Badberry

ขอบคุณที่กดเข้ามานะคะ

ชื่อตอน : Part 43 : แผนการ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2562 18:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part 43 : แผนการ
แบบอักษร

“พี่ภีม..มาที่นี่ได้ยังไงคะ?” สาวน้อยหน้าตาสะสวยทักทายชายหนุ่มด้วยความดีใจ สองมือเล็ก ๆ คล้องแขนภีมพลไว้ราวกับเป็นเจ้าเข้าเจ้าของชายหนุ่มหน้าหวาน

“เธอมาที่นี่ได้ยังไง?” ภีมพลหน้าเหวอที่มาเจอทิฟฟานี่ที่นี่เขาพยายามแกะมือเล็ก ๆ ที่เหมือนปลาหมึกของเธอออกอย่างรำคาญ

“ทิฟนี่คิดถึงพี่ภีมจังเลยค่ะ..มันต้องเป็นพรหมลิขิตแน่ ๆ เลยที่ทำให้ที่เราได้มาเจอกันอีกครั้ง..สงสัยเราคงดวงสมพงษ์กันนะคะ”

“ดวงตกละซิไม่ว่า..ปล่อยได้แล้ว!” ร่างบางทำท่าทางรำคาญจนออกนอกหน้าแต่ทิฟฟานี่ไม่สนใจเกาะแขนภีมพลไม่ปล่อยทำลอยหน้าลอยตาไม่รู้ไม่ชี้

“เธอมาที่นี่ได้ยังไง?! ปล่อยเพื่อนชั้นเดี๋ยวนี้เลย” ธาวินดึงมือเล็ก ๆ ของทิฟฟานี่ที่เกาะกุมภีมพลสะบัดออก

“โอ๊ย! เจ็บนะ..แล้วทำไมฉันจะมาจะมาไม่ได้ ก็ในเมื่อเป็นงานเลี้ยงของบริษัทพี่ชายฉัน” ทิฟฟานี่ทำท่าฟึดฟัดไม่พอใจธาวินที่เข้ามาจัดจังหวะเธอ

“ทิพย์มณีปล่อยเขา!” เสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยอำนาจสั่งขึ้นจนหญิงสาวต้องรีบปล่อยแขนร่างบางอย่างไม่เต็มใจ เธอกระแทกเท้าเดินกระเง้ากระงอดเข้าไปแทรกตัวนั่งระหว่างทศกัณฐ์กับแทนไท

“ที่ตั้งกว้างจะมานั่งแทรกทำไม” ทศกัณฐ์ตำหนิน้องสาวตัวเองที่ไม่รักษามารยาท

“พี่ทศอ่ะ!...พี่แทนนน..ดูพี่ทศสิค่ะว่าทิฟนี่อีกแล้ว” หญิงสาวหันไปอ้อนแทนไทเมื่อรู้ว่าอ้อนทศกัณฐ์ไม่ได้ผล

“เธอมาที่นี่ทำไม?” ทศกัณฐ์ถามเสียงดุ

ทิฟฟานี่มักจะมางานเลี้ยงรับนักศึกษาฝึกงานเกือบทุกปี เธอจะมาคอยแอบดูหนุ่ม ๆ หน้าตาดีโปรไฟล์เริ่ดเพื่อสานสัมพันธ์ต่อ แต่หลังจากผิดหวังจากภีมพลเธอก็ไม่ถูกใจใครอีกเลย จนมาเจอชายหนุ่มอีกครั้งเธอคงคิดว่าไม่สามารถตัดใจจากเขาไ้ด้เแน่ ๆ

“ก็ทิฟนี่เบื่อนี่คะหลัง ๆ พี่ทศก็ไม่ยอมกลับบ้านด้วย” ตั้งแต่ภีมพลมาฝึกงานที่บริษัท ทศกัณฐ์มักจะใช้เวลาอยู่กับเขา และคอนโดก็อยู่ใกล้กับบริษัทช่วยย่นระยะเวลาในการเดินทางไปทำงานด้วย

“แล้วแฟน ๆ ของเธอละ” ทศกัณฐ์รู้ว่าน้องสาวตัวเองมักมีชายหนุ่มเข้ามาติดพันอยู่เรื่อย ๆ

“เลิกแล้วค่ะ! ผู้ชายแต่ละคนที่ทิฟนี่คบด้วยไม่มีใครสู้พี่ภีมได้สักคน” คนตัวสูงได้ฟังถึงกับส่ายหน้ากับพฤติกรรมของน้องสาวตัวเอง

“ถ้าเธออยากจะอยู่ร่วมงานก็ได้ แต่ห้ามสร้างความวุ่นวาย ไม่อย่างนั้นฉันจะให้เธอกลับทันที”

“ค่ะ”

ทิฟฟานี่ยิ้มร่าอย่างดีใจหลังจากพี่ชายอนุญาตให้เธออยู่ร่วมงานเลี้ยงได้ หญิงสาวรีบเดินตามภีมพลและธาวินลงไปข้างล่าง ทศกัณฐ์รับเครื่องดื่มที่ตะวันชงให้มาดื่ม สายตาเฉียบคมจ้องมองแต่ชายหนุ่มร่างบางที่อยู่ด้านล่างที่กำลังหัวเราะร่วนกับเพื่อน ๆ อย่างสนุกสนาน ท่ามกลางความมืดสลัวที่มีแสงไฟหลากสีสาดส่องไปมา ผิวขาวออร่าของร่างบางกลับเปล่งประกายแข่งกับแสงไฟ ไม่ว่าเขาจะขยับไปไหนก็ไม่รอดสายตาของคนที่มองอยู่ข้างบนได้เลย

..........

“ฮัลโหล! ฉันเอง...ช่วยจัดคนมาส่งตามสถานที่ที่ฉันบอกด้วย คัดแต่ที่เด็ด ๆ ดูแพง ๆ หน่อยนะ อืมม...แล้วเจอกัน” ทิฟฟานี่วางสายมือถือหลังสั่งการบางอย่างเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจกับแผนการของตัวเอง

“พี่ภีมค่ะ ทิพย์จะทำให้พี่กลับมาเป็นผู้ชายปกติเองคะ..” หญิงสาวบอกกับตัวเองอย่างอารมณ์ดีก่อนเดินกลับเข้าไปในงานเลี้ยงเพื่อตามหาภีมพล

..........

“คุณแทนจะไปไหนครับ?” ภูริถามเจ้านายตัวเล็กที่อยู่ ๆ ก็ลุกขึ้นหลังจากดื่มอย่างต่อเนื่องไปได้สักพักหนึ่ง

“ผมขอไปรับลมข้างนอกหน่อยรู้สึกมึน ๆ ยังไงไม่รู้สงสัยจะดื่มมากไป”

“พี่แทนจะกลับก่อนมั้ย ผมจะให้คนไปส่งให้” ทศกัณฐ์ถามญาติผู้พี่ที่เริ่มมีอาการเมา

“ไม่เป็นไรฉันขอพักหน่อยเดี๋ยวก็ดีขึ้น”

แทนไทที่นั่งมองเหล่านักศึกษาหลายร้อยชีวิตที่กำลังสนุกสนานกันอยู่ชั้นล่าง แต่สายตากลับไปหยุดอยู่กับเด็กหนุ่มตัวสูงที่หยอกล้อกับเพื่อนหน้าหวานอย่างสนุกสนานทั้งโอบไหล่โอบเอวจับแก้มใสไปมา โดยเฉพาะสายตาที่เขามองภีมพลไม่เหมือนแววตาของคนที่มองเพื่อนสักนิด

“ให้ผมไปเป็นเพื่อนมั้ยครับ” ภูริบอกกับคนตัวเล็กด้วยความเป็นห่วงเพราะเห็นว่าเขาดื่มไปค่อนข้างเยอะ ใบหน้าขาวซีดตอนนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์

“ไม่เป็นไร คุณดื่มต่อเถอะ” แทนไทโบกมือปฏิเสธเบา ๆ คลับแห่งนี้เป็นของทศกัณฐ์และวันนี้ก็ปิดบริการคงไม่มีใครเข้ามาหาเรื่องแน่นอน เขาเดินหลบมาที่สวนหลังคลับที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวสำหรับแขกวีไอพีทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้ใต้ต้นไม้ใหญ่หลับตาถอนหายใจยาวเพื่อปลดปล่อยอารมณ์...

“ไอ้สัส!! ทำไมกูจะเข้าไม่ได้วะ?!”

เสียงหยาบคายโวยวายดังขึ้นดึงคนตัวเล็กให้หลุดจากภวังค์ทันที

“มีอะไรกันหรอ?” แทนไทลุกเดินไปที่กลุ่มชายฉกรรจ์หลายคนที่กำลังมีเรื่องกับการ์ดที่ดูแลคลับอยู่ด้านหลัง

“คุณแทน...คือคนพวกนี้จะเข้าไปด้านในให้ได้น่ะครับ ทั้งที่ผมก็แจ้งพวกเขาแล้วว่าวันนี้คลับปิดบริการหนึ่งวัน”

“อืม” แทนไทพยักหน้ารับรู้ที่การ์ดอธิบายให้ฟังก่อนหันไปพูดกับกลุ่มชายฉกรรจ์อย่างสุภาพ

“วันนี้คลับเราปิดหนึ่งวันต้องขอโทษคุณลูกค้าด้วยนะครับ..ถ้าพวกคุณอยากมาเที่ยวผมรบกวนเป็นพรุ่งนี้ค่อยมาใหม่อีกครั้งนะครับ”

“ไม่กลับโว้ย! พวกกูเสียเวลามาแล้วยังไงก็ต้องเข้าไปข้างในให้ได้ มึงหลบไปเลยไอ้หน้าหวาน” พวกเขาตวาดคนตัวเล็กเสียงดังอย่างหยาบคาย

“ให้ผมไปตามผู้จัดการมั้ยครับ” การ์ดก้มลงกระซิบถามแทนไท

“เรื่องแค่นี้เอง...ไม่เห็นจะต้องฟ้องผู้จัดการเลยนะครับ” ชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดีเดินแทรกออกมาจากกลุ่มชายฉกรรจ์ที่หลีกทางให้อย่างเกรงกลัว

“คุณพีรวัส!” แทนไทจำชายหนุ่มที่เคยลวนลามตัวเองได้อย่างขึ้นใจ เขามีสีหน้าวิตกขึ้นมาอย่างชัดเจน พีรวัส ลูกชายคุณพิสุทธิ์เจ้าของบริษัทพีวายที่กำลังมีปัญหาเรื่องที่ดินกับเขา

“ดีใจจังที่คุณแทนยังอุตส่าห์จำชื่อผมได้” ชายหนุ่มแสยะยิ้มจ้องมองคนตัวเล็กด้วยแววตาน่าขนลุก

“คุณพาลูกน้องคุณกลับไปเถอะวันนี้คลับปิดเราได้ติดประกาศแจ้งไว้หน้าร้านแล้ว” แทนไทบอกกับพีรวัสที่ตั้งใจจะมาหาเรื่อง

“อืมม...ผมก็อุตส่าห์มาแล้วจะให้เสียเวลากลับมันก็ใช่ที่นะ” สายตาของพีรวัสจ้องมองไปที่อกบาง ๆ สีชมพูอ่อนที่เผยต่อสายตา ปลายลิ้นหนาของเขาแอบเลียริมฝีปากเบา ๆ แทนไทรู้สึกขยะแขยงจนต้องดึงเสื้อคลุมมาปิดอกแบนไว้

“ผมจะยอมกลับก็ได้...แต่คุณต้องไปกับผมด้วย!” เขาพูดกับคนตัวเล็กเสียงเหี้ยม

“มันจะมากไปแล้วนะ!” การ์ดของคลับเดินเข้ามาขวางหน้าแทนไทไว้เมื่อรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยที่จะเกิดกับผู้เป็นเจ้านาย



::::::::::

ความคิดเห็น