ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 26 :: งูสิง(ฆ์)กลางโรงหนัง

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 26 :: งูสิง(ฆ์)กลางโรงหนัง

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.5k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2562 19:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 26 :: งูสิง(ฆ์)กลางโรงหนัง
แบบอักษร

ครอสติชขนาดเท่าเอสามถูกผมกับพี่สิงฆ์ละเลงจนเกือบเละ มันยากเกินไปสำหรับผู้ชายสองคนแต่พวกผมไม่ยอมแพ้อ่ะ ทำต่อไปเรื่อยๆ พี่เจี๊ยบ(เจ้าของร้าน)ก็เข้ามาดูมาช่วยเราสองคนอยู่ตลอดจนกระทั่งสามทุ่มห้าสิบห้า เราให้พี่เจี๋ยบเก็บของใส่กระเป๋าสำหรับเซ็ตครอสติชส่วนกรอบรูปใส่กล่องกระดาษขนาดเท่ากรอบนั่นแหละ

"พี่ครับมีกรอบรูปขนาดเท่าโปสการ์ดสี่คูณหกนิ้วไหม?"

"มีค่ะ เดี๋ยวพี่แถมให้นะ"

เพราะผมกับพี่สิงฆ์ซื้อของเยอะ แค่ผ้าครอสติชพิมพ์รูปตัวเองนี่ก็หลายร้อยล่ะนะไม่นับรวมอุปกรณ์ต่างๆ เข็ม ด้ายหลายสีและกรอบรูปขนาดเอสามที่พันอัพ มันทำจากไม้ที่มีลายไม้สวยงามมากๆ เคลือบอย่างดี พี่สิงฆ์มันจะเอาอ่ะ ผมอ่ะเลือกกรอบพลาสติกราคาเบาๆแต่ถูกพี่มันเมินใส่เฉย

"ขอบคุณมากนะคะ"

พอออกจากร้านก็พากันไปโรงพลังซึ่งอยู่ชั้นสองของห้างแต่กว่าหนังจะเล่นก็รอเบื่ออ่ะ โฆษณาอะไรเยอะแยะอีก พี่สิงฆ์เอาของไปฝากกับเจ้าหน้าที่ตรวจตั๋ว เขาเอาของไปเก็บแล้วเอาป้ายเลขลำดับที่ฝากของมาให้ พี่มันก็เก็บใส่กระเป๋าแล้วพากันเดินไปที่โรงหนัง โรงหนังถูกแบ่งเป็นโรงๆไป โรงหนึ่ง โรงสอง โรงสาม ประมาณนี้ ส่วนของผมกับพี่มันได้โรงสี่ที่คนน้อยมาก จากตอนซื้อตั๋วมีแค่สี่คนเอง ผมกับพี่สิงฆ์แล้วก็อีกสองคนซึ่งแถวของพวกเขาคือแถวหน้าสุดส่วนเราหลังสุด

ตอนเดินเข้ามาในโรงก็เห็นสองคนน่าจะเป็นคู่รักนั่งอยู่ก่อนแล้ว เห็นแค่หัวดำๆเท่านั้น พอนั่งลงผมก็ต้องมาทนดูโฆษณาที่ชวนง่วงนี่อีก อยากจะบ้าตาย

"หนาวมั้ย?"

พี่สิงฆ์กระซิบถาม ผมส่ายหัวเพราะมันไม่หนาวจริงๆอ่ะแต่นานๆไปอาจจะหนาว

"แล้วพี่ไม่หนาวไง"

ผมถามกลับก่อนเอาโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นระหว่างรอโฆษณาจบ มันดูเสียมารยาทที่เล่นโทรศัพท์ในโรงหนังแต่ตอนนี้มันไม่มีใครแล้วนอกจากสี่คนนี้แล้วก็โฆษณาที่ดังอยู่ ผมขอเล่นแปปเดียวน่า

"ถ้าพี่หนาว เราจะกอดพี่หรอ?"

"เปล่าอ่ะ ไล่ออกไปข้างนอกแทน"

พี่มันหัวเราะนั่งมองผมเงียบๆ ผมรู้สึกได้เลยอ่ะพอผมเหลือบสายตาขึ้นไปสบตามัน พี่มันก็จะยักคิ้วแล้วยิ้มให้ ผมเลยก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อย่างเดียว อยากจะซื้อป็อบคอร์นมากินแต่พี่สิงฆ์มันไม่ชอบ มันบอกแค่นั่งดูหนังกับผมก็อิ่มแล้ว คิดสิครับว่าหน้าคนขายป็อบคอร์นจะเป็นไง ถ้าเขาอ้วกได้เขาคงอ้วกอ่ะ

พอเวลาเดินมาถึงสี่ทุ่มยี่สิบ โฆษณาหมดลงต่อด้วยืนสดุดีหนึ่งนาทีแล้วค่อยนั่งลง

หมับ! ตุบ!

"...!"

ทันทีที่เพลงสดุดีจบลงไอ้พี่สิงฆ์มันก็ดึงผมให้นั่งลงบนตักมัน แขนแกร่งสอดกอดเอวผมแน่น ผมตัวแข็งทื่อบนตัก ไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวว่าอะไรๆมันจะตื่นเอาได้

"อย่าขยับนะครับถ้าไม่อยากให้งูสิง(ฆ์)ตื่น"

พี่สิงฆ์มันกระซิบข้างหูแล้วหอมแก้มผม ผมได้ยินเสียงหัวเราะพี่มันเบาๆแล้วอยากจะด่าแต่ไอ้ความกลัวงูมันจะตื่นเลยนั่งนิ่งๆอย่างเดียว

"ทำตัวตามสบาย พิงอกพี่ได้นะครับ"

"อือ"

รับปากไปงั้นเพราะแค่จะหายใจผมยังกลัวมันจะไปกระตุกต่อมพี่มันเลยอ่ะ หนังเริ่มฉายได้ห้านาทีแต่เป็นห้านาทีที่ผมดูไม่รู้เรื่องเลยเว้ย TT

[สิงฆ์]

ทำไมเด็กคนนี้มันถึงน่ารักขนาดนี้นะ? ผมถามตัวเองทุกครั้งที่เห็นหน้าน้องมันไม่ว่าจะเช้า สาย บ่าย เย็นหรือยามดึก เมียร์แคตเป็นเด็กผู้ชายที่โคตรจะน่ารักเลย น้องมันไม่ได้ตัวเล็กเท่าปาล์ม ไม่ได้ดูสาวหรืออ่อนแอแต่มันมีบางอย่างที่ดึงดูดผมให้เข้าหาน้องมันอย่างไม่รู้จักเบื่อ ผมสารภาพตามตรงเลยว่าผมอยากกดน้องมันมาก อยากทำให้น้องเป็นของผมถึงน้องมันจะไม่ได้รังเกียจหรือปฏิเสธอะไรแต่น้องมันก็ไม่เคยพูดว่าชอบผม ส่วนผมน่ะหรอ หึ ไม่ชอบมั้งแต่หลงเข้าขั้นหาทางออกไม่เจอ

ผ่านไปยี่สิบกว่านาทีที่ผมให้น้องมันนั่งตัก ผมรับรู้ได้ว่าน้องมันเริ่มผ่อนคลายแล้ว แผ่นหลังขาวๆภายใต้เสื้อยืดสีขาวค่อยๆเอนพิงอกผมก่อนทิ้งน้ำตัวลงมาเมื่อน้องมันผ่อนคลายเต็มที่ น้องเริ่มหัวเราะกับหนัง เริ่มขยับตัวยุกยิกเพราะหนังที่ดูคือหนังผี บางฉากตลกมันก็ขำ ขำตัวสั่นอีก พอฉากตกใจมันก็สะดุ้งโหยง โดยไม่ได้รู้เลยว่าก้นนิ่มๆของตัวเองกำลังกดงูอยู่

"เชี่ย!"

เมียร์แคตสะดุ้งฉากที่พี่โผล่ออกมา สะดุ้งแบบตัวลอยก่อนลงแปะลงที่เดิม ผมกัดฟันแล้วเงยหน้าขึ้นเพื่อข่มอารมณ์ ตอนสะดุ้งไม่เท่าไหร่แต่ตอนที่สะโพกน้องมันลงมากดงูสิง(ฆ์)นี่สิ แม่ง...อย่างเน้น

ผมกระชับกอดน้องมันแน่นแล้วซบหน้ากับแผ่นหลัง กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวน้องโคตรปลุกผมเลย ผู้ชายด้วยกันมันหอมขนาดนี้เลยหรอวะ

"พี่สิงฆ์ๆ แน่นไปพี่มึงง"

"แปปนะครับ"

ตัวนุ่มนิ่ม กลิ่นหอม ผิวเนียน เสียงน่ารัก ถ้าไม่จริงจังผมจะหลอกฟันน้องมันให้หนำใจ แต่โทษเหอะ...คนนี้อยากแต่งว่ะ ผมค่อยๆคลายกอดออกเล็กน้อยพอให้น้องไม่แน่นไป

ผมอดทนจนหนังเล่นไปค่อนเรื่อง เมียร์แคตผ่อนคลายจนเห็นผมเป็นเก้าอี้เรียบร้อย เอนพิงแบบไม่มีเขิน ฉากไหนน้องมันกลัวก็หยิกแขนผมที่รัดเอวจนเจ็บ ด่าไม่ลง ดุไม่ได้ ก็ผมมันคนยอมเมีย(ร์)อ่ะ

"ตะคริวกินขายังอ่ะ?"

น้องมันหันมาถาม ผมส่ายหัวยิ้มๆก่อนเลื่อนมือขึ้นจับล็อกคางน้องมันไว้แน่นไม่ให้หันหนี

"พี่มึง...จะดูหนัง"

"จูบหน่อย ครั้งที่สอง"

พอผมบอกแบบนั้น ริมฝีปากอิ่มก็เม้มเข้าหากันก่อนพยักหน้า น้องมันแพ้เรื่องลอตเตอรี่นี่นะเลยปฏิเสธผมไม่ได้ ผมขยับใบหน้าเข้าไปหาก่อนแนบริมฝีปากลงบนปากอิ่มก่อนขบเม้มหนักสลับเบา มือข้างที่จับคางเลื่อนลงไปที่มือน้องมันก่อนจับสอดประสานนิ้วแล้วค่อยๆกระชับแน่น

ปากอิ่มของน้องเปิดออกอย่างกล้าๆกลัวๆ เรียวลิ้นเล็กๆที่พยายามตอบโต้ผมอย่างเงอะๆงะๆทำสิงฆ์อย่างผมอ่อนระทวย พูดได้เต็มปากเลยว่าผมแพ้ทางน้องมันและไม่มีทางที่จะชนะน้องมันเลย

"อือ..."

เสียงครางหลุดออกมาเมื่อผมรุกหนักมากขึ้นเรื่อยๆ ผมดูดเม้มลิ้นน้องอย่างบ้าคลั่ง ทั้งดูดทั้งใช้ฟันครูดราวกับจะกลืนกินลิ้นของน้อง เมียร์แคตเริ่มโอ่นอ่อนทิ้งตัวพิงผมมากขึ้น ผมเลยพิงพนักเก้าอี้แล้วใช้แขนอีกข้างรั้งเอวน้องเข้าหาตัว

จ๊วบ...จ๊วบ...

เสียงจูบเริ่มดังแต่ได้เสียงหนังกลบไว้ ผมเลยเลือกที่จะจูบน้องให้หนักมากกว่าเดิม ยิ่งเสียงจูบดังเท่าไหร่ผมยิ่งฮึกเหิมมากยิ่งขึ้น มากขึ้นจนแทบจะกดน้องมันคาโรงหนัง

"อือ!"

น้องเริ่มทุบอกผมแรงๆ ผมเลยค่อยๆถอนจูบออก จังหวะที่น้องมันดึงลิ้นกลับเข้าปาก ผมอดไม่ได้เลยเลียลิ้นน้องมันซะเลย

"อร่อย"

ผมพูดยิ้มๆ เมียร์แคตก้มหน้างุดแล้วถอนหายใจแรงๆ

"พ พี่สิงฆ์ อ เอ่อ..."

"อยู่นิ่งๆสักพักเดี๋ยวมันก็หาย เราดูหนังเถอะครับ"

น้องพยักหน้าแล้วหันหน้ากลับไปที่จอ ผมกอดน้องแน่นแล้วซบหน้ากับแผ่นหลัง ให้ตายสิ...อึดอัดเป็นบ้า อยากรีดพิษชะมัดแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะผมไม่อยากให้น้องดูหนังคนเดียวแล้วผมมันไม่ใช่พวกเสร็จไวด้วยสิกลัวน้องจะเบื่อถ้าต้องดูหนังคนเดียวหรือจะไม่วะ

"พ พี่แน่ใจนะ คือมัน..."

"แน่ใจครับหรือกลัวมันกัด?"

"ก กัดบ้าอะไรอ่ะพี่!"

"ลืมไปว่างูสิง(ฆ์)ตัวนี้กัดไม่เป็น เป็นแต่แทง..."

"พี่มึง ไอ้สัส!"

ผมหัวเราะแล้วหอมแก้มน้องมันรัวๆ ให้ตายเหอะ น่ารักฉิบหาย~ แต่ไม่ต้องห่วงน้องนะครับ ผมไม่ทำให้น้องได้รับพิษหรอก...จนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม (:

[จบ]

ห้าทุ่มกว่าๆเกือบจะเที่ยงคืนอ่ะหนังถึงจบ สองคนแรกเดินออกไปก่อนส่วนผมลุกจากตักพี่มันแล้วชิ่งหนีไปรอหน้าโรงหนังแทน คือพี่สิงฆ์มันตื่นตัวอ่ะ แค่จูบเองแต่แบบมันเกิดอารมณ์ ให้ไปห้องน้ำก็ไม่ไป พี่มันทนจนหนังจบ ขนาดหนังจบมันยังทิ่มก้นผมอยู่เลยเหอะ

"รอพี่แปปนะ"

พี่สิงฆ์ออกมาแล้วบอกกับผมก่อนที่พี่มันจะรีบไปห้องน้ำซึ่งห่างจากโรงหนังสี่นี้ไม่มาก ผมเลยเดินตามไปรอหน้าห้องน้ำแทนระหว่างรอก็เล่นโทรศัพท์ไปด้วยก่อนเข้ากูเกิ้ลค้นหา 'งูสิง'

งูสิง เป็นสกุลของงูไม่มีพิษหรือพิษอ่อนสกุลหนึ่ง แต่ถ้า งูสิง(ฆ์) เป็นสกุลของงูเปรมฤกษ์ลักษณ์ ผมรับรองได้เลยว่ามันมีพิษและขู่ง่ายหากใครไปรบกวนมัน...

ต่อไปนี้ถ้าผมเจองูสิง(ฆ์)อีกครั้ง ผมจะตีมันให้ตายคามือผมเลยแม่ง!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}