ไอลดา ลีลาวดี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เผชิญหน้า (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.พ. 2562 15:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เผชิญหน้า (100%)
แบบอักษร

ณัฐนรียิ้มร่ารีบเดินไปเกาะแขนชายหนุ่มทันที อิทธิกุลเดินตามหลังทั้งสองไปขึ้นรถ มินตราและธนัชเพิ่งเห็นว่าสองคนนั้นตามมา เขารีบเปิดประตูให้เธอเข้าไปในรถก่อน สายตาที่ไร้ความรู้สึกของมินตรานั้นทำให้อิทธิกุลหงุดหงิด แต่เมื่อคนทั้งคู่เดินผ่านไป มินตราที่อัดอั้นอย่างที่สุดก็ถึงกับน้ำตามซึม ธนัชเข้ามาประจำคนขับ แม้จะเป็นคนขี้เล่นแต่เมื่อเห็นน้ำตาขิงมินตรา เขาก็สงบปากสงบคำลง แล้วหยิบกระดาษทิชชูยื่นให้แทน

“เกิดอะไรขึ้น มิ้นเล่าให้แม็กซ์ฟังได้ไหม” มินตราส่ายศีรษะไปมา

“ไม่มีอะไรหรอกแม็กซ์ เรื่องซุ่มซ่ามของเราเอง”

“แต่มิ้นไม่ใช่คนซุ่มซ่ามแม็กซ์รู้ แล้วคุณนรีจะแกล้งมิ้นทำไม หรือเธอหึงมิ้นกับพี่อิท” มินตรานิ่งเงียบ

“บ้ากันไปใหญ่แล้ว เขาไม่รู้เหรอว่ามิ้นกับแม็กซ์เราสนิทกัน”

มินตราสบสายตากับธนัช อยากจะขอโทษเขาสักล้านคำ หากพอจะลบล้างความเลวที่เธอได้กระทำลงไป หญิงสาวเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ช่วงที่อ่อนแอที่สุดเธอกลัวใจตัวเอง

“แม็กซ์จะไปคุยเรื่องนี้กับพี่อิทเอง”

“ไม่ต้องหรอกแม็กซ์ มิ้นก็แค่พนักงานคนหนึ่ง แต่คุณนรีเขากำลังจะเป็นภรรยาคุณอิท”

“นั่นแหละยิ่งต้องพูด เพราะต่อไปเกิดคุณนรีเขามาช่วยพี่อิททำงานแล้วเขาไม่ชอบมิ้น มิ้นก็ทำงานลำบากนะ ทั้งๆ ที่มิ้นก็ทำงานดีตลอดมา พี่อิทก็เห็นผลงาน มันต้องมีทางออกที่ดีกว่านี้สิ”

มินตราไม่รู้จะพูดอะไรต่อ พูดออกไปก็มีแต่เข้าตัว เพราะณัฐนรีไม่ได้โกรธเธอ แต่เกลียดเธอเรื่องของอิทธิกุล ไม่ว่าใครจะมาก่อนหรือมาหลัง แต่เธอเป็นเมียที่ไม่ถูกต้องของเขา และณัฐนรีกำลังจะเป็นเมียที่ถูกต้อง ที่มีสิทธิ์มีเสียงทุกอย่าง

            รถมาจอดนิ่งที่คอนโดฯ ของมินตราแล้ว แต่เหมือนหญิงสาวจะใจลอยไม่รู้ตัว ธนัชเดินอ้อมไปเปิดประตูให้เธอ หญิงสาวจึงได้รู้สึกตัว ค่อยๆ เดินลงจากรถยิ้มขอบคุณให้เพื่อนที่มาส่ง

“มิ้น...ให้เราไปส่งไหม ไหวไหม”

มินตราหันมาโบกมือให้เขา พยายามยิ้มกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ แค่นี้ธนัชก็รู้แล้วว่าเขาไม่มีสิทธิ์ ต้องนานอีกแค่ไหนต้องถึงเมื่อไหร่แต่เขาก็จะรอ เพราะมินตราคือรักแรกและรักสุดหัวใจ

“มีอะไรโทร.หาเราได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงนะมิ้น”

มินตราที่เดินออกไปไกลแล้วยังคงได้ยินหัน หญิงสาวมาพยักหน้าแล้วยิ้มให้อีกครั้ง ก่อนจะเข้าไปในคอนโดฯ โดยมีธนัชยืนมองจนลับสายตา เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหมายเลขของอิทธิกุล อยากจะคุยกับพี่ชายให้รู้เรื่อง ลำพังนิสัยของณัฐนรีเขาก็พอรู้อยู่บ้าง และนิสัยของมินตรานั้นรู้ดีกว่าใคร แต่ก็อยากให้พี่ชายรู้นิสัยของคนทั้งคู่ แต่แล้วธนัชก็เปลี่ยนใจ เขากลับบ้านไปคุยกันเย็นนี้ให้รู้กันไปเลยดีกว่า

ธนัชโทรไปลางานช่วงบ่ายที่บริษัท ไม่มีอารมณ์จะทำงานจึงรีบขับรถกลับบ้าน แต่ระหว่างทางนั้นก็มีเบอร์แปลกๆ โทร.เข้ามา เขารีบกดรับคิดว่าอาจจะเกิดเรื่องอะไรกับมินตราหรือเปล่า

“ฮัลโหล”

“คุณแม็กซ์เหรอ” ธนัชถอนหายใจ แค่น้ำเสียงทักทายก็จำได้ว่าเป็นณัฐนรี

“คุณนรีเหรอ มีอะไรหรือเปล่า”

“คุณอยู่ไหนคะตอนนี้”

“คุณนรีมีอะไรหรือเปล่า ผมขับรถอยู่”

“ดื่มกาแฟด้วยกันสักแก้วไหมคะ คุณอยู่ที่ไหนคะ”

ธนัชครุ่นคิด ผู้หญิงคนนี้มาไม้ไหน แต่ก็ดีเหมือนกันเขาอยากเคลียร์เรื่องของมินตรา อย่างน้อยเธอก็น่าจะเห็นแก่เขาบ้าง ถึงอย่างไรธนัชก็มีศักดิ์เป็นน้องชาย ของว่าที่สามีของหญิงสาวในอนาคต มินตราก็เช่นกัน สักวันก็ต้องเป็นญาติกัน ไม่อยากให้มีเรื่องราวเข้าใจผิด

“ได้สิ ที่ไหนดีครับ ผมอยู่เส้นสุขุมวิท”

ณัฐนรีรู้ว่าธนัชคงอยู่ไม่ห่างจากคอนโดฯ ของมินตรา เธอจึงนัดร้านทันที เพราะในเมื่อจัดการหญิงสาวออกไปจากชีวิตของอิทธิกุลไม่ได้ก็ต้องหาตัวช่วย และธนัชคือหมากสำคัญในเรื่องนี้ อิทธิกุลดูไม่มีความสุขตอนที่ชวนเธอออกมาชวนคุยก็ใจลอย ชวนดื่มกาแฟก็ไม่ค่อยเต็มใจ มันน่าเบื่อสำหรับผู้หญิงที่ยังไม่เริ่มต้นเรื่องราวก็เริ่มไปไม่สวยเสียแล้ว แต่คนอย่างณัฐนรีแพ้ไม่ได้แพ้ไม่เป็น เธอต้องชนะเท่านั้น และคนที่แพ้ต้องเป็นมินตรา

สิบห้านาทีต่อมา ธนัชก็มาถึงที่ร้านที่นัดกันไว้ เขาเดินเข้ามาในร้าน ณัฐนรีนั่งอยู่ก่อนแล้ว เธอโบกมือเรียก ชายหนุ่มจึงเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ณัฐนรีผู้ไม่แคร์โลกทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

“ดื่มอะไรดีคะ มื้อนี้นรีเลี้ยงเอง” เขายังคงนั่งเฉย แล้วมองหน้าเธอชัดๆ

“งั้นนรีสั่งให้นะคะ ขอเอสเพรสโซ่แก้วหนึ่งค่ะ”

เธอหันไปสั่งบริกรที่กำลังเดินผ่านพอดี แล้วหันมาส่งยิ้มให้ชายหนุ่มที่ยังคงปั้นหน้าบึ้งตึง ณัฐนรีใช้นิ้วแตะไอน้ำที่ข้างแก้วมาวาดลงบนโต๊ะอย่างไม่สนใจเขา ธนัชเสียอีกที่รู้สึกรำคาญและหงุดหงิดไปหมด ยิ่งเธอทำเป็นไม่สนใจไม่ทุกข์ร้อนเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้า

“วันนี้เกิดอะไรขึ้น”

“คะ” คนถูกถามแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ

“ในห้องทำงานพี่อิท เกิดอะไรขึ้น”

“แล้วเธอเล่าให้คุณฟังว่ายังไงล่ะ นรีคิดว่าเรื่องนี้จบไปแล้วนะคะ เธอก็ยอมรับเองไม่ใช่เหรอว่าเธอซุ่มซ่าม”

“คุณรู้อยู่แก่ใจคุณนรีว่าเกิดอะไรขึ้น ผมรู้จักมิ้นเขาดี เขาไม่ใช่คนซุ่มซ่าม”

“คุณรู้จักเธอดี”

ณัฐนรีทวนคำช้าๆ สายตาเป็นประกาย ยิ่งทำให้ธนัชอารมณ์เสีย เพราะคิดว่าหญิงสาวกำลังยียวนกวนประสาท คนความอดทนต่ำอยู่แล้วอยากจะลุกขึ้นแล้วเดินออกไป ดูเหมือนณัฐนรีจะเดาความคิดเขาถูก

“ใจเย็นๆ สิคะคุณแม็กซ์ นรีเองก็ไม่ใช่ยักษ์ใช่มาร”

“แต่เหตุการณ์วันนี้ ผมว่าคุณยิ่งกว่ายักษ์ยิ่งกว่ามารเสียอีก”

“จุ๊ๆๆ ปากคอเราะร้ายมากค่ะ แต่แบบนี้นรีชอบ ขอให้คุณเสมอต้นเสมอปลายแบบนี้กับ 'ทุกคน' นะคะ”

เธอเน้นคำพร้อมร้อยยิ้มที่ธนัชเองก็คาดเดาไม่ถูกว่าผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไร เธอดูน่ากลัวเกินไปสำหรับมินตราผู้หญิงที่ไม่เคยมีปัญหากับใคร

“คุณคงมองฉันเป็นนางมารร้าย ทำร้ายผู้หญิงที่คุณชอบ”

“เธอเป็นคนรักของผม ผมอยากให้คุณให้เกียรติเธอด้วย” แล้วณัฐนรีก็หลุดขำ ยิ่งทำให้ธนัชหัวเสีย

“แล้วเธอมองว่าคุณเป็นคนรักของเธอด้วยหรือเปล่าคะ”

ความคิดเห็น