ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 37 :: กินนมก่อนนอนแล้วร่างกายจะแข็งแรง

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 37 :: กินนมก่อนนอนแล้วร่างกายจะแข็งแรง

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.1k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2562 18:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 37 :: กินนมก่อนนอนแล้วร่างกายจะแข็งแรง
แบบอักษร

"พี่สิงฆ์ แม่เรียกไปกินข้าว"

ผมกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่นอีกครั้งหลังหนีพี่มันไปหาแม่ได้ราวๆสามสิบกว่านาที แต่ทำไมพี่สิงฆ์มันยังนิ่งอยู่อีกอ่ะ ผมถอนหายใจแล้วเรียกพี่มันอีกครั้ง

"พี่มึงงงงง~"

ผมเรียกเสียงยานแล้วลากเสียงยาวๆแต่พี่มันยังนิ่ง ผมขมวดคิ้วก่อนเดินเข้าไปที่ฟูกนอนถึงรู้ว่าที่นิ่งคือหลับ ผมอยากจะขำนะเพราะพี่มันนอนกอดหมอนอีกใบ ขาพาดผ้าห่มที่พับอยู่ ไม่อยากจะปลุกอ่ะแต่พี่มันต้องกินข้าวไง ผมนั่งลงบนฟูกแล้วเขย่าตัวพี่มัน นอนไปได้ไงอ่ะ แอร์ก็ไม่ได้เปิด

"พี่มึงงง ตื่นไปกินข้าว"

"อืม..."

รับปากแล้วขยับตัวเล็กน้อยก่อนเปลือกตาพี่มันจะค่อยๆลืมขึ้น พี่มันกระพริบตาแล้วหันหน้ามาทางผม

"กี่โมงแล้ว?"

ประโยคยอดฮิตของคนตื่นนอนหรือไงวะ ผมคว้าโทรศัพท์พี่มันที่นอนแอ้งแม้งอยู่ขึ้นมาแล้วกดดูเวลาให้

"ห้าโมงจะหกโมงแล้ว ลุกไปกินข้าว แม่ให้มาตามแล้ว"

ผมบอกพี่มัน พี่สิงฆ์พยักหน้าแล้วลุกขึ้นนั่ง สะบัดหัวไล่ความมึนงงเบาๆแล้วลุกยืน สภาพหน้านี่งัวเงียมากอ่ะ

"ไปล้างหน้าก่อนป้ะ?"

"ไม่เป็นไรๆ ไว้ล้างทีเดียวตอนอาบน้ำเลย"

ผมพยักหน้าแล้วพาพี่มันมาที่ครัว แม่ผม ไอ้พี่กร สองคนนี้โอเคกับพี่สิงฆ์แล้วเหลือแค่พ่อผมเนี่ยแหละที่ยังไม่โอแต่เขาไม่พูดอะไรหรอก นิ่งไว้ก่อน

มื้อเย็นของบ้านผมวันนี้มีสมาชิกเพิ่มมาหนึ่งคนคือพี่สิงฆ์ พี่มันเอาใจแม่กับพ่อดีมากแต่พี่มันก็ไม่ลืมที่จะดูแลผม ด้วยความที่ผมชินเวลาผมไม่กินอะไรก็เขี่ยให้พี่มัน ผมเลยเขี่ยผักใส่จานพี่มันหมดเลย พี่สิงฆ์ก็กินต่ออย่างไม่รังเกียจ จริงๆผมกินผักนะ แต่ผมก็เลือกกินไง

"อ่ะแฮ่มๆ"

แม่กระแอมไอขึ้นมาแล้วมองหน้าผมดุๆ ผมทำเป็นไม่ได้ยินแล้วกินเนื้อที่พี่มันตักมาให้ส่วนพี่สิงฆ์กินผักไปตามระเบียบ

"สิงฆ์ อย่าตามใจน้องมากนะลูก"

"ฮ่ะๆ ไม่เป็นไรครับแม่ ผมไม่อยากให้น้องฝืนกินของที่ไม่ชอบน่ะครับ"

แม่ถอนหายใจแล้วส่ายหน้าเอือมๆก่อนที่นิ้วเรียวจะชี้หน้าผม

"พี่เขาตามใจเราขนาดนี้แล้วอย่าทำเรื่องให้พี่เขาปวดหัวล่ะ"

"ครับผม"

อยากจะบอกเหลือเกินว่าไม่ปวดหัวหรอก ปวดอย่างอื่นมากกว่า อิอิ

หลังจากจบมื้อเย็นที่แสนอิ่มเอม(?) ผมกับพี่สิงฆ์ก็กลับเข้ามาที่ห้องนั่งเล่น เปิดกระเป๋าเอาพวกแปรงสีฟันแล้วก็ผ้าขนหนู เสื้อผ้าส่วนของผมไม่ต้อง พอกินข้าวเสร็จเราก็ต้องรีบอาบน้ำเพราะห้องน้ำที่มีมันมีจำกัดและอยู่ในที่ส่วนตัวด้วย

"ตื่นเต้นแฮะ ได้เข้าห้องเราแบบนี้"

ผมเบ้ปากแล้วเดินนำมาที่ห้อง บ้านผมมีห้องน้ำสองห้อง คือห้องน้ำในห้องผมกับห้องของแม่แล้วตอนนี้ผมกำลังพาพี่สิงฆ์ไปอาบน้ำที่ห้องผม ไอ้พี่มังกรกับออสตินไม่ได้ขึ้นมาเพราะผมขอให้รออยู่ข้างล่างก่อนเพราะจะอาบน้ำ

ในห้องผมยังเหมือนเดิมทุกอย่าง พี่มันไม่ได้ขยับของผมเลยมีแต่เตียงยับๆนี่แหละ

"พี่เข้าไปอาบก่อนเลย"

ผมบอกแล้วเดินมาเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบชุดนอนของตัวเองออกมากับผ้าขนหนู ชุดนอนผมเป็นผ้าซาตินสีน้ำเงินเข้ม เสื้อแขนสั้นกับกางเกงขาสั้น ไม่ได้ใส่มานานแล้วอ่ะ ผมไม่ได้เอาไปใส่หอ

"ห้องเราเรียบดีนะ"

พี่สิงฆ์บอกแล้วมองไปรอบๆห้องผม ผมเขินฉิบหายเลยอ่ะ คือตาพี่มันดูเป็นประกายๆยังไงไม่รู้

"รีบๆไปอาบเหอะพี่มึงงงง เดี๋ยวสองคนนั้นขึ้นมาแล้วจะอึดอัด"

"ครับๆ"

พี่สิงฆ์เดินมาหาผมก่อนหอมแก้มแล้วเข้าห้องน้ำไป ไอ้ฉัด! หยุดทำกูเขินสักวันจะตายหรอออ ระหว่างที่พี่มันอาบน้ำ ผมก็นั่งเล่นนั่งรอพี่มันบนเตียงห้าฟุตของตัวเอง ผมเอนตัวลงนอนก่อนกลิ้งเหมือนที่ชอบทำแต่ทว่า...

"....."

ผมรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลบนเตียงสุดที่รักของผม กลิ่นมันคาวๆและเหนียวๆ ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากแล้วค่อยๆยันตัวลุกขึ้นนั่งโดยหันหลังให้ห้องน้ำ สองมือค้ำยันบนเตียงที่มีความเหนียวหนืดนี้ ผมยกมือขึ้นแล้วค่อยๆหงายมือเพื่อดูบางสิ่งที่ติดฝ่ามือตัวเอง

ผมเป็นผู้ชาย ผมเคยช่วยตัวเองและทำไมผมจะไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไรถ้าไม่ใช่...น้ำกาม! ไอ้พี่มังกรรรรรรรรรร! ไอ้ฉัดเอ้ย! ผมเบ้ปากแล้วขมวดคิ้วก่อนลงจากเตียงไปเคาะประตูห้องน้ำ

ปังๆๆๆๆ!

เรียกว่าทุบเลยดีกว่า

แกร๊ก...

ประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับพี่สิงฆ์ในสภาพเปลือยหมดแต่ผมไม่ได้โฟกัสอะไรนอกจากยื่นมือให้พี่มันดู

"พ พี่สิงฆ์ ผมอาบด้วย..."

"หึๆ โดนของดีมาหรอเราอ่ะ"

ผมถลึงตาใส่พี่มันแล้วก้าวเข้าไปในห้องน้ำก่อนยืนใต้ฝักบัว พี่สิงฆ์ปิดประตูแล้วเดินมาเปิดฝักบัวให้ ผมถูล้างออกแรงๆจนมือแดงหมด อี๋ววว ไอ้พี่มังกรรรร! เดี๋ยวมึงเจอกู!

"ถอดเสื้อก่อน"

พี่สิงฆ์เข้ามาถอดเสื้อให้ผม ผมก็ยืินนิ่งๆให้พี่มันจัดการ เอาจริงๆนะ พออยู่กับพี่มันแล้วเหมือนผมพิการอ่ะ ไม่ต้องทำอะไรเลย พี่มันทำให้หมดอ่ะ พอเสื้อหลุดก็ตามด้วยกางเกงแต่ผมให้เหลือบ๊อกเซอร์ไว้ ตัวเดียวกับที่พี่มันเย็บนั่นแหละแต่รอบใหม่ที่แก้เราช่วยกันเย็นจนดูดีขึ้นมาแล้วผมไม่อยากทิ้งด้วย บอกไม่ถูกอ่ะ รู้แค่ว่าไม่อยากทิ้ง

"สระผมให้หน่อย"

ผมมองหน้าพี่มันแล้วยิ้มนิดๆ พี่สิงฆ์พยักหน้าก่อนกดแชมพูใส่ฝ่ามือ ผมเลยแหงนหน้าขึ้นรอให้พี่มันชโลมแชมพูลงมา

"เข้ามาแบบนี้ไม่กลัวว่าพี่จะทำอะไรเราหรอ"

"ถ้าละเมิดสัญญา พี่ก็เล่นว่าวยาวไง"

"ยอมแล้วครับเมียร์"

ผมหัวเราะแล้วยืนให้พี่มันสระผมให้ พี่มันมือเบามากเลย เบาจนผมจะหลับอยู่ล่ะ

"พี่จะสระป้ะ?"

"จะสระให้พี่หรอ?"

"อือ"

"เอาสิ"

พอพี่มันล้างแชมพูออกจากหัวให้แล้วก็ถึงเวลาที่ผมสระให้บ้าง ผมบีบแชมพูใส่มือแล้วให้พี่สิงฆ์ก้มหัวหน่อยก่อนละเลงแชมพูลงบนผมพี่มัน

"ผมพี่ยาวขึ้นป้ะ"

ผมถามเพราะผมรู้สึกว่ามันยาวขึ้นจริงๆนะ ดูจากสายตามันก็ปกติอ่ะแต่พอจับมันดูยาวๆหรือด้านความสัมผัสผมจะแปลกไป

"ไม่รู้สิ ไว้ตอนกลับค่อยแวะตัด"

ผมล้างแชมพูออกให้แล้วพากันแปรงฟังรีบอาบน้ำให้เสร็จ เดี๋ยวนานเกินไอ้พี่มังกือมันจะเข้าห้องมาก่อน ผมให้พี่สิงฆ์ที่แต่งตัวเสร็จแล้วออกไปหยิบผ้าเช็ดตัวกับชุดนอนมาให้ ตอนผมเข้ามาอาบผมไม่ได้เอาอะไรมาเลย มัวแต่อึ้งที่ไปนอนกลิ้งทับน้ำกามไอ้พวกพี่มังกือมัน

แต่งตัวเสร็จก็พากันลงมาข้างล่างแต่ก่อนจะลงมาผมแอบเอาโคมไฟที่โต๊ะเขียนหนังสือผมมาด้วย พี่สิงฆ์มันใส่แค่เสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นประมาณเข่า ผมชุดนอนเต็มๆสีน้ำเงินเข้ม ดูหล่อจ๊าดด

"สนุกไหมจ๊ะน้องรัก?"

ลงมาปุ๊บไอ้พี่เวงก็แซวทันที ผมไม่รอช้ารีบก้าวยาวๆไปหามันก่อนจิกหัวเขย่าๆ

"มึงทำอะไรไว้บนเตียง! มึงทำอะไรไว้ไอ้พี่เวง!"

"5555555555555555555555 โทษทีๆ กูลืมจัดการ"

มันหัวเราะแล้วปล่อยให้ผมลงโทษมันจนพอใจ พี่ออสตินเอาแต่นั่งขำและไม่ช่วยพี่มันด้วย พี่ทำดีแล้วครับ พอจิกหัวมันจนพอใจผมกับพี่สิงฆ์ก็กลับเข้ามาในห้องนั่งเล่น ปิดประตูล็อกเรียบร้อย ตอนนี้พึ่งจะทุ่มกว่าๆและคงไม่ได้ออกไปไหนแล้วเลยกะว่าจะนอนดูเน็ตฟลิกซ์ในนี้แหละ ผมให้พี่สิงฆ์เปิดแอร์กับไฟห้องแล้วเอาโคมไฟตัวเล็กที่ฉกมาเปิดพอให้สว่างก่อนนอนบนฟูกนิ่มๆเกี่ยวผ้าห่มมากอดมาเป็นที่พาดขาแล้วขยับนอนตะแคงเปิดเน็ตฟลิกซ์ดูในโทรศัพท์

พี่สิ้งฆ์ทิ้งตัวลงนอนข้างผมแล้วดึงผมไปกอดเฉย แผ่นหลังแนบกับอกกว้างๆและหน้าท้องที่แข็งแรงนั่น หน้าหล่อๆขยับเข้ามาเกยที่ไหล่ แก้มแนบแก้มดูเน็ตฟลิกซ์ด้วยกัน เอาจริงๆถ้าบอกจะดูอ่ะ กูขยับท่าเปลี่ยนให้มึงได้นะพี่สิงฆ์

"รู้สึกตายตาหลับล่ะ ได้กอดเราแบบนี้ นุ่มนิ่มจังวะเราอ่ะ"

"ผมคนป้ะพี่มึง พูดเหมือนนิ่มเป็นขี้เลยอ่ะ"

"เราเคยจับขี้หรอถึงบอกมันนุ่ม? พี่หมายถึงอะไรที่ดึ๋งๆอ้วนๆอ่ะ"

"ไม่ได้อ้วนป้ะวะ"

"แค่เปรียบเทียบให้ดูน่ารักๆ"

"พี่มึงเปรียบแบบน่าโดนตีนอ่ะ"

พี่มันหัวเราะแล้วกระชับกอดก่อนที่เราจะเงียบแล้วดูหนังในจอมือถือ อยากต่อดูในทีวีอ่ะ มันสะใจกว่านี้เยอะ

ผมกับพี่สิงฆ์ดูหนังกันไปสามเรื่องจนเวลาล่วงเลยไปสี่ทุ่มจะห้าทุ่ม ผมก็เริ่มเพลียๆแล้วปิดโทรศัพท์แล้ววางมันลงแต่พี่สิงฆ์มันไม่ยอมผละออกเลย กูจะนอนนนนน

"หนังจบล่ะก็ออกได้ป้ะ ผมจะนอนแล้ว"

"พี่หิวว่ะ"

"ถ้าหิวก็ลุก ผมจะได้พาไปหาไรกินที่ครัว"

"หิวนมเราอ่ะ"

[สิงฆ์]

"หิวนมเราอ่ะ"

ผมกระซิบข้างหูขาวแล้วกัดเบาๆ น้องมันหดคอหนีแล้วตีแขนผมที่รัดเอวรัวๆ

"ปล่อยๆๆๆๆๆไอ้พี่มึงงงงงง! ปล่อยผมนะเว้ย"

น้องดิ้นแต่ไม่ได้ดิ้นแรงมาก ผมคลายกอดเล็กน้อยแล้วหอมเบาๆที่คอขาวๆของน้องมัน กลิ่นครีมอาบน้ำอ่อนๆกับกลิ่นแชมพูที่เส้นผม มันหอมแบบพอดีๆไม่หนักไปไม่ตีกันจนฉุน แม่ง ทำผมเคลิ้มโคตรๆเลย

"เราชอบหย่อนเหยื่อให้พี่ตลอด พี่งับเหยื่อเราจนปากเปื่อยแต่ทุกครั้งเราชอบหนีพี่"

"ก ก็..."

"แต่ครั้งนี้...ชาวประมงเมียร์แคตต้องเก็บเกี่ยวปลาที่ตกได้นะครับ"

"พี่ไม่ใช่ปลา!"

"ปลาสิง(ฆ์)โตไง ไม่รู้จักหรอ"

"มันอยู่ในน้ำทะเลเหอะ"

"ปลาสิง(ฆ์)โตสายพันธุ์โลจิสติกส์มันอยู่ทั่วทุกที่ที่มีประมงเมียร์แคตครับ"

ผมไม่ปล่อยให้น้องได้แย้งอีกต่อไปเพราะผมปิดปากน้องด้วยปากผมเอง ลิ้นเล็กๆของน้องพยายามขยับหนีผม คิดว่าผมจะปล่อยหรอ? ใช่ครับ ผมปล่อยแต่มาเล่นที่อื่นแทน สำหรับผมแล้ว...ร่างกายของน้องเปรียบเสมือนกองสมบัติ ไม่ใช่อัญมณีในตู้หรูๆที่จัดเรียงสวยงามแต่น้องคือสมบัติที่วางกองรวมกันระเกะระกะแล้วให้ผมที่หลงไหลสมบัติกองนี้ได้เข้ามาค้นหา จากวันแรกที่แหย่เล่นๆขำๆจนวันนี้ที่จริงจังและรักน้องมันมาก ผมยังค้นหาสมบัติกองนี้ได้แค่ปลายกองเอง

ผมยังต้องใช้เวลาอีกมากกว่าจะขึ้นไปบนจุดสูงสุดของกองสมบัติและพบกับสิ่งที่มีค่าที่ไม่ว่าแลกด้วยอะไรก็ไม่เทียบเท่าแม้แต่ชีวิตก็แลกไม่ได้เพราะอะไรน่ะหรอ? เพราะสมบัติกองนี้คือโลกทั้งใบของผม

"พ พี่สิงฆ์ ย อย่าทำรอยนะ อึก..."

น้องบอกเมื่อผมเลื่อนริมฝีปากลงมาที่คอขาวๆแล้วเม้มเบาๆ ผมไม่ตอบน้องแต่ลากปลายลิ้นตั้งแต่ลำคอขึ้นมาที่กกหูแล้วกัดติ่งหูน้อง ให้ตายสิวะ ทำไมผมหลงน้องมันขนาดนี้

"จ จะกินก็รีบกิน! ต แต่อย่าทำแรงนะ!"

"กลัวเป็นรอยหรอ?"

น้องเม้มปากแล้วเบือนหนีก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะขยับพูดประโยคต่อมาที่ไม่ใช่แค่การหย่อนเหยื่อใหม่แต่เป็นการหว่านแห่ที่จับผมอยู่หมัด

"เดี๋ยว...ผมร้องดัง"

เท่านั้นแหละครับผมจับหน้าน้องให้หันมาแล้วกดจูบลงไปอย่างมันเขี้ยวและคลั่งรักน้องมัน ผมเคยมีแฟนมาก่อนในสมัยมัธยมส่วนมากเป็นผู้หญิงที่ตัวเล็กๆ ขาวๆ น่ารักๆแต่ผมไม่เคยรู้สึกว่าพวกเธอน่ารักน่ากดน่าไปซะทุกอย่างแบบน้องมัน เมียร์แคตเป็นแฟนคนแรกและเป็นผู้ชายของผมในรั้วมหาลัย ไม่ใช่ว่าไม่มีคนจีบ มีนะครับแต่ผมรู้สึกไม่ใช่ แค่ทดลองคุยก็หึงหวงแล้ว หึงแบบน้องผมโอเคแต่นี่หึงแล้วยืนชี้หน้าด่ากราด ไม่สนว่าผมเป็นรุ่นพี่ ไม่ให้เกียรติ ไม่ไว้หน้า มันก็หมดความอดทนนะครับ

แต่เชื่อผมไหมว่าหลังจากที่ผมถูกน้องถีบลงสระเพราะหึง แทนที่จะโกรธกลับชอบและอยากให้น้องหึงบ่อยๆ ผมแม่งโรคจิตอ่อนๆแล้วว่ะ

น้องเริ่มจูบตอบผมแล้วและมันน่ารักมากๆ ผมอยากเก็บน้องไว้กับตัวเองตลอดเวลา อยากพ่วงน้องไปเรียนด้วยแต่ผมไม่อยากให้อาจารย์ด่าน้อง อยากเหน็บเอวไปทุกๆที่แม้กระทั่งห้องน้ำ น้องมันน่ารักอ่ะ มองตรงไหนก็น่ารัก ผมหวงฉิบหายเลย เป็นหนักล่ะกูเนี่ย

ผมเลื่อนมือทั้งข้างมาที่หน้าอกน้องแล้วใช้ปลายนิ้วกดคลึงยอดอกใต้ชุดนอน ตัวน้องสั่นนิดๆและยอดอกมันแข็งสู้นิ้วผมแล้ว

หึๆ จุดง่ายขนาดนี้ เข้าทางพี่แล้วน้อง (:

"อึก..! อืออ"

น้องหลับตาปี๋แล้วชะงักลิ้นที่โต้ตอบผมเมื่อยอดอกถูกกดคลึงหนักกว่าเดิมซ้ำยังสะกิดเบาๆ ผมค่อยๆถอนจูบออกแล้วมองหน้าน้อง แสงไฟอ่อนๆจากโคมไฟตัวเล็กที่น้องแอบเอามาสะท้อนเข้าที่ใบหน้าด้านข้าง ทำให้ผมได้เห็นใบหน้าแบบชัดๆ แก้มน้องแดงเพระาความเขินอาย ริมฝีปากเม้มแน่นทันทีที่ถอนจูบออก น้ำลายที่เปื้อนตรงมุมปากช่วยให้น้องดูอิโรติคมากขึ้น

ไม่ไหวแล้ว สิงฆ์จะไม่ทนแล้วโว้ย! ผมปลดกระดุมเสื้อนอนน้องด้วยมือสั่นๆ ห่า นมผู้หยิงก็ดูดมาแล้วทำไมกับแค่นมเล็กๆแบนๆถึงได้ตื่นเต้นจังวะ

ทันทีที่สาบเสื้อแยกออกจากกัน อกบางๆกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ ยอดอกสีสวยแข็งชันจากการถูกคลึงก่อนหน้า ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากแล้วกดปลายจมูกลงกลางอกก่อนเลื่อนขึ้นช้าๆพร้อมสูดความหอมจากน้อง รู้สึกดีใจที่น้องเลยสิบแปดแล้ว ผมก้าวขาออกจาก สน. ได้อย่างสบายใจ

"จะกินแล้วนะครับ"

ผมบอกน้องก่อนแตะปลายลิ้นลงบนยอดอกข้างขวาส่วนข้างซ้ายใช้ปลายนิ้วเข้าช่วย ผมเกร็งลิ้นแล้ววาดเลียไปรอบๆฐานอย่างช้าๆ ต้องละเมียดชิมทุกรสทุกสัมผัสให้คุ้มที่สุดเพราะหลังจากนี้น้องมันอาจจะระวังตัวมากกว่าเดิม พอเลียจนชุ่มผมก็เริ่มเขี่ยยอดอกด้วยปลายลิ้น เขี่ยขึ้นเขี่ยลงจากช้าไปเร็วพลางเหลือบสายตาขึ้นมองน้อง มือเรียวยกปิดหน้าเป็นที่เรียบร้อยแล้วแต่ไอ้อาการแก้มแดงลามมาที่คอเป็นสัญญานดีว่าน้องไม่ได้รังเกียจสัมผัสจากผม

"อึก อืออ..."

เสียงหวานๆหลุดออกมาพอให้กระชุ่มกระชวย ผมรู้ว่าน้องพยายามกลั้นเสียงอยู่ถ้าเวลาปกติและอยู่ในที่ส่วนตัวมากกว่านี้ น้องอาจจะยอมให้ผมได้ฟังเสียงหวานๆแบบเต็มสูบก็ได้ แค่คิด...งูลูกรักก็เริ่มปวดหนึบ จริงๆแม่งตื่นตั้งแต่ผมกอดน้องล่ะแต่พยายามไม่ให้มันโดนน้อง

"พ พี่สิงฆ์ อ่ะ มัน...แปลกๆอ่ะ อืออ"

อืม พี่ก็แปลกครับที่รัก แปลกที่ทนได้เนี่ย! เชื่อเหอะ...ถ้าพี่ไม่ได้จริงจังกับเราอ่ะ เราถูกพี่เอาไปแล้วจริงๆ ยิ่งอ่อนง่ายกว่าขี้ผึ้งลนไฟขนาดนี้!

ผมกดเก็บความหื่นกระหายของตัวเองลงไปแล้วเริ่มดูดดุนยอดอกเข้าปาก นมผู้ชายก็เหมือนผู้หญิงแต่ต่างกันที่ขนาด นมน้องไม่ได้มีรสชาติ อาจจะมีรสชาติเค็มๆของผิวเนื้อหรือกลิ่นครีมเข้าปากแต่เชื่อเหอะ...ถ้าดูดนมหลุดได้ ผมทำแล้วจริงๆ

จ๊วบ...จ๊วบ...

เสียงดูดนมของผมเริ่มดังขึ้นทีละนิดๆ ถึงจะไม่มีน้ำผมออกมาเหมือนนมแม่ตอนเรายังเด็ก แต่นี่แหละคือนมและใยอาหารของผู้ชายแบบผม กินนมเมียบ่อยๆ ผมจะได้เติบโตเป็นผัวที่ดี (:

"อ่ะ ไอ้พี่สิงฆ์ อึก..."

น้องสะดุ้งเฮือกยามผมกัดนมเต็มแรง ผมถอนริมฝีปากออกจากยอดอกอย่างเสียดายก่อนเลียปากตัวเองแล้วมองหน้าน้องยิ้มๆ

"ขอบคุณสำหรับนมก่อนนอนครับ"

น้องมันหน้าแดงก่ำก่อนคว้าผ้าห่มปิดหน้า ผมหัวเราะแล้วติดกระดุมให้ตามเดิมก่อนนอนลงข้างๆแล้วรวบตัวน้องมากอดแนบอก ยกขาพาดทับขาน้องไว้

"กอดแน่นไป!"

น้องดึงผ้าห่มออกจากหน้าแล้วก้มหน้ามุดอกผม อะไรๆ ยังอายอยู่หรอ

"ก็อยากกอดอ่ะ สิงร่างได้พี่สิงไปล่ะ"

"เหอะะะ"

ผมหัวเราะแล้วกระชับกอดแน่นกว่าเดิม ผมจะทำยังไงดี ผมขาดน้องไม่ได้แล้วว่ะ รักน้อง คลั่งน้อง หลงน้อง คือทุกๆอย่างที่เกี่ยวกับน้องทำผมสูญเสียตัวตนสุดๆ เด็กบ้าไรเนี่ย ทำของหรอวะ

"พี่มึง..."

ผมเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วก้มมองน้องที่ตอนนี้แหงนหน้าขึ้นจากอกเรียบร้อย แก้มยังแดงอยู่เลยแฮะ น่ารักโคตร

"ก้มหน้าลงมาหาหน่อย มีไรจะบอก"

ผมทำตามที่น้องบอกทันที ได้กินนมน้องแล้วต้องเชื่อฟังแม่ครับ

จุ้บ...

"ฝันดีนะครับ"

ริมฝีปากอิ่มของน้องกดจูบบนหน้าผากผมก่อนที่น้องมันจะมุดอกผมตามเดิม โดยที่ไม่รู้ตัววิญญาณผมได้ออกจากร่างเรียบร้อย นี่ไม่ใช่การตก ไม่ใช่การหว่านแห ไม่ใช่การลงอวน แต่เป็นการดูดน้ำออกจากบ่อทั้งหมดแล้วจับผมทันทีเพียงแค่ชี้นิ้ว ขอบคุณคุณแม่ยายและคุณพ่อตาที่ทำเด็กน่ารักๆคนนี้ออกมาและอยากบอกพ่อกับแม่ผมว่าผมเจอแม่ของลูกที่คู่ควรแล้ว

"ฝันดีครับเมียร์แคตของพี่สิงฆ์"

[จบ]

​.................................

มันก็จะเริ่มเรทขึ้นไปทีละนิดๆ T^T บอกก่อนว่าตั้งแต่ตอน 54 ขึ้นไปก็เป็น NC แล้วค่ะ T^T

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}