ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มันก็ต้องมีบ้าง

ชื่อตอน : มันก็ต้องมีบ้าง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 131

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 เม.ย. 2562 14:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มันก็ต้องมีบ้าง
แบบอักษร

​ฉันคิดว่าทุกคนก็เคยเป็น............เเต่ไม่เป็นนักเท่าฉัน--

เอาละเรื่องมีอยู่ว่าก่อนที่แันเข้าม.ปลาย ฉันบอกคย.(คุณยาย)อันเป็นที่รักว่า ฉันจะไม่มีเเฟนยายสบายใจได้

"โนสน โนเอียง"ดูตั้งมั่นเเต่พอเอาเข้าจริง รู้สึกมันหิวกระกายหนักกว่าเดิมสะอีก

มันเริ่มจาก :

วันนึงวันธรรมดาที่ทุกคนกำลังรอเรียน ดิฉันผู้สนใจในรายวิชานี้เป็นอย่างสูงเลยอ่านเเบบไม่สนอะไร เพื่อนจึงประชุมฝอยกันว่า

"เห้ยมึงรู้ไมว่าอาจารย์วิชานี้ค่ตโหด สั่งงานเหมือนกินข้าวสั่งทุกมื้อทุกเวลาเลยนะเว้ยพูดเเล้วขนลุกบรื๋ออออ"

"ไมอะ..ปวดขี้หรอ รีบปนะเดี๋ยวขี้เเข็งบาดรูตูด55555"ฉันปืดหนังสือก่อนหันไปฝอยร่วมด้วย

สักพักเสียงกริ๊งของคาบถัดไปก็ดังขึ้น ฉันนั่งดูอยู่ว่าครูที่เขาว่าดหดนักโหดหนาเป็นใคร

                                          2นาทีผ่านไป.....

"เเกเข้าผิดห้องป่าววะ---"

"ใจร้อนไปเเล้วมึงนี้พึ่ง2นาทีไม่ใช่2ชม.โอยยยยย"

"เอาเป็นว่าครุมาบอกด้วยเเล้วกันวาดรูปเเปป"ขณะที่กำลังระเริงวาดรูปคนที่ไม่เหมือนคนอยู่นั้นครูที่ว่าโหดก็ปรากฏตัวมาพร้อมควัน(ใช่หรอวะ?)

ภาพที่ปรากฏคือ คนที่เดินเข้ามาเป็นนักศึกษาซึ่งหน้าตาคุ้นๆเหมือนเคยเห็นในเเอพร้องเพลงร็อคซึ่ง.......หน้าเหมือนเเต่ดูจากรูปร่างเเค่เขย่าหัวยังลำบากเลย---เเต่ทำไมไม่รู้ละสายตาไม่ได้เลยอะ...นานิ!!!รึว่าฉันตกหลุมพรางของชายหนุ่มสะเเล้ว หลังจากที่จบชั่วโมงนี้ไปสติของความเป็นคนก็หมดไปทิ้งไว้เเค่ใจที่เต้นระบำ ทำนองเซิ่งโดดเด้า3ทีบนอากาศไว้เเค่นั้น


ความคิดเห็น