my angel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.36 ปฏิบัติการอ่อยขั้นที่ 9 (ไททัน x เดลต้า) End

ชื่อตอน : EP.36 ปฏิบัติการอ่อยขั้นที่ 9 (ไททัน x เดลต้า) End

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ค. 2558 21:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.36 ปฏิบัติการอ่อยขั้นที่ 9 (ไททัน x เดลต้า) End
แบบอักษร

 

 

 

 

 

          "ดูเสร็จแล้วก็ปิดบ้านด้วยล่ะกูไปนอนก่อน" ไททันตัดบทเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของเดลต้า

 

 

         "ทำไมพี่ทันไม่ตอบคำถามต้าล่ะฮะ แค่คำถามง่าย ๆ พี่ทันตอบต้าไม่ได้หรอฮะหรือว่าพี่ทันทำเป็นแค่หนีปัญหา" เดลต้าพูดขัดขึ้น เมื่อไททันกำลังจะลุกหนี

 

 

          "ก่อนกูจะตอบกูขอถามคำถามมึง 1 ข้อตกลงไหม" ไททันเปลี่ยนใจหันมาเผชิญหน้ากับเดลต้าเพราะคิดว่าถ้าเลี่ยงที่จะไม่ตอบคำถามของเดลต้าในวันนี้ ในวันหนึ่งไททันก็ต้องตอบคำถามของเดลต้าอยู่ดี

 

 

          "ได้ครับ แต่ในเมื่อพี่ทันถามต้าคนเดียวมันก็ไม่ยุติธรรมนะสิครับ งั้นต้าขอถามพี่ทันคืน 1 ข้อเหมือนกันได้ไหมฮะ" เดลต้าพูด

 

 

          "ก็ได้งั้นกูเริ่มก่อน ทำไมมึงถึงชอบกู" ไททันถามเพราะมันเป็นคำถามที่ไททันก็อยากรู้คำตอบมากที่สุด

 

 

          "ต้าไม่ได้ชอบพี่ทันฮะ แต่ต้ารัก และถ้าพี่ทันจะถามว่าทำไมต้าถึงรักพี่ต้าก็ไม่รู้เหมือนกันฮะ รักก็คือรัก ต้าขอถามบ้าง ถ้าไม่คิดถึงเรื่องอายุ ไม่คิดว่าเราเป็นผู้ชายเหมือนกัน พี่ทันจะรักต้าได้ไหม พี่ทันตอบต้ามาตามตรงนะฮะ ตอบมาจากความรู้สึกจริง ๆ ของพี่ต้าอยากรู้" เดลต้าพูด

 

 

          "คือ" ไททันไม่รู้ว่าจะตอบเดลต้าว่ายังไง ทุกวันนี้ที่ไททันไม่ยอมเปิดใจและรักเดลต้า เพราะกลัวว่าตัวเองจะเป็นคนปิดโอกาสของเดลต้า เดลต้ายังเด็กและยังมีโอกาสอีกมากที่จะได้เจอคนที่ดี

 

 

          "ถ้ามันตอบยากต้าให้พี่ทันเลือกสองคำฮะ รัก หรือ ไม่รัก หวังว่าพี่ทันจะตอบง่ายขึ้นนะฮะ" เดลต้าพูดเมื่อเห็นไททันเงียบไปนาน

 

 

          "รัก" ไททันตอบ ถ้าเดลต้าไม่ใช่เด็กอายุ 14 ถ้าเดลต้าไม่ใช่เด็กผู้ชายไททันจะไม่ลังเลเลยที่จะรักเดลต้า  ไม่ใช่ว่ากลัวคนอื่นมองไททันในทางที่ไม่ดีแต่กลัวว่าเดลต้าจะเสียใจภายหลังหากว่าตัดสินใจเลือกไททัน

 

 

          "แล้วพี่ทันลังเลอะไรฮะตอบต้าสิ ว่าพี่ทันลังเลอะไรโยนมันทิ้งไปได้ไหมพี่ทันไอ้คำว่าเราอายุต่างกัน ไอ้คำว่าเราเป็นผู้ชายเหมือนกัน ความรู้สึกที่เรามีให้กันมันยังสำคัญไม่พอให้พี่ทันเลิกลังเลอีกหรอครับ" เดลต้าพูดระบายสิ่งที่อัดอั้นในใจออกมา

 

 

          "พี่ไม่อยากทำให้ต้าเสียใจ ต้ายังเด็กยังมีโอกาสเจอคนที่ดีกว่าพี่ เจอคนที่เหมาะสมกว่าพี่" ไททันบอก

 

 

          "ถ้าพี่ทันต้องใช้ชีวิตกับคนที่เหมาะสม แต่ไม่ได้รักพี่ทันจะมีความสุขรึเปล่าฮะ ต้าไม่ได้เลือกคนที่รักด้วยคำว่าเหมาะสม ต้าเลือกด้วยความรัก" เดลต้าพูด

 

 

          "ต้าจะไม่เสียใจใช่ไหมที่เลือกพี่" ไททันถามเพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่ไททันเลือกจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด

 

 

          "ต้าไม่มีวันเสียใจ" เดลต้าตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเพราะเดลต้ามั้นใจว่าเดลต้าจะไม่มีวันเสียใจถ้าเลือกไททัน

 

 

          "แต่พี่ไม่ใช่คนดี" ไททันพูดเพราะรู้ว่าตัวเองเป็นคนแบบไหน ไททันไม่ใช่คนที่ดีเต็มร้อย แต่ไททันก็มั่นใจว่าไททันดีพอที่จะดูแลเดลต้า

 

 

          "ไม่มีใครดีพร้อมหรอกฮะพี่ทัน เราเป็นคนนะฮะ คนธรรมดา ถ้าต้าอยากได้คนที่ดีพร้อมต้าคงต้องไปสอยเทวดามาทำเป็นสามีแล้วล่ะฮะ" เดลต้าพูดขึ้นอย่างประชด

 

 

          "พี่ไม่ใช่คนอ่อนโยน เอาใจคนก็ไม่เก่ง" ไททันพูด

 

 

          "ต้าก็ไม่ได้เรียบร้อย" เดลต้าบอกเพราะถ้าจะให้คนอย่างเดลต้ามาทำตัวเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ เดลต้าคงดูเหมือนตัวตลกมากกว่า

 

 

          "ถ้างั้นนับตั้งแต่วันนี้ไปพี่จะรักต้า ถ้าวันไหนที่ต้าคิดว่าต้าเจอคนที่รักมากกว่าพี่ก็จะไม่มีวันปล่อยต้าไปอีก ไม่ว่าต้าอยากจะไปมากแค่ไหนพี่ก็จะไม่ปล่อยต้าไป" ไททันบอกและยอมรับหัวใจในตัวเองในที่สุด

 

 

          "ต้ายินดีให้พี่ทันกอดไว้ทั้งชีวิตเลยฮะ ขอบคุณนะฮะพี่ทันขอบคุณที่กล้ารักกัน" เดลต้าพูดออกมาทั้งรอยยิ้มพร้อมกับกระโดดกอดไททันแน่น

 

 

          "ปล่อยได้แล้ว เดี๋ยวแลนด์มาเห็นเข้า" ไททันพูดพร้อมกับดันตัวเดลต้าออกเพราะรู้สึกว่าเดลต้าจะกอดตนเองนานเกินไปแล้ว เดี๋ยวอะไร ๆ มันจะตื่น และคนที่เดือดร้อนก็จะเป็นเดลต้าเอง

 

 

          "ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ฮะ ป่านนี้คงหลับไปแล้วล่ะฮะ" เดลต้าพูดพรางคิดถึงสภาพเพื่อนรักของตนในตอนเย็น ที่เดินเข้าบ้านมา ไทแลนด์ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้ามอมเมม เหมือนกับไปฟัดกับตัวอะไรมาสักอย่าง เดลต้าเห็นแล้วก็อดขำไม่ได้

 

 

          "ถึงจะไม่มีคนมาเห็นแต่ก็ไม่ควรทำแบบนี้เป็นเด็กเป็นเล็กแก่แดดใหญ่แล้วนะ" ไททันดุเดลต้าอย่างไม่จริงจังนักเพราะรู้ว่าเดลต้าคงไม่รู้สึกอะไรอยู่แล้ว

 

 

          "พี่ทันรักต้ามั๊ย" เดลต้ายอมผละออกมาจากไททันและถามไททันอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ

 

 

          "ทำไมยังถาม ที่ยอมให้กอดนี่ยังไม่ชัดเจนอีกหรอ" ไททันบอก

 

 

          "ต้าแค่อยากมั่นใจว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ต้าไม่เคยคิดว่าพี่ทันจะรักต้า" เดลต้าพูด

 

 

          "เด็กโง่" ไททันเอามือขยี้หัวเดลต้าไปมา

 

 

          "ดึกแล้ว ไปนอนเถอะ" ไททันบอกและเป็นคนลุกขึ้นไปปิดไฟและปิดทีวีก่อนจะเดินกลับมาหาเดลต้าอีกครั้ง

 

 

          "ต้านอนห้องพี่ทันนะ" เดลต้าบอกเมื่อเดินขึ้นมาถึงชั้นสองแล้ว

 

 

          "ไม่ได้ นอนห้องพี่ไม่ได้" ไททันรีบยืนขว้างประตูหน้าห้องของตนเองทันที

 

 

          "ทำไมไม่ได้ล่ะฮะ เราสองคนเป็นแฟนกันแล้วนะ" เดลต้าพูดพร้อมกับเขย่าแขนไททันไปมาอย่างเอาแต่ใจ

 

 

          "ไม่ได้ยังไงก็ไม่ได้" ไททันยังคงยืนกราน

 

 

          "ต้าไม่ปล้ำพี่ทันหรอกฮะ นะต้าขอนอนด้วย" เดลต้าพูดและอ้อนไททันอีกครั้ง

 

 

          "ไม่" ไททันยังคงยืนกรานคำเดิม

 

 

          "จีบกันเสร็จรึยังเสียงดัง แลนด์จะนอน" ไทแลนด์เดินออกมาจากห้องนอนของตนเองหลังจากได้ยินเสียงเดลต้าและไททันดังอยู่ข้างนอกห้องอยู่นาน

 

 

          "เฮ้ย" ไททันร้องขึ้นอย่างตกใจเมื่อเดลต้าอาศัยตอนที่ไททันเผลอแทรกตัวเข้าไปในห้องของไททัน

 

 

          "พี่ทันตามต้าไม่ทันหรอกฮะ  ความแรดของต้ากินขาด พี่ทันคงต้องทำใจให้ชินนะฮะ เพราะหลังจากนี้พี่ทันเสร็จต้าแน่"

 

 

          "เฮ้อ ต้องทำใจสินะ ดูท่าทางไททันคงต้องทำใจให้ชินอย่างที่เดลต้าบอกซะแล้วล่ะ"

 

 

End

 

ความคิดเห็น