ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 30 :: สัญญาเสียตัว

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 30 :: สัญญาเสียตัว

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.2k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2562 19:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 30 :: สัญญาเสียตัว
แบบอักษร

@ร้านหมูกะทะเฮียผิง 17.20 น.

ขณะนี้ร้านเฮียผิงกำลังอัดแน่นด้วยจำนวนของนักศึกษาคณะโลจิสฯจากมหาลัยฑิวากรณ์จำนวนแปดคน คณะบริหารธุรกิจหนึ่งตัว วิศวะสองตัวรวมเป็นสิบเอ็ดคนในร้าน โต๊ะยาวถูกยกมาต่อห้าตัว กะทะตั้งห้าชุดตามโต๊ะแต่ของกินเรากินรวมกัน เฮียผิงเลี้ยงครึ่งหนึ่งเพราะสะใจที่ผมมีผัว เฮียมันมึนตีนนน

"โดนถีบทีเดียวได้เมียเฉยเลยวุ้ย"

พี่ชามพูดขึ้นก่อนกระดกแก้วเบียร์เข้าปากอึกๆ

"มึงลองให้น้องมันถีบบ้างดิ เผื่อจะได้เมีย"

พี่ฟ้าบอกแล้วกระซวกไส้หมูที่เฮียผิงให้มาเป็นเมนูพิเศษเข้าปาก ไส้หมูนี่ล้างสะอาดและปรุงมาแล้วเรียบร้อย

"เหมือนตีนน้องจะหนัก กูไม่อยากเสี่ยง"

พี่ชามทำหน้าแหยงๆแล้วรินเบียร์ใส่แก้ว พี่ชามกับพี่เวย์กินเบียร์เก่งมาก หมดไปสองขวดสามขวดยังไหว เหมือนกระเพาะเคลือบเหล็กอ่ะแต่ถ้าให้ไอ้พี่สี่ตัวนี้กิน ขึ้นขวดสี่ก็เริ่มกรึ่ม พอขวดที่หกก็หงายหมดแต่เหมือนรอบนี้จะกินกันอย่างระวัง

"ผมถีบเบาจะตาย พี่ชามก็เวอร์อ่ะ"

ผมบอกก่อนขอบคุณพี่สิงฆ์ที่แกะกุ้งให้ส่วนหัวกุ้งเสร็จไอ้ปาล์มไป พอตกลงเป็นแฟนพี่มัน เลเวลระดับความดูแลเหมือนจะพุ่งขึ้นอย่างน่าตกใจ จากเวลสิบไปเวลหมื่น ปกติตอนนั้นที่มากินยังไม่ได้เป็นแฟน พี่มันก็แกะกุ้งให้นะแต่ไม่ได้ให้ตลอด รอบนี้แกะให้หมดเลย ปลาหมึกก็ลวกให้ ลุกไปย่างให้อีกถ้าอยากกินแต่ย่างปลาหมึกต้องไปเตาใหญ่หน้าร้านเลย ส่วนมากพวกผมจะต้มในกะทะเอา ใส่รวมๆไปกับพวกผักเพราะถ้าย่างมันต้องลุกไปไกล ไม่อยากเดิน ขี้เกียจจจ

"แล้วนี่ได้กันยัง?"

"แค่กๆๆ!"

คำถามที่ตรงไปตรงมาของพี่เวย์ทำผมสำลักหมูที่กินอยู่ทันที เสียงหัวเราะดังลั่นร้านพร้อมไฮไฟว์กันรอบโต๊ะไม่เว้นไอ้พี่สิงฆ์ ผมมองพี่มันเคืองๆก่อนกินน้ำแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

"ผมให้มากสุดแค่จูบเว้ย! จะเอาผมอ่ะ ต้องรอจนกว่าผมจะยี่สิบห้า"

จริงๆมันก็ไม่ได้นานขนาดนั้นหรอก แหม ผมก็ผู้ชายป้ะมันก็ต้องมีความต้องการบ้างแหละแต่แค่ไม่ใช่เร็วๆนี้หรอกแล้วผมก็ต้องขอเวลาทำใจสักพักก่อนด้วย ผมกดพี่มันไม่ได้ไงโว้ย ผมมีออร่าความผัวไหมล่ะแหม...มันเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลาในการยอมรับและทำใจสำหรับแมวตัวน้อยๆ(?)ที่จะถูกงูสิง(ฆ์)แดก

"ยี่สิบห้า...พี่ก็เล่นว่าวยาวเลยดิ"

"ไอ้พี่สิงฆ์ พูดเชี่ยไรเนี่ยยยย! อายคนอื่นบ้างป้ะถามจริง!"

ผมเหวอมากที่พี่มันพูดแบบนี้อ่ะ เหวอของจริงแต่พวกพี่มันขำ ไอ้ฉัด โคตรอายเลยอ่ะเอาจริงๆ พี่สิงฆ์มันยิ้มทะเล้นแล้วยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม รอบนี้ผมไม่ให้มันกินเบียร์ เดี๋ยวแม่งง้องแง้งอีก สิงฆ์เมาช้าง อยากจะอัดเสียงมาล้อพี่มันจังเลย

Rrrrrr~

โทรศัพท์พี่ฟ้าดังขึ้นตอนที่เพลงทางร้านจบพอดี พี่ฟ้าขมวดคิ้วก่อนลุกออกไปรับหน้าร้าน เป็นห่วงพี่แกแฮะ หน้าพี่ฟ้าดูเครียดๆยังไงไม่รู้

"พวกมึง กลับ ม. ด่วน"

พี่ฟ้ากลับเข้ามาแล้วบอกพวกเราด้วยน้ำเสียงเครียดๆ พี่เวย์ พี่ชามกินเบียร์หมดแก้วและถือขวดที่เหลืออยู่เปิดฝาพร้อมออกจากร้านไป นี่กะจะกินกันบนรถก่อนถึง ม. ใช่ป้ะเนี่ย

"แคตก็ไปด้วยนะเพราะเราอยู่โลจิสฯ"

พี่ฟ้าบอกก่อนเทของในถุงก็อปแก๊ปออกแล้วหยิบถ้วยของตัวเองซึ่งเต็มไปด้วยไส้หมูย่าง หมู ตับ กุ้ง เทลงไปในถุงตามด้วยน้ำจิ้มก่อนมัดปากถุงเขย่าเล็กน้อยแล้วออกจากร้านไป เข้... โคตรโหดเลย พี่แฮมกับพี่อิ๊กลุกไปหล่อๆส่วนพี่ไพ่กินหมูที่ไอ้โซ่ย่างให้จนหมดแล้วลุกเดินเคี้ยวแก้มตุ่ยไป

"พวกมึง กูไปก่อนนะแล้วเจอกันๆ"

ผมจิ้มกุ้งที่พี่มันแกะไว้เข้าปากแล้วยืนรอพี่สิงฆ์ พี่มันวางเงินให้สามพันแล้วลากผมออกไปเลย ตอนออกมาหน้าร้านคือสภาพของพี่เวย์และพี่ชามคือยืนพิงรถกระดกช้างอึกๆ พี่ฟ้าเปิดถุงจกไส้หมูย่างกิน คือพวกพี่รักษาหน้าตาบ้างก็ได้ป้ะ ไม่แปลกใจเลยอ่ะที่คบกับพวกห่านี่ได้

"มีเรื่องอะไรวะ"

พี่สิงฆ์ถามก่อนกดปลดล็อกรถให้ พี่เวย์กับพี่ชามเลยเข้าไปนั่งเบาะหลังส่วนพี่ฟ้าจะซ้อนพี่อิ๊กไปเพราะพี่แกชอบแว๊นมากกว่า พี่แฮมกับพี่ไพ่ก็ไปรถของพวกเขานั่นแหละ

"พวกน้องๆทีมฟุตบอลซ้อมมีปัญหาเลยจะให้พวกเราไปดู กูก็ต้องไปดูเชียร์ แล้วพวกมึงก็ซ้อมบอลไปด้วยเลย"

พี่ฟ้าบอกก่อนปีนขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายพี่อิ๊กเท่ๆ คือพี่แกไม่เกรงใจความเป็นผู้หญิงเลย บัวสองหรอวะ หลังจากพากันขึ้นรถแล้วพวกเราทั้งแปดก็มุ่งหน้ากลับมหาลัยทันที นี่มันจะเป็นครั้งแรกป้ะวะที่ผมต้องอยู่ที่มหาลัยดึกๆอ่ะ

พวกพี่มันขับรถไปจอดที่หน้าตึกเลยแล้วแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง พี่เวย์กับพี่ชามทิ้งขวดเบียร์ไว้ในรถพี่สิงฆ์ ซึ่งมันเอาเข้า ม. ไม่ได้อยู่แล้วไงนี่แอบเอาเข้ามาผ่านรถพี่มันก็ต้องเอาไว้ในนี้แหละ

"พี่สิงฆ์ พี่ไปก่อนเลยนะเดี๋ยวผมไปหาเพื่อนที่ซ้อมเชียร์ก่อน"

"อ่า พี่อยู่สนามบอลซีนะครับ ถ้าไปไม่ถูกให้โทรไลน์มา"

"โอเคๆ"

พี่สิงฆ์เดินแยกไปทางสนามบอลส่วนผมไปหาพี่ฟ้าที่ตอนนี้นั่งกินของในถุงอยู่บนม้าหินอ่อนพลางมองรุ่นน้องซ้อมเชียร์ไปด้วย ผมมองไปที่แก้วตา รายนั้นเต็มแบบจัดเต็มและเต็มสูบมากจ้า

"พี่ฟ้าๆ คอมตึกเราปริ้นท์งานได้ไหมอ่ะ?"

"ได้ๆ เข้าใช้ห้องพวกพี่เลย"

พี่ฟ้าส่งกุญแจห้องให้ก่อนดูดนิ้วที่เปื้อนน้ำจิ้มเสียงดังจ๊วบเลย

"รหัสคอมก็ xxxxxx นะ อยู่ชั้นสามห้องทืี่เขียนว่าสวนสัตว์อ่ะ"

"เอาจริง?"

"จริง ไอ้ห่าไพ่มันเขียนไว้ จะเปลี่ยนเดี๋ยวแม่งงอน"

ผมหัวเราะแล้วขอตัวขึ้นไปก่อน ตอนนี้มันหกโมงกว่าๆแล้ว บรรยากาศมันก็เริ่มมืดแต่ดีหน่อยที่รอบนี้มีไฟของคณะต่างๆเปิดจ้า ไฟสนามสว่างสไวทุกสนาม มีเสียงเฮเวลายิงลูกเข้า เนี่ย ไม่กลัวแล้ว

ไขกุญแจเข้าห้องสวนสัตว์ตามที่พี่ฟ้าว่า ในห้องมันเป็นเหมือนห้องทำงานเลยครับ มีโต๊ะคอมอยู่สามตัว เอกสารเยอะแยะเลย มีป้ายชื่อของพวกพี่ห้อยอยู่ จากสภาพน่าจะตั้งแต่ปีหนึ่งอ่ะ ผมเข้าไปเปิดคอมของพี่ฟ้า ที่รู้ก็เพราะมีคำว่า 'ของฟ้าคนสวย ใครจะใช้จ่ายกู 1000 นะจ้ะ' แล้วผมต้องจ่ายป้ะวะ? แต่พี่มันไม่ได้บอกนี่หว่า

ผมเปิดคอมใส่รหัสก่อนนั่งรอเครื่องทำงานแล้วเปิดเครื่องปริ้นท์ไปด้วย ถ้าให้เปรียบห้องของพวกพี่มันก็คล้ายๆห้องของพวกประธานนักเรียนอ่ะแต่ที่นี่เป็นคณะ สักพักหน้าจอแสดงขึ้น ผมก็ต้องอึ้งเพราะวอลเปเปอร์มีภาพผู้หญิงเซ็กซี่ๆ นี่พี่ฟ้าเป็นเลสหรอเนี่ย?แต่เรื่องนั้นช่างก่อน ผมต้องรีบทำบางอย่างให้พี่มัน

พี่สิงฆ์อ่ะ มันทำให้ผมมาเยอะแล้วเพราะงั้นผมจะทำให้มันบ้าง ถึงจะไม่ยิ่งใหญ่แต่ผมว่าพี่มันน่าจะชอบอ่ะแหละ ผมเข้าเวิร์ดก่อนยกมือลูบหน้าเขินๆ เอาวะ มาถึงขนาดนี้แล้ว

ถ้าพี่สิงฆ์ให้สัญญาทาส... ผมก็จะให้ 'สัญญาเสียตัว' ให้กับพี่มัน แหม ก็บอกแล้วไงว่าผู้ชายอ่ะ มันมีความต้องการ ผมคงไม่รอจนยี่สิบห้าหรอก จริงๆแค่พี่มันตะล่อมๆผมอ่ะ ผมก็ยอมล่ะ พี่สิงฆ์มันเข้าหาเก่ง เล้าโลมเก่ง ตอนดูหนังผมเกือบจะยอมแล้วแต่พอดีงูสิง(ฆ์)มันทิ่มแบบกระทันหัน ถ้ามันค่อยๆมาแบบใจเย็น บอกอย่างไม่อายเลยนะว่า งูสิง(ฆ์)ถูกครอบแน่จ้า -//-

แกร๊กๆๆๆ

เสียงแป้นพิมพ์ดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อผมกดปลายนิ้วลงบนแป้มเพื่อพิมพ์เนื้อหาลงไป ถ้าพี่มันอ่าน มันจะจับผมกดลงตรงนั้นเลยป้ะวะ โอ้ยยย เกิดมาสิบเก้าปียังไม่เคยทำอะไรให้ใครขนาดนี้เลยอ่ะ พอเสร็จแล้วก็ส่งปริ้นท์ทันที ผมจับจ้องไปที่กระดาษเอสี่สีขาวที่ค่อยๆออกจากเครื่องปริ้นท์มาหาผม

"น่าอายชะมัด"

ผมเม้มปากก่อนม้วนกระดาษแล้วปิดคอมปิดเครื่องปริ้นท์ ปิดไฟล็อกประตูก่อนลงไปหาพี่ฟ้า

"พี่ฟ้า ขอบคุณครับ"

ผมส่งกุญแจคืนให้

"ไปทำอะไรอ่ะเรา"

พี่ฟ้ารับกุญแจไปแล้วถามยิ้มๆ

"ความลับครับบ เอ้อ สนามบอลซีไปทางไหนครับ"

"ทางไปสระว่ายน้ำเลยจ้าแต่เลยไปหน่อย"

"ขอบคุณครับพี่"

อยากจะด่าไอ้พี่เชี่ยย ไปไกลจ๊าดดดอ่ะ! ผมกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาพี่มันกว่าจะมาถึงเล่นเอาหอบเลย สนามบอลกว้างมากๆและมันถูกกั้นด้วยกรงเหล็กเพื่อกันไม่ให้ลูกบอลกระเด็นไปไกล ผมเดินเข้าไปข้างในแล้วมองหาพี่สิงฆ์ก่อนเห็นพี่มันวิ่งอยู่ในสนาม พี่สิงฆ์ พี่อิ๊ก พี่แฮม พี่ไพ่ พี่เวย์และพี่ชาม ถอดเสื้อโชว์หุ่นแซ่บๆวิ่งแย่งลูกบอลกัน คือไม่อยากพูดเลยว่าผมมองแต่พี่สิงฆ์อ่ะ หุ่นแม่งแบบ... นึกถึงตอนเสียตัวล่ะเขินจ๊าดดดด!

ผมนั่งรอจนกระทั่งพวกพี่มันพักอ่ะ ผมลุกหยิบขวดน้ำเย็นๆที่วางอยู่หกขวดแต่หยิบไปแค่ขวดเดียวก่อนตรงไปหาพี่สิงฆ์

"พี่สิงฆ์ตามผมมาหน่อยดิ"

ผมส่งขวดน้ำให้แล้วเดินนำมาอีกด้านของสนามเพราะมันไกลจากพวกพี่ไพ่พอสมควร พอเห็นว่าพวกพี่ไพ่ไม่ได้ยินแน่ๆผมเลยหยุดแล้วหันไปหาพี่มัน พี่สิงฆ์เปิดขวดน้ำแล้วดื่มไปครึ่งขวด ก่อนเงยหน้าขึ้นแล้วราดส่วนที่เหลือลงใบหน้า ผมมองสายน้ำที่ไหลผ่านใบหน้าลฃมาที่ลำคอ ไหลมาที่หน้าอก ท้องแล้วไหลเข้าไปในกางเกง ไอ้ฉัด! ตกกูทำพ่องงงงงงง! TT โอ้ย พอมีผัวล่ะสะดิ้งนะกูเนี่ย

"มีอะไรหรือเปล่า?"

พี่สิงฆ์บิดขวดน้ำก่อนโยนมันลงถังขยะ มือหนายกเสยผมลวกๆ อือหือ ละอองน้ำกระเซ็นออกจากผมพี่มันแล้วแบบ...ไอ้เชี่ยยยย ไม่ไหวแล้วใจกูอ่ะ TT

"ที่พี่ให้ผมเป็นสัญญาทาสใช่ไหม?"

"อ่า จะใช้เลยหรือเปล่าล่ะ?"

พี่มันถามยิ้มๆก่อนนั่งลงบนม้านั่ง ผมเลยต้องก้มหน้ามองพี่มันแทน พอเห็นรอยยิ้มแล้วแม่ง...กลัวยอมง่ายจังวุ้ย ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนยื่นกระดาษให้พี่มัน

"ถือให้พี่อ่านได้ไหม? มือพี่เปียกอ่ะไม่อยากจับ"

ผมพยักหน้าก่อนคลี่กระดาษแล้วถือให้พี่มันอ่าน มือนึงจับด้านบน มือนึงจับด้านล่างแล้วยื่นไปตรงหน้าส่วนผมหันหน้าหนีพร้อมกับความร้อนที่แก้ม เพราะข้อความข้างในมันเขียนว่า

**สัญญาเสียตัว

ผู้เป็นสามี สิงหราช(พี่สิงฆ์) ♥

ผม มนัสนันท์ ลีลากุล นักศึกษาปี1 คณะโลจิสติกส์ สาขาการจัดการโลจิสติกส์

มีความตั้งใจที่จะตกเป็นของ นาย สิงหราช เปรมฤกษ์ลักษณ์ หรือ พี่สิงฆ์

อย่างเต็มตัวโดยสมยอมอย่างเต็มใจ

สัญญานี้จะทำงานหลังสอบไฟนอลวันสุดท้ายของผม ส่วนวันหมดสัญญานี้ ไม่มีหรอกครับ (:

ผมไม่ปล่อยพี่เล่นว่าวยาวหกปีหรอก สบายใจได้ ♥

(...เมียพี่สิงฆ์...)

..........................................................**

(ลงชื่อรับรู้ด้วยนะครับเจ้าของงูสิง(ฆ์) ♥ )


"....."

ผมไม่รู้ว่าตอนนี้พี่สิงฆ์มันทำหน้ายังไง แต่ที่รู้ๆคือผมอายโคตรๆอ่ะ ไม่กล้ามองหน้าพี่มันเลย

"เมียร์แคตครับ"

"อือ"

ผมรับปากพี่มันก่อนลดกระดาษลงแล้วเม้มปากแน่น ห่าเอ้ย เขินสุดๆอ่ะ เขินเกินไปแล้ว ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย เริ่มเข้าใจความรู้สึกตอนพี่มันทำสัญญาทาสล่ะ แต่ของผมมันเสียตัวไงเว้ย

"ซ้อมก่อนไหม? เผื่อเราจะเปลี่ยนใจ"

"ไอ้พี่สิงฆ์! กวนตีนนนนน"

"55555555555 จริงจังนะเนี่ย แม่ง ทำไมเราน่ารักขนาดนี้วะ น่ารักมากๆพี่จะอดใจไม่ไหวเอานะเว้ย"

"ถ้าพี่ละเมิด อดยาวเด้อ"

ผมยักคิ้ว ไอ้พี่สิงฆ์ขมวดคิ้วแล้วถอนหายใจยาวๆ

"เอาวะ พี่จะทน!"

แล้วพี่มันก็วิ่งไปหาพวกพี่ไพ่ปล่อยให้ผมยืนเอ๋ออยู่คนเดียว สักพักพี่มันก็กลับมาพร้อมปากกา พี่สิงฆ์เอากระดาษไปเซ็นแล้วพับส่งให้ผม

"พี่จะรอนะครับ แต่ตอนนี้เราไปนั่งก่อน พี่ต้องซ้อมอีกหน่อยแต่ถ้าเราง่วงก็บอก พี่จะพากลับ"

"โอเคครับ"****

ผมเดินกลับไปนั่งรอพี่มันที่ม้านั่งตัวเดิมแล้วเก็บกระดาษสัญญานี้ใส่กระเป๋าพี่สิงฆ์ไว้ ผมค่อยๆยิ้มก่อนยกมือปิดหน้า คิดเรื่องที่ตัวเองทำแล้วเขินอ่ะ ทั้งเขินทั้งอาย อ๊ากกกกก ต้องคุยกับไอ้พี่มังกือแล้ว!

​...................................

สำหรับวันแห่งความรักเอาไปแค่นี้ก่อนเนาะะะะ หากรอไม่ไหวสามารถอ่านได้ที่ ฟิคชั่นลอง นะคะ มีทั้งหมด 58 ตอนแล้วค่ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}