บ่ายสอง
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 หมาน้อยคอยรัก

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 หมาน้อยคอยรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.พ. 2562 06:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 หมาน้อยคอยรัก
แบบอักษร

            “ไหนหันมามองลุงหน่อยสิจ๊ะ”  เสียงออดอ้อนของชายร่างสูงพยายามเรียกร้องความสนใจกับทารกน้อย

            “ลุงลีโอมีตังค์เยอะน้า”  เขาควักกระเป๋าเงินออกมาโบกยั่วเด็กน้อยเมื่อมีอายังนอนดูดนิ้วไม่สนใจ

            “หรือมีอาอยากได้คอนโด”  เขาเสนอของที่ใหญ่ขึ้นหวังว่าจะให้ดวงตากลมๆ นั่นมองเขาสักนิด

            “หรือเอารถหรูสักคันดีไหมจ๊ะ”  พ่อบุญทุ่มยังคงพยายาม

            “หยิ่งจังเลย  ลุงลีโอซื้อแหวนเพชรให้สักวงจะหายหยิ่งหรือเปล่าเอ่ย”

            “ลีโอ...อย่าทำเหมือนน้องเป็นเด็กเสี่ยได้ไหม”  ลิซ่าที่นั่งอยู่ไม่ไกลตัดสินใจพูดขัด  แม้ความพยายามเรียกร้องความสนใจจะดีแต่วิธีการติดลบสุดๆ

            “เด็กเสี่ยอะไรแม่ลิซ่าใส่ความ  ลีโอยังไม่เคยทำสักครั้งในชีวิต”  แม้จะอายุปาเข้าไปหลายสิบแต่เมื่อลีโออยู่กับแม่ลิซ่าก็ยังขี้ฟ้อง จอมแถและเลียแข้งเลียขาเก่งที่สุดในหมู่พี่น้อง

            “ไม่กระดากปากเหรอนั่น”  วินเซนต์เดินเข้ามาได้ยินประโยคนี้พอดีแขวะลูกชาย  เจ้าหมอนี่สนับสนุนทุนการศึกษาเด็กสาวจนเรียนจบไปหลายรุ่น  แน่นอนว่าเจตนาไม่ได้บริสุทธิ์เลยสักนิด

            “มีอาไม่ยอมมองผมนี่”  ลีโอเอามือจับปลายคางเด็กน้อยแล้วดันเบาๆ ให้หันมาทางเขาแต่ดูเหมือนมีอาจะเป็นเด็กน้อยที่ชอบย่ำมีดกรีดเฉือนหัวใจคน  เพราะเธอเบี่ยงหน้ามาตามมือของลีโอก็จริงแต่ตากลับเหล่ไปด้านข้าง

            “โตอีกหน่อยลุงจะตีก้นจริงๆ นะ  ทำไมเป็นเด็กแบบนี้เนี่ย”  เขาท้อใจจนงอนเด็กทารกคนหนึ่งแบบสุดๆ

            “มีอาเป็นลูกสาวฉัน  ดันพูดลุงอย่างนั้นลุงอย่างนี้แกเป็นพี่ของพ่อหรือไง”  วินเซนต์ยกเท้าถีบก้นลูกชาย  บอกไม่เคยจำเรื่องให้แทนตัวเองว่าพี่กับมีอา

            “อายุผมก็เป็นลุงได้แล้วนี่  เรียกลุงลีโอจ๋าสิจ๊ะ”  นอกจากไม่ฟังแล้วยังสั่งสอนให้มีอาตัวน้อยเรียกแบบนี้ไปจนโต

            “มีคนเอาถุงน้ำเต้าหูมาแขวนไว้หน้าประตูบ้านแนะ”  อีธานที่ออกไปหาซื้อของสดแต่เช้าเดินหิ้วถุงน้ำเต้าหูกับปาท่องโก๋เข้ามา

            “แง้นมันกลับมาตอนตี 5 ไม่ใช่เหรอครับ  ของมันมั้ง”  ลีโอพูดถึงน้องชายคนเล็กที่มักกลับบ้านเกือบเช้า  เด็กนิสัยไม่ดีดูอย่างเขานี่ตี 4 ก็ถึงบ้านแล้ว

            “แล้วจะแขวนเอาไว้ทำไม”  อีธานดูของในถุงพลาสติกใสๆ ก่อนเขาจะเจอกระดาษที่ฉีกจากแคตตาล็อกโฆษณาอะไรสักอย่าง  บนกระดาษนั้นมีรอยปากกาเขียนขยุกขยุยเอาไว้หนึ่งประโยคว่า...

            ‘แม่ก็ถามมาหลายปีเมื่อไหร่จะมีเมีย  หรือเราจะลองได้เสียเป็นผัวเมียกันดีไหม – หมาน้อยคอยรัก  ปล. น้ำเต้าหู้ไร้น้ำตาลดีต่อสุขภาพไม่อ้วนจ้ะ’

            แกรบ!

            อีธานผู้ที่มักสุภาพอยู่เสมอขย้ำกระดาษในมือจนแหลกเละ

            “อะไร?”  วินเซนต์รู้สึกถึงลางสังหรณ์ว่าจะเสียของรัก

            “ดูเหมือนไม่จีบแม่ก็จีบลูกเพราะไม่ระบุชื่อ”  หนุ่มผมเงินยื่นกระดาษยับยู้ยี่ให้พี่ชายคนโต

            หลังได้อ่านข้อความวินเซนต์ก็มีสีหน้ามืดครึ้มไม่น่าดูจนลิซ่าเองยังขยับออกห่างจากเขาอีกนิด  ส่วนลีโอนั้นเพียงแค่กัดก้นถุงน้ำเต้าหู้แล้วดูดกินรอชมเรื่องสนุกแบบนรกแตก

            “ฟอลคอน!!”  เสียงเหี้ยมเกรียมของวินเซนต์ดังเสียจนกระจกหน้าต่างสั่นสะเทือน  ทว่าคนที่วิ่งตึกตักหน้าตาตื่นเข้ามากลับเป็นมาร์กที่แม้ตอนนี้จะเป็นพ่อคนแล้วเขาก็ยังดูเป็นหนุ่มน้อยวัยใส

            “มีอะไรกันๆ”  มาร์กถามซ้ำๆ อย่างตื่นเต้น  บ้านเขาจะขาดความครึกครื้นไปสักวันไม่ได้เพราะมันน่าเบื่อจนเกินไปดังนั้นเมื่อมีเรื่องเขามักเสนอหน้ามามุงดูอยู่เสมอ 

            ส่วนฟอลคอนนั้นเดินงัวเงียเข้ามาทีหลังสุดเพราะเขาไม่ได้นอนมาหลายวันแล้ว  ร่างสูงไหล่กว้างอยู่ในชุดนอนหลายการ์ตูนตัวสีเหลือซอตไฟฟ้าได้ซึ่งเป็นรสนิยมความชอบส่วนตัว  เรื่องนี้เป็นเพราะเขากับพ่อวินเซนต์มักนอนดูการ์ตูนด้วยกันตั้งแต่เด็กสุดท้ายทั้งเขาและพ่อวินเซนต์ก็มีกันคนละตัวแบบเดียวกันสีเดียวกัน...ปิกาจู๋ที่ให้ตายพ่อวินเซนต์ก็ไม่เคยเรียกปิกาจูเสียที

            “น้ำเต้าหู้ใคร  มันมาจีบแม่แกหรือเปล่า”  หากความอาฆาตฆ่าคนได้ตอนนี้เจ้าของน้ำเต้าหู้คงได้ตายไปเสียหลายหนเพราะแม้สามปีศาจรุ่นพ่อจะขี้หวงแต่ก็ไม่มีใครกล้าท้าประชันความขี้หึงของวินเซนต์ได้สักคน

            “ใครจะกล้าจีบแม่  ไม่อยากอยู่บนโลกแล้วเหรอ”  ฟอลคอนขมวดคิ้วมีสีหน้างุนงงอย่างเห็นได้ชัด  “จีบควีนยังเสี่ยงตายน้อยกว่าเลย”

            “งั้นก็ควีนสินะ”  วินเซนต์ปากกระตุกหากมีหนวดมันคงกระดิกหยิกๆ เพราะเหมือนมีไอ้หนูบ้านนาคิดมาสอยลูกสาวกำนัน

            “ถ้าน้ำเต้าหู้ร้านยายโรซี่เมียตาเฒ่าคริสโตเฟอร์ก็ของสองหมาเพราะมันแวะซื้อเมื่อเช้าก่อนมาส่งผมที่บ้าน”  เมื่อคืนเขาออกไปเที่ยวโดยที่สองหมากระตือรือร้นที่จะมารับมาส่งเพราะเผื่อจะเจอควีนนี่พี่สาวเขา

            “วันศุกร์นี้พวกมันจะมาไหม”  รอยยิ้มปริศนาผุดขึ้นบนริมฝีปากของวินเซนต์

            “พูดถึงเรื่องนี้วันศุกร์ผมจะมีเพื่อนใหม่มาแม่ลิซ่าให้เธอมานอนในบ้านได้ไหมครับ”  ฟอลคอนสไลด์ตัวหาแม่คนสวยแล้วกอดขาเอาไว้

            “เธอ?  ฟอลคอนเป็นหนุ่มจนพาสาวน้อยมาให้แม่รู้จักแล้วเหรอ”  ลิซ่าหัวเราะดีใจ

            “ก็ฟอลคอนหล่อขนาดนี้นี่นะ  มีสาวน้อยมาบ้านบ้างก็ไม่แปลก”  อีธานก็ยิ้มส่งเสริม  เห็นได้ชัดว่านี่คือต้นแบบของคุณพ่อตัวอย่างที่พร้อมสนับสนุนลูกๆ อยู่เสมอ

            “สาวน้อยก็จริงแต่คอนไม่ชอบเด็ก”  ลูกชายคนเล็กของบ้านพูดอย่างมาดมั่น

            “งั้นก็ขอให้เจอยัยแก่สองพันปีนะแง้น ฮ่าๆ”  ลีโอหัวเราะสะใจ

            “ผมชอบคนอายุมากกว่าแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าต้องหงำเหงือกหนังเคี้ยวยากขนาดนั้นสักหน่อย”  จากที่กำลังสืบสวนเรื่องผู้ชายใจกล้าตอนนี้เปลี่ยนเป็นว่าทุกคนกำลังล้อเลียนฟอลคอนกันเสียแล้ว

            “อ๋อเหรอๆ”  มาร์กหัวเราะคิกคัก  “พ่ออายุยังไม่ถึงพันปีด้วยซ้ำ  ถ้าแง้นหาสะใภ้สองพันปีมาพ่อจะทำยังไงดีน้า  แต่ถ้าได้จริงๆ พ่อจะยอมปั่นจิ้งหรีดหัวจิ้มขี้หมาแล้วสรรเสริญแง้นน้อยว่าเจ๋งจริงสามครั้งเลย...ฮุๆ”  ส่วนนี่ก็เป็นตัวอย่างของคุณพ่อไม่ได้เรื่อง

            “หึ!”  วินเซนต์ส่งเสียงที่มักทำประจำแต่มุมปากก็ยกยิ้มสูงขึ้น

            เมื่อถูกล้อมากๆ เข้าฟอลคอนก็ผุดรอยยิ้มงูพิษไม่น่าไว้ใจออกมา  “เมื่อวานพ่อมาร์กขโมยกางเกงในแม่ลิซ่า”

            “อะไรนะ!!”  ลิซ่าโวยวาย

            “พี่ลีโอเอาเต่าแก่แจ๊คเกอร์แจ๊คไปซุกไว้ในห้องหนังสือพ่อวินเซนต์  แล้วลุงแจ๊คเกอร์แจ๊คก็กัดตำราเก่าๆ ของพ่อวินเซนต์ด้วย  อันที่พ่อเอาออกมาดูบ่อยๆ น่ะ  ชื่อตำราอะไรนะ...ปลูกถั่วงอกให้ได้ถั่วงอกสักอย่างนี่แหละ”

            “ลีโอ!!”  วินเซนต์ถีบก้นลูกชายคนโตอีกครั้ง

            ลีโอและมาร์กร้องโวยวายโดยเหตุผลของมาร์กมีอยู่ว่าเขาแค่หยิบผิดนึกว่ากางเกงในตัวเองแล้วติดกระเป๋าจนลืมเอาออกเท่านั้น  แต่ใครจะเชื่อเพราะหยิบผิดแล้วจะพกไว้ในกระเป๋ากางเกงตลอดเวลาทำไม...ไอ้งูพิษตัวพ่อโรคจิต 

ส่วนลีโอก็บอกว่าแจ็คเกอร์แจ็คแก่มากแล้วอายุตั้งร้อยกว่าปี   ในห้องพ่อวินเซนต์มีเตาผิงแสนอบอุ่นจะแบ่งปันให้เต่าสักตัวไม่ได้หรือ  ก่อนจะตบท้ายอีกว่าเพราะแจ๊คเกอร์แจ๊คแก่หูตาเลยฝ้าฟางกัดผิดกัดถูกให้อภัยได้ก็ให้อภัยกันเถอะ…จอมแถระดับแชมป์

ขณะที่ทุกคนกำลังโหวกเหวกโวยวายควีนนี่ก็เดินเข้ามาในห้องเงียบๆ แบบไม่มีใครทันสังเกต  เธอเดินมาเก็บเศษกระดาษที่พ่อวินเซนต์ปาทิ้งบนพื้นขึ้นมาอ่านก่อนจะตามด้วยการหยิบถุงน้ำเต้าหู้ที่เหลืออยู่อีกถุงแล้วเข้าไปในครั้วก่อนจะแกะเทมันใส่แก้ว  แล้วเอาแก้วน้ำเต้าหู้ใส่ไมโครเวฟอุ่นมันให้พอมีความร้อนก่อนจะดื่มเข้าไปจนหมด  ทุกๆ อย่างเธอทำแบบเงียบๆ ในใจก็คิดไปว่า...

วันศุกร์นี้เธอคงต้องออกมาเดินเล่นเสียหน่อยเพราะคนที่แต่งกลอนได้สะท้านสะเทือนแบบนั้นต้องเป็นอัจฉริยะทางภาษาและการสื่อสารอย่างแน่นอน  ความคิดของควีนนี่ในตอนนี้บ่งบอกได้ว่าการอ่านหนังสืออย่างคร่ำเคร่งจนแม้แต่ปีศาจก็เกิดความเครียดและทำให้สมองผิดเพี้ยนได้           

ส่วนพี่น้องหมาน้อยคอยรักเจ้าของบทประพันธ์ที่ว่าก็ดันโดนหมายหัวจากใครบางคน...แต่ปีศาจน่ะปกติแล้วก็ดื้อด้านอยู่มาก  ดังนั้นในเมื่อตั้งมั่นว่าจะมาทลายหอคอยของเจ้าหญิงน้ำแข็ง  พวกเขาก็ต้องพังเสาน้ำแข็งเสียก่อน...ยิ่งเสาน้ำแข็งต้นใหญ่อย่างพ่อตาบอกเลยว่าสองรุมหนึ่งต้องได้ลูกสาวเขามาแน่

-------

เรื่องนี้ NC ถี่นะคะ  แต่ยังบ้าๆ บอๆ เหมือนเดิม 5555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}