`l2ainl3๐y`

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : One Chapter 9 : Angel's Cry

คำค้น : Ai, Yaoi, NC, ไอ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ค. 2558 18:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
One Chapter 9 : Angel's Cry
แบบอักษร

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/727831161-member.jpg

Chapter 9

Angel's Cry

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/609261719-member.jpg

 

พี่!!!ไทน์วิ่งรี่เข้าไปกอดพี่ชายสุดที่รักของตัวเองทันทีเมื่อเปิดประตูเข้าไปในบ้าน วันนี้ฮิคาริไม่ว่างไปรับเขา เขาจึงให้เพ่ยมาส่งแทน เกือบเดือนแล้วที่ไทน์ไม่ได้แวะไปหาคริสต์ที่ Noel เลย เพราะมัวแต่วุ่นเรื่องไปมหาวิทยาลัย แล้วก็เอาแต่ทะเลาะกับฮิคาริ

ไง...ไม่มาหาก็ไม่เห็นหน้าเลยนะเราคริสต์ขยี้ผมน้องชายของตัวเองเบาๆอย่างเอ็นดู ก่อนจะดึงไทน์เข้าไปกอดให้หายคิดถึง ระหว่างที่อากิฮิโกะตัวน้อยก็วิ่งไปวิ่งมาอย่างซุกซนอยู่รอบตัวของไทน์

ฮิคาริไม่ค่อยได้ไปหาอากิฮิโกะเลยช่วงนี้ แกงอแงใหญ่ บอกอยากเจอ Daddy” คริสต์พูดก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเป้ส่งให้น้องชายตัวเอง

เห!! จะแต่งงานแล้วเหรอครับ ว้าว!!ร่างบางเปิดซองกระดาษสีหวานออกมาก็พบการ์ดแต่งงานที่ดูหรูหรา มีชื่อของพี่ชายเขากับพี่นานะอยู่บนนั้น ไทน์ยิ้มกว้างออกมาอย่างยินดี พี่ชายของเขากำลังจะแต่งงาน มีครอบครัวจริงๆสักที...แต่ถ้าทั้งคู่แต่งงานกันแล้ว...ไอยังจะไปหาอากิฮิโกะบ่อยๆได้อีกเหรอ แบบนั้นมันจะไม่เป็นการรบกวนคู่สามีภรรยาเหรอไงนะ?

พี่ตกลงกับคุณฮิคาริแล้ว เขาขอร้องให้พี่รับคอนโดที่นานะอยู่ตอนนี้ไป ถือว่าเป็นของขวัญให้ลูกชายเขาคริสต์บอกน้องชายของตัวเอง ก่อนจะถามไทน์เรื่องมหาวิทลัย เพื่อน รวมถึงเรื่องฮิคาริ

ขี้หึงมาก มาก มาก เลยนะเนี่ย ไหนนานะบอกฮิคาริไม่ค่อยจะหึงนี่นา แปลกคริสต์พูดหลังจากที่ไทน์เล่าเรื่องที่ทะเลาะกับฮิคาริให้ฟัง แต่ไม่ได้เล่าว่าถูกโจวเพ่ยหลิงทำอะไรบ้าง

ไอมันรักไทน์มากน่ะสิ พ่อก็ไม่เคยเห็นมันเป็นแบบนี้ ดูซิเนี่ยเอจิพูดขึ้นขณะที่ลูบข้อมือบางของไทน์ที่ตอนนี้ช้ำเป็นจ้ำ เขาได้ยินเสียงลูกรักของเขาทะเลาะกันเสียงดังลั่น แต่ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งเรื่องของสามีภรรยา แล้วมันก็เป็นความคิดที่ถูกต้องที่ไม่เข้าไปยุ่งเพราะสักพักจากเสียงร้องโวยวายดังลั่นก็กลายเป็นเสียงครางกระเส่าเร้าอารมณ์แทน

ไทน์ เราก็อย่าให้คนอื่นเขามาเจ๊าะแจ๊ะนักสิ หวงเนื้อหวงตัวหน่อย เข้าใจมั้ยเนี่ย!คริสต์ขยี้ผมน้องชายสุดรักของเขาอย่างเอ็นดู ไทน์ก็เป็นซะแบบนี้ ซื่อจนตามคนไม่ค่อยจะทัน ปล่อยให้ใครเขาทำอะไรกับร่างกายตัวเองตามใจชอบ ยิ่งน้องชายเขาตอนนี้ดูสวยขึ้นกว่าเมื่อก่อนเสียอีก ผิวก็ขาวเนียนเปล่งปลั่งขึ้น ดูมีน้ำมีนวลไม่ผอมกะหร่องเหมือนเมื่อก่อน ฮิคาริเลี้ยงไทน์ด้วยอะไรนะทำไมถึงได้เหมือนผู้หญิงขึ้นทุกวันแบบนี้...สวยแบบนี้มีใครไม่อยากได้บ้าง ถ้าเขาเป็นฮิคาริเขาก็คงหึงโลกแตกเหมือนกันล่ะ

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1396344658-member.jpg

 

“เป็นอะไร? ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ตลอดเวลาเลยนะช่วงนี้” เอจิถามลูกชายของเขาในวันหยุดสุดสัปดาห์ระหว่างที่รับประทานอาหารเช้าร่วมกัน ไทน์ยังคงนอนหลับอยู่ในห้องนอนที่ชั้นบนเพราะวันนี้ไม่มีเรียน ถ้าให้เขาเดาล่ะก็คงเป็นเรื่องผัวๆเมียๆทะเลาะกัน เพราะน้อยมากที่เรื่องงานจะทำให้ลูกชายของเขาทำหน้าอมทุกข์ขนาดนี้ได้หลายๆวัน ช่วงนี้เหมือนไอจะกลับดึกเกือบทุกวัน ไม่รู้ว่างานเยอะหรือจงใจหลบหน้าใครกันแน่

“...ทายนอกใจผม” ฮิคาริตอบสั้นๆ พลางใช้ตะเกียบเขี่ยอาหารในจานของตัวเองไปมาอย่างเหนื่อยอ่อน ประโยคสั้นๆ ที่ทำเอาเอจิถึงกับอ้าปากค้าง นอกใจ? อีกแล้วเหรอ?

“ผมดูแลเขาไม่ดีเอง...ผมไม่รู้จะทำยังไง...เหมือนกัน” ชายหนุ่มเจ้าของผิวขาวราวหิมะพูดเสียงเบาราวเสียงกระซิบแต่ผู้เป็นพ่อรู้ดีว่าไอทำแบบนั้นเพื่อไม่ให้คนอื่นรู้ว่าเสียงของตัวเองมันสั่นจนคุมแทบไม่ได้ ไม่ต่างจากนัยน์ตาสีนิลที่สั่นระริก ดูยังไงก็หาความสุขไม่เจอ และเหมือนฮิคาริจะรู้ตัวถึงได้ซ่อนใบหน้าไว้ในฝ่ามือแบบนั้น...ชายแก่เอื้อมมือไปลูบผมนุ่มสีดำสนิทของลูกชายเบาๆ ถึงแม้จะเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบทั้งภายนอกและภายใน แต่ฮิคาริ ไอ ลูกชายเขาไม่เคยเชื่อมั่นในความรักของตัวเองเลย ไม่เคยเชื่อเลยว่าจะมีใครสักคนยอมมอบกายถวายหัวใจให้เขาอย่างจริงใจ

“...มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกไอ พ่อเข้าใจ” ชายแก่พูดพลางถอนหายใจออกมาอย่างกลัดกลุ้ม ปัญหานี้มันไม่ใช่เรื่องที่เขาจะยื่นมือเข้าไปช่วยได้เลย ลูกชายเขาไม่ใช่คนอ่อนแอที่จะเสียน้ำตาให้กับอะไรง่ายๆ และถ้าไม่เจ็บเจียนตายก็จะไม่มีวันมาร้องไห้ซบอกคนเป็นพ่ออย่างเขาแน่นอน

“...ผมอยากให้เขามีความสุข...แค่นั้นจริงๆ...ผม...” ฮิคาริพูดก่อนจะใช้หลังมือปาดน้ำตาออกจากใบหน้าของตัวเองอย่างไม่อายใครเพราะในเมื่อตอนนี้ก็มีเพียงเขาและพ่อแค่สองคน เอจิส่ายหน้าเบาๆ พลางลุกขึ้นโอบกอดลูกชายคนเดียวของเขาไว้แน่น...เขาก็ไม่ต่างกับไอหรอก ที่อยากเห็นคนที่ตัวเองรักมีความสุข อยากเห็นไอมีรักที่สุขสมหวังเหมือนคนอื่นเขาเสียที

“พ่อรู้ๆ...ไอ ใจเย็นๆ” เอจิกระชับอ้อมกอดของตัวเองให้แน่นขึ้นเพราะไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เขาต้องมานั่งปลอบไอที่ร้องไห้จนพูดจาไม่รู้เรื่องรู้ราวแบบนี้ เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมไอถึงได้กลัวนักที่จะมีรักในครั้งนี้กับวาเลนไทน์ ร่างสูงกัดริมฝีปากของตัวเองไว้แน่นหวังจะให้ความเจ็บที่ริมฝีปากลบล้างความปวดร้าวในอกได้บ้าง

“...ไอ” เสียงหวานที่ค่อนข้างแหบแห้งของวาเลนไทน์ดังแว่วมาจากชั้นสองทำให้ฮิคาริต้องสูดหายใจเข้าปอดอย่างรวดเร็วพลางพยักหน้าให้ผู้เป็นพ่อเป็นเชิงว่าเขาโอเค ชายแก่ถึงได้ปล่อยลูกชายออกจากอ้อมกอดแล้วกลับไปนั่งประจำที่ของตัวเอง ร่างสูงลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาเล็กน้อยก่อนจะขึ้นบันไดไปหาคนรักของเขา ไม่รู้ว่ามีอะไรให้ช่วยรึเปล่า

“อรุณสวัสดิ์ครับ” ฮิคาริพูดกับหนุ่มน้อยที่กลับไปนอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มบนเตียงอีกครั้งอย่างเกียจคร้าน ร่างสูงนั่งลงบนเตียงใกล้ๆ กับที่ร่างบางนอนอยู่พลางลูบผมนุ่มสีเงินเบาๆ ไทน์ลืมตาปรือขึ้นมาจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายอย่างงัวเงียก่อนจะเขยิบมานอนบนตักฮิคาริอย่างออดอ้อน

“อยากนอนอีก” หนุ่มหน้าหวานพูดงึมงำในลำคอพร้อมกับหลับตาพริ้มตั้งท่าจะเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง ฮิคาริยิ้มบางๆ ออกมาเมื่อเห็นว่าไทน์มีความสุขดี ถ้าสิ่งที่เขาเลือกมันทำให้ไทน์ยิ้มได้...เขาก็พร้อมจะซ่อนความเจ็บปวดแบบนี้ไว้คนเดียวตลอดกาล

“ชั้นรักนายนะ” ฮิคาริกระซิบบอกร่างบางที่ตอนนี้น่าจะหลับสนิทไปเรียบร้อยแล้ว มือใหญ่เกลี่ยที่แก้มขาวใสเบาๆ อย่างรักใคร่ ไม่ว่าจะในฐานะมาสเตอร์หรือสามี...ถ้าเขาจะสั่งให้ไทน์เลิกคบกับผู้ชายทุกคนในโลกใบนี้มันก็ย่อมได้ แต่เขาไม่อยากให้ไทน์ใช้ชีวิตที่เขาเป็นคนบงการมาตั้งแต่เริ่ม ยังไงซะ ถึงวันนี้เขาจะกำจัดฮารุกิออกไปจากชีวิตไทน์ได้ สักวัน...เหตุการณ์แบบนี้มันก็ต้องเกิดขึ้นอีก เพราะเขาเป็นผู้ชายคนแรกของไทน์ แต่มันไม่ได้หมายความว่าเขา...จะเป็นคนสุดท้าย

Ai sama...” ร่างบางละเมอออกมาอย่างลืมตัวแต่ทำให้รอยยิ้มบางๆ แต่งแต้มบนใบหน้าเศร้าหมองของฮิคาริได้...ไทน์คงลืมมันไปหมดแล้วจริงๆ ทั้งความผูกพันที่เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อน ทั้งพันธะสัญญาที่เขาให้ไว้ในวันที่สวมแหวนวงนั้นที่นิ้วนางข้างซ้ายของไทน์ว่าจะ...”อยู่ด้วยกันตลอดไป”

“ชั้นรักนายนะ” ร่างสูงพูดประโยคเดิมซ้ำอีกครั้งเหมือนอยากให้คนที่อยู่ในห้วงนิทราได้ลืมตาตื่นขึ้นมาฟัง

Ai sama…I love you” ไทน์ละเมอออกมาอีกครั้งและคราวนี้มันทำให้น้ำใสๆ ที่รื้นอยู่บนขอบตาของฮิคาริมาสักพักแล้วค่อยๆ ร่วงหล่นลงมา ร่างสูงรีบเสมองไปทางอื่นพลางใช้มือใหญ่ปาดน้ำตาออกจากใบหน้าลวกๆ

“ชั้นรักนายนะ”

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1638220875-member.jpg

Writer's Talk

นิยายผมดราม่าทุกเรื่องครับ

แต่เรื่องนี้ ไม่ได้ดราม่าที่สุดนะ

555 ผมเคยแต่งดราม่ากว่านี้ อันนี้เบาแล้วครับ ถ้าถามผมอ่ะนะ

ขอบคุณที่ติดตามนะครับ ^^

 
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น