@I am_novice

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บันทึก ตอนที่ ๖ + ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๖ (แก้ไข)

ชื่อตอน : บันทึก ตอนที่ ๖ + ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๖ (แก้ไข)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มิ.ย. 2562 22:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บันทึก ตอนที่ ๖ + ราชาฮาเร็ม ตอนที่ ๖ (แก้ไข)
แบบอักษร

(บันทึกของคุโด้ ชินอิจิ​ ตอนที่ ๖ คดีฆาตกรรมรถไฟเหาะ ตอนที่สอง) 

หลังจากที่คุโด้ ชินอิจิ ทำการแยกตัวออกมาคนเดียว เขาต้องพบการผิดหวังเมื่อเป้าหมายของเขาหลุดรอดออกไปได้ ได้อย่างน่าเหลือเชื่อ...เขาหัวเสียเป็นอย่างมาก และตัดสินใจเดินทางไปโรงเรียนด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัวเพียงลำพัง จนกระทั่งจากยามเช้ากลายเป็นยามเย็น หลังเลิกเรียน 

เด็กหนุ่มดูเหมือนว่าเขาจะลืมเลือนสัญญาที่ให้ไว้กลับเพื่อนสมัยเด็กไว้จนหมดแล้ว 

"ไปล่ะ!!.."ชินอิจิ โบกมือลาเพื่อนสมัยเด็กอย่างโมริ รัน 

โมริ รัน รู้ว่าตัวเองกำลังหงุดหงิดขึ้นมานิดๆ เมื่อสมัยเด็กของเธอจำสัญญาที่ให้ไว้ไม่ได้ 

"อ้าว เดี๋ยวสินายคงไม่ลืมที่นัดวันพรุ่งนี้นะ....." 

ชินอิจิ ทำหน้างงงวยแล้วถ้วนคำถามใหม่อีกครั้ง 

"นัด...?" 

รัน ยกเท้าข้างขวาของตัวเองขึ้นยกเตะขึ้นลงสลับไปมาเพื่อใช้ลูกเตะพิฆปประทับใบหน้าของเด็กหนุ่มเพื่อเตือนความทรงจำ แต่ดูเหมือนลูกเตะของเธอจะไม่สามารถทำอะไรในตัวของเด็กหนุ่มได้ 

เขายังสามารถยกตัวหลบอย่างคล้องแคล้วพร้อมแอบใต้กระโปงของหญิงสาวทุกครั้งเมื่อทำการใช้เตะลูกสูงขึ้นข้างบน 

"สีขาว!!?...." 

คำพูดที่ออกจากปากของเด็กหนุ่มทำให้ทำหญิงสาวเริ่มรู้ตัวและหยุดกระทำไปในที่สุด 

"ชินอิจิ!!?..."รันที่กำลังโมโหถึงขีดสุดชูกำปั้นของตัวเองขึ้นมาหมายมั่นว่าจะชกเด็กหนุ่มให้ได้สักหมัดหนึ่งแต่กับรู้ทันเอาไว้ซะก่อนเขารีบซับเกียร์หมาวิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว และมาพร้อมขอสัญญาที่ว่าค่าเครื่องเล่น ของกิน และรวมกันทั้งของฝาก ตัวของเด็กหนุ่มจะต้องเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายแต่เพียงผู้เดียว 

********************** 

เช้าวันรุ่งขึ้นเวลา 10 โมงเช้าที่สวนสนุก TROPICAL LAND 

คนทั้งสองมาอยู่ที่เครื่องเล่นรถไฟเหาะ Mystery roster และในขณะนี้พวกเขาทั้งสองกำลังรอต่อคิวเล่นเครื่องเล่นอยู่นั้นเอง ตัวของเด็กหนุ่มที่เป็นเชอร์ล็อกเกรียน หรือ ก็คือกลุ่มคนที่ชื่นชอบเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นการเฉพาะมักชอบใช้เรียกกันเอง 

เขาพูดแต่เรื่องของเชอร์ล็อก โฮมส์ ไม่หยุดปากจนกระทั้งหันสังเกตุชายชุดดำทั้งสองคนที่กำลังรอเล่นเครื่องเล่นอยู่เหมือนกัน พวกเขาทำตัวให้กลมกลืนกับคนรอบข้างแต่บรรยากาศแห่งกลิ่นกายสังหารกลับถูกส่งออกมาจากคนทั้งสองอย่างชัดเจน 

"อ๊ะ คุณอยู่ชมรมยิมนาสติคใช้มั้ย?"ชินอิจิ ถามหญิงสาวแสนสวยต้องหน้าของเขาหลังจากที่เขายืนมือของไปจับมือของเธอ 

กิ๊ง!!... 

หญิงสาวตกใจเล็กน้อย 

"เอ๊ะ ทำไมถึงรู้ล่ะค่ะ?"หญิงสาวถามขึ้นมาอย่างอดสงสัยไม่ได้ 

"ก็มือด้านไงล่ะ! ผู้หญิงที่มือด้านยังงั้นก็คงเป็นพวกที่เล่นโหรบาร์นั้นล่ะ!!"ชินอิจิพูดออกมาหน้าตาเฉย 

เพื่อนของหญิงสาวที่เขาจับมือพูดขึ้นอย่างสงสัย 

"รู้จักเด็กคนนั้นด้วยรึ?" 

หญิงสาวก็ตอบกลับตามความเป็นจริง 

"ไม่รู้....?" 

รัน ที่กำลังงงวยมองมองสลับไปสลับระหว่างตัวหญิงสาวกับเพื่อนสมัยเด็กของเธอ 

"แต่เล่นเทนนิสก็ด้านเหมือนกันนี่" 

ชินอิจิพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม 

"โธ่...เมื่อกี้ตอนลมพัดกระโปงเปิด ฉันแอบเห็นรอยแดงๆที่ต้นขาเหมือนพวกเล่นบาร์ต่างระดับแล้วนี่นา!!" 

หญิงสาวที่ถูกเด็กหนุ่มอดไม่ได้ที่หน้าแดงขึ้นมา 

ชินอิจิก็พูดขึ้นมาอีกครั้งด้วยใบหน้าที่แสดงความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมว่า 

"นักสืบที่ดีจะต้องสายตาไวแล้วก็สังเกตทุกอย่าง" 

รัน พูดออกงอนๆ 

"โธ่เอ๊ย...รู้ก่อนที่จะจับมือนี่นายังงี้ขี้โกงสิ!!" 

หลังจากนั้นเพื่อเป็นการไม่เอาเปรียบหญิงสาวเพื่อนสมัยเด็กมากเกินไปเขาจะบอกเธอคนนั้น เขาคนนั้นมีลักษณะแบบไหนด้วยการชี้นิ้วไปยังกลุ่มบุคคลดังกล่าว และให้เด็กหนุ่มสันนิษฐานว่าความน่าเป็นจะออกมาเป็นรูปแบบใด และส่วนมากตัวเด็กหนุ่มก็สามารถสันนิษฐานได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ ยกเว้นเพียงแค่ชายชุดสีดำสองคนนั้นนั้นเท่านั้น ที่เขาไม่สามารถสันนิษฐานเบื่องหลังของพวกเขาออกมาได้ 

ในที่สุดก็มาถึงรอบของพวกเขาทั้งสองคนที่กำลังเล่นเครื่องเล่นรถไฟเหาะ 

พวกเขาเดินขึ้นไปนั่งรถไฟแต่ตัวเด็กหนุ่มก็พล่ามเชอร์ล็อก โฮมส์ ไม่หยุดจนหญิงสาวของรู้สึกน้อยใจเล็กน้อย แต่พวกเขาสามารถเคลียร์ปัญหากันได้อย่างลงตัว 

เขาจับจับมือหญิงสาวข้างตัวเอาไว้แน่น เธอใบหน้าแดงกล่ำขึ้นเล็กน้อยและในที่สุดรถไฟเหาะก็ค่อยๆเคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆ แล้วค่อยๆเพิ่มความเร็ว จนมาถึงอุโมงที่เกือบจะทึ้งจุดเริ่มต้น 

แบะ!! 

มีอะไรบางอย่างตกมากระทบใบหน้าของเขา 

"เอ๊ะ?" 

"อะไรน่ะ?.......น้ำเรอะ?"เขาพูดขึ้นมาอย่างงงวยหลังจากที่เขาใช้นิ้วมือไปสัมผัสสิ่งที่ตกลงมากระทบกับใบหน้าของเขา 

"อ๊าก!!!"เสียงตะโกนขึ้นมาอย่างตกใจ ทำให้ตัวเขาสะดุ้ง 

"หวา" 

"ว้าย!!อะไรเนี้ย มันอุ่นๆด้วย!?"รันที่พูดขึ้นมาอย่างตกใจเมื่อแก้มขวาของเธอสัมผัสถึงอะไรบางอย่าง 

และในขณะนั้นเองที่พวกเขาทั้งหมดยังอยู่ภายในอุโมงของเครื่องรถไฟเริ่มมีใครบางคนตะโกนขึ้นมา 

"มืดจนมองอะไรไม่เห็นเลย!!" 

"อะไรน่ะ!?" 

"เกิดอะไรขึ้น!?" 

เฟี้ยวฟ้าว 

รถไฟเหาะพุ่งทะยานด้วยความเร็วจนในที่สุดก็สามารถออกมาจากอุโมง ตัวเด็กหนุ่มให้หันกลับมองด้านหลังของตัวเองกับเห็นภาพที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นมาได้ 

พรวด 

เลือดจำนวนมากพุ่งขึ้นไปข้างบนอากาศที่มาพร้อมกับผู้เสียชีวิตเพศชายที่ไร้หัวได้เสียชีวิตขณะนั่งเล่นรถไฟได้กลายเป็นคดีฆาตกรรมเป็นไปไม่ได้ไปเสียแล้ว 

*************** 

(รูปแบบที่หนึ่งเส้นสู่ราชาฮาเร็ม ตอนที่๑๑ อาจารย์ชั้นเด็กประถม. ผู้อยากให้มองเห็น) 

ฉันเป็นอาจารย์ประจำชั้นป.1 ห้อง B โรงเรียนประถมเทตัน และฉันมีชื่อว่า "โคบายาชิ ซึมึโกะ" สมัยตอนเด็กๆ ฉันมีความฝันว่าอยากเป็นตำรวจ แต่ความฝันในก็ไม่เคยเกิดขึ้นจริง จนถึงทุกวันฉันก็ฝันว่าฉันอยากสวมชุดตำรวจอยู่สักครั้งในชีวิต และความฝันมันมักสวนทางกับความเป็นจริงอยู่เสมอ  

ในที่สุดความฝันของฉันก็ได้เปลี่ยนไป....ตั้งแต่ฉันได้เห็นข่าวที่ชายคนนั้นการช่วยคลี่คลายคดี ฉันก็ได้ตกหลุมรักเขาทันที และไม่รู้ด้วยเพราะอะไรฉันไม่สามารถหยุดคิดเรื่องของเขาได้แม้แต่สักวินาทีเดียว สุดท้ายฉันขอแค่ได้เห็นใบหน้าของเขาคนนั้นก็พอแล้ว ซึ่งมันทำให้คนที่แอบรักเขาครั้งเดียวอย่างฉันมีความสุขเพิ่มขึ้นเล็กน้อยก็ยังดี 

เขามักชอบมาโรงเรียนเวลานี้เป็นประจำทุกเช้าเย็นและเขามักมาพร้อมหญิงสาวคนหนึ่วด้วยเสมอ ภาพการหยอกล้อกันของเขาทำให้ฉันรู้สึกอิจฉา 

ฉันอยากอยู่เคียงข้างเขาคนนั้นตลอดเวลา และในที่สุดโอกาสของฉันมาก็มาถึง 

เมื่อฉันแอบตามเขาตามตั้งแต่หน้าประตูบ้านของเขาจนมาถึงสวนสนุก TROPICAL LAND 

ฉันเห็นเขาคนนั้นพูดกับเธอคนนั้นไม่หยุดปาก และข้างตัวคนนั้นก็มีผู้หญิงของเขาอีกคนหนึ่ง เขามักจะเข้าไปกอดเธอและหอมแก้มเธออยู่เป็นประจำเวลาที่พวกเขาอยู่กันสองต่อสอง เธอก็คือผู้ช่วยทนายสาวแสนสวย และเขากับเธอมักนัดไปพบกันที่สวนสาธารณะใกล้ๆ บริเวณสำนักงานทนายความของตัวเองอยู่เป็นประจำ 

ผู้หญิงของเขายังไม่หมดเพียงเท่านี้ คนต่อมาเธอเป็นแม่ของเพื่อนสมัยเด็กของ เธอเป็นทนายความชื่อดัง และเธอก็ยังสามารถรักษารูปร่างของเธอไว้อย่างดีจนใครหลายคนต้องอิจฉา 

เขาและเธอมักจะจูบการกันอย่างดูดดื่มเวลาที่พวกเขาแอบไปนัดพบกันภายรถยนต์ส่วนตัวของเธอ.....เวลาที่ฉันเห็นแบบนั้นเธอเหมือนกับเด็กสาววับรุ่นที่มารอนัดพบแฟนหนุ่ม เรื่องของพวกเขาเป็นความลับที่รู้อยู่กันแค่สองคน นี่ไม่รวมนับฉันเข้าไปด้วยนะ 

มาถึงผู้หญิงคนล่าสุดของเขา เธอเป็นเพื่อนเรียนมาด้วยกันของเขาและเธอเป็นทายาทตระกูลมหาเศรษฐีผู้ร่ำรวย ดูภายนอกตัวเธอเหมือนหญิงสาวผู้ชื่นชอบตามความรัก แต่เมื่อเธอมาอยู่กับเธอจะเป็นเหมือนลูกแมวที่น่ารักที่รอการกลับมาของเจ้านาย เธอจะเข้าทำตัวน่ารักและคอยอ้อนเขาอยู่ตลอดเวลา 

และก็เหมือนอยู่ทุกวันที่ฉันแอบตามดูเขาคนนั้นอย่างห่างๆ ในขณะที่กำลังเกิดคดีฆาตกรรมบนรถไฟเหาะไปเสียแล้ว 

จบการบันทึกของ "โคบายาชิ ซึมึโกะ" พาทที่ ๑ 

 

**************** 

(ตอนพิเศษ เรื่องลับๆ ของพนักงานธนาคาร(สาว)) 

ฉันมีชื่อจริงว่า "มิยาโนะ อาเคมิ" ฉันเป็นขององค์กรชุดดำระดับล่างๆ ไม่ได้มีบทบาทในตัวขององค์กรมากนัก แต่ฉันก็เป็นถึงพี่สาวของนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะนามว่า "มิยาโนะ ชิโฮะ" ฉันจะได้ถูกองค์กรรับมาเลี้ยงดูหลังจากที่พ่อกับแม่ของฉันเสียชีวิต 

ฉันยังสัญญาไว้กับชายคนหนึ่งไว้ว่าจะออกจากองค์กรมาเป็นแฟนของเขาจริงๆ ถ้าฉันสามารถช่วยดึงตัวน้องสาวของฉันออกมาจากองค์กรได้ แต่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ยาก 

จนกระทั่งเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นภายในองค์กร เมื่อข้อมูลที่มีความเกี่ยวข้องถูกเปิดเผยโดยบุคคลปริศนา 

ที่พวกเราเรียกกันว่า "เอสแมน" 

เอสแมน เป็นใครมาจากไหนพวกเราไม่รู้ แต่มีเนื้อหาที่บทความท่อนหนึ่งว่า 

"ถ้าพวกแกกล้าที่จะทำร้ายพี่น้องมิยาโนะ แล้วล่ะก็ตัวตนของพวกแก จะถูกเปิดเผยสู่สาธารณะชน และนี่ไม่ใช่การขู่ ฉันต้องการแค่ชีวิตของสองพี่น้องนี้เท่านั้น และถ้าแก่กล้าเล่น ตุกติก แม้แน่นิดเดียว ชีวิตน้อยๆ ของแกได้เป็นอันจบแห่แน่ๆ จากเอสแมน" 

​หลังจากเนื้อหาในบทความนั้นได้ถูกเปิดเผยขึ้นมา ชีวิตของฉันกับน้องสาวดีขึ้นมาก และมีอยู่ครั้งหนึ่งที่พวกมันคิดจะลองดีกับเอสแมน ยีนกับวอดก้า แทบเอาตัวแทบไม่รอด จนกลายเป็นเรื่องใหญ่สำหรับองค์กร ที่บัดนี้พวกเขาได้มีกระสูนเงิน นัดที่สาม ที่สามารถจัดการองค์ทั้งองค์กรของพวกเขาได้ 

และเพื่อเป็นการตอบแทนการช่วยจากเอสแมน ฉันจะแอบส่งข้อมูลการซื้อขายขององค์กรให้เอสแมนรู้ ผ่านทางการติดต่อสื่อสารระหว่างเอสแมนกับฉัน ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาอยากให้ฉันช่วยมาส่งข้อมูล มาที่สวนสนุกที่ตอนนี้กำลังฆาตกรรม ณ ในขณะนี้ 

"พี่คะ...ทำอะไรอยู่ นานๆ ที พวกเราจะได้มีโอกาสมาเที่ยวด้วยกัน" 

"ชิโฮะ...พี่ขอโทษที พี่คิดอะไรเพลินๆ ไปหน่อย"ฉันรีบไปขอโทษขอโพยน้องสาวที่น่ารักของฉันด้วยรอยยิ้ม 

ปล. ตัวละครที่เพิ่มเข้ามาในบทครับ 

มิยาโนะ อาเคมิ (หนึ่งในฮาเร็มของชินอิจิ ที่ผมแต่งใหม่ให้รอดจากความตาย) 

 

 

มิยาโนะ ชิโฮะ หรือ ไฮบาระ ไอ (หนึ่งในฮาเร็มของชินอิจิ และนางเอกของชินอิจิ ในรูปแบบที่สาม) 

 

การปลอมแปลงตัว "มิยาโนะ อาเคมิ" ในที่มีชื่อว่า "โคมินาโตะ อาสึนะ" ดาราสาวหน้าใหม่ 

 

แถมการปลอมแปลงตัวของชิโฮะ หรือ ไอ เวลาที่เดทสองต่อสองกับชินอิจิ 

​เครดิตภาพมากจาก Facebook ที่ใช้ชื่อว่า Zafkiel C.Rejectors​ ขอบคุณมากครับสำหรับรูปสวยๆ​ 

 

โคบายาชิ ซึมึโกะ 

 

 

ความคิดเห็น