@I am_novice

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บันทึก ตอนที่ ๗ + ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๗ (แก้ไข)

ชื่อตอน : บันทึก ตอนที่ ๗ + ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๗ (แก้ไข)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มิ.ย. 2562 22:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บันทึก ตอนที่ ๗ + ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๗ (แก้ไข)
แบบอักษร

(บันทึกของคุโด้ ชินอิจิ ตอนที่ ๗ คดีฆาตกรรมรถไฟเหาะ ตอนที่สาม) 

หลังจากที่เกิดเหตุชุลมุลวุ่นวายกันยกใหญ่ พวกเขาทั้งเจ็ดคนถูกเรียกตัวแยกออกมาสอบสวนที่ละคน โดยคนที่ทำการสอบสวนก็คือสารวัตรเมงูเระ กับลูกน้องในสังกัดอีกจำนวนหนึ่ง 

ทั้งเจ็ดคนประกอบด้วย หนึ่งยอดนักสืบมัธยม.ปลาย "คุโด้ ชินอิจิ" สองลูกสาวของยอดนักสืบผู้หายสาปสูญ "โมริ รัน" สามลูกพี่แห่งองค์กรชุดดำ "ยีน" สี่ลูกน้องคนสนิทที่ทำงานไม่ได้เรื่องได้ราว "วอดก้า" ห้าแฟนสาวของผู้เสียชีวิต หกเพื่อนของหญิงนักยิมนาสติค เจ็ดนักยิมนาสติคหญิง 

สารวัตรเมงูเระ มาถึงก็พูดทักทายเสียงดังลั่น 

"โอ้!! คุโด้คุงเองเรอะ!!" 

คำพูดที่คำเปร่งออกมานั้นทำให้ชายชุดดำทั้งสองเริ่มให้ความสนใจมาที่ตัวของเด็กหนุ่มมากยิ่งขึ้น แต่มันก็มาพร้อมกับคำพูดที่ตะโกนขึ้นมากเข้าไปอีก 

"โอ!! นั้นน่ะเรอะ คุโด้ ชินอิจิ นักสอบม.ปลายชื่อดัง!!" 

"ที่เค้าว่าคลี่คลายคดีซับซ้อนไว้หลายครั้งแล้ว..." 

"ผู้ช่วยเหลือกรมตำรวจ!!" 

"หันมาทางนี้หน่อยจ้าคุโด้คุง❤" 

"ไหนขอชมฝืมือการสืบสวนหน่อยสิ!!" 

เสียงชื่นชอบจำนวนมากดังขึ้นมาต่อเนื่องในขณะที่รันที่กำลังยืนเกาะที่แผ่นหลังของเด็กหนุ่มยังรู้สึกได้ว่าถ้าเป็นเขาก็ยังต้องสามารถคลี่คลายคดีคราวนี้ได้อย่างแน่นอน 

ในส่วนของเด็กหนุ่มเสียงเหล่านั้นไม่ได้ช่วยอะไรมากมายนัก เขาก็แค่ต้องแสดงความมั่นใขกล้าได้กล้าเสีย ที่เขาได้รับการสืบทอดมาจากแม่ของเขาที่เป็นอดีตนักแสดงสาวชื่อดัง ผู้สามารถกุมหัวใจของเหล่าหนุ่มๆ ทั่วโลก 

"งั้นก็เป็นยังงี้ใช้มั้ยคุโด้คุง...ปกติรถไฟเหาะก็ไม่น่าจะเกิดอุบัติเหตุแบบนี้ได้....ดูจากสภาพแล้วน่าจะเป็นการฆาตกรรม"สารวัตรเมงูเระลงมานั่งยองกับพื้นจำลองเหตุการณ์โดยใช้แผ่นกระดาษแล้วการวาดสี่เหลี่ยมจัตุรัสเป็นสองแถว โดยแถวบนจะมีสี่เหลี่ยมจัตุรัสสี่รูปในแถวล่างก็เช่นเดียวกัน โดยทั้งรวมกันได้เป็นรูปสี่จัตุรัสแปดรูปพอดี 

"ใช้ครับสารวัตร! มันเป็นการฆาตกรรมชัดๆ...!"ชินอิจิกล่าวขึ้นมาอย่างมั่นใจ 

สารวัตรเมงูเระก็เห็นด้วยเช่นเดียวกัน 

"ถ้าไม่นับเธอกับหนูรันแล้ว ก็จะมีผู้ต้องสงสัย 5 คน ผู้ที่นั่งแถวหน้าสุดเพื่อนกับผู้ตาย คือ เอ แล้วเพื่อนผู้ตายที่นักยิมนาสติค คือ บี แถวที่สองคือพวกเธอทั้งสองคน ผู้นั่งแถวที่สามข้างๆผู้ตายเป็นเพื่อนและคนรักของผู้ตายด้วย ทางฝั่งซ้ายของผู้ตาย คือ ซี ผู้ที่อยู่แถวหลังผู้ตายชายในชุดสีดำทั้งสองคน คนที่นั่งอยู่หลังผู้ตายชายชุดดำร่างอ้วน คือ ดี ส่วนอีกคนชายชุดดำที่ผมยาวถึงกลางหลัง คือ อี" 

"แต่ทุกคนก็มีเครื่องเซฟตี้กันเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหนได้เลย คนที่ฆ่าผู้ตายได้ก็น่าจะมีแต่ผู้หญิงที่นั่งข้างๆเท่านั้น"สารวัตรเมงูเระพูดขึ้นหลังจากนั่งจำลองคดีกับเด็กหนุ่ม แต่ด้วยความเร่งรีบของใครบางคนมาช่วยเร่งให้แผนการที่เด็กหนุ่มเตรียมเอาไว้มันน่าสนุกขึ้นไปอีกขั้น 

"เอ้าเร็วๆหน่อยสิ!! เราไม่มีเวลามาเล่นสืบสวนกับพวกแกหรอกนะ"ยีน ชายชุดดำผมยาวเข้ามาเร่งให้ช่วยรีบคลี่คลายคดีเร็วๆ เพราะพวกเขาต้องไปทำการซื้อขายสินค้าบางอย่าง 

"จะรีบไหน จะรีบไหน พักเดี่ยวหนึ่งสิครับ?"คำพูดของชินอิจิทำให้ยีนต้องหยุดชะงัก เพราะคิดไม่ถึงว่าเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าไม่ได้มีความกลัวเกรงพวกเขาเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อยีนเริ่มรู้สึกตัวเขาก็เข้าใจความหมายแฝงของเด็กหนุ่มตรงหน้าที่ว่าพวกเขาพวกเขาไม่ใช้คนร้ายยิ่งพวกเขาแสดงความร้อนรนมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งหน้าสงสัยมากขึ้นเท่านั้น 

? 

ยีนเกิดเครื่องหมายคำถามขึ้นมาใจ "เจ้าเด็กนี้มันไม่ธรรมดาเลยจริงๆ" 

ส่วนทางชินอิจิกับหัวเราะชอบใจในใจ "ฮ่าๆ แค่คำพูดของอิคิวซัง พวกแกก็ไปไม่เป็นแล้ว แบบนี้มันน่าสนุกยิ่งนัก พวกเราเล่นเกมกัน ระหว่างนักสืบที่หาเรื่องกับความตายกับผู้มอบความตาย มาดูกันหน่อยสิว่า ใครจะมอดม้วยก่อนกัน" 

สารวัตรเมงูเระเห็นว่าตัวเด็กหนุ่มนิ่งงีบไปไหนก็เลยอดถามขึ้นมาไม่ได้ 

"เป็นอะไรเหรอคุโด้คุง?" 

ชินอิจิส่ายหัวบอกว่าไม่ได้เป็นอะไร 

"สารวัตรครับ..อีกไม่นานพวกเราก็เจออุปกรณ์ที่ใช้การสังหารคดีนี้อย่างแน่นอนครับ" 

************ 

ย้อนเกิดเหตุการณ์ฆาตกรรมบริเวณสวนไฮโด้ 

"นายจะร่วมลงมือกับฉันคุโรบะ ไคโตะ ไม่ใช่สิต้องเรียกจอมโจรคิดถึงจะถูกต้อง?....."คุโด้ ชินอิจิกล่าวขึ้นมาอย่างมั่นใจขณะนั่งอยู่บนเก้าอี้ภายในสวน ที่ตอนนี้ไม่ใครอยู่นอกจากพวกเขาทั้งสองคน 

"ไม่มีอะไรที่ปิดบังจากสายตาของนายได้เลยสิ...คุณยอดนักสืบ?...."คุโรบะ ไคโตะ ก็กล่าวขึ้นด้วยความมั่นใจที่เต็มเปี่ยมเช่นเดียวกัน ก่อนที่เขาจะถามคำถามที่อยู่ภายในใจของเขาออกมา 

"นายคิดว่าพวกที่ฆ่าพ่อของฉัน..คือเจ้าคนพวกนั้น ที่มันเอายามาให้ยอดนักสืบติ๊งต๊องนั้นกินใช่มั้ย"ไคโตะ ถามเปิดประเด็น 

ตัวชินอิจิเองก็ไม่มั่นใจเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ ถึงไม่ใช่แต่ก็อาจจะมีความเกี่ยวข้องกันอย่างแน่อนเลย 

"ก็อาจจะนะ....." 

ไคโตะ หัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ 

"นั้นก็คือยินดีในการรวมมือ....แล้วพบกันใหม่คุณยอดนักสืบ" 

*************** 

(รูปแบบที่หนึ่งเส้นทางสู่ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๖ เพื่อนสมัยเด็กที่มีความเหมือนกัน) 

การแยกตัวออกมาของคุโรบะ ไคโตะ ทำให้เพื่อนสมัยอย่างเธอต้องเป็นห่วง "นากาโมริ อาโอโกะ" ไม่ได้และเริ่มหาตัวเด็กหนุ่มเพื่อนสมัยเด็กอย่างร้อนรนจนมาเจอกับเด็กหนุ่มผู้หนึ่งซึ่งมีใบหน้าคล้ายคลึงกับคนที่ตัวตามหาอยู่ 

"ถ้าเธอจะตามหาไคโตะ ล่ะก็หมอนั้นได้ออกไปจากที่แห่งนี้แล้ว เธอไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก อาโอโกะจัง"ชินอิจิเดินเข้าทักทายหญิงสาวที่ดูเหมือนแฟนของราวกับแกะ 

"นายคือเพื่อนของไคโตะ..หรอ?"อาโอโกะ ถามขึ้นมาอย่างสงสัยเพราะไม่เคยเห็นชายหนุ่มบอกมาก่อนว่าเขามีเพื่อนที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับเขามากขนาดนี้ 

"ว่าหยั่งงั้นก็ได้..."ชินอิจิตอบกลับด้วยรอยยิ้ม 

อาโอโกะ ยืนแขนของตัวเองแสดงความยินดีที่ได้รู้จัก 

หลังจากนั้นพวกเขาก็เดินออกจากสวนไฮโด้ไปด้วยกัน แล้วพูดคุยอย่างสนุกสนานไปตลอดทาง 

แต่สำหรับอาโอโกะเธอรู้ว่าคนที่เดินอยู่ข้างตัวเธอมีเสน่ห์บางอย่างที่ชวนให้หลงไหลจนอดไม่ได้ที่ต้องแอบมองใบหน้าของเด็กหนุ่มบ่อยครั้ง 

ชินอิจิที่รู้ตัวอยู่แล้วก็ได้ทีแกล้งหญิงสาวชุดใหญ่ 

"หน้าของฉัน...มันมีอะไรติดอยู่เหรอ อาโอโกะจัง?" 

อาโอโกะปฏิเสธพันวัน ด้วยใบหน้าที่แดงกล่ำ 

"ป่าว...ไม่มีอะไรจ๊ะ" 

"หึหึ..เวลาที่อาโอโกะจัง อายนี้น่ารักดีเหมือนกันนะ...เจ้าไคโตะ น่าอิจฉาเนอะ ที่มีแฟนแบบอาโอโกะจังเนี้ย ไคโตะน่ะ โชคดีจริงๆ"ชินอิจิก็พูดขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยจนทำให้หญิงสาวข้างตัวตั้งตัวเอาไว้แทบไม่ทัน 

อาโอโกะที่ตลกใจจนหน้าแดงเปร่งแล้วก็ปฏิเสธเสียงแข็ง 

"อาโอโกะน่ะ..ไม่ได้เป็นแฟนกับไคโตะหรอก..."เสียงของเธอเบาหวิว 

ชินอิจิที่ก็แกล้งดีใจออกหน้าออกตา 

"นั้นฉันก็จีบอาโอโกะจังได้น่ะสิ...." 

************* 

(ตอนพิเศษ เรื่องลับๆ ของพนักงานธนาคาร(สาว) ตอนที่สอง) 

ฉันมิยาโนะ อาเคมิ หลังจากมีการฆาตกรรมบนรถไฟเหาะได้กลายเป็นคดีใหญ่ และการสืบสวนอาจจะต้องใช้เวลานานพอสมควรฉันกลับไปเห็นยีนกับวอดก้าตกเป็นผู้ต้องหาไปด้วยนั้น 

ทำให้ฉันมีความสุขยิ่งนัก แถมยิ่งมาเห็นตอนที่ยีนทำเสียใส่เด็กหนุ่มม.ปลายเขาเล่าลือกันมันทำให้ฉันมีความสุขยิ่งนัก แต่ไม่รู้เป็นเพราะอะไรน้องสาวของฉัน ร้อยวันเป็นปีที่ไม่คิดสนใจผู้ชายกับเอาแต่จ้องใบหน้าของเด็กหนุ่มคนนั้นอยู่ตลอดเวลา 

ฉันเห็นว่านานๆ ทีน้องสาวของฉันจะแสดงด้านนี้ของตัวเองออกมาก็เลยได้ทีแกล้งแซวเธอเล็กน้อย 

"ชิโฮะ..น้องชอบอยู่อายุน้อยกว่าตัวเองงั้นเหรอ?" 

มิยาโนะ ชิโฮะ ที่ตอนนี้ตกหลุมพลางของพี่สาวตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้วรีบตอบกลับไปแบบไม่ทันคิด 

"ก็เขาดูน่าสนใจดี...." 

เวลาเธอพูดถึงเขาคนนั้น เธอมักจะยิ้มขึ้นมาเสมอโดยไม่รู้ตัวว่าพี่สาวของเธอแอบมองอยู่หัวเราะชอบใจใหญ่ที่ได้เห็นน้องสาวที่น่ารักของตัวเองที่ตอนนี้กำลังมีฤดูใบไม่ผลิของตัวเองเป็นครั้งแรก 

"ชิโฮะ..น้องลืมอะไรไปหรือป่าว พี่ยังไม่บอกไปเลยสักคำว่าหมายถึงใคร?.....ทำไมน้องถึงคิดว่าพี่หมายถึงยอดนักสืบคนนั้นล่ะ?" 

ตัวชิโฮะเองที่เริ่มรู้สึกตัวว่าตัวเองดันพลาดไปแล้ว ก็เริ่มหนีของจากที่ตรงนั้น โดยการจากครั้งนี้พวกเธอตกอยู่ภายใต้สายตาของยีนและวอดก้าอยู่ตลอดเวลา 

"ชิโฮะ...รอพี่ด้วย นี้เราใจคอจะรอดูการคลี่คลายของเขาคนนั้นหน่อยเหรอ?"ฉันถามน้องสาวที่น่ารักของฉันด้วยรอยยิ้ม 

เธอหันหลังมาหาด้วยใบหน้าที่แดงกล่ำราวลูกเชอร์รี่ อันเป็นเหมือนโค๊ดเนมภายในองค์กรของเธอ 

"......." 

ชิโฮะไม่ตอบรับคำถามของฉันได้แต่พูดอยู่คนเดียวเบาๆ แต่ฉันก็ได้ยินคำพูดที่แสนเบาหวิวของเธอ 

"คุโด้ ชินอิจิคุง...งั้นเหรอ!?" 

ตัวเธอไม่รู้ตัวเวลาพูดถึงชื่อนี้ทีไร เธออดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ 

ทางยีนกับวอดก้าที่ตอนนี้เริ่มหัวร้อนกับการคลี่คลายดคีที่ดูแล้วมันเชื่องช้าเสียเหลือเกินแต่เป็นวอดก้าที่เริ่มทนไม่ไหวและอยากออกตัวแอบตามสองพี่น้องมิยาโนะ จนตัวสั่นเพราะเขาไม่ได้เกรงกลัวเอสแมนเลยแม้แต่น้อย และทำท่าทางจะหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา เพื่อโทรไปตามลูกน้องของตัวเองอีกทีว่าช่วยตามสองพี่น้องนั้นไป 

ตี๊ดๆ ตี๊ดๆ.... 

เสียงข้อความในโทรศัพท์ของวอดก้าสั่นขึ้นมาก่อนที่เขาจะได้ทันโทรหาใคร 

" 

ฉันเคยเตือนแกแล้วว่า....อย่าคิดลองดีกับฉัน และฉันรู้ว่าตอนนี้แกต้องการจะทำอะไร ขอบอกไว้ก่อนถ้าแกคิดจะทำจริงๆ มันไม่ใช่แค่แกแน่ เพราะอีกไม่นานรูปถ่ายของแกในวันนี้จะได้ออกสู่สาธารณะชนอย่างแน่นอน นั้นฉันเอาภาพนี้ไปให้แกดูเล่นก่อน....จากเอสแมน 

" 

หลังจากนั้นไม่นานรูปถ่ายของวอดก้าของส่งมาถึงตัวของวอดก้าเอง ไม่ว่าเป็นรูปถ่ายตอนตื่นนอน ตอนทานอาหารเช้า เที่ยง เย็น รวมถึงรูปถ่ายตอนนี้แอบไปทำงานนอกเหนือคำสั่งของยีนอีกด้วย 

วอดก้ายีนตัวสั่น ราวกับไม่เคยเจอความกลัวแบบนี้มาตลอดชีวิตเหมือนเขากำลังถูกมอบความตายให้ ทั้งที่ส่วนมากแล้วเขามักมอบความตายให้กับคนอื่นมากกว่า 

ยีนเห็นวอดก้าแปลกไปก็เลยแย่งโทรศัพท์ของวอดก้ามาดูและมาได้รับรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว เขาถึงกับโกรธจนตัวสั่นออกแรงบีบโทรศัพท์ของวอดก้าทิ้งจนไม่เหลือชิ้นดี 

"แก!!...เป็นใครกันแน่เอสแมน"ยินได้แต่กำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้นเพราะไม่เคยมีใครกระตุกหนวดเสือของเขาได้มากขนาดนี้ แถมมันยังไม่ใช่แค่ครั้งเดียวแต่มันตั้งสองครั้ง เขาต้องรู้ให้ว่าเอสแมนคนนี้มันเป็นใครกันแน่ 

แต่ครั้งที่สามก็ไม่ต้องรอนาน 

ตี๊ดๆ ตี๊ดๆ..... 

" 

ฮ่าๆ เป็นยังไงบ้างหล่ะยีน ปรกติแล้วแก!!....มักอยู่เหนือคนอื่นและเป็นผู้กำหนดชีวิตของผู้อื่น แต่ตอนไปนี้แกต้องถูกกำหนดชีวิตเองแล้ว เห็นแล้วมันสนุกเป็นบ้าเลย....ฮ่าๆ และฉันลืมบอกไปโทรศัพท์เครื่องที่แกทำลายทิ้งไปนั้นมันแพง จะอวดว่าที่บ้านรวยว่านั้นเถอะ ต่อไปนี้ขอให้สนุกกับเกมของฉัน จากเอสแมน 

" 

แถมขณะที่พวกเขาทั้งสองก้มหน้าก้มอ่านข้อความจากโทรศัพท์อยู่นั้นก็ไม่ลืมสอดส่องมองหาเป้าหมายว่า ใครเป็นเอสแมนแต่ก็ไม่มีใครเลย เพราะพวกเขาเหล่านั้นมั่วแต่สนใจการรอการคลี่คลายคดีของยอดนักสืบม.ปลายกันทั้งนั้น 

 

จบไปแล้วครับ....พบกันใหม่ตอนหน้าครับ 

ปล.ตัวละครที่เพิ่มเข้าในตบท 

นากาโมริ อาโอโกะ (หนึ่งในฮาเร็มของชินอิจิ) 

คุโรบะ ไคโตะ หรือ จอมโจรคิด 

ความคิดเห็น