Belladonna

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ราชินี 1 (สปอยล์เนื้อเรื่อง)

ชื่อตอน : ราชินี 1 (สปอยล์เนื้อเรื่อง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 781

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.พ. 2562 00:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ราชินี 1 (สปอยล์เนื้อเรื่อง)
แบบอักษร

===== บทนี้หนานกงกงกงเป็นผู้เล่า มีส่วนสปอยล์เปิดเผยส่วนสำคัญตั้งแต่ต้นเรื่อง ใครยังอ่านไม่หมดและไม่อยากโดนสปอยล์ ข้ามไปก่อนนะจ้ะ ======




ความทรงจำของข้าน้อย เริ่มต้นในคืนหนาวเหน็บที่หิมะตกพรำ


คืนนี้เป็นคืนเดือนแรม ... มองนภาไม่แจ่ม แลแอร่มแค่แสงดารา

"อึ่ก อึ่กก ฮือออ อะ ฮึก ...."   ข้าน้อยที่เพิ่งฟักออกมาจากไข่ไม่กี่วันถูกท่านพ่อคาบมาที่เรือนแห่งหนึ่ง เป็นเรือนที่สว่างเรืองรอง มีเสียงเพลงบรรเลงคลอจากข้างใน 

ดาวสุกใสอยู่ปลายฟากฟ้า แสงแจ่มเหนือมวลดารา

ท่านพ่อวางข้าน้อยลงหน้าประตู    "ฟ่ะ ฟ๊า ฟ่อ ฟ๊อออออ ... อ่ะ ฮึ่ก .. ฟ่ะ ฟ๊า ฟ่อ ฟ๊ออออ" (แปล : พ่อจำเป็นนะลู๊กกก พ่อจำเป๊นนน) 

เป็นทั้งดาวฟ้า ดาวใจ

ท่านพ่อร่ำไห้บอกข้าน้อยแบบนั้น น้ำตาของท่านหยาดไหล ลิ้นสองแฉกเลียหน้า อุ้งขาหน้าลูบหัว จากนั้นเดินถอยห่างมา ใช้หางตบประตูสองสามครั้ง แล้วท่านก็สะบัดก้นคลานหนีหายไปจากชีวิตของข้าน้อย 

ฮื้อ ฮือ ฮือ ฮือ 

มีเสียงประตูเปิด แสงสว่างจากในเรือนทำให้ข้าน้อยหยีตา ท่ามกลางแสงไฟมีตัวเมียยืนอยู่หน้าประตู ข้างกายนางมีพวกสี่ขาที่ท่านพ่อเคยสอนให้ข้าน้อยเรียกว่าหมาจิ้งจอก 

ตัวเมียนางนั้นจ้องมองตัวข้า ก้มลงมาสูดดม  

"เห๊อะ! คราวนี้เป็นเด็กเหรี้ยเรอะ!" นางกลอกตา แต่ยอมให้ตัวข้าคลานเข้าไปหลบหิมะในฝูงจิ้งจอกของนาง 

หื่อฮือฮื้อฮือฮือ  .... เป็นทั้งดาวฟ้าดาวใจ ...


..............................................


ตัวเมียที่รับข้าไว้น่ะ นางไม่ใช่แม่ที่แท้จริงของข้าหรอกนะ นางบอกว่านางก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแม่ของข้าน้อยหนีเจ้าหนี้หายหัวไปไหน อันที่จริงนางไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าแม่ข้าคือใคร ที่ยอมให้ข้าน้อยอยู่ด้วยเพราะเห็นแก่สายเลือดจิ้งจอกที่อยู่เสี้ยวหนึ่งในร่างของข้า  

ถึงตอนนี้ ความทรงจำของข้าน้อยเลือนรางจนจำชื่อและหน้าของนางไม่ได้เสียแล้ว จำได้ว่านางให้ข้าน้อยเรียกนางว่านายหญิง แต่ข้าจดจำและเรียกนางในใจว่าท่านแม่ 

ข้าเติบโตในที่แห่งนี้ สถานเริงรมย์ในการดูแลของเผ่าจิ้งจอกน่ะครับ พวกเราเหล่าจิ้งจอกมีพรอันประเสริฐคือรูปร่างงดงามและสามารถเปล่งเสน่ห์ยั่วยวนทั้งเพศเดียวกันและเพศตรงข้าม  ฝูงของนายหญิงเป็นฝูงจิ้งจอกฝูงเล็กๆ ส่วนมากเป็นพวกสายเลือดไม่บริสุทธิ์ งานที่พอจะเลี้ยงดูฝูงจิ้งจอกที่อ่อนแอได้จึงเป็นงานต่ำต้อยแบบนี้  

เมื่อมองย้อนกลับไปในความทรงจำในคราวนั้น ในบางราตรีตัวจ้าจะเห็นฉากนี้

เพี๊ยะ!! 

“อิย๊าา! อะร๊าาา” 

"ราชินีสั่งให้เจ้าเลีย เจ้าจงเลีย! ไอ้หมูลามก! ย๊าา!!" เพี๊ยะๆๆ  

โอ .. คืนนี้ท่านแม่และพวกพี่ๆที่น่าสงสารของข้าต้องเหนื่อยกับบทบาทนี้อีกแล้ว

พวกเราน่ะสามารถปรับเปลี่ยนได้หลายบทบาท ถึงจะกล้ำกลืนฝืนทน แต่นายหญิงและพวกพี่ๆต้องกลายร่างตามความประสงค์ของลูกค้า แม้ตอนนี้ข้าจะลืมพวกนางไปบ้างหลังเวลาผ่านไปหลายทศวรรษ ถึงจะเลือนราง แต่ม่านแม่และพวกพี่ๆในชุดหนังโซ่หนามและหมุดโลหะยังดูบริสุทธิ์งดงามในความทรงจำของข้าน้อย  

ในช่วงเวลานั้น วัยที่เพิ่งออกจากไข่เพียงไม่กี่ปี ข้าน้อยน่ะ เคยฝันอย่างไร้เดียงสาว่าจะได้เป็นราชินีในวันหนึ่ง  

แต่ทว่า ... 

"แกน่ะ เป็นได้แค่เหรี้ยก้นครัวแค่นั้นแหล่ะ โฮ่ะ โฮ่ะ โฮ่ะ โฮ่ะ" ท่านพี่คนหนึ่งบอกข้าแแบบนั้นตอนที่ข้ายังไร้เดียงสา 

วัยเด็กของข้าน่ะไม่ค่อยราบรื่นนัก ข้าน้อยเกิดมาด้วยร่างกายอ่อนแอจนไม่อาจแปลงร่างเป็นร่างสองขาได้ อีกทั้งสายเลือดสัตว์เลื้อยคลานนั้นแรงกว่าสายเลือดจิ้งจอกจนทำให้ข้าน้อยอยู่ในร่างของเผ่าพันธุ์อัปลักษณ์แบบนี้ ... 

ตัวข้าน่ะ.. ตัวข้า ไม่อาจเป็นจิ้งจอกที่งดงามได้


.............................................


"ฟะ ฟิก ฟะ ฟิก อึ่ก อึ่ก ฮือ กรุบ กรุ่บ" 

วันเวลาผ่านไปหลายปี จนคืนหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ ขณะที่ข้าน้อยหนีการถูกพวกลูกจิ้งจอกรังแกหลบมากินอาหารทั้งน้ำตา  

ทันใดนั้นสายลมแห่งชะตาชีวิตก็พัดพามาหาตัวข้า ข้าได้กลิ่นที่คุ้นเคยอย่างประหลาด ราวกับเป็นกลิ่นของตัวข้าเองลอยตามลม 

กลิ่นอะไร? ข้าเช็ดน้ำตา รีบวิ่งออกมาดูว่าสายลมพัดพามาจากที่ใด จากเรือนใหญ่ อา ไม่ได้ๆ ท่านแม่สั่งห้ามบ่าวอย่างข้าไม่ให้เสนอหน้า งั้นหลบไปใต้ลม ตะกายขึ้นฝาเรือนแอบดูดีกว่า 

เจ้าของกลิ่นอยู่ที่นั่น พวกจิ้งจอกเรียกแขกนางว่าท่านหญิงมู่หรง ... 

ใช่ วันนั้นข้าเจอนายท่านที่แอบออกมาเที่ยวล่ะขอรับ  

เพี๊ยะ!! 

"จงเรียกข้าว่าราชินีสิ ไอ้หน้าหมู!"  

วันนั้นนายท่านมาพักผ่อนน่ะครับ  

"อ่ะ อร๊าา"  

"หมอบสิไอ้โง่ว์ เราสั่งให้คลานเข้ามา!"  

ท่านกำลังสังสรรค์กับพวกพี่ๆเบอร์ตองระดับดาวน่ะครับ 

อา ... นางคือราชินีในฝัน นั่นคือความทรงจำแรกที่มีเกี่ยวกับนายท่าน ท่านหญิงในชุดหนังวาววับ โซ่ แส้ เทียน และเชือก ช่างสูงส่งสง่างามเหลือเกิน 

แต่บ่าวระดับล่างอย่างข้าน้อยทำได้แต่เกาะผนังมองอยู่ห่างๆ ข้าจ้องมองความงามอันเปล่งประกายของราชินีอย่างเหม่อลอยไร้สติจวบจนได้ยินเสียงขานรับของท่านแม่ตามไปส่งท่านหญิงขึ้นรถม้า 

ข้าสะดุ้งตื่นจากภวังค์ ตัดสินใจในตอนนั้นว่าชีวิตนี้ข้าจะติดตามราชินีท่านนี้ 

ไต่ลงจากผนัง รีบวิ่งตามรถม้า แต่รูปร่างบอบบางแบบข้าวิ่งไปได้ไม่ไกล รถม้าก็เกือบจะหายลับจากสายตาจะเข้าป่าแล้ว 

มะ ไม่ได้ ข้าต้องหาตัวช่วย 

ข้าสอดส่ายสายตาไปทั่วริมชายป่า 

นะ นั่น... หมาขี้เรื้อน ไม่สิจากกลิ่นน่าจะมีเป็นปิศาจที่มีเชื้อสายพยัคฆ์กับสุนัขป่า 

“ฟ่ะ ฟ๊ะ ฟ๊ะ ฟ๊าาาา ฟ้ะ ฟ้ะ” ข้ากลั้นหายใจกับกลิ่นขี้เรื้อนของหมาเน่า เข้าไปต่อรองให้มันพาข้าตามรถม้า 

มันลืมตามอง แล้วหลับต่อ 

เอาไงดี เอาไงดี ข้าละล้าละหลัง มองร่างผอมแห้งของมันแล้วคิดได้ โผพุ่งกลับบ้าน ไปที่บ่อน้ำ ดำหาซากไก่ที่ข้าเพิ่งลากลงไปกินจากมื้อที่แล้ว 

“อู๋ว?” ไอ้หมาโง่ผงกหัว น้ำลายยืดทันทีที่ได้กลิ่นไก่สด ก่อนที่ข้าจะวิ่งไปถึงตัวของมันเสียอีก 

เพี๊ยะ! “เอ๋ง!” 

ข้ากระโดดหลบ ตบซ้ายขวาด้วยอุ้งเท้าหน้ากันมันแย่งไก่ ตามด้วยหางฟาดรัวๆ 

“แฮ่ แอ๊! เอ๊ง! อิ๋ง หงิงๆ” เรื้อนกระจายแบบนี้จะไหวไหมนะ แต่ข้าไม่มีทางเลือก

“แฟร่! ฟ่ะ ฟ้ะ ฟุ ฟี ฟี๊ย์” ข้าเชิดหน้าสั่งมัน ใช้หางชี้ไปที่ทางที่รถม้าจากไป  

มันน้ำลายยืดมองตูดไก่ที่แพล็มจากปากข้า พยักหน้า ข้าไม่รอช้า ตะกายขึ้นหลัง ใช้หางตบสะโพกสั่งมันให้วิ่งตามรถไปด้วยความเร็วสูงสุด 

ถั่กๆๆๆๆๆๆๆ “อุ๋วๆๆๆๆ” 

กลิ่นของท่านหญิงแรงขึ้นตอนที่ข้าเริ่มเห็นเงาของรถม้าอยู่ลิบๆ ราชินีอยู่ตรงหน้านี้แล้ว! เร่งหน่อยสิเจ้าหมาโง่! 

ชิ้ง!  จึ่ก!

“เอ๊ง!” 

เงาดำโผล่วูบมาเขวี้ยงอะไรบางอย่างใส่พวกข้า โชคดีที่ไอ้หมาหลบทัน โชคร้ายที่มันหยุดหักหลบฉับพลันทำให้ข้าเผลออ้าปากปล่อยชิ้นไก่สดหลุดออกจากปาก 

“โอร๋วววว ~* ” อิหมาโง่หักมุมอีกรอบ สลัดตัวข้ากระเด็นจากหลังมัน มันใช้ตัวข้าเป็นฐาน ใช้ตีนมันถีบข้าส่งร่างของมันพุ่งไปหาชิ้นไก่ 


อิเฟรี๊ยยยยยยยย!!!” 


ร่างของข้าลอยละลิ่วแขนขากางเปะปะสู่ความเวิ้งว้าง 


ฮี้! ฮี๊ยยย!!! 

ตูมมม!! 

แคว่ก!? 

โลกมืดไปชั่วขณะ จากนั้นข้ารู้สึกตัวว่าถูกหิ้วหนังคอ หูได้ยินเสียงหมาร้องคราง 

งี๊ด งี๊ด งี๊ด 

เมื่อลืมตามอง สิ่งที่อยู่ตรงหน้าข้าคือใบหน้างดงามท่านหญิงที่มีรอยเล็บสามรอย ผมยุ่งเหยิง นางยืนอยู่ท่ามกลางเศษซากรถม้า มือขวาจับหนังคอข้า เท้าซ้ายเหยียบหางอีหมาที่นอนหงายตาเหลือกกลับน้ำลายฟูมปากแต่ยังงับชิ้นเนื้อไก่แน่น 

ข้าสบตาแดงก่ำของท่านหญิง กระดิกหางปั้นยิ้มที่ดีที่สุดให้นาง คิดวุ่นวายว่าแกล้งตายยังไงให้เนียนกว่าอีหมา ขณะที่กรงเล็บของท่านหญิงเริ่มบีบเข้ามา 

“อ่อก! คร่อก!” จังหวะนี้ล่ะ แกล้งสลบไปก่อ- “โอ่กกก!” แต่มันแกล้งตายไม่ได้ ท่านหญิงจงใจบีบให้ข้าตายไปจริงๆ

แรงบีบเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แรงของสัตว์เลื้อยคลานตัวเล็กๆไม่อาจดิ้นรนจากมือของท่านหญิงได้ ข้าเริ่มเห็นความทรงจำเก่าๆ ใบหน้างดงามของท่านแม่และพวกพี่ๆลอยละล่องเข้ามาในหัว  

“ค่อก อ่อก นะ นาย หญิง ..” ข้าได้ยินเสียงใครสักคนพูดขึ้นมาตอนที่สติใกล้ดับ 

มีเสียงสูดลมหายใจ แล้วกรงเล็บก็คลายลง 

ข้าสูดลมหายใจเจ้าปอดอย่างบ้าคลั่ง สติค่อยๆกลับคืนมา รู้ตัวว่ามือของท่านหญิงยังอยู่รอบคอ ตาของท่านหญิงยังคงจ้องมองมาที่ตัวข้า คราวนี้ไม่เป็นสีแดงแล้ว แต่ตาดำเปลี่ยนเป็นรอยขีดเล็กเรียว 

เป็นตาดำที่คล้ายตาของข้า

ข้าคลายมือที่จับทับมือของท่านหญิง มือ? ข้าเพิ่งรู้ตัวว่าเปลี่ยนเป็นร่างสองขาแล้ว สองขาที่ไม่เคยใช้งานตอนนี้ยันอยู่กับพื้น 

กรงเล็บคลายออกจนตัวข้าทรุดกองกับพื้น ข้าเห็นเพศของตัวเอง เป็นตัวเมีย ตอนใกล้หมดสติข้าคิดถึงท่านแม่ ร่างนี้ของข้าจึงกลายเป็นตัวเมียตามสำนึกกระมัง และ  .. และข้ามีหางกับหูเหมือนพวกพี่ๆจิ้งจอกด้วย ... 

“...........” ท่านหญิงมู่หรงมองข้าแบบประเมิณ นางไม่พูดอะไรแต่มองข้าเหมือนราชินีมองสัตว์เลื้อยคลานต่ำต้อย 

ข้าหมอบ ก้มหน้าต่ำ

นางหันไปหาเหล่าข้ารับใช้ “ส่งใบเก็บเงินค่ารถไปที่เผ่าแมว บอกนังแมวหนีหนี่ว่าถ้าคราวนี้ไม่ยอมจ่าย  ข้าจะตัดอุ้งตีนลูกของนางไปขาย” นางเชิดหน้าสั่งให้ข้ารับใช้ลากอีหมากลับตำหนัก มองมดปลวกอย่างข้าอีกครั้ง หมุนตัวอย่างสง่างามไปที่รถม้าคันใหม่ที่ข้ารับใช้เตรียมมารอรับ

ข้ารีบเดินกึ่งคลานตามขบวนของนางไป ยังไม่ชินกับร่างใหม่ แต่หัวใจของข้าลิงโลดกับชีวิตใหม่นัก


วันในฤดูใบไม้ผลิวันนั้น ข้าน้อยได้เรียนรู้ถึงสายเลือดอีกสายในตัวข้า ตัวข้าน่ะ ตัวข้ามีสายเลือดของกิเลน ... สายเลือดอันแสนสูงส่ง สายเลือดเดียวกับท่านหญิงมู่หรง 


และหลังจากนั้นอีกนานหลายปี ข้ายังคงซ้อมเลียนแบบสายตาแห่งราชินีและท่าหมุนตัวของนายท่านที่ข้าเห็นในวันนั้นที่หน้ากระจกทุกวัน



_____________________________________________




หมายเหตุ 1 บันทึกของอีเคะมีสองบท บทหน้าจะเฉลยว่าทำไมต้องให้มันเล่าเรื่องนะจ้ะ

​หมายเหตุ 2 เผื่อใครไม่เก็ตมุขเนื้อเพลง (หรือเกิดไม่ทัน) ตรงย่อหน้าแรก ไปหาฟังใน youtube โลด





ความคิดเห็น