@I am_novice

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บันทึกของคุโด้ ชินอิจิ ตอนที่ ๕ คดีฆาตกรรมรถไฟเหาะ ตอนแรก + ตอนที่ ๕ ถูกสะกดรอย

ชื่อตอน : บันทึกของคุโด้ ชินอิจิ ตอนที่ ๕ คดีฆาตกรรมรถไฟเหาะ ตอนแรก + ตอนที่ ๕ ถูกสะกดรอย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มิ.ย. 2562 21:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บันทึกของคุโด้ ชินอิจิ ตอนที่ ๕ คดีฆาตกรรมรถไฟเหาะ ตอนแรก + ตอนที่ ๕ ถูกสะกดรอย
แบบอักษร

(บันทึกของคุโด้ ชินอิจิ) 

ข่าวหนังสือลงข่าวหน้าหนึ่งว่าเรืิ่องการช่วยคลี่คลายคดีของยอดนักสืบมัธยมปลาย. ชื่อดังอย่าง "คุโด้ ชินอิจิ" อีกครั้งหนึ่ง ซึ่งก็ไม่รู้เป็นรอบที่เท่าไหร่ของเดือน แต่กับมันยิ่งทำให้เด็กหนุ่มผู้หลงระเริงตัวเองมากขึ้นไปอีก เมื่อได้ยินเสียงของเหล่านักเรียนสาวต่างโรงเรียน พูดแต่เรื่องของเขากันทั้งนั้น 

"นี้เธอรู้หรือยัง?..นักสืบม.ปลาย ช่วยคลี่คลายคดีอีกแล้วล่ะ!!"เสียงของนักเรียนสาวคนหนึ่งดังขึ้นมาขณะที่พวกเธอกำลังยืนอ่านหนังสือฉบับใหม่ของวัน 

ในขณะเดียวที่ร้านขายโทรทัศน์ก็ได้ทำการเปิดข่าวเรื่องของยอดนักสืบหนุ่มทั้งนั้น 

"เพราะเค้าคนนี้ กรมตำรวจถึงได้ทำงานอย่างราบรื่น!!"​ 

"พอฉันโตขึ้น...ฉันเป็นแบบพี่ชายคนนี้ให้ได้"เสียงเด็กประถมคนหนึ่งดังนี้นมา 

ยอดนักสืบม.ปลายที่ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะชอบใจใหญ่เลย 

"ฮิ ฮิ ฮิ......ฮ่าๆ" 

เสียงหัวเราะกวนประสาทของมันทำให้หญิงสาวที่กำลังเดินอยู่ข้างตัวของเขาทนไม่ได้และใช้ชุดคาราเต้ที่ถูกพับเก็บไว้อย่างดีฟาดเข้ามาที่ศีรษะของเขา 

พรึบ!! 

เด็กหนุ่มเขารับรู้อยู่ล่วงหน้าแล้วเธอจะต้องโจมตีเขาเข้าในลักษณะแบบนี้ เขาจึงหลบฉากออกไปได้ 

"เป็นอะไรของเธอ..ยัยบ๊อง"คุโด้ ชินอิจิทำหน้างงงวยในการกระทำของเพื่อนสมัยเด็กของเขา 

โมริ รัน ที่ตอนนี้กำลังไม่ดีก็พูดสวนขึ้นมาว่า 

"บ้าเรอะ...มัวแต่เดินออวดเท่อยู่ได้...." 

ชินอิจิ หัวเราะขึ้นมาเบาๆ 

"นั้นที่สุดตัวเธอก็กลับมาเป็นตัวเธอเองเสียที..."ชินอิจิแบมือทั้งสองข้างออกมาข้างลำตัว ทำท่าประมาณว่า "ก็มันช่วยไม่ได้ล่ะนา?!!" และท่าทางของเขามันทำให้หญิงสาวข้างตัวอดที่หัวเราะขึ้นมาไม่ได้ 

"ชินอิจิ..เนี้ยหล่ะก็.." 

ทั้งสองคนพูดคุยเล่นกันตลอดทางไปโรงเรียนม.ปลาย เทตัน 

"รัน...ทำตัวให้เป็นปรกติ มีคนแอบสะกดรอยตามเรามา!!...."ชินอิจิ พูดขึ้นเบาๆ แต่รันเธอเป็นหญิงสาวสุดแกร่งกับตัวเป็นปรกติไม่ค่อยจะได้,,,,ได้แต่พยายามจะหันหลังกลับไปมองคนที่กำลังเดินตามหลังพวกเขาตลอดเวลาด้วยความขี้กลัวของตัวเอง เพราะตัวเธอเองก็เป็นโรคกลัวสิ่งเร้นลับจนขึ้นสมอง 

"พี่ ช่วยเก็บบอล ให้หน่อยฮะ!!"เสียงของเด็กประถมขึ้นมาขัดเอาไว้ซะก่อน 

ชินอิจิเตะลูกฟุตบอลกลับเด็กประถมอย่างแผ่วเบา และขณะเขาหันหลังกลับไปมองกลุ่มเด็กประถมเจ้าของฟุตบอลแล้วนั้น เขาก็ยังสังเกตุสิ่งรอบตัว ว่ามีต้องจุดไหนที่มันผิดสังเกตุไปจากเดิมบ้าง จนไปเห็นชายกระโปรงที่โผล่ออกจากข้างทางตรงบริเวณทางแยกด้านหลังของเขาติดกำแพงบ้านหลังหนึ่งที่เป็นทางที่พวกเขาได้เดินผ่านมา 

'ชุดเครื่องแบบนี้..มันคุ้นๆ นะ....แต่ว่ามันคือชุดโรงเรียนอะไรละเนี้ย...ถ้ายัยรันใส่..ก็คงน่ารักน่าดู หุหุ!!?' 

ชินอิจิ ได้แต่นิ่งเงียบคิดในใจ ก่อนที่หันไปพูดกับรันเบาๆ ว่า 

"รัน..เธอ เดินเข้าโรงเรียนไปก่อนเลย..ไม่ต้องรอฉัน" 

รัน รับรู้ได้ทันทีว่าชินอิจิกำลังแสดงอาการอย่างรู้อย่างเห็นไปซะทุกอย่าง เข้าโหมดนักสืบเต็มตัว เขาจะไม่ยอมอยู่เฉยและต้องสืบหาความจริงให้ได้ มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว 

เธอทำสีหน้าเบื่อหน่าย แต่เวลาที่มองได้หน้าของเขาในลักษณะแบบนี้มันทำให้เธอมีความสุขมากที่สุดในทุกๆ ครั้งที่เขาได้แสดงลักษณะแบบนี้ออกมา 

"อืมม์....." 

********** 

(รูปแบบที่หนึ่ง)(เส้นทางสู่ราชาฮาเร็ม) 

หลังจากที่เด็กหนุ่มนามว่า "คุโด้ ชินอิจิ" ได้ทำการแยกตัวออกมาคนเดียวแล้วนั้น เขาได้เข้าปีนกำแพงเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง แต่โชคไม่ดีบ้านหลังมีสุนัขที่เลี้ยงเอาไว้เฝ้าบ้านมันเห่าเสียงดังขึ้นมา 

เขาตกใจเล็กน้อย และรีบปีนกำแพงขึ้นไปอีกครั้งแต่รู้ว่าเคราะห์ซัดกรรมซ้ำเขากลับจับกดเด็กนักเรียนหญิงคนหนึ่งกับพื้น ด้วยสวรรค์เป็นใจ ใบหน้าที่มันกำลังจมหายเข้าไปในหน้าอกคู่งามของเธออย่างนิ่มนวล 

เธอพยายามจะส่งเสียงกรีดร้องแต่กำถูกเด็กหนุ่มที่กำลังคร่อมด้านบน ฉุดกระชากเธอออกไปจากสถานที่ตรงนี้อย่างรวดเร็วจนมาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง นั้นก็คือสวนหลังโรงเรียนม.ปลายเทตัน เพราะปรกติแล้วไม่ค่อยมีคนผ่านมาทางนี้สักเท่าไหร่ในช่วงเช้าแบบนี้ 

พวกเขานั่งลงบนพื้นอย่างหมดแรง 

"เธอแอบตามพวกเรามาทำไม!!?..."คำถามแรกจากปากของเด็กหนุ่มผู้ชื่นชอบเจ้ากดหญิงสาวเป็นผู้ถามขึ้นมาเป็นคนแรก 

"คือว่า...."เธอผู้ซึ่งเป็นผู้เสียหายไม่ทันได้ตอบอะไรได้มากมายนัก แต่ด้วยความที่เธอเป็นคนขี้อายและี้กลัว ซึ่งมันกับทำให้ตัวเธอน่ารักขึ้นไปอีกและยิ่งทำให้ตัวเธอในเวลานี้มีเสน่ห์เพิ่มขึ้นเข้าไปอีก 

แววตาของทั้งสองจ้องมองกัน ใบหน้าของหญิงสาวเริ่มแดงขึ้นมาเรื่อยๆ เพราะไม่คิดว่าชายหนุ่มที่แอบปลื้มกำลังจ้องมองเธออยู่แววตาที่แสดงความยากรู้อยากเห็นไปซะหมดจะน่ารักแบบนี้ 

"นึกว่าใครที้แท้ก็นานาคาวะนี้เอง ที่เคยเรียนด้วยกันตอนม.ต้น ซินะ...ไม่เจอกันนานเลย สบายดีหรือป่าวเนี้ย"ชินอิจิ ใช้มือขวาเท้าคางแล้วใช้ความคิดด้วยใบหน้าแบบนั้นมันกลับทำให้หญิงสาวใจเต้นแรงขึ้นไปอีก 

"ค่ะ...คุโด้คุง รู้ตัวนานหรือยังว่าฉันแอบตามพวกเธอมา?...."เธอถามขึ้นมาอย่างสงสัย 

"ก็พึ่งรู้สึกนี้แหละ แต่ไม่คิดว่าเธอจะมีความกล้าพอแอบตามพวกเรามาแบบนี้ เพราะสมัยตอนม.ต้น เธอหน่ะขี้กลัวจะตายไป ขนาดตอนนั้นก็ยัง...."ชินอิจิพูดขึ้นมาแบบนี้ มันกลับทำให้หญิงสาวหน้าแดงขึ้นไปอีกเมื่อย้อนนึกเรื่องราวในอดีต(ที่ถูกแต่งคุณมาใหม่) 

ชินอิจิ รู้ตัวว่าพลาดไปแล้วขอโทษหญิงสาวจนแทบไม่ทัน แต่เธอบอกไว่าเป็นไร และพวกเขาทั้งสองก็นั่งพูดคุยกันจนเลยเวลาเข้าเรียนเป็นที่เรียบร้อย จึงทำให้รู้สาเหตุหลักและว่าทำไมเธอจึงต้องแอบตามพวกเขาทั้งสองในช่วงเช้าที่ผ่านมา เพราะว่าเธออยากจะเป็นนักเขียน และแนวทางเรื่องที่เธออยากจะเขียนในตอนนี้ก็คือแนวสืบสวนสอบสวน แล้วเธอเองก็ไม่เรียนอยู่โรงเรียนเดียวกันแล้วจะให้เข้าไปทักทายเรื่องความลับของตัวเองแบบนี้ เธอก็รู้สึกอายเหมือนกัน และไม่รู้ว่าจะหาวิธีไหนเข้ามาทักทายตัวของนักสืบหนุ่มม.ปลายยังไงดี ก็เลยแอบตามอยู่อย่างเงียบจนลืมนึกไปว่าถ้าทำแบบนั้นมันก็เหมือนเธอกำลังโดนเรียนอยู่เลย 

เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนพวกเขาได้ทำข้อตกลงกัน 

"เอาตามนี้หล่ะกันนะ...อายะจัง"ชินอิจิบอกลาเธอและเดินไปเข้าห้องเรียน และในขณะที่เธอกำลังมองเด็กหนุ่มเดินจากไปด้วยใจเต้นที่มันกำลังสั่นระรั่ว 

กริ๊ง กริ๊ง สั่นๆ......ตือ..... เสียงร้องสั่นไหวของโทรศัพท์มือถือของเธอได้เรียกความสนใจของเธอไปทั้งหมด 

"อายะจัง...วันนี้อย่าลืมมาที่ร้านคนไม่พออย่ามาสายหล่ะ"เสียงปลายสายทักขึ้นมาก่อนด้วยความหงุดหงิด 

"ค่ะ.."เธอตอบรับ 

 

จบไปแล้วครับ....แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ 

ตัวละครที่ถูกเพิ่มใหม่แทนที่ ตัวละครจากเรื่องอื่น "นานาคาวะ อายะ" เพื่อนสมัยมีมัธยมต้น ของชินอิจิ และยังเป็นเพื่อนสนิทของรันและโซโนโกะด้วย ในมังงะจะปรากฏตัวตอนเล่มที่ 42 ตอน 426-428 ส่วนในอนิเมะชั่นจะปรากฏตัวตอน 343-344 เธอเป็นตัวประกอบของเรื่อง  

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น