น้ำค้างใต้จันทร์/ใบไม้/ไฮเดรน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตามนางไม้

คำค้น : เถื่อน แก้แค้น น้ำตา เจ็บปวด

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.9k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2562 18:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตามนางไม้
แบบอักษร

สิงหราชมองภาพของคนรัก มือหนาลูบไล้ไปตามภาพถ่ายบ่งบอกให้รู้ว่าเขานั้นรักและคิดถึงบัวชมพูมากแค่ไหน แต่ในตอนนี้หัวใจของเขากลับมีสิ่งแปลกปลอมแทรกเข้ามาในจิตใจ ความรู้สึกแบบนั้นเขาก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็จะชำระแค้นกับหวันยี่หวาต่อไป ร่างหนาเดินมาหยุดมองที่หน้าพื้นที่ที่ใช้แต่งงานกับคนรัก คงเป็นได้แค่ความฝัน เขาหลับตาลง

“บัวพี่คิดถึงเธอ”

หวันยี่หวาเดินมาตามเส้นทางเล็กๆที่เชื่อมต่อระหว่างน้ำตกและบ้านพักของสิงหราช หลังจากที่ช่วยงานเอกสารเขาจนหัวหมุนที่ต้องแก้งานที่ตัวเองทำเมื่อคืน กว่าจะเสร็จก็ปาไปบ่ายโมง ในเมื่อไม่เหลืองานอะไรให้เธอทำ ในช่วงที่รอเวลาทำมื้อเย็นให้เขาทาน เธอจึงตัดสินใจเดินมายังน้ำตกแห่งนี้ที่เธอติดใจในความงดงามของมัน คงอยู่ที่นี่ได้ประมาณสองชั่วโมง

สิงหราชที่เดินออกมาจากห้องทำงานเพื่อจะมาหยิบเอกสารที่เขาลืมวางไว้ แต่สายตากลับมองเห็นหวันยี่หวาที่กำลังเดินไปยังเส้นทางที่เป็นน้ำตก เท้าหนารีบนำเอกสารเข้าไปเก็บในห้องที่ทำงาน และรีบเดินตามเธอไปยังธารน้ำตกที่อยู่ไม่ห่างจากตัวบ้านมากนัก เขาเดินตามเธอไปเรื่อยๆ อยากรู้ว่าเธอไปทำไมที่นั่น เธอรู้หรือไม่รู้ว่าเส้นทางที่เธอเดินไปคือสถานที่ต้องห้าม ถ้าเขาไม่อนุญาตใครก็ห้ามเข้าไป อีกใจอยากรู้ว่าเธอเดินไปที่นั่นด้วยจุดประสงค์อันใด ถ้าเขารู้ว่าเธอไปที่นั่นเพื่อจะหาเส้นทางหนีจากเขาไป รับรองเขาไม่ปล่อยเธอเอาไว้แน่ หรือถ้านัดผู้ชายในไร่ไปพลอดรักกัน เธอกับไอ้ชู้ได้ตายคาตีนของเขาแน่

หวันยี่หวามองดูธรรมชาติที่สวยงานตรงหน้าที่มีแรงดึงดูดให้ตัวเธอเดินเข้าไปหา เธอกางแขนออกสูดกลิ่นธรรมชาติเข้าไปให้ชุ่มปอด เท้าบางถอดรองเท้าออก เพื่อที่จะไปสัมผัสกับธารน้ำใสสะอาด เท้าของเธอแตะไปยังพื้นน้ำเบาๆ เรียกความสดชื่น การมีชีวิตของเธอกลับมาได้อีกครั้ง หลังจากที่อยู่ที่ไร่นี้ที่มีแต่ความเจ็บปวดเสียใจ เธอวิ่งหยอกล้อไปกลุ่มปลาที่แหวกว่ายอยู่ใกล้บริเวณนั้น รอยยิ้ม เสียงหัวเราะเบาๆเต็มใบหน้าของเธอ



ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น