ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 32 :: จูบครั้งที่3 กับ ระยะเวลา 1 สกอร์ และ คำประกาศิต

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 32 :: จูบครั้งที่3 กับ ระยะเวลา 1 สกอร์ และ คำประกาศิต

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.5k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2562 18:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 32 :: จูบครั้งที่3 กับ ระยะเวลา 1 สกอร์ และ คำประกาศิต
แบบอักษร

ผมหนีพี่สิงฆ์มาที่ตึกคณะแทนเพราะไม่รู้จะไปไหน ไอ้ปาล์มมันลงแข่งวอลเล่ย์ชาย เป็นลิเบโร่ที่ขี้เสือกสุดๆ ผมว่าจะไปดูมันแข่งอยู่แต่มันยังไม่ถึงรายการนั้น ส่วนไอ้โซ่ลงบอลปีหนึ่งและผสม บัวลงเบ๊ ใช่ครับ มันเป็นเบ๊และเป็นเบ๊ที่ด่ากราดไม่เลือกหน้า ผมได้ยินเสียงมันตั้งแต่เช้าอ่ะ ขนาดตึกมันห่างผม เสียงยังแจ๋นมานี่

"พี่ฟ้า มีอะไรให้ผมทำป้ะ"

ผมเข้าไปหาพี่ฟ้าที่ยืนเช็คท่าอยู่หน้าแถวก่อนหันไปล้อแก้วตา รายนั้นแทบจะถลามาจกตาผมเลย อย่านะๆ ผัวดุเด้อออ

"ไปเป็นเมียข้างสนามให้ไอ้สิงฆ์เถอะจ้ะ"

เนี่ย ถ้าไม่ติดว่าเป็นพี่ ด่าแล้วเนี่ยยย พี่ฟ้ามันคงเห็นผมขมวดคิ้วถึงได้ขำลั่นไม่ห่วงสวยขนาดนี้ เดี๋ยววว เดี๋ยวโสดก่อนแล้วจับทำเมียให้เข็ดดด!

"เอ้อ ว่าแต่แข่งเป็นไงบ้าง"

"แพ้ครับ พอดีพี่หมีตะคริวกินอ่ะเลยจมน้ำ พี่สิงฆ์เลยเข้าไปช่วยส่วนพี่เซียร์ได้ที่หนึ่งไป แบบผสมวิทย์ฯกีฬายึด"

"เมื่อไหร่พวกห่านี่จะดีกันสักที"

ผมก็คิดแบบพี่นั่นแหละ รักกันขนาดนั้นแท้ๆและผมก็หวังว่างานกีฬานี้จะทำให้พวกพี่มันกลับมาคืนดีกันนะหรืออย่างน้อยก็ลดความตึงลงบ้างอ่ะ

หมับ! ฟอดด~

"หนีมาก่อนได้ไงหะ"

อยู่ๆไอ้พี่สิงฆ์มันก็โผล่มากอดคอผมพร้อมหอมแก้มฟอดบะเร่อ พี่มึงงง ดูสายตาคนอื่นด้วยจ้า จะแดกหัวอยู่แล้วแม่ง

"ไม่อยากอยู่ให้พี่ล้อไง แล้วจะไปไหนต่อป้ะ?"

ผมรีบเปลี่ยนเรื่องเพราะกลัวพี่มันพูดถึงเรื่องที่ผมหยอดพี่มัน ผมไม่อยากโดนพี่ฟ้าล้ออ่ะ เดี๋ยวพี่เขาหาพวกมาล้อ ผมก็อายจนทำอะไรไม่ถูกอ่ะดิ

"ไม่รู้สิ ไม่อยากทำไรแล้วว่ะอยากอยู่กับเมีย(ร์)"

พี่มันพูดเสียงหวานจนพี่ฟ้าและเหล่าสาวเชียร์ทำท่าอ้วก ผมได้แต่ขอโทษพวกเธอในใจแล้วถลึงตาใส่พี่มันเคืองๆ

"ถ้ามึงไม่รู้จะทำอะไรแล้วก็ไปเชียร์ไอ้ไพ่กับไอ้เวย์ไอ้ชามที่แข่งบาสไป"

พี่ฟ้าบอก

"รายการสองมันฟุตซอลไม่ใช่?"

พี่สิงฆ์ถามด้วยความสงสัย มันก็จริงอ่ะ รายการสองถือฟุตซอลนะ

"เขาเปลี่ยนให้แข่งพร้อมกันเพราะว่ายน้ำของพวกมึงมันแดกเวลากว่าที่คิด รีบไปซะ อีกสิบนาทีการแข่งจะเริ่ม"

ผมกับพี่สิงฆ์เลยพากันออกจากตึกคณะแล้วไปที่โรงยิมที่ใช้แข่งบาสแทน ตอนเดินเข้ามาคือตกใจมากเพราะคนเยอะกว่าที่คิด หลักๆเลยคือสาวๆมา เป้าหมายคือดูผู้ชาย เสียงกรี๊ดเรียกชื่อพี่ไพ่ๆ พี่เวย์ พี่ชาม คือดังมากแต่คณะที่แข่งด้วยก็ไม่ใช่เล่นๆ แข่งกับคณะวิทย์ฯการกีฬาด้วยจ้าา แถมตัวดูบึกกว่าพวกพี่มันอีก

"อีกสองคนใครอ่ะพี่สิงฆ์"

ผมชี้ไปที่พี่อีกสองคนที่ยืนคุยกับพวกพี่ไพ่

"พี่สินกับพี่ยักษ์ อยู่ปีสี่ เหมือนพวกแม่งจะโดดงานมา"

ผมพยักหน้าหงึกๆแล้วมองหาที่นั่ง อัฒจันทร์รอบๆถูกจับจองไปหมดแล้วแต่เหลืออีกฝั่งที่ดูว่างๆแต่ถ้ามองดีๆจะเห็นมีคนนั่งอยู่และผมรู้เลยว่าใครถ้าไม่ใช่ไอ้โซ่! แหมะ มาเชียร์เมียหรอจ้ะแต่ไม่อยากเข้าไปแซวอ่ะ เดี๋ยวโดนสวนแล้วจะหงาย

"ไปนั่งตรงนี้"

พี่สิงฆ์จับมือผมแล้วลากขึ้นไปบนอัฒจันทร์ชั้นบนสุดซึ่งมันอยู่ไกลจากสนามมากและไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ เรียกว่าแทบจะมีแค่ผมกับพี่สิงฆ์เลยแถมไฟบริเวณนี้ถูกปิดอีกจ้า เหมือนพี่มันจ้องอยู่เลยเนาะ

"ทำไมตรงนี้ไม่มีไฟ"

"ดูเหมือนจะเปิดใช้แค่ที่จำเป็น เพราะการแข่งมันรวบมาแข่งพร้อมกันคนเลยมาไม่เต็มยิมเลยเปิดเท่าที่จำเป็น"

"ถามจริงนะพี่ จ้องอยู่แล้วช้ะ?"

"เก่งขึ้น เริ่มทันพี่แล้วนะ"

"จวยเอ้ย"

พี่มันหัวเราะแล้วยกแขนกอดคอผมดึงเข้าหาตัวจนผมเซซบอกพี่มัน ผมพยายามผลักออกแต่พี่มันรัดแน่นอ่ะ ถึงตรงนี้จะมืดแต่มันก็ไม่ได้มืดจนมองไม่เห็นไหมล่ะ แต่พอพี่มันรัดแน่นขึ้นผมเลยปล่อย อยากทำไรทำเถอะะ กูยอมล่ะพี่มึงงง!

"มาพนันกันป้ะ?"

ผมแหงนหน้าขึ้นมองพี่มันพร้อมขมวดคิ้วนิดๆ นี่พี่มันจะเล่นอะไรอีก

"เราว่าฝั่งไหนจะปัดได้บอลก่อน?"

"วิทย์ฯกีฬา"

"โอเค พี่พนันฝั่งคณะเรา"

ทำไมพี่สิงฆ์มันดูมั่นใจจังวะ

"คนแพ้ทำอะไร"

ผมถาม ก็พี่มันไม่บอกผมอ่ะ

"ทำตามคำสั่งของคนชนะ"

เอาวะ ขอล่ะวิทย์ฯกีฬา ปัดบอลได้ทีเถอะ... เมื่อถึงเวลาแข่งขัน ทั้งสองทีมเดินเข้าสนามแล้วยืนเรียงหน้ากระดานห้าคน กรรมการเดินมาตรงกลางพร้อมกับลูกบาส พี่ไพ่เดินออกมาหยุดตรงกรรมการส่วนของอีกคณะส่งคนตัวใหญ่ๆมา กรรมการยื่นบอลไปตรงหน้าทั้งสอง ทันทีที่เป่านกหวีด ลูกบาสก็ถูกโยนขึ้นสูง พี่ไพ่กับคนของคณะวิทย์ฯกีฬากระโดดขึ้นพร้อมๆกัน ฝ่ามือของพี่ไพ่ตวัดลูกบาสเข้าหาทีมและเป็นฝ่ายเริ่มก่อน

"หึๆ เห็นไพ่มันต๊องๆแต่เรื่องบาสมันเก่งนะที่รัก"

ผมหนาวๆยังไงไม่รู้แฮะ เสียงล๔กบาสกระทบพื้นและเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดของรองเท้าที่เสียดสีกับพื้นยิมไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น แม้เสียงเชียร์จะดังกระหึ่มแต่ทำไมผมกลับไม่รู้ถึงมัน ผมรู้สึกแค่อย่างเดียวเลยก็คือ ตายแน่...

"คำสั่งของพี่ก็คือเราต้องจูบกับพี่เต็มๆสกอร์นี้ ส่วนเรื่องจูบน่ะเรายังค้างกันอยู่ห้าครั้งนะเมียร์แคตของพี่สิงฆ์"

เหมือนน้ำท่วมปากที่เถียงพี่มันไม่ได้แล้วระยะเวลา 1 สกอร์เนี่ย... บาสมันแข่งสกอร์ละ 10 นาทีนะไอ้พี่มึง!! พี่สิงฆ์ยิ้มก่อนประคองใบหน้าผมด้วยสองมือ ริมฝีปากแนบลงบนปากผมแผ่วเบาก่อนที่พี่มันจะเริ่มส่งลิ้นเข้ามาตั้งแต่วินาทีแรก ผมอยากหลับตาแต่แววตาของพี่มันที่จ้องเข้ามาในตาผม ทำให้ผมมไ่สามารถหลับหนีพี่มันได้ พี่สิงฆ์เอียงหน้าเล็กน้อยแล้วขบเม้มริมปากผมหนักๆดูดมันจนเกิดเสียง เรียวลิ้นวาดเลียรอบโพรงปากผมอย่างสนุกราวกับเขาได้ท่องเที่ยว เดี๋ยวดุนเพดานบ้าง กระพุ้งแก้มบ้าง ตามแนวฟันที่เรียงตัวบ้างก่อนปิดท้ายด้วยตวัดเกี่ยวลิ้นผมเข้าปากพี่มัน

เสียงจูบเริ่มดังแต่ถูกเสียงเชียร์กลบมิด ผมเหมือนขี้ผึ้งอ่ะพอพี่มันรุกเข้ามามากๆผมก็แทบจะละลายจมอกพี่มันอยู่แล้ว สองมือขยำต้นขาพี่มันแน่น จิกเล็บระบายความสยิวที่เริ่มปั่นป่วนในท้อง พี่สิงฆ์มันลดจังหวะลงและผละออกบ้างพอให้ผมได้หายใจแต่แค่เสี้ยววิเดียวมันก็จูบใหม่

และแล้วผมก็ทนไม่ไหวต้องหลับตาลงในที่สุด สายตาของพี่มันร้อนแรงโคตรๆ มันบอกผมผ่านสายตาเลยว่าต้องการผมมากแค่ไหน ไม่ใช่ผมไม่ต้องการพี่มันนะแต่ผมยังไม่พร้อมอ่ะ ที่ๆทำตัวแรดๆคือกวนตีนเฉยๆ ผมไม่พร้อมที่จะถูกเสียบ ผมถึงได้ขอเวลาจนสอบไฟนอลนั่นไง

"อึก อืออ..."

ผมกลืนน้ำลายลงคอไปอึกนึงแล้วขมวดคิ้วนิดๆเมื่อพี่มันเริ่มเลื้อยมือข้างนึงลงมาที่คอผม ปลายนิ้วไล้คอแผ่วเบาแต่ผมนี่ขนลุกไปทั้งตัว พี่สิงฆ์มันไล้ฝ่ามือแถวๆลูกกระเดือกก่อนเลื่อนลงมาเรื่อยๆจนถึงเอว

หมับ!

"อืออ!"

พี่มันดึงเอวผมเข้าหาตัวจนตอนนี้ขาข้างหนึ่งเกยต้นขาพี่มันแล้ว พี่สิงฆ์มันเปลี่ยนจากดึงเอวเป็นกระชับรอบเอวแทนแล้วกอดแน่นจนเอวผมแทบละลายคาแขนพี่มัน

มันผ่านไปกี่นาทีแล้ววะ! หนึ่งสกอร์มันนานขนาดนี้เลยหรอ ผมกำลังจะตายนะเว้ย! ผมเริ่มจะไม่ไหวเลยทุบขาพี่มันเบาๆ พอพี่สิงฆ์ถอนจูบออกผมก็รีบยกมือเช็ดปากลวกๆ ไม่ได้รังเกียจแต่มันมีน้ำลายเราป็นสายอ่ะดิ ผมก็เขินแมะ

"ยังไม่จบสกอร์เลยนะครับ เหลืออีกสามนาที"

ผมปลายตามองไปที่ป้ายดิจิตอลที่ทำงานอยู่ เวลาเหลือสามนาที โลจิสฯได้คะแนน 48 ส่วนวิทย์ฯกีฬา 53 แต่ไม่ทันที่ผมจะได้หันกลับไอ้พี่สิงฆ์ก็จับหน้าผมหันเองเลยพร้อมๆกับเลียปากผมแล้วสอดลิ้นเข้ามาอย่างง่ายดาย ไอ้พี่เวงงง! ให้กูพักหน่อยเถอะ!

กระทั่งสกอร์แรกจบลง นักกีฬาเข้าข้างสนามเพื่อกินน้ำและพักเอาแรง พี่สิงฆ์มันถึงค่อยๆถอนจูบออก ผมรีบสูดอากาศเข้าปอดทันที ให้ตายสิวะ กูจะตายแล้ว TT ไม่เคยจูบกับพี่มันนานขนาดนี้มาก่อนเลย

พี่สิงฆ์มันมองหน้าผมยิ้มๆก่อนเลียริมฝีปากตัวเองแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆก่อนที่ลิ้นของพี่มันจะแลบออกมาอีกครั้งแล้วเลียปากผมช้าๆ ทุกๆที่ที่ปลายลิ้นลากผ่าน ผมรู้สึกแปลกๆจนเผลอกลั้นลมหายใจ เราสบตากันก่อนริมฝีปากหนาจะกระตุกยิ้ม

"จำคำพี่ไว้นะ..."

"...."

"หลังไฟนอลเมื่อไหร่"

"...."

"พี่จะเลียเราตั้งแต่เท้าขึ้นไปจนสุดปลายเส้นผมเลย"

พี่มันหอมแก้มผมแล้วกดหน้าผมให้จมอก มันรู้ว่าผมเขินเพราะผมนิ่งแต่แก้มผมอ่ะ มันร้อนแปลกๆและคงแดงมากแน่ๆ หลังจบจูบมาราธอนผมก็เอาแต่มุดอกพี่มันแถมพี่สิงฆ์ก็ไม่ได้ว่าอะไรนอกจากกอดเอวผมหลวมๆ ไอ้เชี่ย อยู่ๆก็ไม่กล้ามองหน้าพี่มันแล้วอ่ะ ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว มันเขินไปหมดเลย

ในที่สุดการแข่งบาสก็จบลง คณะโลจิสฯของผมชนะด้วยคะแนน 101 คะแนน แต่วิทย์ฯกีฬาคะแนนก็ไม่ได้แย่นะครับ 99 เรามาได้ชู๊ตลูกท้ายในช่วงเวลา 00.01 พอดี พอเวลา 00.00 ลูกลงห่วงพร้อมกับคะแนนที่เด้งขึ้นไป 3 คะแนนจากลูกสามแต้ม พอชนะรอบนี้ต้องไปรอแข่งอีก สรุปรายการที่วางไว้รวนหมดเพราะการแข่งว่ายน้ำกินเวลามากกว่าที่คิด

"กลับกันเถอะ"

พี่สิงฆ์ลุกขึ้นยืนแล้วดึงผมให้ลุกตาม ตอนเราเดินผ่านกองเชียร์ของแต่ละคณะ พวกเขามองยิ้มๆแล้วหันไปซุบซิบๆ ไอ้สัส อย่าบอกนะว่าเห็นอ่ะ ผมก้มหน้าเม้มปากแน่นแล้วเดินเร็วๆจนกลายเป็นผมลากพี่มันออกจากยิม เหมือนพี่มันรู้อ่ะเพราะมันหัวเราะผมหนักมาก

พอกลับมาถึงตึกคณะก็ต้องอ้าปากค้างเพราะคนเยอะแยะอยู่เต็มตึกเลย แถมไม่ได้ใส่ชุดนักศึกษาด้วย

"พวกปีสี่น่ะ สงสัยโดดงานกันมา"

พี่สิงฆ์บอกก่อนเปลี่ยนมาลากผมเข้าไปพวกพี่ๆ หลายๆคณะก็มีพี่ปีสี่ในชุดทำงานหรือไปรเวทมากันเต็มไปหมด พวกพี่น่าจะเหลือเวลาฝึกงานอีกราวๆสองเดือนกว่าหรือสามวะ แล้วถ้าพี่สิงฆ์มันฝึกงาน มันจะกลับมานอนหอนี้หรือนอนบ้านมันอ่ะ

"พวกพี่ มาไงกันวะ"

พี่สิงฆ์ทักทายอย่างเป็นกันเอง พี่ๆปีสี่หันมองพี่สิงฆ์แล้วเข้ามาทักทายกลับ ที่อกของพวกพี่มีเข็มกลัดของคณะติดอยู่ทุกคนเลย นี่ไม่ได้ให้ใครเลยหรอวะ

"แล้วนี่น้องใหม่หรอ?"

พี่คนนึงชี้มาที่ผม ผมก้มหัวเล็กน้อยเพื่อทักทายพวกพี่เขา ไม่กล้าซ่าอ่ะ เดี๋ยวโดนหมายหัว

"อือ เด็กใหม่และแฟนผมด้วย"

"เรียนมาสามปีมีเมียกับเขาสักทีนะมึงอ่ะ"

"ก็เจอคนที่ใช่มันก็ต้องคว้าป้ะวะ"

คุยห่าไรกันอ่ะ ดูหน้ากูด้วย...เขินหนักล่ะไอ้พี่เวงงงงง

"เอ่อ ทำไมเข็มกลัดยังอยู่อ่ะครับ ไม่ได้ให้เมียพวกพี่หรอ"

ผมถามพร้อมกับชี้ไปที่เข็มกลัด พวกพี่เขาก้มมองเข็มกลัดตัวเองก่อนส่ายหัวรัวๆ

"ถ้าให้เข็มกลัดมันก็เหมือนวิศวะสิน้อง วิศวะให้เกียร์ โลจิสฯให้กระเป๋าตังเมียแทน ทุกวันนี้จะซื้อไรทีแทบกราบตีนมัน"

พี่มันหัวเราะแต่ก็เงียบกริบในวินาทีต่อมาเมื่อพี่ผู้หญิงสวยๆเดินมาหาแล้วลากหูไป อ่ะนะ เมียสินะนั่น พวกเราทั้งหมดพากันนั่งล้อมวงแล้วคุยกันเสียงดังรวมถึงก๊งเบียร์และกับแกล้มเล็กน้อย คณะอื่นๆก็เริ่มสังสรรค์กันแล้วส่วนผมเหนียวตัวอบากกลับไปอาบน้ำชะมัดเลย

"พี่สิงฆ์ๆ ผมกลับไปอาบน้ำก่อนนะเดี๋ยวผมใส่พละมาแทน ไม่ไหวอ่ะ เหนียวตัว"

"พี่พาไป"

"ไม่เป็นไรๆ พี่อยู่กับพวกพี่เขาเถอะ นานๆเจอทีไม่ใช่หรอ"

"แล้วเราจะไปยังไง กลับไปทางด้านหลังหรอ? มันผ่านตึกวิศวะเราก็รู้แล้วคิดหรอว่าพี่จะให้เราไปคนเดียวอ่ะ"

เออว่ะ ลืมคิดไปเลยแฮะ ผมยิ้มแห้งๆแล้วถอนหายใจ

"อาบที่ ม. แล้วกัน พี่พาไป"

"แล้วชุดผมล่ะ"

"เออน่า พี่จัดการให้"

ผมพยักหน้าตกลงแล้วลุกขึ้นตามพี่มันไป พี่สิงฆ์พามาที่ห้องอาบน้ำของคณะวิทย์ฯกีฬา เห็นหลายคนอาบที่นี่แต่งชุดนอนก็มี ผมว่าคืนนี้คงไม่มีใครนอนหรอก แต่ผมนอนนะ ยังเด็กอยู่ ร่างกายต้องพักผ่อน คริคริ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}