Badberry

ขอบคุณที่กดเข้ามานะคะ

ชื่อตอน : Part 41 : ใจอ่อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.7k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.พ. 2562 15:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part 41 : ใจอ่อน
แบบอักษร

หมับ!!

“พี่ทศจะทำอะไรนะ?!”

ภีมพลดิ้นโวยวายเมื่อสองแขนใหญ่รวบเข้าใต้บั้นท้ายแน่นจนร่างบางลอยขึ้นจากโซฟาตัวใหญ่ ใบหน้าขาวสำอางฝังลงไปที่แอ่งสะดือแบนราบ ปลายจมูกโด่งสวยได้รูปซุกไซ้สูดดมความหอมหวานจากเรือนร่างคนในวงแขนจนเต็มปอด

“ยะ..อย่า มันจั๊กจี้” ร่างบางรู้สึกขนลุกสองมือบางขยุ้มกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มออกแรงดันศีรษะคนตัวสูงออกแต่ก็ไร้ผล

“อย่าดิ้นสิ..เดี๋ยวตก” ใบหน้าหล่อผละจากพุงแบน ๆ พูดกับร่างบางที่ตัวสูงอยู่แล้วสูงกว่าเดิมจากการอุ้มของคนทศกัณฐ์ที่ไม่สะทกสะท้านกับแรงน้อย ๆ ที่ชกมาที่แผ่นหลัง เขาเดินแบกร่างบางเหมือนไร้น้ำหนักเดินลิ่วไปที่ห้องนอน

ตุ๊บ!

เขาโยนภีมพลลงบนเตียงขนาดคิงไซส์ ก่อนทิ้งตัวลงคร่อมร่างบางไว้

“จะ..จะทำอะไร” ร่างบางขยับตัวหนีร่างใหญ่ของยักษ์ร้ายที่คร่อมอยู่บนตัวจนแผ่นหลังบางพิงเข้ากับหัวเตียงใหญ่

“ต่อไง..พี่ยังไม่เสร็จเลยนะ จับดูสิอึดอัดจะแย่อยู่แล้ว” ทศกัณฐ์ขยับตามขึ้นไปฝ่ามือใหญ่จับมือบางให้สัมผัสกับสิ่งที่แข็งแรงและใหญ่โตที่กำลังขยายตัวอยู่ในกางเกงราคาแพง ร่างบางเกร็งมือจะขยับออกเมื่อสัมผัสถึงขนาดและความแข็งแกร่งของสิ่งที่กำลังตื่นตัวเต็มที่อยู่ภายในกางเกงของคนตัวใหญ่ ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความอับอายดวงตากลมโตมองหน้าคนข้างบนเลิ่กลั่ก ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยสัมผัสความเป็นชายของคนอื่นด้วยมือของตัวเองมาก่อน ขนาดจับผ่านใยผ้ายังแข็งแรงขนาดนี้ ยักษ์ร้ายกดข้อมือบางไว้แน่นจนไม่สามารถผละจากส่วนนั้นได้

“ยะ..อย่า!” ฝ่ามือบางดึงขอบกางเกงของตนไว้แต่ยังไม่ไวเท่าทศกัณฐ์ที่ปลดเข็มขัดออกแรงเพียงนิดหน่อยก็สามารถรูดกางเกงของภีมพลโยนไปทิ้งที่ปลายเตียงแถมติดบ๊อกเซอร์ของเขาไปด้วย ขาเรียวยาวรีบหุบเข้าทันทีเพื่อปกป้องส่วนที่อ่อนไหวจากยักษ์ร้าย

ภีมพลในสภาพท่อนล่างเปลือยเปล่านั่งหนีบขาเข้าหากัน ช่วงบนมีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ไม่ติดกระดุมโชว์แผงอกขาวอย่างยั่วยวน ใบหน้าหวานที่แสดงอาการหวาดกลัวผ่านทางดวงตากลมโตที่หลุกหลิกไปมากระตุ้นอารมณ์ปรารถนาของทศกัณฐ์ให้ประทุขึ้นเรื่อย ๆ ยักษ์ร้ายจ้องมองร่างบางราวกับจะจับฉีกกินซ่ะเดี๋ยวนั้น

ภาพที่ยั่วยวนของร่างบางทำเลือดในตัวของทศกัณฐ์สูบฉีดไปทั่ว ใบหน้าหล่อแดงฉานเต็มไปด้วยความต้องการอย่างชัดเจน เขาแทรกตัวเข้าไปที่หว่างขาขาวที่ออกแรงหนีบไว้อย่างไร้ประโยชน์ ริมฝีปากอวบอิ่มกระแทกลงไปที่ริมฝีปากแดงฉ่ำอย่างไม่ยอมให้ตั้งตัวจนเจ้าตัวถึงกับสะดุ้งส่งเสียงครางดังออกมา ปลายลิ้นหนาตวัดต้อนลิ้นเล็กหนีไปทั่วโพรงปากหวาน ทั้งดูดทั้งหยอกล้อจนร่างบางสะท้าน ฝ่ามือที่ทุบแผ่นหลังแกร่งแปรเปลี่ยนเป็นลูบไล้อย่างเปะปะไปทั่ว เอวบางแอ่นร่อนขึ้นบดเบียดกับส่วนที่แข็งแกร่งที่สุดของยักษ์ร้ายที่ใช้ความชำนาญถอดกางเกงราคาแพงโยนทิ้งไปที่พื้นตอนร่างบางกำลังเคลิบเคลิ้ม ท่อนเนื้อร้อนจัดสัมผัสโดนต้นขาขาวจนร่างบางสะดุ้งด้วยความตกใจ ดวงตากลมโตเหลือบมองท่อนเนื้อร้อนที่ผงาดอย่างดุดัน

“อย่า..มะ..ไม่เอา” ร่างบางถึงกับขยับตัวถอยหนีแก่นกายที่ลำใหญ่และยาวกว่าปกติ ยามยักษ์ร้ายขยับตัวแก่นกายที่ขยับตามราวกับมีชีวิต เขาถึงกับคอแห้งผากจนกลืนน้ำลายไม่ลงเลยทีเดียว

“ไม่น่ากลัวหรอก..มาสิ” ทศกัณฐ์ดึงตัวเด็กน้อยเข้ามากอดปลอบ ฝ่ามือใหญ่กอบกุมเข้ากับส่วนที่เคยอ่อนนุ่มที่เริ่มมีเลือดมาหล่อเลี้ยงจนขยายตัวขึ้น สายตาคมจ้องมองอย่างกระหายเขาอยากจะกลืนกินคนข้างหน้าไม่ให้เหลือเลยทีเดียว

“อ๊ะ!...อ๊าา!...สะ..เสียว”

สะโพกบางแอ่นขึ้นลงตามจังหวะการรูดชักจากนิ้วมือเรียวสวย ขนาดของภีมพลไม่ได้ด้อยไปกว่าใครเลย ถึงจะไร้ประสบการณ์แต่ถ้ารุกขึ้นมาก็สามารถส่งคู่นอนไปแตะสวรรค์ได้เลยทีเดียวแต่ไม่ใช่กับเขา!!

ยักษ์ร้ายหยุดมือก่อนที่ร่างบางจะปลดปล่อย เขาวางท่อนเนื้อร้อนที่ผงาดชูชันถูเข้ากับส่วนนุ่มนิ่มที่ไวต่อความรู้สึกที่กำลังพองตัวเต็มที่ ขยับเอวแกร่งถูไถเสียดสีกับร่างบางไปมา

“อ๊า!..ขยับเบา ๆ” ใบหน้าหวานแดงก่ำไปด้วยความอาย ริมฝีปากบางถูกกัดเบา ๆ เพื่อระบายความเสียว ฝ่ามือใหญ่เอื้อมไปหยิบหลอดเจลบนโต๊ะหัวเตียง ริมฝีปากอวบอิ่มยังนัวเนียอยู่กับแผ่นอกแบนที่ขบเม้มเลียจนร่างบางบิดไปมาด้วยความเสียว

“อ๊าา...เจ็บ!!” ร่างบางดิ้นพรวดเมื่อปลายนิ้วเย็นเฉียบชุ่มไปด้วยเจลขยับเข้าไปในช่องทางสีสดที่ทั้งคับและฝืดอย่างเนิบนาบ “อะ..เอาออกไป มันเจ็บ..” ใบหน้าหวานร้อนฉ่าด้วยความเจ็บระคนกับความอาย ยักษ์ร้ายรู้สึกถึงความแน่นของช่องทางอุ่นสีสดที่ตอดรัดยามปลายนิ้วเรียวขยับขึ้นลง สัมผัสยืดหยุ่นที่ทรมานหล่อหลอมรวมกับความหรรษายามขยับไปโดนจุดไวต่อสัมผัสภายใน ทศกัณฐ์ขยี้เน้นจนเอวบางสะท้านแอ่นขึ้นส่งเสียงคร่ำครวญอย่างสุขสม

“อ๊า..เสียว..ไม่ไหวแล้ว พี่ทศ.. อืมม” ภีมพลครางเสียงเบา ๆ ในลำคอ สองแขนจิกเกร็งขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ ร่างบางกระตุกสองสามครั้งก่อนของเหลวสีขุ่นจะพุ่งออกมาเต็มหน้าขาขาวและฝ่ามือใหญ่ของคนข้างบน

ลมหายใจหอบหนักหลังการปลดปล่อยครั้งที่สอง ร่างบางทิ้งตัวลงอย่างคนหมดแรง เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดในช่องทางคับแคบจนร้องออกมา “จะ..เจ็บ เอาออกไป” ใบหน้าหวานแสดงออกถึงความทรมานอย่างชัดเจนจนยักษ์ร้ายต้องรีบถอนนิ้วเรียวออก

“นี่แค่นิ้วเองนะ ถ้าเจอของพี่เข้าไปภีมจะรับไหวหรอ?” ยักษ์ร้ายขบเม้มที่ใบหูนิ่ม ลมหายใจร้อน ๆ ทำร่างบางรู้สึกสยิวขึ้นมาอีกครั้งทั้งที่เพิ่งปลดปล่อยไป

“ผมไม่รู้” ภีมพลขยับตัวหนีแต่ไม่ทันฝ่ามือใหญ่ที่ตรึงข้อมือบางไว้ ดวงตาเฉียบคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่ฉายแววหวาดกลัวอยู่ลึก ๆ ทำเขาใจอ่อนขึ้นมาทันที แต่ร่างกายส่วนที่แข็งแกร่งที่กำลังผงาดอยู่ก็ต้องการการปลดปล่อยด้วยเช่นกัน เขาไม่รอช้าจับร่างบางพลิกคว่ำหน้ายกสะโพกบางลอยสูงขึ้นจนปรากฏช่องทางสีสดที่ชัดเจนต่อหน้ายักษ์ร้าย

“พี่ทศ! จะทำอะไร?!...อย่า” ภีมพลร้องเสียงหลง เขายังไม่ได้เตรียมใจที่จะทำถึงขึ้นนี้มาก่อน

ทศกัณฐ์นาบแท่งร้อนที่ผงาดชูชันอย่างท้าทายลงบนรอยแยกของแก้มก้นนุ่ม เขาไม่ได้สอดใส่เข้าไปภายในเพราะเกรงว่าร่างบางจะรับไม่ไหว คนตัวสูงขยับสะโพกสอบถูขึ้นลงไปมากับร่องบันท้ายนุ่มนิ่มด้วยแรงราคะ ถึงจะเป็นแค่ภายนอกจังหวะการโยกของยักษ์ร้ายแทบทำให้เอวบางหักลงได้

“พี่อยากจะกระแทกภีมแรง ๆ อยากดูดอยากเลียของนายให้หมดทั้งตัว” ยิ่งใกล้ปลดปล่อยจังหวะการขยับของคนตัวสูงก็ถูกเร่งขึ้นเรื่อย ๆ อย่างรุนแรง ริมฝีปากอวบอิ่มก็พร่ำพูดแต่คำลามกจนคนฟังรู้สึกกระดากอายขึ้นมาแทน

“บะ...เบา ๆ” ร่างบางร้องห้ามสะโพกบางสะท้านจนแทบทรุดถ้าไม่ได้ฝ่ามือใหญ่พยุงไว้

“อ๊ะ...อืมมม...อืมม...” ยักษ์ร้ายครางเสียงต่ำในลำคอร่างสูงใหญ่กระตุกเกร็งอย่างแรงเมื่อไฟราคะที่ประทุขึ้นได้รับการปลดปล่อยราวกับถูกคลื่นความสุขสมสาดเข้ามาปะทะอย่างแรงจนสายน้ำสีขาวขุ่นถูกปล่อยพวยพุ่งเต็มปากช่องทางสีสดจนชุ่มไหลเยิ้มลงตามเรียวขาขาว ปลายลิ้นหนาก้มลงเลียร่องแก้มนุ่มนิ่มจนร่างบางสะท้านส่งเสียงครางดังออกมาก่อนยักษ์ร้ายจะทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดทับคนข้างล่างเอาไว้ หน้าอกแกร่งกระเพื่อมเป็นจังหวะอย่างแรงจนร่างบางสัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจที่เต้นระรัวของคนข้างบน



::::::::::

ความคิดเห็น