ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 23 :: สิงฆ์เมาช้าง

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 23 :: สิงฆ์เมาช้าง

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.6k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2562 19:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 23 :: สิงฆ์เมาช้าง
แบบอักษร

"หายหัวไปนานเลยพวกห่า"

เฮียผิงออกมาต้อนรับพวกผมด้วยเสียงที่ดังประดุจแดกโทรโข่งเข้าไป พวกผมสี่คนยกมือไหว้เฮียผิงด้วยความเคารพแต่จริงๆสร้างเพื่อรอรับของฟรีต่างหาก

"เฮีย นี่พี่ที่คณะผมเอง พี่สิงฆ์ พี่อิ๊ก พี่แฮมแล้วก็พี่ไพ่"

"เออๆ พาเข้าไปเลยให้คนต่อโต๊ะแล้ว ของกินพวกมึงวางเต็มหมด"

เฮียผิงพยักหน้ารับไหว้พวกพี่สิงฆ์ก่อนพากันเข้ามาในร้าน พวกผมสี่คนทักทายพวกพี่ในร้านอย่างเป็นกันเองก่อนพาพวกพี่สิงฆ์ไปที่โต๊ะ

"เชรดดดดดด ผมรักเฮียยยยย!"

ไอ้ปาล์มตะโกนลั่นร้านที่เห็นกุ้ง ปลาหมึกและหอยเชลล์วางเต็มโต๊ะ กะทะก็ร้อนพร้อมย่างมากๆ พวกเราแปดคนนั่งประจำที่ใครที่มันแล้วคีบหมูย่างกันทันที รอบนี้ปาล์มบอกเฮียว่ามาแปดคนเลยมีกะทะเพิ่มมาอีกชุด

"พี่สิงฆ์ๆ แขนยาวๆอ่ะขโมยหอยเชลล์จากไอ้ปาล์มให้ผมหน่อย"

ผมสะกิดพี่มัน พี่สิงฆ์ไม่พูดมากเอื้อมหยิบหอยเชลล์มาสามตัวก่อนหยิบอีกรอบ ผมยักคิ้วให้ไอ้ปาล์มก่อนย่างหอยเชลล์บนกะทะไฟฟ้าที่เฮียผิงต่อมาให้ ใส่เนยลงไปด้วยรอแปปเดียวกลิ่นเนยก็ลอยเข้าจมูกจนน้ำลายสออ่ะ

"เรามากินที่นี่บ่อยหรอ?"

ผมพยักหน้าแล้วพลิกหอยเชลล์ก่อนคีบปาดๆเนยในกะทะแล้วเอาเข้าปาก ผมอ้าปากพ่นควันฟู่ๆก่อนเคี้ยวๆ เนื้อหอยเชลล์คือแบบ...สวรรค์มากกกกกก

"เออพี่มึง เรามาทำข้อตกลงเรื่องหวยก่อน"

ผมพูดขึ้นแล้วดื่มน้ำล้างปากก่อนหันมองพี่มัน พี่สิงฆ์พยักหน้าแต่มือหยิบผักเข้าปากไม่หยุด พี่สิงฆ์หยิบผักกาดขาวมาซีกหนึ่งก่อนเอาหมูที่ย่างสุกแล้วใส่ลงไปรวมถึงตับ หอยเชลล์ ปลาหมึก ตักน้ำจิ้มซีฟูดลงไปก่อนห่อแล้วเอาเข้าปาก พวกพี่อิ๊กก็ทำแบบนี้เหมือนกันหมดแต่ที่น่าตกใจคือปากพวกพี่มึงเป็นเครื่องดูดหรอ มันเอาคำใหญ่ๆขนาดนั้นเข้าปากได้ไงอ่ะ

"เอาไปคุยที่หอแล้วกันเนาะ"

สุดท้ายผมก็ยอมแพ้ เชื่อไหมครับว่าจากที่พวกผมสี่คนว่ากินเก่งแล้ว พวกพี่สี่ตัวนี้เก่งยิ่งกว่า กระซวกกันแบบไม่ห่วงหล่อเลย พี่แฮมกับพี่อิ๊กเป็นบุคคลที่น่าตกใจมากที่สุด พี่สองคนกินเหมือนไม่เคยกินแล้วอ้าปากกว้าง ตาถลนก็ไม่ห่วงภาพพจน์เลยส่วนพี่ไพ่กินแต่ของมันๆอย่างมันหมูที่วางกลางกะทะ พอไหม้หน่อยพี่มันคีบจิ้มน้ำจิ้มแจ่วแล้วพันด้วยเบค่อนก่อนถึงกิน เนี่ย กินแบบไม่กลัวอ้วนแต่งงทำไมหุ่นดีกันฉิบหาย

"อิ่มแล้ววว เอิ้กกก~"

ไอ้ปาล์มเอนพิงพนักก่อนเรอเสียงดังแล้วลูบท้องเบาๆ ไอ้บัวกับไอ้โซ่ยอมแพ้ไปแล้วตั้งแต่เห็นพี่ๆสี่คนแดกเหมือนปอบลงส่วนผมต้องคอยย่างหมูให้พี่สิงฆ์มันสลับกับเช็ดน้ำจิ้มเวลามันทำหยดบนกางเกงหรือเสื้อตัวเอง ห่าส์ ยังไม่ได้เป็นแฟนแต่ดูแลดียิ่งกว่าเมียอีก ผมสัญญา ถ้าผมมีเมียผมจะดูแลให้ดีกว่านี้เลยเอ้า

"เบื่อคนมีแฟนสาสสส"

"แฟนพ่องมึงสิไอ้สัส กูแค่ดูแลพี่มันเฉยๆ"

ผมหันไปถลึงตาใส่ไอ้ปาล์มที่พูดจากระตุกตีน ก็ผมกับพี่มันไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆนี่หว่า ยังไม่ได้ชอบไม่ได้คบกันเลยเถอะ ไอ้ปาล์มทำปากมุบมิบๆล้อเลียนผมเลยหยิบผักบุ้งใกล้ๆโยนใส่แม่ง

"โซ่ สั่งมันหมูให้พี่หน่อยดิ"

พี่ไพ่เรียกไอ้โซ่ที่นั่งเล่นเกมอยู่ โซ่เหลือบสายตาขึ้นมองพี่ไพ่แวบนึงก่อนมองจอตามเดิม

"เร็วดิเห้ยยย"

"น่ารำคาญว่ะ"

โซ่ขมวดคิ้วยุ่งแล้วลุกถือถ้วยไปขอมันหมูกับเฮียผิงหลังร้าน พี่ไพ่มันยกนิ้วโป้งให้ตามหลังก่อนฉกหอยเชลล์ในจานพี่สิงฆ์ไป ฉกแบบข้ามหน้าผมไปเลย อือหือ เฉียดขนาดนี้ตีหน้ากูด้วยหอยเลยเหอะไอ้พี่ไพ่!

ปาร์ตี้หมูกะทะของนักศึกษาแปดคนจบลงตอนสามทุ่มครึ่ง ในช่วงสองทุ่มพวกพี่มันสั่งเบียร์มากินด้วยไม่ใช่แค่ขวดเดียวนะครับ หกขวดเหนาะๆแล้วพี่มันก็กรึ่มๆกันหมดแต่ที่หนักเลยก็คือพี่ไพ่ พี่ไพ่มันฟุ่บหน้าลงถ้วยไปแล้ว แว่นโมเสคสไลด์ลงจากหัวพี่มันจุ่มน้ำจิ้มแจ่ว พี่อิ๊กยกมือนวดขมับเบาๆส่วนพี่แฮมนิ่งจนน่ากลัว ไม่ต้องถามถึงไอ้พี่สิงฆ์นะครับ ตาแม่งโคตรเยิ้ม!

"จะกลับยังไงอ่ะทีนี้"

บัวเท้าเอวถามเสียงเครียด ไม่ได้ห่วงตัวเองนะมันอ่ะแต่ห่วงพวกพี่ๆ รถแต่ละคนคือขับยากอ่ะแล้วสูงอีกแถมอันตรายถ้าให้คนเมาแบบพวกพี่มันขี่กลับ พี่อิ๊กกับพี่แฮมจากตอนแรกที่ดูโอเค พอเดินออกมาหน้าร้านก็เซเอียงเป็นหอเอนปิซ่าจนไอ้ปาล์มกับไอ้บัวต้องไปดึงแขนพี่มันแล้วพานั่งหน้าร้าน

"มึงเอารถกูกลับไปก่อนบัว พรุ่งนี้ขี่ไปให้กูที่ ม."

โซ่ที่หิ้วพี่ไพ่ออกมาคนสุดท้ายพูดบอกก่อนส่งกุญแจรถสกู้ปปี้ให้

"มึงจะกลับยังไงอ่ะโซ่ถ้าให้รถกู"

"กูจะขับรถไอ้พี่ไพ่เองแล้วพามันไปพักหอกูก่อน"

"มึงย้ายมาหอแล้วหรอวะ"

ผมถามด้วยความสงสัย โซ่พยักหน้าแล้วมองหน้าพวกผมนิ่งๆ พวกเราสามคนเข้าใจทันทีว่าทำไมมันถึงย้ายมาหอถ้าไม่ใช่เพราะแม่เลี้ยงมันกลับมาคืนดีกับพ่อมัน คืองี้นะครับ ยายนวลน่ะเป็นแม่แท้ๆและท่านก็อยู่บ้านกับครอบครัวใหม่แต่ท่านรักไอ้โซ่มากๆ ชวนไปอยู่ด้วยหลายครั้งแต่มันไม่ไป ทางครอบครัวใหม่ของท่านก็รักโซ่นะเพราะมันช่วยพวกเขาหลายอย่างตั้งแต่ซ่อมรั้วจนถึงซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆแล้วยังดูแลน้องๆอย่างดี ลูกติดพ่อใหม่มันครับตอนนี้เรียนอยู่ที่โรงเรียนเก่าที่พวกผมจบมา

แต่โซ่มันห่วงพ่อ พ่อมันชอบกินเหล้า แบบเฮิร์ทเพราะยายนวลทิ้งแต่เมื่อตอน ม.5 พ่อมันมีเมียใหม่ซึ่งก็คือแม่เลี้ยงมันนี่แหละ แม่เลี้ยงมันยังไม่แก่เท่าไหร่ 30 กว่าๆเองแถมสวยอ่ะแล้วเธอจ้องจะจับลูกผัวทำผัวอ่ะ งงป้ะครับ? คืออยากได้ไอ้โซ่เป็นผัวแต่ไอ้ห่านี่ไม่เอาไง รังเกียจเลยอ่ะเคยจะกระทืบอยู่แต่คนข้างบ้านห้ามทัน เพราะงั้นตอนพ่อมันเอาแม่เลี้ยงไว้ในบ้าน มันจะไม่อยู่บ้านเด็ดขาดแต่เห็นว่าเลิกไปแล้วทำไมกลับมาอีกวะ

"กูไปส่งมึงเองบัวเดี๋ยวกูขี่ไปให้โซ่เอง"

ปาล์มบอก

"กูเนี่ยจะไปส่งมึง"

บัวเอากุญแจชี้หน้า

"มึงเป็นผู้หญิงนะ มันอันตรายแล้วเนี่ยจะสี่ทุ่มล่ะ กูเป็นห่วง"

ผมเห็นด้วย

"กูต่อยมวยเป็นและกูแมนมากกว่ามึงนะลูกยายแอน"

"เค ส่งกูถึงบ้านดีๆด้วยลูกตาทัศ"

เป็นอันจบปัญหาของไอ้สองตัวนี้ บัวคร่อมรถแล้วสตาร์ท พอปาล์มขึ้นนั่งกอดเอวมันก็บิดแว๊นไปจนไอ้ปาล์มเกือบร่วงรถ เสียงด่าดังลั่นจนกระทั่งจะออกจากซอยยังได้ยิน

"มึงขี่เป็นหรอโซ่ กูไม่เคยเห็นมึงขี่รถแบบนี้เลยอ่ะ"

ปกติมึงบิดสกู้ปปี้อย่างเดียวนี่

"เป็นดิถ้าไม่เป็นกูจะเสนอตัวทำไม มึงมาจับไอ้พี่ไพ่ก่อนดิ"

ผมเข้าไปรับพี่ไพ่มาประกอง ผมหน้าม้าแกมีน้ำจิ้มแจ่วด้วยอ่ะแถมแว่นโมเสคที่เปื้อนน้ำจิ้มยังอยู่บนหัว นี่ไอ้ห่าโซ่เอาใส่คืนให้พี่เขาหรอ

"ค่อยๆจับมันขึ้นรถ"

พอโซ่คร่อมรถเรียบร้อยมันก็หันมาบอก ผมล่ะอิจฉาขายาวๆของมันจังล่ะ ขนาดคร่อมรถสูงๆแบบนั้นยังเหมือนขาเหลือ ผมค่อยๆพาพี่ไพ่ไปที่รถแล้วบอกให้พี่แกขึ้นคร่อม นี่ก็ว่านอนสอนง่าย คร่อมปุ๊บหัวพิงไอ้โซ่ปั๊บ

"แปปนะมึง"

ผมถอดเข็มขัดพี่ไพ่ออกแล้วจับแขนให้กอดเอวไอ้โซ่ก่อนมัดข้อมือพี่มัน กันตกอ่ะ ตกไปทำลูกเขาตายเดี๋ยวเพื่อนผมจะซวยเอาได้

"ค่อยๆไปนะมึง คนซ้อนมันไม่มั่นคงเท่าไหร่"

ผมบอกมัน รถของพี่ไพ่มันเป็นคาวาซากินินจาแล้วซ้อนทีนี่แบบ มึงลอยเหอะ สูงเกิ๊นนน ไอ้โซ่พยักหน้าแล้วสวมหมวกกันน็อคให้พี่มันก่อนสตาร์ทขี่ออกไปเท่ๆ โห...สวมหมวกให้กันด้วย นี่ถ้าผมเป็นผู้หญิงนะ จับโซ่ทำผัวล่ะ

เอาล่ะ ต่อไปก็สามสหาย สิงฆ์ อิ๊ก แฮม

"...พี่สิงฆ์ขับรถไหวไหม?

ไม่อยากถามคนที่นั่งกอดรูปปั้นหมาหน้าร้านเลยอ่ะ สภาพห่าไรเนี่ย...

"ไหวๆ พี่ไหว"

พยักหน้ารัวๆแล้วลุกขึ้นยืนก่อนเดินโอนเอนมาหาผม ผมถอนหายใจแล้วมองพี่อิ๊กกับพี่แฮมที่นั่งพิงกันหน้าร้านสลบไปแล้ว เสร่อกินเยอะแล้วเมาเหมือนหมากันหมด

"ไปขึ้นรถก่อนแล้วอย่าพึ่งไปนะ"

พี่มันพยักหน้าหงึกๆแล้วขึ้นรถไป ผมให้เฮียผิงออกมาช่วยแบกพี่อิ๊กกับพี่แฮมขึ้นเบาะหลังแล้วฝากบิ๊กไบค์กับซีบีอาร์ไว้ที่ร้านส่วนกุญแจผมเก็บเอามาด้วย ไม่ใช่ไม่ไว้ใจร้านเฮียผิง ผมไว้ใจแต่คนอื่นๆผมไม่ไงเลยเอามาก่อน

"เฮียฝากรถด้วยนะ ดูแลดีๆนะเว้ยมันแพงมาก"

"เออ กูไม่มาจ่ายค่าเสียหายเป็นแสนกับรถพวกนี้หรอกห่า"

"ฮี่ๆ ขอบคุณครับ ไปนะเฮีย"

"เออๆ บอกผัวขับดีๆ"

"ผัวพ่องงงงมึงอ่ะเฮียยยย!"

เฮียมันขำก๊ากแล้วยืนส่งจนรถพี่สิงฆ์ออกขยับตัวออกจากร้าน ผมนั่งไปภาวนาไปให้ถึงหออย่างปลอดภัย พี่สิงฆ์ขับรถปกติไม่ได้เร็วเหมือนตอนมา ผมคอยคุยกับพี่มันตลอดอ่ะไม่ให้พี่มันหลับ เรามาถึงหอตอนห้าทุ่มกว่าๆ โชคดีที่พี่เอกยังไม่หลับ ผมเห็นพี่เขายืนสูบบุหรี่อยู่แต่คนที่ยืนคุยด้วยคือ...พี่หมี

พอรถจอดแต่ไม่ได้จอดที่จอดรถ ผมก็เปิดประตูลงไปแล้วเดินมาเปิดประตูเบาะหลัง

"เอ่อ พี่เอกครับ พอมีห้องว่างไหมอ่ะ"

ผมชะโงกหน้าถามพี่เอก พี่เอกทิ้งบุหรี่แล้วขยี้ๆก่อนเดินมาหาผมแล้วมองสภาพพี่อิ๊กกับพี่แฮม

"ยังไม่สุดสัปดาห์เมากันเป็นหมาแล้วหรอวะ"

พี่เอกส่ายหัวเอือมๆก่อนดันผมออกแล้วลากพี่แฮมออกไป ผมเลยอ้อมไปฝั่งพี่อิ๊ก

"พี่ทำเอง"

แต่พี่หมีเข้ามาก่อนพร้อมเปิดประตูลากพี่อิ๊กไป ผมถอนหายใจแล้วปิดประตูสองฝั่งก่อนเปิดประตูฝั่งคนขับ พี่สิงฆ์ฟุบหน้ากับพวงมาลัยผมเลยต้องงัดพี่มันขึ้นก่อนถอดสายเบลล์แล้วพาพี่มันออกมายืนพิงรถ

"พี่ไหวป้ะเนี่ย?"

"อือ..."

อือแต่หลับตาไปแล้ว ผมถอนหายใจก่อนพาพี่มันมานั่งพักที่ม้าหินอ่อนแล้วเข้าไปหาพี่เอก

"เอ่อ พี่เอกครับ เอ่อคือ...ผมรบกวนพี่เอกขับรถพี่สิงฆ์ไปจอดให้หน่อยได้ไหมอ่ะ คือผมขับรถไม่เป็น"

พี่เอกพาพี่แฮมกับพี่อิ๊กมานอนในห้องติดต่อ พี่อิ๊กนอนบนโซฟาส่วนพี่แฮมนอนบนพื้น พี่เอกพยักหน้าแต่คนที่เดินออกมาคือพี่หมี พี่หมีไม่พูดอะไรแต่เข้าไปนั่งรถพี่สิงฆ์แล้วขับไปจอดพร้อมกับล็อกเอากุญแจมาให้ผม

"ขอบคุณครับพี่หมี"

"แปปนะ"

พี่หมีหายเข้าไปในห้องติดต่อประมาณสามนาทีก่อนออกมาพร้อมกับกระดาษเอสี่ตัดครึ่ง ผมรับมาแล้วขอบคุณพี่มันอีกครั้งก่อนก้มมองกระดาษเมื่อพี่หมีเดินกลับหอตัวเองไป

'แก้แฮงค์ของไอ้สี่ตัวนี้

สิงฆ์ - มันจะนอนไม่ได้ถ้าใส่เสื้อผ้าตอนเมา ถอดให้หมด เช็ดตัวพอที่เราไหว ปากมันจะบวมให้เตรียมผ้าชุบน้ำอุ่นประคบ

อิ๊ก - นอนได้แค่ที่นิ่มๆเท่านั้น เตียง โซฟา ฟูก ผิวมันจะแดงกว่าใครแต่ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวหายเมาก็กลับปกติ

แฮม - นอนพื้นเท่านั้นแล้วอย่ายุ่งกับมันจนกว่าจะตื่นแม้แต่ปลายนิ้วก็ห้ามแตะมัน

ไพ่ - เมาแล้วงอแง พูดมากแต่ถ้าเมาจนสลบ ตกดึกไข้จะขึ้น ให้เตรียมยาแก้ไข้ดักไว้

ตอนเช้าของที่แก้แฮงค์พวกมันได้ดีที่สุดคือ นมถั่วเหลืองกับข้าวต้มปลา'

ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่คือสิ่งที่คนหักหลังเพื่อนจะจำได้ ที่พี่อิ๊กอยู่บนโซฟาแล้วพี่แฮมอยู่บนพื้นก็เพราะพี่หมีจัดการไว้สินะ ถ้ารักกันขนาดนี้จะทำแบบนั้นทำไมอ่ะ ผมพับกระดาษใส่กระเป๋ากางเกงก่อนพาพี่สิงฆ์ขึ้นห้อง

00:40 น.

ตุบ...

ในที่สุดก็พาพี่มันส่งถึงเตียงแล้วโว้ยยยย! ผมนั่งลงพื้นอย่างเหนื่อยล้ากับการแบบพี่สิงฆ์ที่ตัวเท่าควายขึ้นห้องแต่ทว่าเพียงเสี้ยววิไอ้พี่สิงฆ์ก็เริ่มโวยวายจนผมต้องรีบลุกเข้าไปหาแล้ว

"เหี้ย!..."

ไอ้พี่สิงฆ์สบถลั่นแล้วพยายามกระชากเสื้อออก ผมปัดมือพี่มันออกก่อนถอดเสื้อผ้าให้ บอกเลยว่าตอนถอดกางเกงพยายามจะไม่โฟกัสล่ะแต่ยากเหลือเกิน... ทำไมผมต้องเขินวะ ก็ผู้ชายเหมือนกันไหมล่ะ!

พอไอ้พี่สิงฆ์โป๊หมดมันก็เงียบแล้วนิ่งลงอย่างน่าตกใจ ผมเลยเริ่มการเช็ดตัวให้มันรวมถึงใช้ผ้าชุบน้ำอุ่นคอยประคบปากพี่มัน ปากมันบวมจริงๆอ่ะแต่บวกแค่ปากล่างนะ ห้อยเป็นไข่ลิงเลย คึๆ

"เมียร์..."

ประคบปากให้อยู่ดีๆพี่มันก็พึมพำขึ้นมาพร้อมกับเปลือกตาที่ปรือขึ้นเล็กน้อย

"อะไร"

ผมถามแล้วจุ่มผ้าลงในน้ำอุ่นมากดที่ปากพี่มันเบาๆ

"...สิงฆ์เมาช้างงงง.."

มือผมชะงักแล้วมองหน้าพี่มันอึ้งๆ น้ำเสียงโคตรอ้อนเลยสาสสสสสส นี่พี่มึงปีสามแล้วนะ หยุดทำเสียงกระตุกตีนน้องได้ล่ะ

"เออ แดกเยอะไง"

"ช้างงงทำเมาา"

"รู้แล้ว"

"ช้างงงง"

ไม่พูดเปล่ายังจับมือผมที่กำลังกดผ้ากับปากมันแน่น โห ตอนไม่เมามึงก็แรงเยอะล่ะนะ พอเมาแล้วแรงเยอะกว่าเดิมอีก

"ปล่อยก่อน"

"ตีช้างงง มันทำสิงฆ์เมาเมียยยยย"

"จะตีหัวพี่มึงนั่นแหละ กินห่าไรเยอะแยะ!"

ผมวางผ้าลงบนอกกว้างก่อนดึงแก้มสองข้างของพี่มันแรงๆ ดึงยืดๆดึงขึ้นลงดึงลงแล้วปล่อย พี่สิงฆ์มันพึมพำอะไรไม่รู้เรื่องแล้วตอนนี้ ผมถอนหายใจก่อนลุกเอาผ้าและกะละมังน้ำไปเก็บจากนั้นโทรหาไอ้โซ่ให้มันเตรียมยาแก้ไข้ไว้ด้วยและไม่ลืมที่จะอาหารแก้แฮงค์ของพี่มันส่วนผมก็ต้องเตรียมสำหรับสามที่ทั้งพี่สิงฆ์ พี่อิ๊กและพี่แฮม

และผมขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะ มันจะไม่ได้กินเบียร์ช้างอีกถ้าหากไปกับผม ไอ้สัส! เมาแล้วลำบากกูฉิบหาย!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}