555555555555555555 ให้มันได้งี้สิ เอาล่ะ ฉันยกแคตให้ ดูแลแคตให้เหมือนที่ฉันกับเมียดูมาสิบเก้าปีล่ะ"

"ขอบคุณครับ ไว้น้องจบปีหนึ่งแล้วผมจะให้พ่อผมมาขอนะครับ"

ผมยกมือไหว้พ่อด้วยความเคารพและขอบคุณจากใจจริง

"จบปีสี่เถอะ"

ผมหัวเราะที่เห็นสีหน้าพ่อ เอือมระอากับผม พอได้คุยกันแล้วรู้สึกสบายใจและหายอึดอัดหายเกร็งไปทันที ผมขับรถพาพ่อกลับบ้านเพราะจุดประสงค์ของพ่อคือคุยกับผม ถ้าคุยที่บ้าน พ่อกลัวน้องมาวนเวียนแล้วแอบฟังและผมเชื่อว่าน้องมันทำแน่ๆ

ตอนรถเลี้ยวเข้าบ้านน้องรีบวิ่งออกมาโดยที่ผมยังไม่ได้จอกรถสนิท ผมลงจากรถแล้วยกแขนกอดคอน้องที่แสดงสีหน้าว่า บอกมาเร็วๆเลยพี่สิงฆ์ ถ้าอยากรู้ว่าทำหน้าเสือกยังไงให้น่ารัก ขอฮาวทูจากแฟนผมได้เลยครับ

[จบ]

ตอนได้ฟังเรื่องราวจากพี่สิงฆ์ ทำให้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้หญิงเลยอ่ะ พ่อก็หวงผมเกินไปอ่ะแต่...ก็รู้สึกขอบคุณพ่ออ่ะที่รักที่หวงผมแบบนี้ แต่ที่น่าขอบคุณมากที่สุดก็คือพี่สิงฆ์นี่แหละ พี่มันพูดให้พ่อยอมรับได้

นอกจากเรื่องพ่อก็มีเรื่องที่เราต้องไปบ้านพี่มันเร็วขึ้น คืนนี้เราจะนอนที่บ้านผมเป็นวันสุดท้ายแล้วพอพรุ่งนี้เช้าก็ไปบ้านพี่สิงฆ์เลย บอกตามตรงว่าผมกลัว ถ้าพ่อแม่พี่เขาไม่โอเคกับผมล่ะ ผมไม่มั่นใจว่าจะตอบคำถามได้ดีเหมือนที่พี่มันทำไหม กลัวน้ำท่วมปากตอนผู้ใหญ่ถาม กลัวไปหมด

จบมื้อเช้าผมกับพี่สิงฆ์กลับเข้ามาที่ห้องนั่งเล่นแล้วนอนเล่นบนฟูกตามแอร์เย็นๆ เราไม่ได้ดูเน็ตฟลิกซ์แต่เรานอนมองหน้ากันอยู่

"ทำไมทำหน้าแบบนั้น?"

พี่สิงฆ์ถามผมด้วยน้ำเสียงนุ่มๆของพี่มัน มือหนายกวางแบนแก้มผมอย่างเบามือ

"ผมกลัวอ่ะ กลัวพ่อกับแม่พี่"

ผมตอบตรงๆ เครียดกว่าสอบมิดเทอมไม่ได้ก็พ่อแม่แฟนไม่ยอมรับนี่แหละ พี่สิงฆ์หัวเราะก่อนพลิกตัวนอนหงายแล้วตบอกตัวเองเบาๆ ผมเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนขยับเลื้อยไปเกยหน้าบนอกพี่มันแล้วตะแคงหน้าหันไปหา พี่สิงฆ์ใช้หมอนใบของผมมาหนุนรองหัวอีกชั้นตอนนี้หัวพี่มันเลยสูงขึ้นและอยู่ในระดับที่สายตาเราสบกันพอดี แขนแกร่งพาดเอวผมหลวมๆส่วนอีกข้างยกลูบหัวผมเบาๆ

อย่าทำแบบนี้ เดี๋ยวหลับ!

"ไม่มีเรื่องไหนน่ากลัวเท่ากับ..."

"...?"

"เราไม่ให้พี่กินแล้ว"

ผมทำหน้าตายใส่พี่มันแล้วทำท่าจะลุกหนีแต่พี่สิงฆ์มันกดหัวผมให้แนบอกมันตามเดิม แต่อยู่ๆพี่มันก็ทำหน้าจริงจังจนผมตามไม่ทัน

"ไม่ต้องกลัวนะครับ พี่อยู่ข้างเราเสมอ"

"อือ ชอบพี่ว่ะ"

ผมบอกแล้วยิ้มให้พี่มันแล้วหลับตาลง ขอนอนหนุนอกพี่มันหน่อยแล้วกัน อิอิ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}