ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 22 :: ลอตเตอรี่คู่

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 22 :: ลอตเตอรี่คู่

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.7k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มี.ค. 2562 20:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 22 :: ลอตเตอรี่คู่
แบบอักษร

คืนเกียร์ไปแล้วและตอนนี้ผมกำลังนั่งนวดข้อมือให้ห่าปาล์มอยู่ ผิวมันขาวอ่ะเลยแดงง่ายแถมเริ่มช้ำล่ะเนี่ย พี่หมีแม่งบีบซะแรงเลย พอผมถามว่าทำไมพี่หมีคิดว่ามันขโมย มันไม่บอกแต่ทำท่าทางให้ดูผมก็ไม่มีคำพูดนอกจาก สมควร

"ก็กูเป็นเด็กบริหารแต่มึงทิ้งกูอยู่เกษตร กูก็กลัวป้ะ"

มันบ่นแล้วทำหน้าทำตากวนส้นตีนมาก ไอ้บัวที่หมั่นไส้ไม่ไหวเลยเอื้อมมือตบหัวไปทีส่วนไอ้โซ่เตะขามันใต้โต๊ะ

"กูให้รอแค่หน้าตึกป้ะ เย่แปปเดียวเอง"

"แปปพ่อง โคตรนาน"

ผมเบ้ปากแล้วนวดข้อมือให้มันจนพอใจจากนั้นนั่งเล่นนั่งคุยเพื่อรอพี่สี่ตัวมันเลิกเรียน ตอนออกมาแล้วเจอพี่หมีกำลังบีบมือไอ้ปาล์มผมนี่ใจหายเลย กลัวเพื่อนไปปากหมาใส่แล้วโดนตีนพี่หมีแต่ดีที่มันไม่แสดงท่าทีกวนตีนพี่เขาไป บอกตามตรงผมรู้สึกผิดกับพี่หมีว่ะแต่จะให้เก็บเกียร์ต่อผมก็เก็บไม่ได้อ่ะ

"เมื่อไหร่พวกพี่จะมาวะ อยากไปเดินตลาดล่ะเนี่ยยย"

ไอ้บัวบ่นก่อนเลื้อยพิงไอ้โซ๋ โซ่สุภาพบุรุษครับ ขยับหนีด้วยความไว้เลยทำให้ลูกตาทัศหล่นตุบไปกองบนพื้น กระโปรงพีทเปิดวาบแต่เสียใจบ๊อกเซอร์ลายสก็อตสีแดงชัดเจนมาก

"ไอ้เชี่ยโซ่ หลบหาพ่องมึงอ่ะไอ้สัส"

บัวยันตัวลุกขึ้นก่อนปัดก้นไปมาแล้วนั่งลงตามเดิม โซ่แค่นยิ้มแล้วสนใจเกมในมือถือต่อ พวกเราเงียบแต่พอมองหน้ากันก็หาเรื่องนินทาชาวบ้านและรวมถึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ไอ้ปาล์มฟังอย่างละเอียดยิบ

ป๊าบ!

"เนี่ย! สถานที่แห่งนี้มันบันเทิงแต่กูนี่สิบรรลัยอยู่โคตรไกลจะมาเสือกทีวิ่งมาก็ไม่ทัน! เดี๋ยวกูจะย้ายมาเกษตรแล้วเดี๋ยวก่อนเถ ะมึงงง"

ไอ้ปาล์มตบเข่าดังป๊าบแล้วกำมือดึงเข้าหาตัวด้วยสีหน้ามุ่งมั่น

"ไหนบอกอยากเรียนนิเทศ"

"นิเทศอยู่ไกลพอๆกับบริหาร กูเสือกไม่ทัน เกษตรนี่ดีสุดล่ะระหว่างโลจิสฯและวิศวะ อิอิ"

พูดจบก็มือป้องปากหัวเราะแบบพวกคุณนายชอบทำ แม่มันก็ด้วย คริคริ

"นรกเปิดให้ออกแล้วโว้ยยยยยย!"

เสียงพี่ไพ่ดังมาก่อนที่ตัวพี่มันจะโผล่อีก พวกผมมองไปที่บันไดขึ้นตึกรอประมาณสองนาทีก็เห็นหัวพวกพี่ ไอ้พี่ไพ่ดูดี๊ด๊ามากที่เรียนจบถึงกับใช้คำว่านรกเปิดให้ออก นี่ถ้าอาจารย์ได้ยินไม่โดนเรียกไปเตือนเลยหรอ 555555

"พวกมึงจะไปไหนมั้ย?"

พี่สิงฆ์ถามเพื่อนเขา พี่ไพ่ พี่อิ๊กและพี่แฮมส่ายหน้าพี่สิงฆ์เลยพยักหน้าก่อนนั่งลงข้างผมส่วนพี่คนอื่นๆก็นั่งตามที่ว่าง พี่ไพ่นั่งข้างโซ่แล้วหยิบแว่นโมเสคขึ้นมาสวม ไอ้โซ่มองทึ่งๆแล้วขมวดคิ้วมองหน้าพี่มันที่จ้องโซ่อยู่ มันคงสงสัยอ่ะว่ามองเห็นไหม ไอ้โซ่ยกมือโบกไปมาตรงหน้าพี่ไพ่ ไอ้พี่ไพ่ก็มึนนั่งนิ่งเลย

"แว่นเชี่ยไรวะ โคตรอุบาทว์"

ไอ้โซ่พูดเสียงเครียดๆแล้วขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม ไอ้พี่ไพ่ถอดแว่นออกก่อนมองหน้าโซ่เอือมๆ

"น้องมันไม่มีหัวแฟชั่นเลยว่ะ"

พี่ไพ่สวมแว่นกลับแล้วหันไปแซวสาว ไอ้โซ่ส่ายหัวเอือมๆก่อนเอาหูฟังขึ้นมาใส่เล่นเกม

"ไปเดินตลาดกันไหม? ทั้งหมดนี่เลยแล้วหาร้านหมูกะทะกินกัน พี่เลี้ยงเอง"

พี่สิงฆ์และแน่นอนว่าปาล์มกับบัวแทบจะก้มกราบเท้าพี่มันเลย ส่วนร้านหมูกะทะคงพาพวกพี่มันไปร้านเฮียผิงอ่ะ ได้ของกินเยอะเผลอๆอาจจะฟรี มั้งนะ...

@ตลาด เวลา 16.05 น.

ขณะนี้พวกเราทั้งแปดคนกำลังยืนอยู่หน้าตลาดเพื่อตกลงเวลากลับมาเจอกันที่นี่ก่อนไปร้านเฮียผิง ตลาดวันนี้เป็นตลาดใหญ่ที่อยู่ห่างมหาลัยประมาณสามร้อยเมตรเอง ขับรถมาแปปเดียวเท่านั้น

"พวกพี่ไปกันเลยนะ บัวจะไปหาบ๊อกเซอร์ใส่"

"กูไปด้วย!"

ปาล์มเข้าไปกอดแขนบัวแล้วพากันเดินลิ่วๆเข้าตลาดไปก่อน

"กูไปกับอิ๊กแล้วกัน"

พี่แฮมว่าก่อนกอดคอพี่อิ๊กเดินเข้าไปบ้าง พี่ไพ่ถอดแว่นโมเสคแล้วเลยขึ้นไปไว้บนหัวก่อนกอดอก

"กูไปกับโซ่แล้วกัน จะพาน้องมันเปิดแฟชั่น"

พูดจบก็ลากไอ้โซ่ที่หน้านิ่งคิ้วขมวดไปสุดท้ายเลยเหลือผมกับพี่สิงฆ์แล้วมันก็เข้ามากอดคอผมก่อนพาเดินเข้าตลาด ผมรู้สึกเหมือนโดนทุกคนทิ้งอ่ะ ยิ่งเพื่อนๆนี่ตั้งใจจะโยนผมให้พี่สิงฆ์มันเลยมั้งแต่กับไอ้โซ่มันคงอยากเดินคนเดียวมากกว่า

"จะกินอะไรไหม?"

พี่สิงฆ์ถามแล้วยื่นกระเป๋าตังหนังสีดำให้ผม ผมเงยหน้ามองพี่มันก่อนรับกระเป๋าตังมา จะไม่รับก็ไม่ได้ ไม่อยากขัดน้ำใจพี่มันนน ผมกับพี่สิงฆ์แวะกินของกันเยอะมากเหมือนไม่เผื่อท้องไว้หมูกะทะยามเย็นนี้เลย

"คืนเกียร์แล้วใช่มั้ย?"

อยู่ๆพี่มันก็ถามตอนเราเดินผ่านร้านเครื่องประดับ พี่มันหยุดเดินก่อนหันมองผม ผมพยักหน้าก่อนบอกพี่มัน

"คืนตอนพี่เรียนนั่นแหละ ให้ไอ้ปาล์มไปเป็นเพื่อน"

พี่สิงฆ์พยักหน้าก่อนจับมือผมพาเลี้ยวกลับมาที่ร้านเครื่องประดับ ผมมองสร้อยเชือกสีดำขนาดหลายไซซ์หลายความยาวที่ห้อยเรียงรายบนแผงเหล็กสี่เหลี่ยม ที่โต๊ะมีทั้งแหวน กำไล ต่างหู จิวเล็กๆ

"พี่อยากใช้ของคู่กับเราอ่ะ"

พี่มันบอกก่อนหยิบจิวสีดำขึ้นมา

"ผมไม่เจาะนะบอกเลย"

รีบยกมือปิดหูทันที มันเจ็บนะเว้ยถึงจะรูเล็กๆแต่มันก็เจ็บอ่ะ ผมไม่ชอบความเจ็บปวดดด! ไอด๊อนไลท์ทึ!

"ทำไมอ่ะ ไม่ได้หรออีกอย่างพวกแหวนกับสร้อยมันจำเจ กำไลก็เกะกะเวลาเขียนหนังสือ จิวนี่ดีสุดแล้ว"

หน้าพี่มันตอนนี้เหมือนเด้กถูกขัดใจอ่ะ ผมถอนหายใจก่อนขมวดคิ้วมองหาบางอย่างแล้วตอนนั้นเองที่สายตาผมไปปะทะกับบางอย่าง

"ถ้าอยากใช้ของคู่จริงๆ เราก็ต้องใช้แบบที่มีประโยชน์ป้ะ"

"อะไรอ่ะ"

พี่มันวางจิวลงแล้วมองหน้าผมด้วยเครื่องหมายคำถามมันหน้ามัน ผมยิ้มแล้วลากแขนพี่มันมาอีกฝั่งทางก่อนหยุดหน้ารถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งที่ด้านหน้ามีแผงลอตเตอรี่ตั้งอยู่

"ลอตเตอรี่คู่นี่แหละที่จะให้ประโยชน์เรา!"

นอกจากจะเก็บเป็นของคู่แล้วยังมีลุ้นอีกนะเว้ย พี่มันมองหน้าผมอึ้งๆก่อนปล่อยก๊ากแบบหมดหล่อจนคนหันมองด้วยความสงสัย ผมโคตรอายอ่ะเลยตบหลังพี่มันแรงๆให้หยุด

"เงียบสิฟะพี่มึง! คนมองหมดล่ะเนี่ย!"

"555555555555 โทษทีๆ พี่จี้เราอ่ะ คิดได้ไง"

ไอ้พี่สิงฆ์เช็ดน้ำตาที่เล็ดจากการหัวเราะก่อนมองลอตเตอรี่สีขาวตรงหน้า ผมทุบไหล่กว้างไปทีด้วยความหมั่นไส้ก่อนมองหาเลขสวยๆ

"เลขนี้อ่ะ สวยนะ"

ผมชี้เลข 897423 ที่อยู่ในระดับสายตาพอดี พี่สิงฆ์ขมวดคิ้วแล้วส่ายหัวก่อนไล่ปลายนิ้วไปตามลอตเตอรี่ทีละใบๆ

"พี่ว่าเลขนี้ เชื่อดิว่างวดนี้โดนเป๊ะๆ"

นิ้วชี้พี่สิงฆ์หยุดอยู่ที่ใบ 259007 แต่ผมว่าเลขมันไม่สวยอ่ะ

"ไม่เอาอ่ะ เอาอันนี้ดิพี่"

ผมยืนยันเลขเดิมของตัวเอง 897423 นี่สวยสุดๆแล้วนะ สวยสุดในแผงนี้ด้วยขนาดพ่อค้ายังพยักหน้าเห็นด้วยกับผมเลย "เอาเลขนี้เหอะ อย่างน้อยอาจจะโดนสองตัวบน สองตัวล่างหรือโต๊ดสามตัวหลังก็ได้นะเว้ย" ผมพูดเป่าหูพี่มันเอาแต่ปลายนิ้วพี่สิงฆ์ยังคงกดอยู่เลขเดิม

"พี่เอาเลขนี้อ่ะ นะๆๆเมียร์ เชื่อพี่ดิเลขนี้สวยสุดๆ"

พี่สิงฆ์ทำหน้าอ้อน นิ้วชี้จิ้มๆลอตเตอรี่ใบนั้นรัวๆจนผมกลัวว่ามันจะพรุนแต่ผมไม่ชอบเลขนั้นอ่ะ! ผมจะเอาเลขนี้!

"ถ้างั้นซื้อแยก"

"ถ้าแยกมันจะคู่ยังไงอ่ะ เลขไม่เหมือนกันนะครับ"

"ถ้างั้นพี่ก็ต้องตามใจผมสิ"

"แต่พี่ชอบเลขนี้อ่ะแคต นะๆๆๆๆ"

พอผมยืินยันว่าจะเอาเลขเดิม พี่สิงฆ์มันก็นั่งยองๆลงแล้วจับมือผมแกร่งเบาๆ ทำหน้าหน้าอ้อน(ตีนผม)มากพี่ แต่ในสายตาคนอื่นกลับมองน่ารักเพราะน้องๆมัธยมคอซองกรี๊ดกร๊าดใหญ่แต่อย่ายกโทรศัพท์ถ่ายได้ไหมน้องเดี๋ยวพี่ว๊ากคอซองกระจายเลย

"ผมชอบ897423อ่ะพี่สิงฆ์"

"ตามใจคนแก่หน่อยนะครับ นะๆๆๆ น้าาาา~ 259007 นะครับเมียร์"

"ถ้าไม่ถูกอ่ะ เสียฟรีๆ200บาทเลยนะ"

ผมบอกเพราะมันน่าจะตกใบละร้อยอ่ะดูแล้ว

"ซื้อก่อนไว้ทำข้อตกลงหลังซื้อทีหลัง นะครับนะ"

"เออๆ เอาเลขนั้นก็ได้แต่ถ้าไม่ถูกนะ พี่เจอผมแน่อ่ะ"

พี่สิงฆ์ยิ้มกริ่มแล้วยืนเต็มความสูงก่อนให้พ่อค้าเอาเลขนั้นให้สองใบ ผมเปิดกระเป๋าตังพี่มันแล้วหูววววนิดๆ สีเทาเยอะเลยอ่ะมีบัตรประชาชน บัตรนักศึกษา ใบขับขี่ บัตรเครดิต เอทีเอ็ม ขโมยทั้งกระเป๋าเลยได้ป้ะเนี่ย

"เท่าไหร่ครับลุง"

"มันเป็นหวยชุดนะพ่อหนุ่ม แบ่งขายไม่ได้"

"สองใบห้าร้อย ผมให้ลุง"

ผมมองพี่สิงฆ์อึ้งๆส่วนตาลุงนี่รีบแบ่งให้ทันที ผมเลยหยิบแบงค์พันส่งให้ลุงไปพอได้เงินทอนกับลอตเตอรี่สองใบ พี่สิงฆ์ก็ให้ผมเอาลอตเตอรี่ไว้ในกระเป๋า ผมเก็บเงินและลอตเตอรี่ลงกระเป๋าพี่มันแล้วพากันเดินกลับไปที่หน้าตลาด

คนอื่นๆมากันหมดแล้ว ไอ้บัวกับปาล์มได้ของกินห้อยเต็มแขน ไอ้โซ่ถูกพี่ไพ่จับใส่หมวกทรงแปลกๆพอมันจะถอดพี่ไพ่ก็กดหมวกไว้ ส่วนพี่อิ๊กกับพี่แฮมมีแค่แก้วน้ำคนแก้ว ผมกับพี่สิงฆ์ลอตเตอรี่ ถ้าบอกคนอื่นว่าซื้อลอตเตอรี่คู่เป็นของคู่ใช้กัน คนอื่นจะมองยังไงวะ...

"ไปร้านเฮียผิงกันนน ท้องต้องการหมูทะะะะ"

ปาล์มโหยหวนพวกเราเลยเดินทางไปร้านเฮียผิง พี่แฮมไปบิ๊กไบค์ของตัวเอง พี่อิ๊ก CBR650f ส่วนพี่ไพ่ไป Kawasaki Ninja zx-10r ส่วนไอ้โซ่สกูปปี้สีเหลืองอ๋อยคันเดิมเพิ่มเติมอัดสาม... บัวนั่งหน้าจกแมลงทอดกินไปด้วย โซ่ขับพร้อมหมวกที่พี่ไพ่ซื้อให้ใส่ ปาล์มซ้อนหลังปากเคี้ยวแก้มตุ่ย ทำไมสภาพเพื่อนผมกับเพื่อนพี่สิงฆ์มันต่างกันจังวะ

"บัวกับปาล์มมากับพี่ก็ได้จะได้ไม่ต้องอัดกันไป โซ่จะได้ไม่อึดอัด"

พี่สิงฆ์บอกพร้อมสายตาขำขันซึ่งผมเห็นด้วยเพราะยังไงรถพี่สิงฆ์มันก็สี่ประตูอยู่แล้ว

"ไม่เป็นไรค่ะพี่สิงฆ์ บัวกับปาล์มไปกับโซ่นี่แหละ"

บัวบอกพร้อมกินหนอนทอดอย่างเอร็ดอร่อย

"อีกอย่างผมกับบัวไม่อยากเข้าไปเป็นกอขอคออ่ะ อิอิ"

ไอ้ปาล์มยิ้มทะเล้นแล้วยักคิ้วหลิ่วตาให้ผม ผมถลึงตาใส่มันส่วนพี่สิงฆ์ขำไหล่สั่น พี่มันพยักหน้าเข้าใจแล้วพากันขึ้นรถ พอขบวนรถสองล้อออกเดินทางโดยมีสกูปปี้ไอ้โซ่นำทาง ผมกับพี่สิงฆ์ที่อยู่ในเบนซ์สี่ประตูก็ตามหลังไป บอกตามตรงว่าสามคันหน้าโคตรเท่แต่พอเห็นสีเหลืองแวบๆแล้วแบบ...อนาถแทนเพื่อน แหะๆ แต่โทษผมไม่ได้นะ พี่สิงฆ์มันชวนแล้วอะแต่พวกมันไม่มาเอง...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}