icexxprqkli

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มีปัญญาหรอยัยทึ่ม

ชื่อตอน : มีปัญญาหรอยัยทึ่ม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 111

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.พ. 2562 20:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มีปัญญาหรอยัยทึ่ม
แบบอักษร

เดลต้า พัฒฐนัฐชิตรา วรศรกุลทร์

“ดอส ดึกขนาดนี้แล้วจะออกไปไหนอีก” ฉันหันไปถามเจ้าน้องชายที่เดินควงกุญแจรถด้วยสีหน้าท่าทางอารมณ์ดี

“ว่าจะไปดูเขาแข่งรถกันน่ะ วันนี้ดอสว่าจะลงด้วย ขอเงินหน่อยสิพี่ต้า”เอาอีกแล้วสินะ เจ้าดอสเอ่ยปากทีไรไม่เคยจะพ้นเรื่องการพนันสักที ผีพนันมันแพร่ระบาดเก่งจริงครอบครัวฉัน สืบทอดกันมาตั้งแต่รุ่นแม่ยันรุ่นลูก!

“พี่ไม่ให้แกไป เอากุญแจรถมานี่”ฉันเดินไปคว้ากุญแจรถมาจากดอสทันทีที่พูดจบ สีหน้าดอสเองดูไม่พอใจกับการกระทำของฉันมาก แต่ช่วยไม่ได้ ฉันไม่ให้น้องฉันไปยุ่งกับอะไรแบบนี้หรอก

“แต่พี่ต้า.....ผะ...”

“พี่ไม่ให้ไป ไปนอนได้แล้วพรุ่งนี้แกต้องไปโรงเรียน แกยังไม่โตพอที่จะไปยุ่งกับเรื่องพวกนี้ และถ้าถึงแกโตนะพี่ก็จะไม่ให้แกยุ่ง แกไม่เห็นแม่หรือไง เป็นยังไง ผีพนันเข้าสิง”ฉันตะหวาดใส่หน้าดอสอย่างหัวเสีย แม่ฉันตายเพราะการพนันบ้าบอนี่ ติดหนี้จนไม่มีเงินใช้ สามีใหม่แม่ก็ทิ้งไม่ช่วยเหลือ ใช่สามีใหม่.....ฉันอยู่กับดอสเทอร์แค่สองคน แม่และพ่อของฉันแยกทางกันตั้งแต่ฉันอายุได้เพียง7ขวบ ฉันเลือกที่จะอยู่กับพ่อ เพราะแม่ไม่เคยมีเวลาให้ฉันเลย แม่เลือกที่จะแต่งงานใหม่กับคนที่รวยกว่าพ่อของฉัน เหตุผลที่แม่เลือกที่จะทิ้งพ่อไปเพราะความจน ตั้งแต่ตอนนั้นพ่อของฉันก็ทำหน้าที่พ่อมาได้ดีโดยตลอด จนเวลาผ่านไปได้3ปี แม่เอาเด็กผู้ชายคนหนึ่งมาให้กับฉัน พร้อมกับบอกว่านี่คือน้องชายฉัน เด็กผู้ชายคนนั้นคือดอสเทอร์ ตอนแรกฉันจะไม่รับไว้แต่คุณพ่อของฉันเลือกที่จะรับไว้ ตอนนั้นดอสอายุเพียง3ขวบ ฉันอายุได้10ปีแล้ว 1ปีให้หลังพ่อของฉันล้มป่วยกระทันหันจนทำให้เสียพ่อไปในที่สุด ฉันจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูดอสเทอร์จนโต ผ่านมา4เดือน แม่ของฉันถูกเจ้าของบ่อนฆ่าตายเพราะไม่มีเงินใช้หนี้ ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา ฉันได้เเต่สัญญากับตัวเองว่า จะไม่ให้ตัวฉันเองและดอสเทอร์เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เด็ดขาด

“ดอสโตแล้วนะพี่ ปล่อยดอสบ้างสิ ดอส19แล้วนะ”โตหรอ สำหรับพี่แกไม่เคยโตเลย ในสายตาพี่แกเป็นเด็กเสมอ

“ดอส...พี่ขอร้องอย่ายุ่งกับอะไรพวกนี้เถอะนะ”ฉันไม่รู้ว่าน้ำตาของฉันมันไหลออกมาเมื่อไร ฉันเดินตรงเข้าไปจับมือของดอสแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน

“พี่ต้า พี่ร้องให้ทำไมผมทำให้พี่ร้องให้หรอ..”ดอสดึงฉันเข้าไปกอด ดอสมักจะปลอบฉันด้วยวิธีนี้เสมอ ที่ผ่านมาดอสเป็นเด็กดีมาโดยตลอด แต่เพราะคบเพื่อนผิดจนทำให้เป็นแบบนี้ไปได้

“เปล่าหรอก ขึ้นไปนอนได้แล้วไป”ฉันพูดทิ้งท้ายเอาไว้แล้วเดินไปทำขนมในครัวต่อ

“ดอสช่วยนะครับ พี่เดลต้า”ครั้งแรกที่ดอสเรียกชื่อฉันเต็มๆ ฉันได้แต่ยิ้มในใจเเล้วมองหน้าน้องชายอันเป็นที่รักของฉัน พี่สัญญาพี่จะดูแลแกให้ดีที่สุด

“ไปนอนเถอะดอส อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว”ดอสฟังอย่างว่าง่าย ดอสเดินขึ้นไปนอนทันทีที่ฉันบอก

“พี่ขอโทษนะดอส ที่ผ่านมาพี่ดูแลแกได้ไม่ดี อดมื้อกินมื้อมาโดยตลอด ต่อไปนี้แกจะไม่เป็นแบบนั้นแล้วนะ......”

.

.

.

3อาทิตย์ต่อมา

“พวกคุณเป็นใคร...”ฉันได้แต่ถามชายชุดดำข้างหน้าซ้ำๆ พวกเขามาถึงก็เอาแต่ถามหาดอสเทอร์ตลอด

“พี่ต้า ดอสกลับมาแล้ว....เห้ย!”ดอสตกใจทันทีที่เห็นหน้าชายชุดดำ อย่าบอกนะว่า...

“เงินน่ะ เมื่อไรจะได้”กะไว้ไม่มีผิด ดอสนะดอสไหนบอกจะไม่ทำไง

“ขอเวลาอีกไม่ได้หรือไง เงินตั้ง3ล้านใครจะไปหาทัน”ห้ะ!!!ฉันได้ยินไม่ผิดใช่ไหม สะ..สามล้าน ฉันจะไปหาเงินที่ไหนมาชดใช้แทนดอสล่ะเนี่ย

“หาไม่ได้ก็เอาลูกปืนไปกินซ่ะ”ชายชุดดำยื่นกระบอกปืนมาตรงหน้าของฉันและดอส

“แจ่มดีนี่ พี่สาวแกหรอ”ชายชุดดำตรงหน้าเบี่ยงมาสนใจฉัน อย่าบอกนะจะให้ฉันไปเป็นเมียไอ้กล้ายักษ์นี่ฉันไม่เอาหรอกนะ

“อย่ายุ่งกับพี่ต้านะเว้ย”ดอสเดินมาขวางหน้าฉันเอาไว้ทำท่าทีเป็นปกป้องแต่ดูแล้วคงจะหวาดกลัวหปไม่น้อยสิถ้า

“ปล่อยเขาไป...”น้ำเสียงของผู้มาใหม่ ก้าวลงจากรถด้วยท่าทางนิ่งเรียบ ในหน้าคม คู่กับทรงผมที่จัดไม่เป็นทรง รอยสักที่แขนนั่นอีก มันทำให้เขาดูดีเป็นบ้า ถ้าให้ฉันไปเป็นเมียไอ้หมอนี่ค่อยว่าไปอย่าง หะ...เห้ย ไอ้บ้าเดลต้าคิดอะไรของแกเนี่ย

“พี่ฟรานซ์ช่วยผมด้วย” ดอสเอ่ยชื่อผู้มาใหม่ด้วยความสนิทสนม

“อ่ะนี่เงิน3ล้าน ได้แล้วก็ใสหัวไป”นายฟรานซ์โยนซองกระดาษสีน้ำตาลที่มีเงินอยู่สามล้านให้ชายชุดดำไป รวยมากหรือไงใช้หนี้แทนอ่ะ เออรวยมาก!!

“พี่ฟรานซ์ ขอบคุณนะพี่ โห้ยถ้าไม่ได้พี่นะผมตายเเน่ๆ”พี่ฟรานซ์หรอ เดี๋ยวนี่ไปรู้จักกันตอนไหนเนี่ย

“ไว้ฉันจะหามาคืนให้นะ ตอนนี้ฉันยังไม่มีหรอก” ฉันพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น

“มีปัญญาหรอยัยทึ่ม”หะ...ห้ะเมื่อกี้ไอ้หมอนี่พูดกับฉันว่าอะไรนะ ดูถูกฉันหรอหน๋อยยมิหนำซ้ำยังมาเรียกฉันทึ่มอีก อีตาบ้าเอ้ย

“เมื่อกี้นายว่าไงนะ”ฉันหันไปถามเเล้วชีหน้าใส่เขา

“ฉันถามว่ามีปัญญาหรอ

กรี๊ดดดดด อีตาบ้านี่ เรื่องนี้ไม่จบแน่!!!!!!

“เอ่ออีกอย่างนะ อย่าชี้หน้าฉันสิ ฉันช่วยเธอไว้นะ ฉันคือผู้มีพระคุณของเธอ!”

“กรี๊ดดด ไอ้บ้า”

“อย่ากรี๊ด รำคาญ!!”

“เออได้ จะกรี๊ดให้หนูแตกไปข้างเลย”ฉันเกินเข้าไปข้างๆเขา พร้อมทำท่าจะกรี๊ดอีกรอบ

“เอาสิเธอกรี๊ดฉันจูบเธอแน่”ฉันยกมือปิดปากของตัวเองแทบไม่ทันเมื่อไอ้บ้านี่บอกว่าจะจูบ

“เหอะ ไม่แน่จริงนี่หว่า”ฉันตั้งท่าจะกรี๊ดอีกรอบแต่

“ห้ามกรี๊ด รำคาญ” โอ้ยยยเกลียดคนรู้ทัน!

TBC.

Talk : สวัสดีค่ะ นี่คือเรื่องเเรกของเราเลยนะคะ ผิดพลาดตรงไหนก็ขอโทษด้วยนะคะ สำหรับฟิคเราจะลงให้อ่านแบบฟรีไม่มีติดเหรียญติดกุญแจนะคะ

:

อิมเมจที่ใช้

พี่ฟรานซ์ ตามไอจีได้เลยนะคะ👇

image


เดลต้า ตามไอจีได้เลยนะคะ 👇


image


น้องดอสเทอร์ ตามไอจีได้เลยนะคะ👇

image

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}