Minchol

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 50 ประชุมลับ

ชื่อตอน : บทที่ 50 ประชุมลับ

คำค้น : ซอฟท์วาย,ไป๋หลง,หลงไป๋,ไป๋อวี่,จูอี้หลง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 315

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มี.ค. 2562 08:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 50 ประชุมลับ
แบบอักษร

​      

        หลังจากคุยกับหลินชิงหู จูไฉ่หงก็ตัดสินใจโทรศัพท์หาถังซัน โดยเปิดสปีกเก้อร์ให้หลินชิงหูฟังการสนทนาด้วย ถังซันรับโทรศัพท์ทันที เหมือนกับว่าเขากำลังนั่งรอโทรศัพท์จากเธออยู่    

        "ไป๋เหล่าซือคงอาการแย่มากล่ะสิ" ไฉ่หงเริ่ม ถังซันพูดไม่ออก    

        "ไม่งั้นยัยเยี่ยหลานคงไม่โทรมาขู่ฆ่าอาหลงของฉัน"    

        "โธ่ จูเหล่าซือคงไม่ได้ถือสาเสี่ยวหลานใช่ไหม ... ยัยเด็กนั้น..." ถังซันรีบแก้ตัวให้เสี่ยวหลาน ใจแป้วจนนั่งตัวลีบไปหมด จูไฉ่หงไม่ยอมให้ถังซันพูดจบ เธอรีบต่อว่าเขา    

        "รู้อยู่ว่ายัยเด็กนั่นเป็นยังไง พี่ก็ยังปล่อยให้โทรมาหาจูเหล่าซือได้"     

        "อาอวี่ก่อเรื่องจนฉันทิ้งเขาไม่ได้ ใครจะมีเวลามานั่งเฝ้าเสี่ยวหลานอยู่เล่า" ถังซันเริ่มเสียงดังขึ้น จูไฉ่หงสบตากับหลินชิงหู    

        "มีอะไรเหรอ" เธอถาม แต่ทางถังซันกลับเงียบกริบไปพักใหญ่ ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจพูด    

        "เขาพยายามจะกลืนสร้อยขนนกลงท้องน่ะ ... สร้อยที่จูเหล่าซือคืนมา..."


        นี่เป็นความรู้ใหม่สำหรับจูไฉ่หง เพราะเธอไม่รู้เลยว่าจูอี้หลงคืนสร้อยเส้นนั้นให้กับไป๋อวี่ไปแล้ว มิน่าล่ะ เธอเคยเห็นรูปไป๋อวี่ที่ใส่สร้อยที่มีจี้รูปขนนกเหมือนกันอยู่ 2 อัน ที่แท้ เป็นอันที่จูอี้หลงคืนเขาไปนั่นเอง    

        "ต้องไปโรงพยาบาลไม๊" เธอถาม    

        "ฉันดึงออกมาก่อนเขาจะกลืนทั้งหมดลงท้อง แต่มันครูดคอครูดปากเขา เป็นแผลเลือดออกเยอะเหมือนกัน..." ต่างฝ่ายต่างเงียบงัน .... พูดอะไรไม่ออก    

        "จูเหล่าซือคงจะไม่ใส่ใจอะไรกับไป๋อวี่แล้วใช่ไหม" ถังซันตัดสินใจถาม จูไฉ่หงถอนใจเบาๆก่อนตอบ    

        "ได้อย่างนั้นก็ดีนะสิ...."     

        "อาหลงกำลังพยายามอยู่.." หลินชิงหูแทรกขึ้นมา ทางถังซันงันไป เพราะไม่รู้ว่าหลินชิงหูฟังอยู่ด้วย    

        "นายเห็นคลิปที่ทางสตูฯฉันโพสต์ไหมล่ะ..." หลินชิงหูเอ่ยต่อ     

        "ไม่เห็นเหรอว่า เขากำลังพยายามจะฆ่าตัวตายอยู่.." จูไฉ่หงตกใจกับคำพูดของหลินชิงหูจนต้องรีบคว้าแขนเขาไว้ แต่หลินชิงหูยังไม่ยอมหยุดพูด    

        "ฉันอาจจะใช้คำแรงไป แต่ฉันไม่รู้จะใช้คำไหนแล้ว เพราะฉันกับไฉ่หงรู้สึกจริงๆ ว่าเขากำลังทำร้ายตัวเองอยู่" หลินชิงหูหยุดกลืนน้ำลาย แล้วก็นิ่งเงียบไป    

        "คลิปนั่นทำเอาไป๋อวี่ปวดกระเพาะ จนต้องเลื่อนงานถ่ายโฆษณาไปเป็นตอนกลางคืน" ถังซันเหมือนรำพึงกับตัวเอง

        "เราโพสต์คลิปนั้นเพราะหวังว่าจะมีใครเข้ามาห้ามเขาบ้าง" จูไฉ่หงกล่าวเสียงอ่อยๆ รู้สึกเหมือนทางสตูดิโอของจูอี้หลงมีส่วนต้องรับผิดชอบอาการเจ็บป่วยของไป๋อวี่    

        "เอาเข้าจริงๆ ก็มีแต่เผิงเหล่าซือที่ใส่ใจ... พ่อแม่เขายังไม่ว่าอะไรเลย" หลินชิงหูมีน้ำเสียงเหมือนน้อยอกน้อยใจหน่อยๆ 

        "เผิงเหล่าซือ..... "ถังซันถอนหายใจเฮือก ก่อนเอ่ยปากต่อ    

        "อย่าเอ่ยชื่อนี้ให้ไป๋อวี่ได้ยินเชียว.... เขาถือเผิงกวนอิงเป็นศัตรูหัวใจแล้ว"     

        ทั้งจูไฉ่หงและหลินชิงหูต้องร้อง หา? ออกมาพร้อมๆกัน     

        มันก็น่าให้ไป๋อวี่รู้สึกอย่างนั้นอ่ะนะ จูไฉ่หงนึก บรรดาแฟนคลับยัง CP สองคนนี่เลย


        "ฉันอยากให้เขาสองคนได้คุยกัน" จูไฉ่หงเริ่มเข้าเรื่อง   

        "บอกมาเลยว่าเมื่อไหร่" ถังซันรับลูก    

        "ต่อให้ไป๋อวี่ตายเป็นเถ้า วิญญาณเขาก็ต้องไปตามนัดแน่" เขาต่อ    

        "ปัญหาอยู่ที่ จูเหล่าซือคงไม่ยอมพบไป๋เหล่าซืออีก" จูไฉ่หงแจงปัญหาสำคัญ.... ทั้งสามเงียบกริบไปอีก


        "นายพูดกับทางพ่อแม่ของไป๋เหล่าซือให้หน่อยได้ไหม" หลินชิงหูถาม    

        "ว่า?" ถังซันถามกลับ อีกฝ่ายกลับนิ่งอึ้งไป ถังซันเลยเป็นฝ่ายพูดเสียเอง    

        "สองสามอาทิตย์ก่อนฉันได้คุยกับคุณนายไป๋แล้ว คุณนายเป็นคนใจกว้าง ปกติไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น เธอสนใจแต่ความสุขของลูกชายเธอ..."    

        "หมายความว่า..."    

        "จะใครก็ช่าง ขอแค่ลูกเธอพอใจ..."     

        "ไป๋เทียนจ้าวล่ะ?" หลินชิงหูถาม    

        "พี่ก็น่าจะรู้ว่าปัญหามันอยู่ตรงนี้..." ถังซันว่า แล้วได้ยินเสียงเฮ้อใหญ่ดังมาตามสาย แต่เขายังพูดต่อ    

        "ผมว่าที่จูเหล่าซือตัดสินใจอย่างนี้ก็เป็นเพราะไป๋เทียนจ้าวแหละ ก็หลังจากที่เขาคุยกับจูเหล่าซือแล้ว พอจูเหล่าซือกลับจากออสเตรเลียเขาก็ไม่ยอมติดต่อกับไป๋อวี่อีกเลย"     

        มันไม่ใช่แค่ความเงียบธรรมดา มันไม่ใช่ความเงียบที่เกิดขึ้นเพราะไม่มีใครพูด แต่ถังซันรู้สึกได้ว่า ทางปลายสายไม่มีแม้แต่เสียงหายใจ...

        ฉิบหายแล้ว ... พวกนั้นไม่รู้... ถังซันคิดว่าเขาดันเผลอพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดไปซะแล้ว


        "เมื่อไหร่... ไป๋เทียนจ้าวคุยกับจูเหล่าซือเมื่อไหร่" จูไฉ่หงได้สติ เธอละล่ำละลักถาม...    

        "ที่สนามบิน ในห้อง VVIP..." คนตอบกลับไม่ใช่ถังซัน แต่เป็นหลินชิงหู ตอนนั้น เขาเห็นเลขาหลี่ของไป๋เทียนจ้าว เขาไม่ได้นึกอะไรมาก นึกแค่ว่า เลขาหลี่คงมีธุระ จะเดินทางไปไหน .... เขาเพิ่งรู้ ตอนนี้ ว่าไป๋เทียนจ้าวมาพบจูอี้หลง ... มิน่าล่ะ เจ้าหน้าที่สนามบินถึงมาเชิญจูอี้หลงให้เข้าไปนั่งในห้อง VVIP แต่เพียงลำพัง

        "พี่รู้ไม๊ เขาคุยอะไรกัน" จูไฉ่หงถามถังซัน    

        "ไม่รู้หรอก เป็นเลขาหลี่ที่บอกฉันว่า ไม่ต้องห่วง เจ้านายคุยกับจูเหล่าซือแล้ว จูเหล่าซือก็รับปากแล้วด้วย"

        ดะ เดี๋ยวก่อน จูไฉ่หงนึก สายตาประสานกับสายตาของหลินชิงหู ...ถ้าจูอี้หลงคุยกับไปเทียนจ้าวแล้ว   

          .... เธอเอามือกดปิดไมโครโฟนของโทรศัพท์ไว้    

        "ที่เขาอยู่ด้วยกันสองคืน ก็คงไม่มีอะไรใช่ไหม.... ถ้าเขารับปากบอสไป๋แล้ว... ตั้งแต่ที่สนามบินน่ะ?" เธอกระซิบถามหลินชิงหู    

        "นั่นสิ ...ไม่น่าจะมีนะ ... ไป๋อวี่คงบังคับเขาไม่ได้ มวยคนล่ะรุ่นอย่างนั้น คงโดนอาหลง เตะเอาซี่โครงหักแน่" หลินชิงหูเห็นด้วย

        จูไฉ่หงคลายมือออกจากโทรศัพท์    

        "ที่จริงพวกเขาไม่น่าจะมีอะไรลึกซึ้ง...." เธอพูดกับถังซัน    

        "ไม่ลึกซึ้งอะไร .... ถ้าไม่ลึกซึ้ง ไป๋อวี่จะคลั่งขนาดนี้ได้ยังไง.... " ถ้งซันไม่เห็นด้วย    

        "ก็เพราะยังไม่มีไง ...เขาเลยคลั่ง" จูไฉ่หงท้วง ถังซันหยุดพิจารณาสักพัก ก่อนจะเอ่ยอย่างมั่นใจ    

        "ไม่ พวกเขามีอะไรกันแน่ ฉันมั่นใจ" จากคำพูดและการกระทำของไป๋อวี่ ถังซันมั่นใจว่าความสัมพันธ์ของคนคู่นี้ เกินเลยคำว่าพี่น้องไปแล้ว

        หลินชิงหูมองจูไฉ่หงเหมือนจะถามว่า แล้วจะเอายังไง....    

        "จะยังไง ฉันก็อยากจะให้เขามีโอกาศได้เปิดอกคุยกันให้รู้เรื่อง" เธอว่า    

        "ไป๋อวี่อยากเจอหน้าจูเหล่าซือของเธอใจจะขาด ... ขอแค่เขายอมมา..."     

        "เฮ้อ ... จะลองพยายามดู " จูไฉ่หงรับปากเสี่ยงอ่อยๆ    

        "ถ้าไป๋เทียนจ้าวยอมถอยสักก้าวสองก้าว .... แค่ไม่ยึดถืออะไรที่คุยกันวันนั้นเป็นจริงเป็นจัง...." หลินชิงหูกล่าวขึ้นมาลอยๆ      

        "ผมจะลองเลียบๆเคียงๆถามเลขาหลี่ดูว่าเขาคุยอะไรกันบ้าง" ถังซันเองก็อยากจะรู้ ข้อตกลงระหว่างไป๋เทียนจ้าวกับจูอี้หลง     

        "เขาจะรู้เหรอ วันนั้นพี่เห็นเขาเดินอยูใน departure hall ไม่ได้อยู่ในห้อง VVIP นะ" หลินชิงหูติง     

        "บอสไป๋ก็ต้องมีการสั่งงานลูกน้องอยู่แล้ว เลขาหลี่ต้องรู้อะไรบ้าง ไม่งั้นจะมีเลขาไว้ทำไม" ถังซันท้วง     

        "งั้นก็ฝากด้วยก็แล้วกัน" หลินชิงหูสรุป ก่อนจะพยักหน้าให้จูไฉ่หงวางหู ...

        หลังการสนทนากับถังซัน หลินชิงหูกับจูไฉ่หงยังนั่งทอดถอนใจอยู่ในรถอีกพักใหญ่ จูไฉ่หงมองกระเป๋าเอกสารแบบสะพายของหลินชิงหูที่วางไว้ตรงเบาะข้างๆเธอ เธอพยักเพยิดหน้าไปทางกระเป๋า     

        "มันคงไม่เกี่ยวกันใช่ไหม...."     

        "....." หลินชิงหูเงียบกริบ เอื้อมมือมาหยิบกระเป๋า เปิดหยิบแฟ้มกระดาษสีแดงคาดเหลืองออกมา เขามองดูตัวหนังสือ CCTV สีเหลืองทองบนหน้าปกแฟ้ม      

        CCTV เสนองานให้จูอี้หลง เป็นตารางยาวไปถึงเดือนเมษายนของปีหน้า ... นักแสดงที่ดูเหมือนจะโดนติดป้ายต้องห้าม .... กลับมีงานกับสื่อของรัฐบาลมากขนาดนี้ ..... มันจะเหลือเชื่อไปไหม...


,,,,,,,,,,,,,,,,


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}