ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 35 :: ชนะหรือยังครับ?

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 35 :: ชนะหรือยังครับ?

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.5k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2562 18:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 35 :: ชนะหรือยังครับ?
แบบอักษร

บอลครึ่งแรกได้เริ่มขึ้นแล้ว บอกตามตรงว่าทีมโลจิสฯอนาถมากถึงมากที่สุด! ไอ้พี่ม้าวิ่งไปได้ถึงห้านาทีรีบไปข้างสนามแล้วอ้วกแตก พี่สิงฆ์คงหมั่นไส้อ่ะ เตะบอลอัดหลังแล้วด่ายับไม่สนด้วยว่าลูกจะเด้งไปให้อีกทีมไหม พวกผมดูไปขำไป คือแทนที่จะเครียด เออ เสือกฮาจนหยุดไม่อยู่

"5555555555555 คณะมึงเป็นไรวะวันนี้ โคตรฮาเลย"

ไอ้ปาล์มพูดไปกุมท้องขำไป ผมก็ตอบมันไม่ได้อ่ะ ผมกำลังฮาอยู่ 5555555555

"กูสงสารพี่สิงฆ์ที่ต้องตามเช็ดลูกทีมอ่ะแม่ง 5555555"

ปากบอกสงสารแต่มึงขำแรงมากอ่ะบัว ผมยกหลังมือปาดน้ำตาที่เล็ดเพราะขำหนักก่อนตั้งใจมองการแข่งดีๆ บอลพึ่งเริ่มได้สิบนาทีและยังไม่มีใครทำประตูได้ ทางฝั่งวิศวะก็ดูหงุดหงิดที่ทีมทางนี้ไม่ตั้งใจเล่น คืออยากจะบอกว่าไม่ใช่ไม่ตั้งใจแต่เพราะพวกห่าส์นั่นแฮงค์!

พี่สิงฆ์เข้าไปตัดลูกจากทีมวิศวะแล้วเลี้ยงไปเรื่อยๆแต่อยู่ๆพี่ไพ่มันมาจากไหนไม่รู้เข้าไปแย่งลูกจากพี่สิงฆ์แล้วเลี้ยงไปทางฝั่งประตูทีมตัวเอง พี่สิงฆ์ยืนเหวอมาก จริงๆเหวอทั้งสนามและข้างสนามอ่ะ

"โซ่...เมียมึงอ่ะ 555555555555555555"

ผมสะกิดมันแล้วหัวเราะลั่น ไอ้โซ่หน้าเอือมระอาแล้วหันหน้าหนีเหมือนรับไม่ไหวกับสภาพพี่ไพ่มัน เสียงพากย์ของพิธีกร พากย์คอมโบต่อเนื่องมากๆ พากย์ไปขำไปในขณะที่สิงฆ์ไม่ขำ

"นั่น! อิ๊กฝั่งโลจิสฯแย่งบอลจากไพ่กลับมาได้แล้วครับและกำลังจะเลี้ยงลูกไปทางฝั่งวิศวะ! แต่กินเข้ามาชาร์จไว้ได้ทันพร้อมกับแย่งลูกกลับไปได้!"

เอาจริงๆ แย่งลูกหรือกระแทกพี่อิ๊กออกจากลูกอ่ะ? พี่อิ๊กยืนนิ่งมากก่อนยกมือกุมไหล่แต่สีหน้าพี่มันนิ่งเหมือนเดิม พี่สิงฆ์เข้าไปแตะหลังเบาๆก่อนวิ่งตามได้พี่หินไป

พี่หมีไม่ท็อปฟอร์มอย่างที่คิด เขาดูป่วงๆอ่ะ จริงๆนะครับหรือก็คือดูมีสภาพไม่ต่างอะไรจากพวกพี่ไพ่มันเลยแต่แค่พี่มันยังเล่นโอเคกว่าฝั่งเราเยอะ ผ่านไปสักพักก็จบครึ่งแรกด้วยสกอร์ศูนย์ต่อศูนย์เท่ากัน พี่ฟ้าเป็นผู้จัดการและโค้ช ทันทีที่พวกพี่มันเข้าข้างสนาม พี่ฟ้าก้ถือม้วนกระดาษฟาดหัวทีละคนๆแต่พี่สิงฆ์รอด

จากตรงนี้อาจจะไม่ค่อยได้ยินเสียงชัดเจน ได้ยินแต่แว่วๆว่า พวกเหี้ย พวกควาย แค่นัั้น ผมอยากดูใกล้ๆนะแต่มันต้องเข้ากองเชียร์ไง ผมไม่อยากอ่ะ อยากดูกับพวกเพื่อนมากกว่า

"กูไปก่อน"

โซ่ลุกขึ้นก่อนกอดคอบัวกลับไปที่ฝั่งสนามวิศวะ แต่แข่งผสมปีสามกับปีสี่มันน่าจะเหลืออีกหลายคู่ คงไปวอร์มร่างกายและฟังแผนล่ะมั้ง ผมหันกลับมาสนใจสนามตรงหน้าต่อแล้วมองเสื้อเบอร์19 ที่กำลังกินน้ำแล้วราดน้ำใส่หัวก่อนสะบัดหัวแรงๆ ราดดับหัวร้อนแน่เลอ

"มึงกับพี่สิงฆ์ไปได้ดีใช่ป้ะ?"

ผมหันมองคนถามแล้วพยักหน้า ไอ้ปาล์มมันมองหน้าผมแล้วยิ้มก่อนยกแขนกอดคอผม

"ดีแล้วๆ เห็นมึงได้มีแฟนพวกกูก็ดีใจว่ะแล้วพี่สิงฆ์ก็ดูแลมึงดีมากอ่ะ พวกกูคงไม่ต้องห่วง"

"แล้วมึงอ่ะ ไม่หาแฟนบ้างหรอ"

"กูยังไม่อยากอ่ะ มึงเข้าใจว่าโลกใบนี้มีเรื่องให้เราเสือกได้แบบนอนสต็อปป้ะ? เออ นั่นแหละ กูเลยจะใช้ชีวิตไปกับความเสือกให้คุ้มแล้วค่อยหาแฟนสักคน"

ผมมองหน้ามันเอือมๆทันที รู้สึกเข้ามหาลัยแล้วเลเวลความเสือกจะอัปเกรดเพิ่มมากขึ้นนะมันอ่ะ

"แต่จริงๆมันก็มีรุ่นพี่มาจีบนะ ผู้ชายอ่ะแต่กูว่าไม่ผ่าน คือพี่มันดูเรียบร้อยเกิน ดูคุณหนูเกิน หล่อ รวยแต่มึง...พี่มันเป็นคนหยุดความเสือกกูทุกๆเรื่องอ่ะ กูอึดอัดมากนี่แค่ขนาดทดลองคุยนะถ้าหากคบจริงๆ กูคงมีความรู้สึกว่าอยู่วัดอ่ะ อะไรๆก็ไม่ดี"

ปาล์มมันพูดไปหน้าเครียดไป เรื่องที่มันโดนผู้ชายจีบอ่ะ มันโดนมานานแล้วแต่มันไม่เคยคบกับใครสักคนแต่พอมามหาลัย ผมคิดว่าจะไม่มีแล้วซะอีก ปาล์มมันน่ารักมากนะครับ น่ารักกว่าผมอีกเพราะผมมันหล่อมากกว่าน่ารักไงง มันน่ารักและตัวเล็ก เตี้ยกว่าผมห้าเซ็นต์ได้มั้งหรืออาจจะมากกว่านั้น มันขาว มันรวย แต่มันปากหมา ทุกๆเรื่องที่มีประเด็น ปาล์มต้องรู้ แปลกใจที่ผู้ชายยังจีบมันอยู่ ส่วนผมเนี่ย....ไอ้พี่สิงฆ์กับพี่หมีสองคนแรกในชีวิตเลย

"จะเริ่มครึ่งหลังล่ะๆ"

บทสนทนาของเราจบลงทันทีที่ครึ่งหลังเริ่ม บอกตามตรงว่าครึ่งหลังของคณะเราป่วยมาก พี่สิงฆ์เหมือนไม่อยากเล่นละอ่ะ พี่มันดูเนือยๆยืนเท้าเอวมองพวกพี่ไพ่วิ่งเซๆแล้วร่วงตุบ คือพวกพี่มันไม่ได้กินอะไรแก้แฮงค์เลย มันไม่มีเวลาอ่ะ พี่ฟ้าก็โมโหจนจะกลายร่างเลยเร่งประชุมและลงแข่งอย่างที่เห็น

บอกตามตรงว่าบอลของคู่นี้หมดสนุกอ่ะ พี่สิงฆ์หมดอารมณ์เล่น พี่หมีเล่นป่วงๆ ในเมื่อตัวท็อปของสองคณะไม่มีอารมณ์จอย คนอื่นๆเลยพาลหมดอารมณ์ไปด้วยแต่โทษนะ...โลจิสฯอ่ะ ได้ข่าวพวกมึงแฮงค์ยกทีม!

"กูดูอะไรอยู่เนี่ย"

ไอ้ปาล์มว่าแล้วถอนหายใจเซ็งๆก่อนลุกขึ้นยืน

"ไม่รอดูไอ้โซ่หรอสัส"

ผมบอกมัน ไอ้ปาล์มเลยนั่งลงตามเดิม เวลาครึ่งหลังทั้งหมเที่ใช้ไป วิศวะได้ไปหนึ่งประตูจากการพลาดของผู้รักษาประตูคณะผมเอง คนที่เป็นผู้รักษาประตูคือพี่ชัย พี่ชัยอยู่ปีสี่และโดดฝึกงานเพื่ออยู่กินเหล้ากับแข่งบอล แต่ประเด็นคือพี่แม่งยืนกอดเสาประตูแล้วทำท่าเหมือนจะอ้วกอ่ะ รู้ตัวอีกทีคือวิศวะเตะเข้าไปช่วงสุดท้ายของเวลา

พี่สิงฆ์หัวร้อนหนักมาก เอาแต่เดินดุ่มๆออกจากสนามไปเลย ผมเป็นห่วงพี่มันอ่ะ แต่อีกสิบนาทีทีมปีหนึ่งของไอ้โซ่จะลงแข่งต่อแล้วอ่ะ นั่นก็เพื่อน นี่ก็แฟน แคตอยากสิไห้ TT

"มึงไปดูพี่สิงฆ์เหอะ เดี๋ยวกูเชียร์โซ่เอง"

"แต่..."

"จำที่ไอ้บัวบอกไม่ได้ไงไอ้ห่า"

"ขอบคุณนะมึง"

ผมกอดมันก่อนถูกมันตบหัวเพราะทำมันขนลุก ผมลุกเดินไปทางห้องน้ำของคณะวิทย์ฯการกีฬา ผมว่าพี่มันต้องไปที่นั่นแหละเพราะที่แห่งนั้นคือที่อาบน้ำดับร้อนนี่นะ

ผมเกาะขอบประตูแล้วชะโงกหน้าเข้าไปเห็นพี่สิงฆ์ยืนพิงอ่างล้างหน้าด้วยสีหน้าหงุดหงิด ไม่กล้าเข้าไปเลยอ่ะ กลัวพี่มันกินหัวแต่ถ้าไม่เข้าไปผมก็กลัวมันจะร้อนหนักกว่าเดิม ผมจำใจก้าวเท้าเข้าไปพี่มันแล้วยืนข้างๆ

"ไหวป้ะเนี่ย?"

"..."

พี่สิงฆ์เงียบแต่หันหน้ามองผม อย่ามาเงียบแล้วมองแบบนี้สิวะ...กลัวนะเนี่ย

"ออกไปก่อน พี่อยากอยู่คนเดียว"

น้ำเสียงนิ่งมาก นิ่งจนผมใจหล่นวูบเลยแต่ผมไม่อยากทิ้งพี่มันอ่ะ ผมถอนหายใจแล้วทำใจกล้าจับมือพี่มันมาแล้วบีบเบาๆ

"พี่หงุดหงิดเรื่องการแข่งวันนี้ใช่ป้ะ"

"..."

"พี่เล่นดีแล้วแต่ทีมเราไม่พร้อมเอง"

"..."

"พี่อย่าเงียบดิ ผมไม่ชอบเลยอ่ะ"

ผมบอกแล้วบีบมือพี่มันแน่นมากขึ้น พี่สิงฆ์ถอนหายใจก่อนยกมืออีกข้างเสยผมลวกๆแล้วเบือนหน้าไปทางอื่น

"พี่แค่หงุดหงิดนิดหน่อย"

"หัวร้อนด้วยป้ะ?"

พี่สิงฆ์พยักหน้า ผมเลยเปิดก๊อกน้ำแล้วยื่นนิ้วชี้ไปรองใต้น้ำก่อนแตะปลายนิ้วลงบนแก้มพี่มันแล้ววาดรูปหัวใจ ผมทำแบบนี้ซ้ำๆเพื่อให้พี่มันใจเย็นลง

"ทำอะไรน่ะ"

พอผมทำหลายรอบจัดพี่มันก็หันมามองหน้าผมแล้วเอ่ยถาม คิ้วขมวดจนแทบจะรวมเป็นหนึ่ง ผมยิ้มแล้วยื่นนิ้วไปรองน้ำใต้ก๊อกเหมือนเดิมก่อนแตะปลายนิ้วลงบนแก้มอีกข้าง ค่อยๆวาดรูปหัวใจดวงเดิมลงไป

"ผมวาดหัวใจบนแก้มพี่อ่ะ"

ผมพูดไปวาดไป วาดวนไปหลายๆรอบ

"ผมเคยได้ยินมาว่าความรักชนะทุกสิ่ง"

"..."

"ผมเลยวาดหัวใจผมลงไปเผื่อมันจะชนะความหัวร้อนของพี่บ้าง"

"..."

"แล้วมันชนะหรือยังครับ?"

พี่สิงฆ์เงียบแล้วลากผมเข้ามาในห้องน้ำกดล็อกประตูเรียบร้อยก่อนจะดันผมให้ติดกำแพง สองมือเท้าลงข้างตัวเป็นกรงขนาดย่อมขังผมไว้ สีหน้าของพี่สิงฆ์ดูดีขึ้นหน่อย

"ชนะตั้งแต่เดินเข้ามาแล้วครับ"

พี่มันยิ้มกริ่มแล้วเชยคางผมขึ้นก่อนกดจูบลงมาแผ่วเบา ริมฝีปากหนาขบเม้าปากผมหนักสลับเบา ผมหลับตาลงแล้วเริ่มขยับปากโต้ตอบพี่มันบ้าง หลายๆครั้งที่จูบกันส่วนใหญ่พี่มันจะเป็นคนเริ่มตลอดเพราะงั้นครั้งนี้ผมจะโต้ตอบบ้าง ถือว่าเป็นรางวัลที่หายหัวร้อนแล้วกัน

และนี่จะเป็นครั้งแรกที่ผมสอดลิ้นเข้าไปในปากพี่มันแล้วเกี่ยวกระหวัดดึงลิ้นพี่มัน แล้วเหมือนผมไปเปิดสวิตซ์ที่พี่มันปิดมาตลอด ร่างกำยำภายใต้ชุดบอลเบียดเข้ามาแนบแน่นจนแทบไม่มีช่องว่างให้อากาศลอดผ่าน ส่วนนั้นของพี่มันกำลังลุกฮือทีละนิดๆแล้วทิ่มต้นขาผม กางเกงบอลมันเป็นแค่ผ้าบางๆอ่ะมันเลยทำให้ผมรู้สึกแบบจัดเต็มมาก

"อึก อืออ..."

ผมหลุดครางเมื่อมือพี่มันอยู่ไม่สุข ฝ่ามือหนาทั้งสองข้างเปลี่ยนเป้าหมายจากการขังผม แล้วสอดเข้าใต้แผ่นหลังลูบไล้ไปมาอย่างเบามือพอมาถึงเอวพี่มันก็บีบเค้นหนักสลับเบา ผมรู้สึกโหวงๆวูบวาบๆยังไงไม่รู้ มันมวนๆที่ท้องน้อยอ่ะ

"น่ารักว่ะ..."

พอพี่มันถอนจูบออกมันก็พูดยิ้มๆแล้วมองหน้าผม ตาพี่มึงเยิ้มมากอ่ะ...

"พ พี่สิงฆ์...งูพี่อ่ะ เก็บก่อน"

"เคยทำแบบนี้กับใครมั้ย? ไอ้วาดหัวใจบนแก้มน่ะ"

อยู่ๆมันก็เปลี่ยนโหมดเป็นขึงขังจริงจังจนผมตามไม่ทัน

"ไม่อ่ะ ก็พี่เป็นแฟนคนแรกก็ต้องทำให้พี่คนแรกป้ะ"

"จริงอ่ะแล้วรู้ป้ะว่าทำแบบนั้นอ่ะ...โคตรน่ารักเลย ใจพี่แบบยวบอ่ะ ยอมแล้ว ยอมอยู่ใต้อำนาจคนนี้แล้วครับ"

พี่มันยิ้มแล้วหอมแก้มผมก่อนดึงผมไปกอดแนบอก หัวผมจมอกพี่มันเลยและพอได้ยินเสียงหัวใจพี่มันแล้วแบบ...เขินอ่ะ เขินฉิบหายยยยยยยย! ผมยกแขนกอดตอบแล้วตบหลังพี่มันเบาๆ

"พี่มึง..."

"หืม?"

"งูพี่มึงอ่ะ ฉกต้นขาผมไม่หยุดเลยเนี่ย"

"55555555555555555555555 ออกไปก่อนๆ พี่จัดการแปป"

ผมพยักหน้าแล้วเปิดประตูออกไปยืนรอด้านนอก ไม่รอหน้าห้องน้ำหรอกครับเดี๋ยวได้ยินเสียงแปลกๆ แต่แม่ง...เมื่อกี้อ่ะ ผงกเป็นงู่เห่าแผ่แม่เบี้ยเลยไอ้จวย โว้ยยย แล้วแก้มกูจะร้อนทำไมเนี่ยยย! TT

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}