ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 29 :: Good Bye ร.เรือและการันต์

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 29 :: Good Bye ร.เรือและการันต์

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.8k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2562 19:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 29 :: Good Bye ร.เรือและการันต์
แบบอักษร

[สิงฆ์]

"55555555555555555555555555 จุกมั้ยมึง"

ผมมองไอ้เวรเซียร์เคืองๆก่อนลูบช่วงที่โดนถีบ น้องมันหึงแรงฉิบหาย ไม่สิ หึงโหดโคตร ไอ้ผมก็คิดว่าน้องมันหยอกว่าจะถีบแต่แม่ง...ถีบจริงว่ะ จะว่าน้องมันไม่ได้หรอกเพราะตัวผมดันชอบน่ะสิ น้องมันหึงออกหน้าขนาดนั้น ใจคนจีบมันก็กระชุ่มกระชวยขึ้นมา แต่เอาตรงๆ ผมตกใจฉิบหายตอนน้องมันงับนมผมเต็มปากนี่ถ้าน้องคนนั้นเป็นผู้ชายผมต่อยพร้อมกระทืบไปล่ะ

"กูไปหาน้องมันก่อน เหี้ยลงสระแล้วไม่อยากใช้ร่วม"

ผมปลายตามองไอ้หมีที่ว่ายอยู่ลู่สามก่อนลุกเดินไปอาบน้ำ สระผมแล้วเปลี่ยนชุดพร้อมกับหอบของที่ฟ้าให้เบิกไปคณะกว่าจะเดินกลับมาถึงทำเอาปวดขาเชี่ยๆ

"มึงเก็บเลย กูไม่เก็บให้ไม่ต้องมาอ้าปากชี้หน้ากู"

พอฟ้ามันเห็นหน้าผม มันก็เตรียมจิกหัวใช้ทันทีแต่ผมพูดดักไว้ก่อนเพราะตอนนี้การง้อน้องมันสำคัญกว่าแต่ทว่าประโยคถัดมาของฟ้าทำผมแทบหันไปกระชากผมหางม้าของมัน

"เออ กูเอามึงลงฟุตบอลผสมระหว่างปีสามกับปีสี่นะ ปีสี่คณะเราปีนี้ฝึกงานกันอย่างเดียวเลยว่ะ มีมาไม่กี่คน คนเลยขาดและขาดเฉพาะประเภทผสมด้วย มึงลงหน่อยแล้วกันยังไงฟุตบอลมันแข่งทีหลังว่ายน้ำนี่แถมแข่งคนละวันมีเวลาพักจะตายห่า"

ผมยกมือกุมขมับแล้วบีบเบาๆ ว่ายน้ำสี่รอยเมตรรวมๆไปกลับแปดรอบ คิดว่าไม่เหนื่อยเลยมั้ง เวลาพักแทบจะไม่มีเพราะหลังจากแข่งว่ายน้ำผมก็ต้องเดินดูน้องๆตามสนามแข่ง บาสบ้างล่ะ ฟุตซอลบ้างล่ะ เทนนิสบ้างล่ะ แล้วก็ต้องดูน้องๆที่ซ้อมเชียร์เผื่อขาดเหลืออะไรจะได้ให้ฝ่ายการเงินของคณะจัดการ นี่คือวันแรกนะครับ

วันที่สองฟุตบอลสามระดับแข่งทีแทบจะหมดวันเลยมั้งนั่น ปีหนึ่งแข่งกันเอง ปีสองแข่งกันเอง นี่คือระดับที่หนึ่ง ระดับที่สองผสมระหว่างปีหนึ่งกับปีสอง ระดับสุดท้ายคือปีสามกับปีสี่ผสมกัน นอกจากบอลยังมีกีฬาในร่มอย่างวอลเล่ย์หญิงและชาย ตะกร้อ คือแข่งเยอะจนไม่รู้ว่าจะแข่งเอาอะไรนักหนา เคยยืนเรื่องเสนอกันแล้วแต่ถูกตีกลับหมด คณะบางคณะคนมันก็น้อยจะให้ลงสองประเภทควบก็ตายห่ากันพอดี

"กูรู้มึงถึก มึงทำได้ สู้ๆนะสิงหราช"

ฟ้าบีบไหล่ผมเบาๆ สายตาของมันมุ่งมั่นมาก ผมขัดมันไม่ได้นอกจากพยักหน้ารับส่งๆไป

"เห็นเมียร์กูป่ะ?"

"เนียนเก่งงง น้องมันมาบอกกูว่าจะไปหาปาล์มที่ตึกบริหารอ่ะ จะไปก็ไปแต่หกโมงเย็นมาซ้อมบอลถึงสามทุ่มด้วยนะคะ"

"ซ้อมขนาดนั้นให้กูนอนสนามเลยไหม"

"ได้ก็เอา"

ผมเบ้ปากแล้วผลักหัวฟ้าเต้มแรงก่อนวิ่งออกจากคณะมา ขืนอยู่ต่อผมถูกมือบางๆแต่หนักปานตีนตบเอาดิ

[จบ]

@ตึกคณะบริหารธุรกิจ

ตอนนี้ผมอยู่กับพวกเพื่อนๆทั้งไอ้โซ่ บัวและไอ้ปาล์ม ผมไม่อยู่ในอารมณ์ที่คงที่เท่าไหร่อ่ะ ยอมรับแมนๆเลยว่าหงุดหงิดที่เห็นพี่สิงฆ์ถูกกอดแต่พี่มันแย้งไม่ได้เพราะแพ้พี่เซียร์มันแล้วผมก็เล่าเรื่องนี้ให้พวกมันฟังแล้ว เล่าไปหงุดหงิดไป

"หึงโหดสาสสส ถีบพี่เขาร่วงสระไม่ไปดูหน่อยหรอ จุกจมน้ำตายแล้วมั้ง"

ไอ้ปาร์มพูดเสียงขำแล้วจกขนมเข้าปาก ไอ้ปาล์มมันลงแข่งว่ายน้ำชายผลัดผสมแล้วมันถูกบังคับให้ว่ายท่ากบ นึกภาพตามแล้วอยากขำแต่ตอนนี้ขำไม่ออก

"กูไม่ได้หึง แค่รำคาญไอ้สัส"

"แคต มึงหึงพี่เขาไอ้สัส หึงเหี้ยๆเลยด้วย"

บัวพูดย้ำพร้อมเอาป็อกกี้ชี้หน้าผม

"ไม่ได้หึง ไม่ได้เป็นแฟนกันจะไปหึงทำไมวะ"

ผมเถียง

"มึงไม่เคยมีแฟนมึงเลยไม่รู้ว่าไงว่าหึงคือเหี้ยไรแต่อาการของมึงตอนนี้นี่แหละที่เรียกว่าหึง"

ไอ้โซ่ ปรมาจารย์ด้านผ่านแฟนมาเยอะพูดขึ้นพร้อมสีหน้าเอือมๆจ้องผม แววตามันสมเพชผมมาก

"กูไม่ได้หึงเหอะพวกห่า"

ผมขมวดคิ้ว ตอนนี้ในใจเริ่มลังเลล่ะเพราะไอ้โซ่มันย้ำเนี่ยแหละ ผมหึงหรอวะ ผมก็แค่ไม่พอใจ แค่หงุดหงิด แค่รำคาญที่พี่มันถูกผู้หญิงกอดอ่ะ

"ถามจริงๆเถอะ มึงกับพี่เขาเป็นแฟนกันหรอวะ? พวกกูโอเคนะถ้ามึงมีแฟนเป็นผู้ชายแต่กูอยากได้ยินจากปากมึงว่าเป็นแฟนกันจริงๆเพราะทุกๆอย่างที่พวกกูเห็นมันฟ้องมากอ่ะว่าพี่สิงฆ์แคร์มึงชอบมึงขนาดไหนอ่ะแล้วมึงก็ไม่มีทีท่าจะรังเกียจอะไรเลย บอกให้พวกกูกระจ่างแล้วทลายความเสือกพวกกูที"

ไอ้ปาล์มดูจริงจังมากและเพราะคำถามที่ยาวเหยียดของมันทำให้บัวกับโซ่ทิ้งทุกอย่างแล้วมองหน้าผมอย่างสนใจ ขนาดโซ่ที่ว่าเสือกน้อยสุดในกลุ่มยังต้องร่วมวงด้วย ผมถอนหายใจก่อนเอนพิงเสา(เรานั่งม้านั่งตัวที่ติดเสาพอดี)แล้วชันเข่าขึ้นกอด ไอ้สัส ทำไมทำตัวเหมือนหญิงแรกแย้มที่เสียซิงเลยวะ เครียดเกิ๊น

"กูกับพี่สิงฆ์ไม่ได้เป็นแฟนกันอ่ะแต่กูก็บอกไม่ถูกว่ะว่ากูรู้สึกยังไงกับพี่เขา กู...ก็ไม่ได้รังเกียจเวลาพี่มันกอด หอมแก้ม โดนตัว เอ่อ หรือจูบอ่ะ มันจะแบบตึกๆในใจอ่ะ แบบเต้นแรงเหี้ยๆอ่ะแล้วทุกๆครั้งที่พี่มันดูแลกูอ่ะ กูไม่เคยรำคาญเลยนะแต่กูก็ไม่อยากให้พี่มันดูแลมากอ่ะ กูกลัวว่าถ้าวันหนึ่งกูเสพติดกับการมีพี่มันดูแลไปแล้ว แล้วถ้าอยู่ๆพี่มันหายไปอ่ะ กูจะเป็นยังไง กูกลัว"

"...."

"แล้วมึงเข้าใจว่าพี่มันเป็นอะไรแรกๆสำหรับกูป้ะ? แบบไม่นับครอบครัวหรือพวกมึงอ่ะ พี่มันเป็นคนแรกของกูเลยอ่ะ ยิ่งเรื่องกอด จูบ ดูหนัง นั่งตัก ทุกๆอย่างอ่ะมึงแล้วมันก็เป็นผู้ชายคนแรกที่กูยอมหอมแก้มโดยที่พี่มันไม่ได้บังคับอ่ะ มันใหม่สำหรับกูมาก มากจนกูกลัวไปหมดทุกอย่างจริงๆ เรื่องครอบครัวกูๆไม่ซีหรอก กูเชื่อว่าถ้ากูรักใครพ่อกับแม่ก็โอเคยิ่งพี่มังกรยิ่งแล้วใหญ่เพราะมันก็มีเมียเป็นผู้ชาย"

"....."

"แต่พี่มันอ่ะ โคตรเพอร์เฟคเลยนะมึง หล่อ รวย เรียนดีอันนี้ไม่แน่ใจเพราะแม่งโดดบ่อยกว่ากูอีกแต่รวมๆคือดีอ่ะ โว้ย ไม่เหมาะกับกูหรอก"

"แล้วมึงชอบพี่เขาป้ะ?"

ผมมุดหน้าลงเข่ากระชับกอดตัวเองแน่น

"ไม่รู้..."

"โอ้ยยยย ขนาดนี้แล้วไอ้ห่าส์ หึงชัดขนาดนี้มึงชอบพี่สิงฆ์แล้วเว้ยยย"

ผมค่อยๆเงยหน้ามองเพื่อนตัวเองแล้วเกยคางบนเข่า ไล่สายตามองหน้าเพื่อนทีละตัว ทำไมต้องใช้สายตาเอือมๆมองเพื่อนด้วยวะ ผมถอนกายใจอีกรอบก่อนฟุบหน้ากับเข่าอีก

"ไม่ได้ชอบสักหน่อย..."

"แต่พี่ชอบเรานะครับ"

เอ๊ะ...เสียงนี้ เสียงข้างๆหูนี่ใครวะ อยากจะมองผ่านหางตาแต่เห็นแค่กางเกงตัวเองหรือผมหูแว่ว คิดเรื่องพี่มันมากไปอ่ะ ใช่ ต้องใช่แน่ๆ

"อาการชัดขนาดนี้ เป็นแฟนกันป้ะ?"

ผมค่อยๆเงยหน้าขึ้นจากเข่าแล้วหันไปด้านข้างแต่ทันทีที่หันไปแก้มผมมันก็เข้าไปหาปากพี่สิงฆ์เฉยเลย เชี่ยยยยย จะฉากในละครหลังข่าวมากไปป้ะ? แล้วกูจะเขินทำเชี่ยไรเนี่ย?!

"ม มาทำไมแล้วมาตั้งแต่ตอนไหนอ่ะ..."

"มาง้อเรานี่ครับแล้วพี่ก็มาตั้งแต่เราตอบคำถามปาล์ม พี่ยืนอยู่หลังเสาตลอดและพวกเพื่อนๆเราก็เห็น"

ผมตวัสายตามองเพื่อนตัวเองทันที ไอ้สามตัวหันหน้าหนีไปทางอื่นแล้วจกขนมเข้าปากอย่างหน้าด้านๆ ผมเม้มปากแน่นก่อนหันไปมองพี่สิงฆ์

"ตอบคำถามพี่ก่อน"

"อะไรอ่ะ"

"เป็นแฟนกันป้ะ?"

หน้าพี่มันตอนนี้จริงจังมาก มากกว่าทุกครั้งอีก มันไม่มีแววตาทะเล้นหรือล้อเล่นอยู่เลยอ่ะแต่ทว่าแววตาที่จริงจังก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนจนผมใจเต้น มือหนาของพี่สิงฆ์วางลงบนหัวผมก่อนโยกเบาๆ ความอบอุ่นจากฝ่ามือพี่มันซึมซาบลงมาจนผมอุ่นวาบที่หัวใจแถมมันยังเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆอีก

"ถ้ากลัวว่าพี่จะหายไป พี่อยากบอกเราว่าไม่ต้องกลัว"

"...."

"สัญญาทาสของพี่ไม่มีวันหมดสัญญา หัวใจพี่ก็เหมือนกัน"

"พี่...จะมั่นใจได้ไง..."

แล้วเสียงผมจะสั่นทำไมวะเนี่ย แม่ง

"เพราะพี่ไปไหนไม่รอดแล้วไง โดนเราตกแล้วตกอีก งับเหยื่อจนปากเปื่อยหมดแล้วเนี่ย"

ว่าแล้วพี่มันก็ดึงมือผมไปแตะปาก ผมถลึงตาใส่ก่อนดึงมือกลับ พี่มันลืมหรอว่าตอนนี้เราไม่ได้อยู่หออ่ะ อยู่ใต้ตึกคณะบริหารธุรกิจนะเว้ย!

"เลิกเป็นเมีย(ร์)คนทั้ง ม. แล้วมาเป็นเมียพี่คนเดียวนะครับ"

"ผม..."

เอาไงดีวะ เขินก็เขิน อายก็อาย ยิ่งมีสายตาของคนอื่นจ้องมาแบบนี้ผมยิ่งอาย พี่สิงฆ์มองหน้าผมยิ้มๆ พี่มันไม่ได้กดดันผมเลยแต่ผมเนี่ยแหละที่กดดันตัวเอง

ผมมองหน้าพี่มันแล้วนึกเรื่องต่างๆที่พี่มันทำให้ ทุกๆอย่างที่พี่มันให้ ความไม่พอใจที่เห็นผู้หญิงรายล้อมพี่มัน ความรำคาญที่ผู้หญิงกรี๊ดพี่มัน หงุดหงิดฉิบหายตอนที่หุ่นพี่มันโชว์คนอื่น ทุกๆอย่างที่เป็นพี่มัน...ถ้าเป็นแฟนกันมันจะเป็นของผมคนเดียวใช่ป้ะ?

"อือ..."

เอาวะ ถ้าไม่ไหวก็ค่อยถอย "ผมเป็นเมีย(ร์)พี่สิงฆ์คนเดียวแล้วนะ"

พี่สิงฆ์ยิ้มกว้างก่อนรั้งท้ายทอยผมเข้าไปแล้วกดจูบลงมาทันที เห้ย! นี่ตึกคณะบริหารนะ! ไม่ใช่หอ! แต่พี่มันไม่ได้สอดลิ้นเข้ามา พี่มันแค่เม้มปากผมเบาๆแล้วผละออก ผมเขินจนไม่รู้จะวางสายตาไว้ตรงไหนเพราะตอนนี้ผมเขินเหี้ยๆ!

"ครบรอบหนึ่งเดือนเมื่อไหร่ ให้พ่อไปขอเลยนะ"

"ไวไปไอ้จวย!"

"55555555555555 น่ารักว่ะ กอดหน่อยดิ๊"

พี่สิงฆ์ยิ้มแล้วรวบตัวผมไปกอดทั้งที่ผมนั่งกอดเข่าอยู่ หน้าผมจมไปในอกพี่มันจนได้กลิ่นโคโรญอ่อนๆ ได้ยินเสียงแซวเสียงโห่แล้วฮิ้วตาม ฮิ้วพ่องงงง กูไม่ได้บวชไหม กูแค่มีผัว(แฟน) ไอ้สัสสส

"สงสัยต้องยกเลิกซ้อมก่อนแล้วฉลองใหญ่หน่อย"

ผมผละออกแล้วมองหน้าพี่มันงงๆ

"ซ้อมอะไรอ่ะ?"

"ฟ้ามันจับพี่ลงฟุตบอลผสมระหว่างปีสามกับปีสี่ แข่งวันที่สอง วันแรกว่ายน้ำ มันนัดซ้อมหกโมงเย็นถึงสามทุ่ม"

"โห แล้วพี่จะไหวหรอ"

"ไหวดิ มีเมีย(ร์)อยู่รอทั้งขอบสระ ขอบสนาม ชิลๆ"

พี่สิงฆ์ยักคิ้วแล้วก่อนที่พี่มันจะจับล็อกหน้าผมด้วยมือสองข้างแล้วกดจมูกลงบนแก้มขยี้แรงๆ

"55555555555555555555555 พี่มึงงง จักจี้สาสสสสส"

ผมหัวเราะลั่นแล้วยกมือดันหน้าหล่อๆให้ออกจากแก้มผมแต่พี่ห่านี่แม่งแดกกาวตาช้างมาหรอ หนึบมั้ย

"โอ้ยยย เบาหวานแดกกูล่ะเนี่ยปาล์มเอ้ย โซ่เอ้ย"

เสียงไอ้บัวดังขึ้น น้ำเสียงมันเอือมๆยังไงไม่รู้ พี่สิงฆ์ผละออกแล้วกอดคอผมก่อนมองหน้าเพื่อนๆสามตัวที่หน้าสลอน

"พี่เลี้ยงชุดใหญ่ โทรบอกเฮียผิงได้เลย"

"รับทราบครับ!"

ปาล์มทำท่าตะเบ๊ะแล้วเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาเฮียผิง เชื่อผมป้ะว่าพอเฮียผิงรู้อ่ะ มันจะล้อผมยังไง ผมได้มุดร้านหมูทะมันหนีอ่ะ พี่สิงฆ์ก็โทรหาเพื่อนๆแล้วชวนพี่ฟ้ามาด้วยเพระาถ้าไม่ชวนพี่ฟ้ามา พี่ฟ้าต้องด่าเรื่องโดดซ้อมแน่ๆแต่พอบอกเลี้ยงฟรีเรื่องอะไร พี่ฟ้าก็ตอบตกลงก่อนที่พี่สิงฆ์จะพูดจบอีก

ผมมองเพื่อนๆกับพี่สิงฆ์ที่เข้ากันได้ดีแล้วนึกถึงแม่ แม่ครับ แคตเป็นเมีย(ร์)สมชื่อที่แม่ตั้งแล้วนะครับ เพราะงั้นถ้ารู้เรื่ิองอย่ามาช็อกใส่แล้วกัน TT

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}