Minchol

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 49 เธออยากฆ่าผม

ชื่อตอน : บทที่ 49 เธออยากฆ่าผม

คำค้น : ซอฟท์วาย,ไป๋หลง,หลงไป๋,ไป๋อวี่,จูอี้หลง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 245

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มี.ค. 2562 12:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 49 เธออยากฆ่าผม
แบบอักษร

        ​จางฟง ช่างภาพของไป๋อวี่ ต้องรีบวิ่งออกไปที่ลานสวนหน้าตึก เมื่อตาเหลือบตามคนสองสามคนที่วิ่งไปทางนั้น เขาเห็นผู้หญิงในแจ๊กเก็ตเขียวนอนดิ้นปัดๆอยู่ที่พื้น นั่นมัน... เสี่ยวหลาน....เท้าวิ่ง มือก็ควานหาโทรศัพท์โทรหาถังซัน    

        จางฟงช่วยกันกับผู้เช่าอีกสองคนผัวเมีย พยุงเสี่ยวหลานเข้ามาในตึก ให้เธอนอนตรงเก้าอี้นวมตัวใหญ่ตรงบริเวณฮอลล์ด้านข้าง ถังซันรีบลงมาหา     

        ตั้งแต่ทำงานด้วยกันมา นี่เป็นครั้งที่สองที่เสี่ยวหลานเกิดอาการอย่างนี้   

        ถังซันเห็นเธอเป็นอย่างนี้ครั้งแรกเมื่อเริ่มทำงานด้วยกันได้ไม่ถึงอาทิตย์ หมอบอกว่าเป็นอาการที่เกิดขึ้นเมื่อสมองของเธอรับข้อมูลทางอิโมชั่นหรือความรู้สึกที่ระบบสมองของเธออธิบายหรือแยกแยะไม่ได้เข้ามามากๆ หรือในทันทีทันใด ทำให้สมองไม่สามารถสั่งการได้ว่าเธอควรตอบสนองอย่างไร ที่เธอทำได้ก็เพียงส่งเสียงกรี๊ดกรี๊ดกรี๊ด แล้วพูดอะไรไม่ออกสักคำ ถ้าเป็นหนักๆเธออาจจะช็อคได้    

        ตอนนั้นถังซันถึงกับโวยวายไปทางเอเจนซี่ จะขอเปลี่ยนผู้ช่วยคนใหม่ แต่ไป๋อวี่ไม่ยอม เขาจะรับเธอไว้ให้ได้ เขาถึงกับเชิญคุณหมอทางจิตเวชมาเลคเชอร์ให้ตัวเขาเองและทีมงานเข้าใจคนอย่างเสี่ยวหลาน ให้รู้ว่าจะต้องพูดต้องทำอย่างไรจึงจะช่วยให้ทำงานด้วยกันอย่างราบรื่นได้ หมอบอกว่า เด็กพิเศษที่เป็นออทิสติคมีหลายระดับ อย่างเสี่ยวหลานถือว่าเป็นออทิสติคอย่างอ่อนๆเท่านั้น ยังสอนง่ายและเข้าสังคมได้ แต่ยังมีปัญหาเรื่องการแยกแยะข้อมูลที่เกี่ยวกับอารมณ์และความรู้สึก    

        มือของเสี่ยวหลานเกร็งจับโทรศัพท์ไว้แน่น ต้องง้างนิ้วมือเธอออกจึงเอามันมาดูได้ ถังซันถึงกับเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าสายสุดท้ายที่เสี่ยวหลานโทรไปคือเบอร์เดิมของจูอี้หลง ...มีคนรับแฮะ... ไหนว่าเปลี่ยนเบอร์ไง....    

        ถังซันถือวิสาสะเปิดฟังไฟล์บันทึกเสียง ...    

        เพื่อความสดวกในการทำงานและเพื่อเป็นการป้องกันความผิดพลาดที่เสี่ยวหลานอาจจะก่อโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ ถังซันได้ลงแอพ automatic call recorder ให้เสี่ยวหลาน จะได้เปิดตรวจสอบการโทรเข้าโทรออกต่างๆของเสี่ยวหลานได้ มันช่วยได้มากเวลาต้องให้เสี่ยวหลานติดต่องานต่างๆ แอพที่เขาลงไว้จะเริ่มอัดเสียงโดยอัตโนมัติทุกครั้งที่มีการโทรออกหรือโทรเข้า ทั้งเสียงของเสี่ยวหลานและเสียงของคนที่เสี่ยวหลานโทรหา     

        เมื่อถังซันฟังมาถึงประโยคสุดท้ายของการสนทนา ช่วงก่อนที่เสี่ยวหลานจะส่งเสียงร้องกรี๊ดกรี๊ดกรี๊ด เขาก็แทบจะร้องกรี๊ดตามเสี่ยวหลาน หน้าเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ เส้นเลือดบริเวณลำคอและขมับปูดโปน ถังซันเก็บโทรศัพท์ของเสี่ยวหลานลงกระเป๋ากางเกงด้วยมือสั่นเทา ... ทิ้งมันไปซะ... เหรอ ...จูอี้หลง นายเห็นความรู้สึก นายเห็นความรักของไป๋อวี่เป็นแค่ขยะ... ใช่ไหม ...หัวใจนายมันทำด้วยอะไร.... ฉันเข้าใจเฉินม่านแล้ว ว่าทำไมถึงอยากจะฆ่านายให้ตาย    

        ถังซันหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าเสื้อแจ๊คเก็ต โทรหาจูไฉ่หง เขาปล่อยให้โทรศัพท์ดังอยู่อย่างนั้นนับสิบครั้ง จนมันตัดสายไปเอง แล้วก็กดโทรใหม่ ถังซันกดโทร ปล่อยให้เรียกสายจนตัดสาย แล้วก็กดโทรใหม่ จนเขาจำไม่ได้ว่ากดไปกี่ครั้ง ในใจคุกรุ่นไปด้วยความโกรธแค้น จนในที่สุดจูไฉ่หงก็รับสาย    

        ถังซันแผดเสียงใส่โทรศัพท์    

        "จูเหล่าซือของเธอแน่จริงๆ หน้าซื่อแต่ใจอำมหิตยิ่งกว่าฆาตกร...." 

        จูไฉ่หงสวนกลับมาทันที เสียงดังไม่แพ้เสียงถังซัน แบบไม่ต้องถามว่ามันเรื่องอะไรกัน    

        "ถ้าอาหลงเป็นอะไรไป ฉันจะฟ้อง ... เอาให้แหลกทั้งทีมเลย" แล้วเธอก็วางหู     

        ถังซันชงัก อ้าปากค้าง รีบยัดโทรศัพท์คืนที่ ก่อนคว้าโทรศัพท์ของเสี่ยวหลานออกมาเปิดฟังเสียงที่บันทึกไว้อีกครั้งหนึ่ง แล้วต้องคราง ฉิบหายล่ะ เมื่อเขาได้ยินประโยคที่เมื่อครู่หลุดออกไปจากความสนใจของเขา เพียงเพราะเสียงของจูอี้หลงที่บอกให้ทิ้งสร้อยไปซะทำให้เขาโกรธจนหูอื้อตาลาย

        ยัยเยี่ยหลาน... ขู่ฆ่าจูอี้หลง

        ฉิบหายจริงๆแล้วคราวนี้.... ถังซันเข่าอ่อน พยายามก้าวถอยหลังไปจ่อมก้นบนขอบซีเมนต์ที่ก่อขึ้นมากั้นเป็นกระถางต้นไม้ขนาดใหญ่ คดีเฉินม่านบงการทำร้ายจูอี้หลงเพิ่งปิดไป.... นี่อะไรอีก .... เยี่ยหลานขู่ฆ่าจูอี้หลง.... ไป๋อวี่เอ๋ยไป๋อวี่ นายไม่น่าจะรู้จักกับจูอี้หลงเลย ตอนนี้ฉันแทบอยากจะนั่งไทม์เมชชีนกลับไปขัดขวางไม่ให้คนชื่อจูอี้หลงได้เกิดขึ้นมาในโลกนี้เลยแหละ.... ให้ตายเถอะ



        จูอี้หลงดึงมีดขนาดใหญ่ที่ขัดไว้ทางด้านหลังออกมา แล้วควงฟาดซ้ายขวา เสียงดังควับควับควับ คนรอบข้างหัวเราะ เขาก็พลอยหัวเราะตาม หลินชิงหูสบตากับจูไฉ่หง เขาพยายามผ่อนลมหายใจเบาๆ ไม่อยากให้คนของกองถ่ายได้ยินเสียงถอนหายใจของเขา    

        เมื่อครู่ใหญ่ จู่ๆจูอี้หลงก็ล้มลง ทำเอาหลินชิงหูพุ่งเข้าไปประคองแทบไม่ทัน เขาบอกว่าลุกเร็วไปเลยหน้ามืด คงเพราะไม่ได้กินมื้อเช้า มื้อเที่ยงก็กินนิดเดียว ไฉ่หงเลยรีบเอาน้ำหวานให้เขาดื่ม คนในกองถ่ายก็เอาพวกสปอร์ตดริ้งค์มาให้กันใหญ่ เขาต้องก้มตัวโค้งขอโทษทุกๆคนที่ทำให้เป็นห่วง

        จูไฉ่หงเก็บโทรศัพท์ที่หล่นข้างเก้าอี้ไว้กับตัว อดแอบดูไม่ได้ เลยเห็นว่าจูอี้หลงเปิดโทรศัพท์แล้ว มีเยี่ยหลานโทรเข้า แล้วเขาก็รับด้วย คุยกันอยู่เกือบนาทีเลย  จูไฉ่หงรับขวดน้ำหวานคืนมาแล้วยื่นโทรศัพท์คืนให้จูอี้หลง    

        "เสี่ยวหลานโทรมาทำไมเหรอ" เธอถามเสียงอ่อนๆ จูอี้หลงแค่ผงกหัว ยิ้มน้อยๆ แต่หลินชิงหูกลับทำตาโตเป็นเชิงถามจูไฉ่หง    

        "เธออยากฆ่าผมน่ะ" จูอี้หลงหัวเราะเบาๆ กดปิดโทรศัพท์แล้วส่งคืนให้จูไฉ่หง แสดงว่าเขาไม่ต้องการใช้มันอีกแล้ว แล้วเขาก็หมุนตัวเดินไปหาสตาฟของทีมสตั้นท์ ล้วงมีดประจำตัวอู๋เสียออกมาควงโชว์ให้ลูกทีมเห็นว่าเขาโอเคแล้ว เสียงหัวเราะเฮฮา เสียดแทงเข้าไปในใจของจูไฉ่หง ช่างแต่งหน้าบอกเธอว่า โทรศัพท์ของเธอสั่นเตือนหลายหนแล้วนะ เธอถึงได้รู้สึกตัว .... ถังซันโทรมาได้จังหวะที่เธอกำลังอยากจะระเบิดใส่ใครซักคน .... ระเบิดใส่ถูกที่ด้วย .... 

        เธออยากฆ่าผม...    เยี่ยหลาน.... เนี่ยนะ   


        หลังจากได้ระเบิดใส่ถังซันไป จูไฉ่หงก็เริ่มใจเย็นลง ถ้าเยี่ยหลานถึงกับโทรมาหาจูอี้หลงเพื่อบอกว่าอยากจะฆ่าเขา สถานการณ์ทางด้านไป๋อวี่คงเข้าขั้นวิกฤติแล้ว ... เธอส่งสายตาให้หลินชิงหู แล้วออกเดินไปทางลานกว้างที่ใช้จอดรถ หลินชิงหูรั้งรออยู่สักพัก จึงค่อยๆรวบรวมขวดน้ำเปล่าใส่ลังแล้วยกเดินมาทางรถที่จอดอยู่

        ประชุมลับอีกล่ะสิ ..... ผู้ช่วยสไตลิสต์ สบตากับช่างแต่งหน้า



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}