นิฟ้า ผู้พายเรือสีม่วง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 553

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2562 10:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep8
แบบอักษร

(Fantar)

นี้ก็ผ่านมา2เดือนแล้วครับ ที่ผมจีบตัวเล็ก คือตอนแรกนะ ผมคิดว่า1เดือนน้องก็น่าจะคบกับผมได้แล้ว แต่คือ ไม่คบ น้องสนิทกับผมมากขึ้น ใกล้กันมากขึ้น แต่น้องยังไม่ยอมตกลงเป็นแฟนกับผมสักที. แต่ก็ไม่ได้แย่อะไรมาก เพราะตอนนี้ผมกับน้อง ก็เข้าใจกันมากขึ้น ไว้ใจผมมากขึ้น ผมได้รู้จักน้องในแต่ละมุมมากขึ้น ส่วนน้องมันก็พูดสุภาพกับมาขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะเลยและน้องยังยอมไปเรียนกับผมทุกวันเลยด้วย.

 “วันนี้เลิกเรียนกี่โมงครับ” ผมถามน้องที่กำลังลงจากรถ. 

“ไม่รู้สิครับ บางทีวันนี้ผมกลับบ้านกับเพื่อนนะครับ ผมมีรายงานที่ต้องทำกับเพื่อนน่ะ” น้องมันหันมาตอบผม. 

“โอเคครับ งั้นก็ ตั้งใจเรียนนะ” 

 พอไปส่งน้องเสร็จ ผมก็ขับรถมาที่ตึกเรียนของผม ก็เจอเข้ากับเพื่อนสนิทผม ไอ้โอ๊ต นั้นแหละครับ. 

“ว่าไงครับเพื่อนไปส่งน้องตัวเล็กของมืงมาแล้วเหรอ” โอ๊ตถาม. 

“ใช่ กูก็ไปส่งทุกวันป่ะว่ะ ถามทำไม” 

“ป่าว ก็แค่สงสาร จีบน้องมา2เดือนแล้ว น้องยังไม่รับรักเลย ดูคู่กูสิ รักกันจะตาย” มันเมียให้ผมฟังอีก หมั่นไส้จริง

“ใช่ชี้ ก็มึงเล่นไปหลอกล่อน้องมิว จนได้น้องมิวเป็นเมีย ตั้งแต่รู้จักกันแค่2อาทิตย์นิ ใครจะไปเก่งกล้าเท่ามึง” ผมประชด. 

“เออ ขอบใจที่ชม เดี่ยวจะให้ค่าชมเป็นการช่วยมืงได้เป็นแฟนกับน้อง เอามั้ยละ” มันยิ้มเจ้าเล่ห์.

 “แผนไรว่ะ แผนสกปรกรึป่าว”

 “บ้า กูเป็นคนดีจะตาย มืงเนี่ย มองกูในแง่ร้ายไป” ไม่หรอก ผมมองในแง่นี้ ถูกแล้ว

 “เออๆ ว่ามาสิ แผนไร” ผมเริ่มสนใจแผนมัน

 “ก็................”  

  “จะดีเหรอว่ะ ถ้าน้องโกรธกู จะทำไงละทีนี”

  “แล้วแต่นะ ถ้ากลัวก็ไม่ต้องเสี่ยง”

  “เออๆ ไปขึ้นเรืยนกันเถอะ”

  ผมตัดบทแบบนี้ แล้วก็ขึ้นเรียนไป วันนี้เรียนแค่วิชาเดียว แต่ก็เหนื่อยเหมือนกัน. แต่พอจะกลับคอนโด ตัวเล็กก็โทรมาพอดี. 

 “ว่าไงครับตัวเล็ก”

 /วันนี้เพื่อนงดทำรายงาน เลยจะกลับคอนโด พี่แฟนมารับหน่อยนะครับ/

 “ได้ครับ วันนี้ทำอาหารกินดีมั้ย”

  /โอเค งั้นวันนี้แวะชื้อของนะครับ/

 “ครับๆ เดียวรอที่เดิมนะครับ เดียวพี่ไปรับ”

หลังจากนั้นผมก็ไปรับน้อง แล้วเราสองคนก็ไปเลือกชื้อของกัน. วันนี้ผมว่าจะลองทำตามแผนไอ้โอ๊ดดู มันบอกว่า น้องมันเป็นคนขี้อาย มันบอกให้ผมนัดน้องกินข้าว แล้วปรับแสงสว่างให้สลัวๆ ไม่ต้องสว่างมาก. แล้วก็ลองขอน้องเป็นแฟนดูอีกที น้องอาจจะเป็นก็ได้ เพราะบรรยากาศมันพาไป. แต่มันบอกว่า ถ้าน้องไม่เป็น ก็จับน้องทำเมียเลย. แผนแรกผมจะลองทำดู แต่อันท้ายเนี่ย ไม่ทำหรอก ถ้าทำนะ มีหวังน้องเกลียดผมจนตายแน่. 

 ตอนนี้พวกเราเดินออกมาจากลิฟต์แล้ว ผมกำลังจะไปเปิดประตูห้อง แต่อยู่ๆน้องก็พูดขึ้น. 

“พี่แฟน วันนี้ทำอาหารที่ห้องผมนะ วันนี้รู้สึกขี้เกียจเดินกับห้องเองน่ะ”

 รู้สึกตื่นเต้นนิดๆแหะ ก็ตั้งแต่ผมจีบน้อง ผมก็พยายามขอไปห้องน้องหลายครั้ง น้องก็ไม่เคยยอมให้เข้าไปสักที. แต่พอวันนี้ วันที่ผมจะขอน้องเป็นแฟนอีกครั้ง อยู่ๆน้องก็ชวนผมไปห้อง ห้องที่ผมอยากเห็นมากๆ. วันนี้โชคอาจเข้าข้างเข้าข้างผมก็ได้นะ. 

 “ครับ งั้นพี่ไปทำอาหารรอนะ ตัวเล็กไปอาบน้ำเถอะ จะได้สดชื่น แล้วค่อยมาทานข้าวด้วยกัน”

 แล้วหลังจากนั้นตัวเล็กก็เข้าไปในห้องตัวเอง จากที่ผมดู ห้องของน้องเป็นห้องสีขาวเกือบทั้งหมด สงสัยเป็นคนเรียบง่าย ดูแล้วก็สบายตาดี. พอผมดูห้องน้องเสร็จก็หันมาสนใจอาหารที่กำลังทำอยู่. น้องติดใจรถชาติอาหารผมแล้วครับ. ผมชอบทำอาหารมาก ยิ่งทำให้คนสำคัญกินนะ ยิ่งใส่ใจเข้าไปด้วยเลย. พอทำอาหารเสร็จก็ยกมาไว้ที่โต๊ะ แล้วก็เข้าไปเรียกน้อง. 

 คือคงเพราะผมชินที่น้องมาห้องผมมั้ง ผมเลยคิดว่าห้องนี้เป็นห้องผม และด้วยความที่คิดว่าห้องตัวเอง เลยเปิดประตูห้องนอนของน้องเข้าไปเลย. สิ่งที่ผมเห็นคือ น้องกำลังจะใส่เสื้ออยู่ สายตาของผมมองไปเห็นตัวเล็กสีขาวน่าขย้ำนั้น ละสายตาไม่ได้เลย. 

 “พ พี่ เข้ามาทำไมเนี่ย” ตอนนี้หน้าน้องแดงมากเลย 

 “พี่ขอโทษ พี่ชินหน่ะ พี่นึกว่าห้องพี่ พี่เลยไม่ได้เคาะประตู พี่ว่าจะเรียกเราไปทานข้าวน่ะ แต่พี่ลืมไปว่าตัวเล็กอาบน้ำอยู่ “ ผมตอบแบบลนลาน. 

 “ไม่เป็นไรครับ ไปทานกันเถอะครับ ผมแต่งตัวเสร็จแล้ว”  น้องบอกก่อนจะเดินนำผมไปทานข้าว. 

 พอพวกเราทานข้าวกันเสร็จก็มาอ่านหนังสือด้วยกันที่ห้องรับแขก. พวกเราเรียนคนละคณะกัน. แต่ก็มักจะมานั่งอ่านหนังสือด้วยกัน แลกเปลี่ยนความคิดเห็นนุ่นนี่กัน. 

“ตัวเล็กลดแสงจากหลอดไฟให้พี่ไหนได้มั้ย พอดีพี่เจ็บตาน่ะ”  ผมพูดแล้วเอามือมาขยี้ตา

 “อย่าขยี้ตาสิ เดี๋ยวยิ่งเจ็บนะ” น้องไปลดแสงให้ผม แล้วรีบเดินมาดูผม. 

 “พี่ไม่เป็นไรหรอก แค่ตามัวนิดหน่อยเอง”

 “อย่าดื้อสิ ไหนดูสิ” น้องเอามือข้างนึงประคองหน้าผมแล้วก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ

 “ตัวเล็ก พี่ไม่เป็นไรหรอก พี่แค่มีเรื่องจะถาม” เห็นตัวเล็กห่วงแบบนี้ แอบรู้สึกผิดแหะ แต่ก็รู้สึกดีที่น้องมันเป็นห่วง. 

 “ค่อยถามก็ได้ ตอนนี้ดูตาก่อน ยังเจ็บอยู่มั้ย”

 ตอนนี้เราสองคนอยู่ใกล้กันมาก มันยิ่งทำให้ใจผมสั่นไปหมด. ถ้าน้องยังอยู่ในท่านี่อีก ผมต้องเผลอกดน้องแน่. 

 “ตัวเล็ก...เป็นแฟนกับพี่นะ”

 ผมเอามือสอดไปที่ท้ายทอยน้อง แล้วกดเบาๆให้ปากสีชมพูเล็กๆของน้อง มาแนบกับริมฝีปากของผม น้องตกใจมากตานี่โตเท่าไข่ห่านเลย ผมผละออกมา แล้วถามน้องอีก. 

  “ตัวเล็ก ว่าไง เป็นแฟนกับพี่ได้มั้ยครับ”

จุ๊บ  พอพูดจบผมก็จุ๊บของอีกที่

 “พี่...แฟน พอแล้ว”  หน้าแดงแจ๋เลย. 

 “ก็ตอบพีสิครับ ว่าคบมั้ย” 

 น้องยังเงียบ ผมก็จุ๊บอยู่แบบนั้นช้ำอีกที ส่วนมือน้องก็ตีเข้าที่แขนผมเบาๆ. 

 “พอแล้วๆ ตอบก็ได้” น้องร้องห้าม

 “ครับ ว่าไง จะเป็นแฟนพี่มั้ย” 

 ผมเอามือเกลี่ยที่แก้มน้องเบาๆ แต่มันยิ่งทำให้น้องหน้าแดงไปอีก. 

 “อือ เป็นก็ได้” น้องมันก้มหน้าตอบครับ แต่ผมเห็นหูน้องแดงมากเลย

 ผมเกี่ยวน้องเข้ามากอดแล้วก็เอามือลูบหัวน้องเบาๆอย่างเอ็นดู

 “เป็นแฟนกับพี่แล้วนะครับ ตัวเล็ก”

 “อือ แต่ตอนนี้ปล่อยได้แล้ว หมดเวลาจะมาหวานแล้ว ผมจะอ่านหนังสือ” น้องเเกะมือผมออก แล้วทำท่าจะหยินหนังสือขึ้นมาอ่าน

 “เปลี่ยนเรื่องเก่งนะเราเนี่ย แต่พี่เข้าใจว่าเราเขิน งั้นพี่กลับห้องก่อนนะ บ่าย”

 แต่ก่อนไปผมก็จุ๊บที่ปากเล็กๆของน้องอีกครั้งหนึ่ง วันนี้ผมกับไปนอน ต้องฝันดีแน่ๆเลย. 



โปรดติดตามตอนต่อไป...

น้อมรับคำติชมของทุกคน และ จะปรับปรุงใหม่ในบางส่วน. คิดเห็นยังไงกับนิยายเรื่องนี้ ก็แสดงความคิดเห็นกันเข้าได้เลยนะคะ(รออ่านอยู่นะ).

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น