ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 28 :: SWIM, JEALOUSY & TEEN

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 28 :: SWIM, JEALOUSY & TEEN

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.6k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2562 19:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 28 :: SWIM, JEALOUSY & TEEN
แบบอักษร

"ปีนี้นิเทศมันส่งพี่เซียร์มาแข่งว่ะ กูว่านิเทศชนะแน่เลย"

"โลจิสฯพี่สิงฆ์ กูว่าพี่สิงฆ์ชนะว่ะ"

"สู้เดือนนิเทศได้หรอล่ะ"

"อ่ะ พี่สิงฆ์มันก็เดือนโลจิสฯไหมล่ะสัส"

"แล้วทำไมมึงกับกูไม่เชียร์คณะตัวเองอ่ะไอ้สัส!"

ผมยืนฟังพี่สองคนนี้มาราวๆยี่สิบนาทีได้ขณะยืนรอพวกพี่มันกดน้ำใส่กระบอกน้ำที่มีอยู่ราวๆสิบกว่ากระบอก จากที่ฟังคร่าวๆ คณะนิเทศส่งคนชื่อ เซียร์ มาอยู่ปีสามและเป็นเดือนนิเทศที่หล่อและดังมาก ส่วนโลจิสฯก็พี่สิงฆ์ ผมพึ่งรู้ว่าพี่มันเป็นเดือนคณะ! แต่ถ้าเรื่องเดือนคณะ ดาวคณะ มันก็ต้องนิเทศอยู่แล้วอ่ะ

"ออกไปเมื่อไหร่ จำนวนสาวๆเต็มยิมอ่ะเชื่อกู"

"พี่เซียร์มันมาแล้วมั้งป่านนี้"

'กรี๊ดดดดดดด! พี่เซียร์คะะะ!'

'คิลลิ่งมีทีข่าาาา!'

เหมือนพี่สองคนนี้เป็นหมอดูอ่ะเพราะพอพี่มันพูดจบ เสียงกรี๊ดจากด้านนอกก็ดังขึ้นมาทันที ผมถอนหายใจก่อนสะกิดพี่มัน

"ผมขอก่อนได้มั้ยครับ พอดีต้องเอาไปให้พี่สิงฆ์อ่ะ"

พวกพี่มันหันมองผมก่อนพยักหน้าแล้วหลีกทางให้ ผมรีบกดน้ำใส่กระบอกแล้วฉีกเกลือแร่ใส่ไปในน้ำ เขย่าๆก่อนออกไปหาพี่สิงฆ์ เชี่ย มันเป็นอย่างที่พี่มันพูด ตอนนี้สาวๆมาเต็มยิมเลย บนอัฒจันทร์สองฝั่งเต็มไปด้วยสาวๆและสาวในร่างชาย ผมมองไปที่ของที่วางอยู่ โชคดีที่ตรงนั้นมันว่างไม่มีคนไปนั่ง

"ทำไมนาน"

พี่สิงฆ์เอ่ยถามเมื่อผมเข้าไปหาพี่มัน พี่สิงฆ์มันนั่งรอผมบนแท่น สองขาเหยียดตึงแล้วผมพึ่งสังเกตว่าตอนนี้ผมยืนอยู่ตรงกลางระหว่างขาพี่มัน

"พี่ปีสองมันกรอกหลายขวดอ่ะ นี่ก็พึ่งขอมา"

ผมบอกก่อนรับผ้าขนหนูผืนเล็กมาถือไว้ ผมหันมองลู่ข้างๆ ลู่ที่7 ถูกผู้ชายขาวๆจับจอง เขาไม่ได้สูงเท่ากับพี่สิงฆ์ อาจจะเตี้ยกว่าสามถึงห้าเซ็นต์แต่ขาวกว่ามาก แถมดูสำอางค์สุดๆเลยแต่ถ้าเรื่องหน้าตา หล่อนะแต่ทำไมผมมองว่าพี่เขาหล่อแบบสวยๆวะ?

"อ้าว สิงฆ์นี่หว่า มึงลงแข่งว่ายน้ำแทนฟุตบอลหรอวะ"

ผู้ชายสำอางค์ก็พูดหยาบเป็นสินะ พี่สิงฆ์กินน้ำก่อนหันมองพี่เซียร์

"เออ ฟ้ามันบังคับกู"

"แล้วนี่ใช่น้องเมียร์แคตที่ดังๆไหม?"

พี่เซียร์มองมาที่ผมยิ้มๆแล้วนั่งลงบนแท่นโดยหันหน้ามาหาพวกเรา จะว่าไปพี่เซียร์มันก็หุ่นดีว่ะ หุ่นดี ขาว หล่อแบบสวยๆ เออ เหมาะกับเดือนคณะล่ะ

"ครับ เรียกผมแคตก็ได้"

ผมตอบกลับยิ้มๆ พี่มันยิ้มแล้วเบนสายตาไปมองพี่สิงฆ์

"แฟนมึงหรอวะ? คือกูได้ยินมาว่าใครๆเขาก็พูดว่าสิงฆ์โลจิสฯติดเด็ก"

"เปล่า ไม่ใช่แฟน"

พี่สิงฆ์ตอบแล้วมองหน้าผมนิ่งๆ

"....."

"แต่เป็นคนที่กูจะเอาเป็นคู่ชีวิต"

พี่มันยิ้มให้ผมแล้วส่งกระบอกน้ำมาให้ก่อนลุกขึ้นยืนสวมหมวกและแว่นตาพลางยืดเส้นยืนสายหันไปหาพี่เซียร์ แต่เมื่อกี้พี่มึงดาเมจแรงมากไอ้เชี่ย! พูดจาเลี่ยนๆในสภาพนั้นอ่ะนะ ถ้ากูเป็นผู้หญิงกูขึ้นขย่มล่ะเนี่ย

"ขำๆสักร้อยเมตรไหม?"

"ก็ได้ ถ้ากูชนะมึงต้องให้สาวๆคณะกูกอด"

ผมหันควับมองหน้าไอ้พี่เซียร์นี่ทันที เมื่อกี้มันว่าไงนะ? เหมือนจะไม่ได้ยินอะไรเลย อะไรกอดๆนะ

"เกี่ยวห่าไรกับสาวคณะมึง"

พี่เซียร์มันยิ้มก่อนมองไปที่อัฒจันทร์แล้วมือป้องปากตะโกนเสียงดัง

"สาวๆคณะนิเทศอยากกอดพี่สิงฆ์โลจิสฯมั้ยครับ?!"

"อยากค่าาาาาาาาาาาา!!!"

ชัดเจนมากจ้า เสียงก้องยิมกันเลยทีเดียว พี่ิสิงฆ์ขมวดคิ้วแล้วมองหน้าพี่เซียร์ด้วยความไม่พอใจแต่ในเมื่อพี่มันเป็นคนชวนเองจะยกเลิกก็ไม่ได้ไง

"แต่ถ้ากูชนะ มึงต้องให้สาวๆในร่างชายหอมแก้มมึง"

"ตกลง"

โห โคตรแมน ตอบตกลงโดยไม่ต้องคิด พี่เซียร์เริ่มเตรียมตัวและให้พี่ปีสามคณะแพทย์ที่นั่งพักอยู่เป็นกรรมการปล่อยตัวให้ ถ้าพี่สิงฆ์แพ้ พี่มันต้องโดนกอดและ...

"พี่สิงฆ์"

"หือ?"

พี่มันหันมาหาผม ผมดึงแว่นมันลงแล้วมองตาพี่มันนิ่งๆพลางยกนิ้วชี้ไอ้พี่เซียร์

"ถ้าพี่มึงแพ้ไอ้นีออนนั่น"

"....."

"แล้วสาวๆกอดพี่มึง"

"....."

"กูถีบพี่มึงจมสระแน่"

"หึงพี่หรอ?"

ยังจะยิ้มอีกไอ้ฉัด!

"ไม่ได้หึง รำคาญ!"

ผมปล่อยมือจากแว่นตาพี่มันแล้วก้มหยิบผ้าขนหนูที่หลุดมือไปขึ้นมาแล้วเดินเลี่ยงออกมายืนข้างสระแทน พี่สิงฆ์กับพี่เซียร์ขึ้นยืนบนแท่นปล่อยตัว แค่พวกพี่มันยืนก็เด่นจนสาวกรี๊ดล่ะ ตอนนี้บนแท่นไม่มีใครซ้อมกันแล้ว พอพวกเขาเห็นสองคนนี้จะแข่งกัน คนอื่นๆก็พากันนั่งขอบสระอีกฝั่งห้อยขาตีน้ำไปมา จะว่าไปไม่เห็นผู้หญิงเลยแฮะหรือไปซ้อมสระอื่น?

พี่สิงฆ์สวมแว่นตาแล้วเท้าเอวขยับคอซ้ายทีขวาที หมุนข้อเท้าสลับซ้ายขวาส่วนพี่เซียร์มันก็ทำเหมือนกัน ทั้งสองหันคุยกันเล็กน้อยแล้วก้มตัวลงจับตรงปลายเท้า พี่ที่เป็นกรรมการปล่อยตัวตรวจความพร้อมอีกครั้ง ก่อนผิวปากเป็นเสียงปล่อยตัวแทนนกหวีด

วี๊ดดด!

ตู้มมม!

เสียงผิวปากดังก้องสระพร้อมๆกับสองหนุ่มถีบตัวพุ่งลงสระไปเรียบร้อย ท่าที่แข่งกันก็เป็นฟรีสไตล์ในระยะหนึ่งร้อยเมตร ฟรีสไตล์เป็นการว่ายน้ำแบบไม่จำกัดท่า จะว่ายแบบใดก็ได้และฟรีสไตล์เป็นการว่ายน้ำที่เร็วที่สุด คนว่ายจะนอนคว่ำพร้อมหมุนแขนผ่านใต้น้ำและเหนือน้ำอย่างต่อเนื่อง ตีขาอย่างสม่ำเสมอจะหายใจได้ก็ต่อเมื่อหันหน้าไปด้านข้างและที่ว่ามานั้น ทั้งสองคนกำลังทำมันอยู่

ในระยะหนึ่งร้อยเมตรพวกพี่มันต้องไปกลับตัวที่ปลายทางของสระซึ่งมีรุ่นพี่อีกคนรออยู่ คอยเช็คจุดกลับตัว ผมไม่รู้ว่าทำไมผมถึงลุ้นขนาดนี้ ผมกำผ้าขนหนูและกระบอกน้ำในมือแน่นมาก

"พี่สิงฆ์สู้ๆๆ! แต่แพ้ก็ได้นะคะ! ให้พวกเรากอดพี่เถอะ!"

คิ้วผมกระตุกทันทีแต่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากให้พี่มันชนะ! เสียงเชียร์เสียงตะโกนชื่อของพวกพี่ดังก้องสระและดังลั่นโรงยิม ไม่ว่าจะหญิงหรือชายต่างเชียร์คนที่คิดว่าจะชนะ หลายคนเทให้พี่เซียร์เพราะพี่มันตัวไม่หนาเท่าพี่สิงฆ์ ความเบาและความเพียวทำให้พี่มันไปไวกว่าแต่ผมว่าไม่ใช่ จากที่ดูพี่สิงฆ์ซ้อม แปดรอบที่ว่ายไปกลับ พี่มันทำได้ดีมากๆ การหมุนแขนเพื่อดันตัวเองไปข้างหน้า พี่มันก็ทำได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ จะซ้ายจะขวาการยกอยู่ในองศาเดียวกันตลอด ขาสองข้างตีน้ำอย่างสม่ำเสมอไม่มีตกสักวิ

พี่สิงฆ์มันรู้เทคนิคและรู้จุดที่ทำให้ตัวเองได้เปรียบ ใครว่าตัวใหญ่แล้วไปไวไม่ได้ก็แหกตาดูพี่มันอ่ะ หลังจากผ่านไปครึ่งทางผมจับตาดูพี่สิงฆ์ตลอดแต่มันก็อดไม่ได้ที่จะมองพี่เซียร์ ไอ้หลอดนีออนนี่ก็ว่ายไวพอๆกับพี่สิงฆ์เลย การว่ายของพี่เซียร์ไม่ได้อยู่ในระดับที่สวยงามเหมือนพี่สิงฆ์แต่พี่เซียร์มันรู้จุดที่พาตัวเองไปข้างหน้าด้วยความเร็วไป

"พี่เซียร์สู้ๆนะคะ! กรี๊ดดดดดด! เพื่อนิเทศของเรา!"

แค่ซ้อมป่ะเจ้ ชนะไปก็ไม่ได้รางวัลไหมมีแต่ฝั่งกูเนี่ยเสียเปรียบ นอกจากพี่มันจะโดนกอดแล้วจะเจอกูถีบด้วย แต่ผมถีบพี่มันไม่ลงหรอก การซ้อมแปดรอบก่อนหน้ามันก็หนักพอแล้วแล้วมาว่ายอีกหนึ่งร้อยเท่ากับพี่มันว่าบห้าร้อยเมตรเลยนะ พี่มันไม่ใช่นักกีฬาว่ายน้ำมืออาชีพที่ว่ายพันห้าร้อยเมตรแล้วยังชิลๆได้อยู่

พอถึงจุดกลับตัวพี่เซียร์มันตั้งหลักได้ไวกว่าแต่แค่เสี้ยวเดียวพี่สิงฆ์ก็ตีคู่มาได้ ในช่วงหลังเหมือนพี่สิงฆ์จะเร่งความเร็วขึ้นและมันไม่ดีเลย! ผมบอกพี่มันแล้วนะว่าอย่าฝืนอ่ะ พี่มันแข็งแรงจริง มีกล้ามเนื้อ มีเทคนิคว่ายน้ำนิดหน่อย แต่ร่างกายพี่มันไม่ได้ยืดหยุ่นแบบมืออาชีพเขานะ พวกเขาซ้อมและฝึกในสระกี่รอบๆต่อวันก็ไม่รู้เพื่อเป็นหนึ่งเดียวกับสายน้ำ ต้องเทรนต้องอะไรเพื่อเหรียญทองในการแข่งระดับประเทศบ้าง โลกบ้างและเพื่อสถิติที่ไม่อาจทำลายได้ แต่พี่มันเป็นแค่นักศึกษาอ่ะ ผมกลัวว่าตะคริวจะกินพี่มันกลางสระ ผมว่ายไปช่วยได้แต่ผมว่ายไม่เก่งและผมคงแบกพี่มันมาถึงขอบสระไม่ไหว

เสียงเชียร์เริ่มเงียบเมื่ออีกไม่กี่นาทีจะถึงจุดสตาร์ท ผมกำผ้าขนหนูแน่นกว่าเดิม พี่คณะแพทย์ที่เป็นคนปล่อยตัวกำลังยืนรอด้วยความลุ้น พี่ที่อยู่จุดกลับตัวรีบใส่เกียร์หมากลับมาที่ฝั่งนี้

ลมหายใจของทุกคนเริ่มทำงานผิดปกติเมื่อสองคนในสระว่ายสูสีกันมากๆ เสียงตีน้ำยังคงดังต่อเนื่องและเป็นเสียงเพียงหนึ่งเดียวในตอนนี้ อีกนิดเดียว...

หมับ!

หมับ!

วี๊ดดดดด! พรึ่บ!

พี่คณะแพทย์ผิวปากแล้วตวัดผ้าขนหนูขึ้นเมื่อสองนักกีฬาถึงเส้นชัย พี่สิงฆ์กับพี่เซียร์ถอดแว่นและหมวกออกพร้อมกันแล้วจ้องหน้าพี่คณะแพทย์นิ่งๆอย่างรอผลของการแข่ง พี่สิงฆ์ดำน้ำลงไปก่อนโผล่ขึ้นมาพร้อมกับสีหน้าเครียดๆ ผมสีดำที่เปียกน้ำลู่ไปกับใบหน้า หยดน้ำจากปลายจมูดหยดลงในสระ ริมฝีปากเผยออกเล็กน้อยเพื่อผ่อนลมหายใจ ผมมองพี่มันด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ไม่ว่าจะแผ่นหลัง ด้านข้าง ใบหน้าเครียดๆ ผมสีดำที่เปียกน้ำ ทุกๆอย่างที่เป็นพี่มัน ทำไมผมถึงรู้สึก...ไม่อยากให้ใครมองเลยวะ?

"เซียร์จากคณะนิเทศเป็นฝ่ายชนะ!"

"กรี๊ดดดดดดดดดดด!"

เสียงกรี๊ดดังกระหึ่มทันทีที่ผลการแข่งถูกประกาศ พี่สิงฆ์ตีน้ำด้วยความโมโหก่อนเสยผมลวกๆ พี่เซียร์หันกอดเชือกกั้นระหว่างลู่แล้วมองหน้าพี่สิงฆ์ยิ้มๆ ผมรีบเดินไปหาพี่มันเพื่อจะรอฟังว่าคุยอะไรกัน

"สาวๆคณะกูคืนนี้คงนอนหลับฝันดีแน่เลย"

"วันจริงกูเหยียบมึงจมแน่ไอ้เวรเซียร์"

พี่สิงฆ์ขึ้นจากสระแล้วมองหน้าผม มือหนาวางลงบนหัวผมแล้วโยกเบาๆ ผมส่งผ้าขนหนูกับกระบอกน้ำให้พี่มัน พี่สิงฆ์รับไปแล้วเดินผ่านผมไปด้านหลัง ผมมองตามแล้วหงุดหงิดฉิบหาย ผู้หญิงยืนต่อแถวแล้วแถมไม่กลัวเสื้อนักศึกษาบางๆจะเปียกเลย

"ไม่ต้องห่วงน่า สิงฆ์มันไม่ใจสั่นกับใครหรอก"

ผมหันมองพี่เซียร์ที่ตอนนี้ขึ้นมานั่งหล่อๆหรือสวยดีบนแท่นปล่อยตัวเรียบร้อยแต่แล้วสายตาเขาก็เบนไปทางอื่น ผมมองตามถึงเห็นพี่หมีที่เดินเข้ามาพร้อมผ้าขนหนูที่พาดบ่าและกางเกงว่ายน้ำในมือ นี่อย่าบอกว่าพี่หมีลงว่ายน้ำ?

"มันจะไม่ตีกันใช่มั้ย?"

พี่เซียร์พูดเสียงขำ

"พี่รู้จักสองคนนี้ดีไหมครับ?"

"ไม่หรอก แค่เคยเรียน ม.ปลาย มาด้วยกัน ห้องเดียวกันแต่ไม่สนิท พอคุยได้น่ะ"

"แล้วเมื่อก่อนสองคนนี้เป็นยังไงหรอ"

"โคตรรักกันเลยไง กลุ่มห้าคนของมัน ทั้งครูและคนอื่นๆต่างเรียกทีมเรนเจอร์ห้าสี แล้วยิ่งรู้ว่ารู้จักกันตั้งแต่อนุบาล ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมรักกันโคตรๆ พี่ยังงงว่าทำไมตอนมา ม. ถึงแตกกัน"

"....."

"พอรู้เรื่องเลยไม่สงสัยเท่าไหร่เพราะคณะพี่ไม่ถูกกับคณะการบินเหมือนกัน แต่ไม่หนักเท่าพวกมันเพราะบางคนที่เป็นเพื่อนกันมาก่อนไม่ได้ตัดขาดอะไรขนาดนั้น จะว่าไงดีล่ะ ความเกลียดชังของคณะโลจิสฯและวิศวะมันถูกปลูกฝังมากกว่า ถูกบังคับให้เกลียด ถูกแอนตี้ถ้าแตกต่าง ถ้าไม่อยากเป็นแกะดำก็ต้องตามเขาไปเพื่อความอยู่รอด มีหลายคนที่พอจบไปแล้วกลับเป็นเพื่อนกันตามเดิมเพราะพวกเขาเข้าใจและให้กำลังใจกันอยู่ห่างๆ"

ถ้าเป็นแบบนั้นมันก็ดีอ่ะดิ

"แต่ก็นะ...ทุกๆคนล้วนมีเหตุผลของตัวเอง ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นหรอก พอได้เข้าคณะที่รักมันก็ยากที่จะหันหัวเรือกลับแต่การอยู่ตัวคนเดียวในคณะมันไม่ใช่เรื่องง่าย งานบางอย่างต้องใช้เพื่อนร่วมคณะ งานบางอย่างต้องหาผลประโยชน์จากกลุ่ม ดังนั้น มันเป็นเรื่องปกติที่จะเลือกตัวเองก่อน"

"แต่ว่าเหมือนเรือพี่หมีจะจมนะครับ"

"อืม ถ้ายังเอาหินขึ้นไปด้วย ยังไงมันก็จม"

พี่เซียร์กับผมมองไปที่พี่หมีและเพื่อนๆของเขา พี่หมีโดดเด่นที่สุดและดูออร่ามากที่สุดในขณะเดียวกันมีเพื่อนอีกคนที่คอยกระแนะกระแหนพี่หมี เหอะ ไอ้เชี่ยพี่หินแน่ๆ ผมถอนหายใจก่อนหันมองพี่สิงฆ์ที่ตอนนี้ยืนเป็นเสาให้สาวๆกอด แต่ว่านะ...แต่ว่านะทำไมแถวมันยาวขึ้นล่ะ?!

"หนูชอบพี่สิงฆ์นะคะแต่คบกับน้องเมียร์ไวๆนะ!"

พูดจบกอดเลยจ้าา กอดแน่นด้วยนะเจ้ เอาหน้าถูอกพี่มันอีกไม่ได้กลัวเครื่องสำอางค์บนหน้าหลุดเลยหรอ... พอคนนี้จบคนถัดไปมา เปลี่ยนไปเรื่อยๆจนสามนาทียังไม่หมด เหมือนพวกพี่ๆเขาไลน์บอกกันอ่ะว่าสาวนิเทศได้กอดพี่สิงฆ์ ผมยืนกอดผมคิ้วขมวดจนตะคริวจะแดกคิ้วล่ะ นิ้วชี้เคาะแขนเบาๆเป็นจังหวะ

"ฮือออ อกแน่นสุด~"

คิ้วกระตุกครั้งที่หนึ่ง ผมได้ยินเสียงพี่เซียร์หัวเราะเลยหันไหมองเคืองๆ พี่มันเลยยกมือสองขึ้นแล้วไหลตัวลงสระไป เหมือนเห้เลยเนาะ

"ขนาดมีกลิ่นคลอรีนยังหอม~"

เลียเลยสิเจ้ เลียเลย ปาดน้ำตั้งแต่สะดือขึ้นยันอกอ่ะ เอาเลยเอ้า

"ให้หนูช่วยสระผมให้มั้ยคะพี่สิงฆ์? ><"

มือมันมีจ้าเจ้จ๋า ไม่ได้พิการ ว่ายน้ำนะไม่ได้ถูกตัดแขนไม่ต้องสระให้แล้วถ้ามันจะให้สระจริงๆ ผมควรสระเพราะเป็นผู้ชาย!

"หนูซักกางเกงให้นะคะ!"

เหมือนว่าง ได้ข่าวนิเทศก็เรียนหนักนี่ ปีสองใช่ว่าจะชิลหรือปีไรอ่ะเราอ่ะ ว่างจ๊าดดดด ซักผ้าช่วยแม่ยัง?

"หนูมียาคลายกล้ามเนื้อนะคะ เผื่อพี่สิงฆ์จะตึงๆตอนเร่งความเร็วเมื่อกี้"

เรียนหมอหรอเราอ่ะ รู้ดีจางงงงงง นิเทศสาขายาเพื่อผู้ชายศาสตร์หรอ เนียนเป็นหมอเก่งนะเราอ่ะ

"จะอาบน้ำเลยมั้ยคะ? เดี๋ยวหนูเข้าไปปรับน้ำอุ่นให้!"

ธุรกิจติดตั้งเครื่องทำน้ำอุ่นหรอที่บ้านอ่ะ แลดูเชี่ยวชาญจ๊าดดด เอากี่องศาดีอ่ะเจ้ เอาให้เนื้อสุกเลยป้ะจะได้แล่พี่มันกินให้หายกระหาย

"พี่สิงฆ์คะ! ว่างๆพางูสิงฆ์มาห้องหนูได้นะ!"

หมับ!

อ้อมกอดที่แสนแข็งแกร่งและเจตนาอันแรงกล้าทำให้รอบข้างเงียบกริบ เธอกอดไม่พอ พรมจูบที่อกเสียงดังจ๊วบ ไม่จ๊วบเดียว หลายจ๊วบเลยจ้า ไอ้พี่สิงฆ์พยายามดันออกแต่มันไม่กล้าทำแรงเพราะนั่นเป็นรุ่นน้องและผู้หญิง

งับ!

"เหี้ย!"

หมับ! ผลั่ก!

ตู้มมม!

ผมก้าวไปดึงผู้หญิงคนนี้ออกทันทีที่เจ้แกกล้าทำเรื่องไร้ยางอายโดยการงับหัวนมไอ้พี่สิงฆ์พร้อมกับยกตีนถีบพี่มันสุดแรงพร้อมๆกับพี่สิงฆ์หงายลงสระเสียงดังตู้ม น้ำกระจายเป็นวงกว้างก่อนที่เสียงหัวเราะของพี่เซียร์จะดังลั่นสระ

"ทำอะไรของน้องเนี่ย?! ถีบพี่สิงฆ์ทำไม!?"

มือบางๆตีมือผมดังเพียะ ผมปล่อยออกก่อนมองหน้าเธอนิ่งๆ

"เข้าใจว่าชอบพี่มัน แต่พี่เป็นผู้หญิง ทำอะไรให้เกียรติเพศตัวเองด้วยดิครับ"

"มันเรื่องของพี่ป้ะ?"

"เออ เรื่องของพี่แต่ดูรอบข้างด้วยว่าเขามองพี่ยังไง"

"ทำไมพี่ต้องแคร์อ่ะ? พี่แคร์แค่พี่สิงฆ์!"

โว้ย ปวดขมับ!

"เรื่องนั้นอ่ะช่างมันเหอะ แต่อย่าทำอีก ให้เกียรติตัวเองหน่อย รู้ว่าหิวแต่เบาๆ"

"อ่อ น้องคือเมียร์แคตที่ลือว่าเป็นแฟนพี่สิงฆ์สินะ หึงหรอ?"

"หึงห่าไร แค่รำคาญ!"

ผมขึ้นเสียงอย่างลืมตัวแล้วเดินออกจากยิมทันที ผมไม่ได้หึง ไม่ได้หึง แค่รำคาญโว้ย!

..............................

ลับหลังเมียร์แคต ณ อัฒจันทร์ส่วนบนสุด

นิเทศ 01 :: กูบอกแล้วว่าน้องมันต้องหึง! เอามาร้อยนึง!

นิเทศ 02 :: อีเวง กูควรได้ เสียสละสุดไรสุด ถูกมองเป็นของฝากสระบุรีแล้วอิเฟาเวอร์

นิเทศ 03 :: มึงเนียนมากอ่ะ ถามจริงหุ่นพี่สิงฆ์เป็นไง

นิเทศ 02 :: โคตรแน่นอั่ก! แต่กูไม่เสี่ยงแล้ว น้องมันโกรธจริงอ่ะ แต่เอามาร้อยนึงค่าเสียสละ

นิทเศ 01 :: 50/50

นิเทศ 02 :: เค

นิเทศ 03 :: //ควักเงินจ่ายอย่างจำยอม

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}