อาราญา

ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่คอยติดตามงานเขียนของ อาราญา มาโดยตลอดนะคะหากมีข้อผิดพลาดอยากจะติหรือท้วงติงขอให้นักอ่านโปรดวิจารย์ได้เลยนะคะ จะได้นำมาปรับปรุงแก้ไขในเรื่องต่อๆไปค่ะ ขอบคุณค่ะ ><"

ตอนที่ 6 โทษของเธอ 100%

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 โทษของเธอ 100%

คำค้น : ตราบาปมารทมิฬ , อาราญา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ค. 2558 19:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 โทษของเธอ 100%
แบบอักษร

ตอนที่ 6 โทษของเธอ

 

                “เธอต้องการอะไร!!?

                อัญญาดาสะบัดหน้าเงยขึ้นมองต้นเสียงแข็งกระด้างเมื่อครู่ รู้สึกจุกเสียดไปหมดตั้งแต่แผ่นหลังยันสะโพกสวย เมื่อขยับตัวลุกขึ้นได้ก็ตวาดลั่นใส่คนที่ยืนจังก้าปั้นหน้ายักษ์ด้วยความขุ่นเคือง

                 “พูดอะไรของคุณ? ฉันไปต้องการอะไรของคุณตอนไหนไม่ทราบ! อย่าคิดว่าเป็นเจ้านายฉันแล้วจะมาบุกรุกบ้านคนอื่นยามวิกาลแบบนี้ได้นะคะ!!

                “อย่ามาเปลี่ยนประเด็น ฉันถามว่าเธอต้องการอะไร!! ถึงได้ตามไปราวีพี่สาวฉันถึงในโรงพยาบาล!!” กฤตยชญ์หัวเสีย ยิ่งได้เห็นใบหน้าหวานเชิดรั้นอย่างคนดื้อดึงของหญิงสาว อารมณ์โกรธของเขายิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อมันถูกกระตุ้นจากความปากดีของเธอ ก่อนถามย้ำเสียงกระชากในสิ่งที่เธอต้องการเพื่อแลกกับการเลิกยุ่งเกี่ยวกับคู่หมั่นของพี่สาว แต่ดูเหมือนหญิงสาวเองจะไม่ยอมลงให้ง่ายๆ

                “นั่นมันเรื่องของฉัน แต่คุณช่วยกรุณาออกไปจากบ้านของฉันเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ฉันจะแจ้งความจับคุณข้อหาบุกรุก!

                คนถูกขู่หัวเราะในลำคอ ย่างสามขุมเข้าไปใกล้คนปากดีเมื่อครู่ที่ตอนนี้ถอยร่นอย่างตื่นกลัว แววตาสวยสั่นระริกกรอกไปมาเพื่อหาทางออกให้ตัวเอง มองดูแล้วน่าขันนักผู้หญิงแบบนี้สินะที่เขาเรียกกันว่า ดีแต่ปาก

                “นี่คุณจะทำอะไร? อย่าเข้ามานะ!” ใจดวงน้อยแทบร่วงเมื่อแผ่นหลังแตะกำแพงไร้ทางหนี ทำได้เพียงเชิดหน้ามองคนตัวใหญ่กว่าที่โน้มใบหน้าลงมาใกล้ด้วยแววตาขุ่น ทั้งโกรธ ทั้งกลัวในเวลาเดียวกัน

                “หนึ่งล้านบาทแลกกับคู่หมั่นของพี่สาวฉัน เลิกยุ่งกับเขาซะ! ฉันให้เธอง่ายๆโดยที่เธอไม่ต้องออกแรงทำอะไรให้เหนื่อย หนึ่งล้านบาทไม่ใช่น้อยๆเลยนะคิดดูให้ดี ทั้งชีวิตเธอก็คงหาไม่ได้เท่านี้แน่ๆ”

                คำพูดเพียงแผ่วเบาของกฤตยชญ์แต่กลับดังก้องอยู่ในหัวของคนฟัง อัญญาดาหน้าชากับข้อเสนอที่แฝงไปด้วยความดูถูกดูแคลน มือบางกำเข้าหากันแน่น สายตาจับจ้องคนตรงหน้านิ่งงันยากที่จะคาดเดาความหมาย

                “ข้อเสนอของฉันน่าสนใจใช่ไหมล่ะ ไม่เห็นต้องคิดนานเลยนิ” กฤตยชญ์ยังไม่วายสนุกปากกับการสาดคำดูถูกใส่คนที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไม่รู้จักจุดยืนของตัวเอง ก่อนที่รอยยิ้มเหยียดที่มุมปากหยักจะเลือนหายไปเมื่อได้ยินคำพูดถัดมาของหญิงสาวตรงหน้า

                “ไปตายซะ!!” คำพูดเย็นชาชัดถ้อยชัดคำถูกปล่อยออกมาจากปากสวย ทำให้คนฟังนิ่งไปด้วยความโกรธ ไม่เคยมีใครกล้าพูดแบบนี้กับเขามาก่อน

                 อัญญาดาถือโอกาสนี้เบี่ยงตัวออกมาเพื่อเดินเลี่ยงไปตั้งหลัก แต่ไม่ทันไรข้อมือสวยก็ถูกกระชากอย่างแรงจนตัวหมุนหันกลับไปเผชิญหน้ากันอีกครั้ง “ปล่อยฉันนะ!!

                “อวดดี!! ข้อเสนอของฉันมันคงจะดูดีเกินไปสำหรับผู้หญิงอย่างเธอสินะ!” ปากหยักก็พูดไป ในขณะที่มือหนาจัดการดึงรั้งร่างบางเขามาใกล้ ซ้ำยังออกแรงบีบเสียแน่นตามอารมณ์ที่เริ่มครุกรุ่นขึ้นเรื่อยๆพร้อมที่จะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ

                “ข้อเสนอของคุณน่ะเหรอคะ ไม่น่าสนใจเลยสักนิด” แม้ความเจ็บที่ข้อมือจะเริ่มเล่นงาน แต่หญิงสาวก็ข่มมันเอาไว้ ในเมื่อผู้ชายตรงหน้าตีค่าเธอเป็นเพียงผู้หญิงรักเงิน เธอก็จะให้เขาเข้าใจไปแบบนั้นแหละให้เขาคลุ้มคลั่งเพราะอารมณ์และความแค้น ยังดีกว่าที่เธอไปเต้นเร้าแก้ต่างให้กับตัวเอง เพราะสุดท้ายแล้วคนที่มีอคติสูงอย่างกฤตยชญ์ก็จะกล่าวหาว่าสิ่งที่เธอพูดเป็นแค่คำแก้ตัวอยู่ดี สวมบทเป็นผู้หญิงรักเงินมันก็ไม่ยากนักหรอกสำหรับเธอ

                “คิดดูสิคะคุณกฤตยชญ์ อยู่กับคุณอัฐพล ฉันได้ทั้งบ้านทั้งรถกะอีแค่เงินหนึ่งล้านบาทที่คุณเสนอให้เนี่ย แค่ฉันแบมือขอเขาก็ให้แล้วล่ะค่ะ แล้วแบบนี้คุณยังจะให้ฉันปล่อยขุมทรัพย์ดีดีขนาดนี้ให้หลุดมือไปเหรอคะ”

                กฤตยชญ์กัดฟันกรอด แววตาคมแข็งกระด้างชินชัง เพิ่มแรงบีบที่ข้อมือบางจนหญิงสาวถึงกับเบ้หน้าด้วยความเจ็บมันเหมือนกระดูกแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ แต่ถึงอย่างนั้นคนทำกลับเหยียดยิ้มสะใจ

                “เจ็บเหรอ? นี่มันยังเทียบไม่ได้ครึ่งหนึ่งที่พี่สาวของฉันต้องเจอด้วยซ้ำ!!” ชายหนุ่มผลักร่างบางไปที่โซฟาตัวสวยด้วยโทสะหวังให้เธอได้สำนึกกับสิ่งที่ทำลงไปบ้าง แต่เปล่าเลยเมื่อลุกขึ้นได้คำพูดแสบสันก็ออกมาจากปากบางแทบจะทันที

                “ก็พี่สาวของคุณมันมารยา! โถว แค่มีดบาดมือสำออยอยู่โรงบาลได้เป็นเดือน ไม่กลัวหมอเขาจะเบื่อหน้าเอารึไง!

                “อย่ามาว่าพี่สาวของฉันนะ ผู้หญิงอย่างเธอไม่ควรเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับเขา”

                “ทำไม ผู้หญิงอย่างฉันมันทำไม! อย่างน้อยฉันก็ทำให้พี่สาวที่สูงส่งของคุณแทบจะคลั่งตายเพราะผู้ชายได้ก็แล้วกัน!!

                เพลีย!

                อัญญาดาหน้าหันไปตามแรงตบ มือบางยกขึ้นจับรอยแดงที่ใบหน้าของตัวเองเบาๆเมื่อมันเริ่มชาไปทั้งแถบ ดวงตากลมโตวาวโรจน์ด้วยความโกรธ ไม่เคยมีใครกล้าทำรุนแรงแบบนี้กับเธอมาก่อน แล้วเขาเป็นใครกัน! หญิงสาวสะบัดหน้ามามองคู่กรณีอย่างขุ่นเคือง ความเย็นชาแพร่กระจายจนชายหนุ่มสัมผัสได้

                “ไอ้หน้าตัวเมีย!” เสียงหวานแข็งกระด้าง ทำเอาคนฟังถึงกับจุกไปเหมือนกัน กฤตยชญ์เองก็ตกใจกับการกระทำของตัวเองไม่น้อย เมื่อปกติเขาเป็นคนที่เก็บอารมณ์ได้ดีแต่พออยู่ต่อหน้าผู้หญิงคนนี้ทีไรก็ไม่เคยควบคุมมันได้เลยสักครั้ง

                “ถึงฉันจะหน้าตัวเมีย แต่ก็ยังดีกว่าผู้หญิงร่านไม่รู้จักบาปบุญอย่างเธอ ไม่รู้เลยเหรอว่าเป็นชู้ชาวบ้านมันบาป!

                ถ้อยคำที่ออกมาจากปากของกฤตยชญ์เหมือนสะกิดแผลในใจของอัญญาดาเข้าอย่างจัง หญิงสาวลุกขึ้นจากโซฟาที่ถูกเขาผลักลงมาในคราแรก ค่อยๆย่างกายเข้าไปใกล้เขาสายตาก็จับจ้องมองสบตาคมอย่างท้าทาย เกลียดนักผู้ชายปากร้ายไม่ให้เกียรติเพศแม่แบบนี้ ถึงจะพอรู้ว่าเขาอาจจะทำกับเธอแค่คนเดียวแต่ได้ชื่อว่าผู้ชายก็ไม่ควรทำร้ายผู้หญิงอยู่ดี

                เมื่อเดินเข้ามาใกล้เขาจนลมหายใจแทบเป่ารดกันโดยที่ชายหนุ่มเองก็ไม่ได้ถอยหนี หญิงสาวไล่มือบางไปตามอกแกร่งด้วยท่าทางเย้ายวนใจ ลูบเนคไทสีเทาประกายของเขาเล่นก่อนจะจับมันและดึงกระตุกเบาๆให้คนตัวใหญ่กว่าโน้มตัวลงมาใกล้ริมฝีปากบางสวยของเธอก่อนจะเอื้อนเอ่ยถ้อยคำแสบสัน จนคนฟังเลือดขึ้นหน้า

                “ถึงฉันจะร่าน แต่ฉันก็เลือก! และผู้ชายอย่างคุณก็จัดอยู่ในประเภทที่ฉันไม่เอา!!

                คำพูดนั้นทำเอากฤตยชญ์โกรธจนควันออกออกหู ผู้หญิงคนนี้กล้าดีอย่างไรถึงได้พูดกับเขาแบบนั้น เหมือนศักดิ์ศรีลูกผู้ชายถูกเหยียบย่ำ จัดการกระชากร่างบางที่เตรียมจะผละออกไปเข้ามาใกล้ ออกแรงบีบที่ต้นแขนบอบบางทั้งสองข้างจนคนปากดีหน้านิ่วคิ้วขมวด แต่ถึงอย่างนั้นใบหน้าหวานก็ยังเชิดรั้นไม่ยอมลงบ่งบอกถึงความดื้อดึงของเธอได้เป็นอย่างดี ความเจ็บปวดแค่นี้คงไม่ระคายผิวผู้หญิงอย่างเธอ ในเมื่อเธอกล้าท้าทายเขาก็พร้อมเสมอที่จะสั่งสอนบทเรียนราคาแพงนี้ให้และเธอควรรู้ไว้ว่าสิทธิ์การเลือกควรเป็นของเขาไม่ใช่เธอ!!

                “ฮึ...ปากดี อัฐพลมันคงจะลีลาเด็ดมากเลยสินะ ถึงได้ติดอกติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้นขนาดนี้”

                “ถ้าใช่! แล้วจะทำไม อิจฉาเหรอ? หรือผิดหวังที่ฉันไม่สนใจคุณ ทั้งๆที่คุณคอยตามตอแยฉันอยู่ตลอดเวลา แต่ขอโทษ...ผู้ชายอย่างคุณไม่อยู่ในสายตาของฉันหรอก มีอะไรข้องใจอีกไหมคะ?” อัญญาดามองเขาเหยียดๆแม้ในใจจะแอบหวั่นอยู่ไม่น้อยก็ตาม

                กฤตยชญ์โกรธจัด จ้องมองคนตรงหน้าเขม็งมือหนาทั้งสองข้างก็จับแขนบางบีบไม่เลิก ด้วยอารมณ์ที่ขาดสะบั้นทำให้ชายหนุ่มไม่คิดสนใจอะไรอีกต่อไป จัดการรวบคนปากดีแบกขึ้นบ่าแล้วเดินตรงเข้าไปในห้องที่อยู่ตรงหน้าและคาดว่าคงจะเป็นห้องนอนของหญิงสาว ไม่วายยังถูกคนที่แบกอยู่ทั้งถีบทั้งข่วนและที่สำคัญเส้นผมของเขาคงหลุดติดมือของเธอไปแล้วหลายกระจุกเมื่อมือบางนั่นดึงทึ่งมันอย่างไม่ใยดี

                “นี่คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ปล่อย!!

                สิ้นเสียงโวยวายดังลั่นของอัญญาดา หญิงสาวก็ล้มกลิ้งลงไปบนเตียงนอนหนานุ่มของตัวเองทันที เธอรีบลุกขึ้นนั่งและกระโดดลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว แต่ก็ถูกฤตยชญ์กันตัวไว้แล้วจับทุ่มลงมาอีกเช่นเคย

                อัญญาดาใจเสีย ถอยร่นไปแทบจะชิดขอบเตียง สายตากวาดมองไปมาเพื่อหาทางหนีทีไล่ เมื่อเห็นกฤตยชญ์ย่างสามขุ่มเข้ามาหาทั้งยังปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น ปากหยักยกยิ้มอย่างเป็นต่อ สายตาคมจับจ้องมองมาที่เธอราวกับเห็นอาหารอันโอชะ

                “คิดจะทำอะไรของคุณ ออกไปเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฉันแจ้งตำรวจจับคุณแน่!

                “หึ...มีปัญญาออกไปจากห้องนี้ให้ได้ก่อนเถอะ” สินเสียงเข้มทุ้มเสื้อเชิ้ตราคาแพงก็ล่วงหล่นไปกองกับพื้นห้องทันที โดยที่ผู้เป็นเจ้าของก็หาได้สนใจใยดีมันสักนิด

                “ไอ้บ้า! คุณมันเลว! ว้ายย!!” อัญญาดากรีดร้องเสียงหลง เมื่อข้อเข้าทั้งสองข้างถูกมือหนาจับแล้วลากเข้าไปใกล้ โชคดีที่ชุดราตรีที่เธอสวมใส่อยู่นั้นยาวมากจึงถลกขึ้นมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

                “เลวๆอย่างฉัน มันก็เหมาะกันดีกับผู้หญิงร้ายๆแบบเธอไม่ใช่เหรอ ในเมื่ออยากมีผัวจนตัวสั่นฉันก็จะจัดให้จะได้ไม่ต้องร่านไปเล่นชู้กับใครที่ไหนอีก!!

                ถุ้ย!

                กฤตยชญ์หลับตาแน่นขมความโกรธ มือหนายกขึ้นเช็ดน้ำลายที่เปื้อนหน้าออกอย่างลวกๆ ปากหนาแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม ก่อนที่ดวงตาคมจะจับจ้องคนตรงหน้าราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ กิริยาต่ำๆแบบนี้ไม่คิดไม่ฝันว่าจะต้องมาเจอกับตัวเอง ถูกผู้หญิงตัวเล็กถ่มน้ำลายใส่หน้า เธอช่างหยามศักดิ์เขาเสียจริง!!

                “ฉันขอตายดีกว่าถ้าต้องเป็นเมียของคุณ!!

                คำพูดแสบสันยังออกมาจากปากไม่หยุด ทำเอากฤตยชญ์ถึงกับเหวี่ยงมือหนาคว้าต้นคอสวยมาจับไว้แน่นอยากจะบีบมันให้แหลกคามือ เมื่อใบหน้าหวานๆที่เชิดรั้นนั้นช่างน่าชินชังยิ่งนัก เธอไม่มีแม้แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี ไม่มีแม้แต่ความไร้ยางอายอย่างที่ผู้หญิงพึ่งมี

                “ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าเธอจะเก่งอย่างที่ปากว่ารึป่าว!

                เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!

                หญิงสาวถือโอกาสที่ชายหนุ่มปล่อยมือออกจากต้นคอของเธอสะบัดมือตบหน้าหล่อเหลาของเขาอย่างแรงจนหันไปซ้ายทีขวาทีอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ก่อนจะผลักเขาให้ออกห่างแล้วรีบวิ่งเพื่อจะหนีออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด แต่  กฤตยชญ์ไวกว่า พอตั้งตัวได้ชายหนุ่มก็วิ่งตามไปคว้าตัวหญิงสาวเอาไว้พร้อมทั้งอุ้มมาทุ่มลงกับเตียงดังเดิม เล่นเอา อัญญาดาจุกจนแทบลุกไปขึ้น

                “ชอบความรุนแรงก็ไม่บอก ดี!! ฉันจะจัดให้สมใจอยาก!” ชายหนุ่มกระโดดขึ้นคร่อมร่างบางที่นอนจุกอยู่ ถึงแม้ว่าหญิงสาวจะพยายามปัดป้องและทุบตีเขาด้วยแรงที่มีเหลืออยู่เพียงน้อยนิดก็ตามแต่กฤตยชญ์ก็หาได้สนใจไม่เมื่อชายหนุ่มกำลังง่วนกับการถอนชุดราตรีตัวสวยและเนินอกอวบอิ่มขาวๆของเธอก็กำลังสะกดสายตาและปลุกความต้องการของเขาได้เป็นอย่างดี

                “โอ๊ยยยยย!!” กฤตยชญ์ร้องลั่นเมื่ออัญญาดาถือโอกาสที่เขาเผลอกัดแขนแกร่งอย่างแรงจนเลือดซึมออกตามรอยฟันตรงที่เธอกัน ชายหนุ่มบันดาลโทสะถึงขึ้นให้มือข้างหนึ่งกดคอขอเธอให้แนบลงกับเตียงส่วนอีกมือหนึ่งที่เหลือก็บีบคางสวยแน่นจนปากบางถึงกับเบ้ ก่อนที่ปากหยักจะตามลงมาประกบมอบรสจูบรุนแรงป่าเถื่อนให้อย่างไม่ถามความสมัครใจ มือบางทั้งข่วนทั้งดึงและทุบตีอย่างไม่ยอมลดละเช่นกันแต่กฤตยชญ์หาได้ใส่ใจกลับดูดดึงรีบฝีปากบางตามอารมณ์ที่คุกรุ่น ทั้งบดขยี้และกัดบี้เพื่อให้หญิงสาวยอมเปิดปากให้กับลิ้นร้อนของเขาเข้าไปสำรวจภายใน ความหอมหวานทำให้ชายหนุ่มเคลิบเคลิ้มหลงใหลอยู่เนิ่นนาน ก่อนที่จะรู้สึกอารมณ์เสียเมื่อลิ้นแกร่งถูกกัดจนต้องรีบถอยออกมา แม้ไม่แรงมาแต่ก็ทำให้ความหงุดหงิดของเขาเพิ่มมากขึ้นเท่าทวี

                “อยู่ดีดีไม่ได้รึไง ชอบซาดิสนักใช่ไหม?!ไม่พูดป่าวชายหนุ่มจัดการถอดเข็มขัดของตัวเองออกมาพันข้อมือบอบบางทั้งสองข้างของหญิงสาวเอาไว้แน่น ดูสิจะมีปัญญาทำอะไรได้อีก!

                “สารเลว!!

                มีเพียงคำพูดเดียวที่หลุดออกมาจากปากบาง พร้อมกับสายตาเย็นชาอย่างที่สุด อัญญาดานิ่งเงียบมองสบตากับสายตมคมที่จ้องมองเธออย่างไม่ลดละเช่นกัน หญิงสาวรู้ดีว่าต่อให้เธอร้องขอหรืออ้อนวอนให้ชายหนุ่มหยุดเพียงใดแต่สุดท้ายแล้วกฤตยชญ์ก็จะเมินเฉยต่อคำพูดของเธออยู่ดี เช่นนั้นแล้วเธอจะไม่มีวันเผยความอ่อนแอต่อหน้าเขาเด็ดขาด และเขาจะต้องเสียใจที่ตัดสินเธออย่างโหดร้ายในวันนี้

                กฤยชญ์จัดการดึงทึ่งชุดราตรียาวตัวสวยออกจากรางบางอย่างไม่ใยดีจนมันขาดวิ่น เศษผ้าบาดเนื้อเนียนสวยจนเป็นรอยแดงช้ำ หากแต่หญิงสาวกับนอนนิ่งไม่ขัดขืน และนั่นยิ่งทำให้อารมณ์โกรธของชายหนุ่มเพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัว กฤตยชญ์รู้สึกหงุดหงิดกับสายตาเย็นสายของเธอรวมทั้งท่าทีที่ทำเหมือนว่าเขาไร้ตัวตนในสายตาของเธอแบบนี้  ดี!! อย่างจะทำอะไรก็ทำไป คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์เรียกร้องอะไรจากเขารึไง ผู้หญิงอย่างเธอไม่มีค่าเลยสักนิดที่ฉันจะเห็นใจหรือสงสารอย่ามาทำเป็นมารยาเรียกร้องความสนใจหน่อยเลย

                ร่างบางไร้อาภรเบื้องหน้าทำเอากฤตยชญ์ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออยางยากลำบาก ไม่อยากจะยอมรับกับตัวเองเลยสักนิดว่าหญิงสาวใต้ร่างงดงามเพียงใด ผิวขาวเนียนสวยแม้จะมีรอยแดงช้ำเป็นจ้ำๆโดยรอบแต่ก็หาได้บดบังความสวยงามที่ยังคงเจิดจรัส หน้าอกอวบอิ่มพอดีมือดูไม่เล็กและไม่ใหญ่จนเกินไป กับเอวคอดกิ่ว ชายหนุ่มลากมือสากไปตามเรือนรางเปลือยป่าว ทั้งบีบขย่ำมันอย่างไม่อาจห้ามใจ ปากหยักก็ทำหน้าที่ของมันเองโดยไม่ต้องสั่ง กดจูบประทับรอยราคีไปทั่วทุกตารางนิ้ว ราวกับต้องการจะบ่งบอกว่านี่คืออาณาเขตของเขา ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ห้ามล่วงล้ำเข้ามาใกล้

                อัญญาดาขยับหนีมือหนาที่เริ่มรุกรานเธอหนักขึ้นเรื่อยๆ แต่การกระทำของเธอกลับยิ่งยั่วยุให้คนที่อยู่เหนือร่างอยากจะกระโจนเข้าใส่ดั่งเสือหิวโหยกระหายเจ้ากวางน้อย

                “จะดิ้นหนีทำไม ชอบไม่ใช่เหรอไอ้เรื่องบนเตียงกับผู้ชายเนี่ย!

                คำพูดดูถูกดูแคลนของชายหนุ่มทำให้อัญญาดาน้ำตาไหลรินอดไม่ได้ที่จะน้อยเนื้อต่ำใจในโชคชะตาของตัวเอง ในสายตาของเขาเธอคงมีค่าไม่ต่างจากดอกหญ้าริมทาง ไร้ค่าไร้ความหมายและไร้ความรู้สึก ถึงได้คิดอยากจะทำอะไรกับเธอก็ทำได้เช่นนี้ในขณะที่กฤตยชญ์ยังคงลุ่มหลงกับหน้าอกอวบอิ่มคู่งาม ชายหนุ่มบีบเค้นและดูดดึงเล่นอย่างนึกสนุก มือหนาลูบไล้ไปทั่วร่างตามแต่ใจปรารถนา ปากหยักเปลี่ยนตำแหน่งฝากรอยรักไปทั่วทุกตารางนิ้วบนเรือนร่างสาว ราวกับจะจดจำทุกส่วนบนตัวเธอ

                อัญญาดาหายใจถี่อยากจะปฏิเสธกับสิ่งที่ชายหนุ่มมอบให้ว่าสุขสมเพียงใดแต่ความเจ็บปวดรวดร้าวกลับมากมายเกินกว่าที่เธอจะอดทนไหว ข้อมือที่ถูกมัดไว้ด้วยเข็มขัดหนังแข็งแรงเริ่มสร้างความเจ็บปวดจากการเสียดสี ปากบางที่เคยอวบอิ่มสวยบัดนี้กลับบวมเจ่อไร้ซึ่งเค้าโครงเดิม หญิงสาวตัดสินใจทิ้งศักดิ์ศรีครั้งสุดท้ายของเธอ เพื่อหยุดการกระทำจาบจ้วงของชายหนุ่มอีกครั้ง แม้รู้ดีว่าคำตอบของเขาจะเป็นเช่นไร

                “ได้โปรดหยุดเถอะค่ะ ฉันขอร้อง...”

                กฤตยชญ์ชะงักไปชั่วครู่อย่างแปลกใจ เงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าหวานที่บัดนี้แปดเปื้อนไปด้วยน้ำตามากมาย นี่เธอร้องไห้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ใจนึกอยากเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้และปลอบประโลมเธอ แต่สิ่งที่ชายหนุ่มเลือกทำกลับตรงกันข้าม เขาเลือกที่จะก้มลงไปบดจูบเธออย่างเร้าร้อนจับมือที่ถูกมัดของเธอยกไว้เหนือหัวเพื่อไม่ให้เกะกะ จากนั้นก็เริ่มเบียดกายเข้าหาแนบชิดติดเนื้อนวลรุกรานรุนแรงและจาบจ้วง ปล่อยให้กายเปลือยเปล่าทั้งสองได้ทำความรู้จักกันและกันไปเรื่อยๆ เมื่อความเป็นชายของเขาพร้อมแล้วจึงเงยหน้าขึ้นมองหน้าหวานเพียงคู่แอบหงุดหงิดกับสายตาลุกล้นหวาดกลัวของเธอไม่น้อย มารยาหญิงของเธอช่างแนบเนียนเสียจริงทำเอาเขาเกือบจะคิดไปแล้วว่าเธอเป็นสาวไร้เดียงสาแต่คงไม่ใช่ เพราะเธอคง “ร้ายเตียงสวาท” ซะมากกว่า

                เมื่อง่วนเตรียมความพร้อมให้ตัวเองอยู่นานกฤตยชญ์ไม่รอช้าที่จะสอดใส่ความเป็นชายของเขาเข้าไปเชื้อชิมความหอมหวานภายใน แต่ทุกอย่างก็ต้องหยุดลงเมื่อความคับแน่นบีบรัดอย่างที่สุดพร้อมกับเสียงกรีดร้องอย่างหวาดวิตกของคนใต้ร่าง

                “กรี๊ดดด!!” อัญญาดาน้ำตารินไหลพลางถอยหนี ความเจ็บและความแปลกใหม่ที่พึ่งได้รับทำให้หญิงสาวรู้สึกหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด

                “ทำไมเธอ...เป็นไปไม่ได้...” กฤตยชญ์พึมพำแผ่วเบากับตัวเองก่อนจะมองหน้าที่หนองไปด้วยน้ำตาของหญิงสาวใต้ร่าง ใบหน้าหวานบูดเบ้ดวงตาสั่นระริกกับท่าทางที่พยายามจะถอยหนีอย่างหวาดกลัว ทั้งเป็นสิ่งที่ยืนยันได้กับเรื่องที่เขากล่าวหาเธอมาโดยตลอดว่าเป็นผู้หญิงร่านคาวโลกีแต่กลับถูกเขาย่ำยีเป็นคนแรก

 

                สาวพรหมจรรย์เธอยังบริสุทธิ์มาจนถึงตอนนี้ได้อย่างไรนั่นเป็นเรื่องที่ชายหนุ่มแทบไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ในเมื่อเธอกับอัฐพลเป็นชายหญิงที่ใกล้ชิดสนิทสนมกันออกปานนั้น...           

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น