Lunarlith

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 22 : เข็มหัก (18+)

ชื่อตอน : Chapter 22 : เข็มหัก (18+)

คำค้น : misty club,hostclub,erotic,romantic,3p,4p,nc25,โฮสต์คลับ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.9k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.พ. 2562 21:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 22 : เข็มหัก (18+)
แบบอักษร

-CHAPTER 22-


สัมผัสอุ่นๆ ที่กึ่งกลางลำตัวทำให้แทนคุณงัวเงียตื่นจากการหลับใหล เหมือนว่ามีอะไรกำลังสั่นไหวอยู่ใต้ผ้าห่มและแท่งลำที่สงบนิ่งของเขาถูกปลุกขึ้นมาก่อนเจ้าตัวซะอีก

“อ๊ะ อะ อะไรน่ะ...” พอรู้สึกตัวอย่างเต็มที่ ความเสียวสะท้านก็แล่นเข้ามาทันที 

แท่งเอ็นอุ่นๆ ของเขามันกำลังถูกสัมผัสและ...

ฮึกก ไม่ใช่แค่จับ แค่อะไรเย็นๆ ยังแปะป่ายไปทั่วแท่ง แทะเล็ม ดูดดึง อย่างไร้ความปราณี

“อู้ววว” แทนคุณชันขาสะโพกยกสูงด้วยความเสียวเมื่อสัมผัสเย็นๆ ที่ครอบครองปลายหัวปล่อยออกแล้วไต่ไปยังถุงบอลข้างใต้ ก่อนจะงับมันเข้าปากเต็มคำ

พรึ่บ

“คุณ! มาได้ยังไง” ชายหนุ่มกระชากผ้าห่มออก ร่างอวบอิ่มของเจ้าของโฮสต์คลับสาวหมอบกระแตอยู่ที่ระหว่างขา 

หญิงสาวที่ทำตัวเป็นโจรลอบเข้าบ้านเขากลางดึกเงยหน้าขึ้นมาโดยที่หลักฐานยังคามือและปาก 

เธอยังไม่ยอมปล่อยแท่งเนื้ออุ่นที่ปลุกปั่นจนมันใหญ่โตในมือ แต่กลับปล่อยถุงบอลที่อยู่ในปากออกแล้วยิ้มยั่ว

“มาสานต่อให้จบไงคะ” เธอจูบปลายหัวอุ่นเบาๆ จนชายหนุ่มสะท้าน 

แทนคุณมองร่างเปลือยนุ่มละมุนค่อยๆ ไต่ขึ้นมาบนตัวเขา เขาเอื้อมมือไปจับอกเด้งดึ๋งที่ชูชันชี้หน้าเขาอย่างอดใจไม่ไหว

“คิดถึงฉันไหมคะ คุณหมอ” เขายกใบหน้าขึ้นมาฟัดอกอวบแทนคำตอบ หญิงสาวครางเสียงหวาน ปล่อยให้ชายหนุ่มดูดเล็มปลายยอดแข็งเป็นไตอย่างพอใจ

ลิ้นของเขาปัดป่าย ดูดดึง สร้างความพอใจจนอกอวบกลมกลึงแฉะฉ่ำไปด้วยน้ำลาย รวมถึงช่วงล่างของเธอด้วย

หญิงสาวดึงใบหน้าหล่อเหลาออกจากอกอวบ แล้วแทนที่ด้วยจูบหวานหยดแทน ปลายลิ้นพุ่งเข้าไปกระหวัดกวัดเกี่ยวลิ้นหนา คุณหมอหนุ่มเอื้อมมือไปลูบคลึงก้นอวบอย่างเร้าอารมณ์

“อื้ออ หมอขา” นิ้วหนาสอดเข้าไปหาส่วนหน้าที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน นิ้วโป้งสอดเข้าไปลูบเม็ดทับทิมเล็กๆ ทำเอาเธอครวญคราง ก่อนจะขยับนิ้วชี้แจะๆ เข้าออกในโพรงนุ่มอย่างเตรียมความพร้อม 

มือหนาละมาชักรูดท่อนเอ็นใหญ่โตของตัวเองแล้วยกสะโพกสาวสอดเสยเข้าไปในร่องอวบชื้นฉ่ำอย่างไม่รีรออีกต่อไป

“อ๊าาา หมออ”

ซี้ดดดด ทั้งสองครางออกมาพร้อมกันกับความคับแคบที่แน่นหนับ แทนคุณหน้าตาเหยเกเพราะความแน่นที่โอบรัดท่อนลำของเขาจนแทบขยับไปไหนไม่ได้

“อาาา แน่นจัง” เขาอุทานออกมาอย่างหยุดไม่ได้เพราะร่องสาวทั้งแน่นและตอดจนเขาแทบจะถึงอยู่แล้ว 

“หมออ อื้ออ เสียวว” และไม่ใช่แค่เขาที่ทรมาน หญิงสาวก็เช่นกัน แท่งลำของคุณหมอสอดลึกเข้ามาสุดทางทำเอาเธอทั้งอึดอัดและเสียวไปหมด

“จะ ขยับแล้วนะครับ” เขาจัดท่าจัดทางด้วยการแยกขาเธอออกกว้างขึ้น สะโพกสอบเริ่มขยับจากช้าๆ 

แท่งเนื้อแข็งชันสอดส่ายเข้าออกในช่องน้ำหวานอย่างยากลำบาก แต่ก็เสียวซ่านจับใจ

“อื้ออ แรงๆ ค่ะ” วีนัสก็แอ่นสะโพกสู้อย่างไม่ยอมแพ้ คุณหมอมองร่างอวบอึ๋มที่ในที่สุดเขาก็ได้ครอบครองเธอสักที ใบหน้าสวยแดงซ่าน อกอวบส่ายไหวยั่วอารมณ์คนมอง ขณะที่ร่องรักตอดลำเอ็นเขาแทบจะขาด

“ซี้ดดด อะห์” ความอบอุ่นที่โอบรัดลำลึงค์ทำเอาน้ำรักที่บรรจุอยู่เต็มกระบอกสูบพลุ่งพล่านก่อนจะทะลักทะลายเข้าไปในกายสาวจนเป็นจังหวะ

“อ๊าาา แฮ่กกกๆ” ลำตัวของคุณหมอกระตุก หลับตาปี๋ ความรู้สึกอุ่นแผ่ซ่านไปทั่ว เหมือนกับว่า... เหมือนว่าเขา...

คุณหมอหนุ่มลืมตาอีกครั้ง บนเตียงที่ยับยู่ยี่ไม่ปรากฏร่างของหญิงสาวที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกันเมื่อกี้ 

มีเพียงเขา กับเตียงที่ยับเยิน และความอุ่นที่กลางร่าง

“บ้าเอ้ย” เขาฝันเปียก แทนคุณลุกพรวดขึ้นมานั่ง ขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด 

“อายุตั้งเท่าไหร่แล้วยังฝันเปียกเป็นเด็กมัธยมอยู่อีก ไอ้บ้าคุณเอ้ยย”

“แต่ฝันเหมือนจริงเป็นบ้า” ใบหน้าสวยที่ร้องครางด้วยความเสียวที่กำลังจะเข้าถึงเส้นชัยยังติดตาเขาอยู่เลย

“เป็นเอามากนะเรา” คุณหมอหนุ่มหันไปดูนาฬิกาก่อนจะลุกขึ้นอาบน้ำในความเงียบงันของตอนเช้า


“คุณหมอ คุณหมอคะ!”

“ครับ!” แทนคุณสะดุ้ง เขาใจลอยจนไม่ได้ยินเสียงพยาบาลที่เรียกตั้งหลายที

“ฉันจะบอกว่า อุปกรณ์มาพร้อมแล้วค่ะ” เธอมองคุณหมอหนุ่มที่ดูจะเหม่อลอยผิดปกติอย่างเป็นห่วง ชายหนุ่มยิ้มอ่อนๆ ให้คนไข้ “ขออนุญาตนะครับ”

มือหนาเช็ดแอลกอฮอล์ที่ต้นแขนคนไข้อย่างเบามือ

ตั้งแต่ทำงานมา เขาไม่เคยเหม่อลอยขนาดนี้ ไม่ใช่แค่เพราะฝันถึงวีนัสทำให้เขาสติหลุด แต่เรื่องราวเมื่อคืนต่างหาก


นี่น่ะหรอ เด็กใหม่ที่เขาพูดถึงกัน หลังจากวีนัสออกไปจากห้อง เขาก็รีบแต่งตัว

พอเปิดประตูออกไปก็เจอกับชายหนุ่มร่างสูงหน้าฝรั่งที่ยืนจังก้าอยู่ ใบหน้านั้นไม่เป็นมิตรอย่างเห็นได้ชัด

ครับ?” เขาเลิกคิ้ว สมองยังไม่ได้ประมวลคำพูดของคนตรงหน้าเข้าระบบ

**“แกใช่ไหมที่เขาลือกันเต็มไปหมดว่าได้นอนค้างกับวีนัสผู้ชายตรงหน้าจ้องมาด้วยดวงตาดุร้ายราวกับเขาทำความผิดร้ายแรงมา

เรื่องนี้อีกแล้วงั้นหรอ มันคงเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์เหมือนที่ไอ้สนพูดจริงๆ

คง...ใช่มั้งครับ เขายักไหล่

ทำให้พีทพุ่งเข้ามากระชากคอเสื้อแทนคุณทันที

อย่ามากวนตีน เพลิงโทสะที่ฉายวาบออกมาแทบจะแผดเผาเขาจนมอดไหม้ แต่แทนคุณก็จ้องดวงตาแข็งกร้าวนั่นกลับอย่างไม่กระพริบตา

แล้วคุณต้องการอะไร เสียงทุ้มสวนกลับนิ่มๆ ไม่ก้าวร้าว แต่ไม่เกรงกลัว

ก็แค่จะมาเตือน ว่าอย่ามายุ่งกับของที่มีเจ้าของ เดี๋ยวจะซวยไม่รู้ตัว

รังสีสังหารแผ่ซ่านออกมาจากดวงตาจนแม้แต่เด็กป.2 ก็ดูออกว่าคำว่าซวยของชายหนุ่มหมายถึงอะไร

ของที่มีเจ้าของงั้นเหรอ... สีหน้าของคุณหมอเปลี่ยนไปนิดหนึ่งอย่างสังเกตแทบไม่เห็น แต่คนที่จับตามองอยู่อย่างพีทย่อมสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลง

ผมแค่ทำงานของผม

เออว่ะ สำหรับแกมันก็แค่งาน ชายหนุ่มกระตุกยิ้มกวนๆ ออกมาที่มุมปาก สายตาเยาะเย้ยถูกส่งออกไปรัวๆ

เขาเอามือออกจากคอเสื้อคนตรงหน้า แล้วตบไหล่ราวกับว่ากำลังปลอบใจ

จำคำพูดแกไว้ให้ดีนะไอ้หน้าอ่อน อย่าคิดว่าจะได้เป็นมากกว่านั้น


ใช่ มันก็แค่ทำงาน

เขาก็แค่ทำงาน

ไอ้ความรู้สึกบ้าๆ อย่างตื่นเต้นพอรู้ว่าจะได้เจอ กระวนกระวายเป็นห่วง ฝันถึง อยากเห็นหน้า มันไม่ควรจะเกิดขึ้น มันไม่ควร แต่เขาห้ามมันไม่ได้เลย บ้าเอ้ย

เป๊าะ

“อ๊ะ คุณหมอ” พยาบาลถึงกับอุทานเมื่อแทนคุณทำเข็มหักคาแขนคนไข้ ทั้งเขาคนไข้และพยาบาลมองอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นตาโต

“ผะ ผมขอโทษครับ” เขาสั่งให้พยาบาลหยิบคีมก่อนจะดึงเข็มออกจากแขนคนไข้พลางขอโทษขอโพยอยู่หลายยก 

ดูเหมือนเรื่องนี้จะมีอิทธิพลต่อความคิดเขาเกินไปแล้ว



“ไงไอ้เสือ ได้ข่าวว่าแกทำเข็มหักคาแขนคนไข้เลยเหรอวะ” ศรัณหย่อนตัวลงนั่งหน้าเขา แทนคุณทำหน้ายุ่ง ยังไม่ถึงวันข่าวลือก็เดินทางไวเหลือเกิน

“บางทีฉันก็สงสัยนะ ว่าทำไมแกไม่ไปทำงานแผนกพีอาร์ให้รู้แล้วรู้รอดไป รู้ทุกความเคลื่อนไหวในโรง’บาลขนาดนี้” คุณหมอหนุ่มที่กำลังก้มหน้ากินข้าวอยู่ในร้านอาหารภายในโรงพยาบาลเงยหน้าขึ้นมาจิกกัดเพื่อน

“พูดขนาดนี้ด่าว่าเสือกเลยก็ได้ แต่ด่าเสร็จก็เล่ามาได้ละ อย่าลีลา”

“ก็แค่คิดอะไรเพลินไปหน่อย รู้อีกทีก็หักเป๊าะคาแขนไปแล้ว”

“คิดอะไร เพลินๆ เนี่ย มันเพลินเกี่ยวกับบอสรึเปล่าวะ” ศรัณเลียปาก หน้าตาอยากรู้อยากเห็นยิ่งกว่าป้าข้างบ้านซะอีก

วกเข้าเรื่องวีนัสอีกจนได้ ขนาดเขาพยายามไม่คิดแล้วเชียว

“เปล่า สมองฉันไม่ได้มีแต่เรื่องใต้สะดือเหมือนแก”

“อูววว เจ็บว่ะ เดี๋ยวนี้ปากคอเราะร้ายจังนะ” ชายหนุ่มหน้าเข้มทำหน้าราวกับเจ็บปวดกับคำพูดเพื่อนเสียเต็มประดา แต่เสียงจากโทรศัพท์ขัดจังหวะทั้งสองไว้

ติ๊ง

ติ๊ง

ติ๊ง

“แล้วไลน์นี่ไม่ดูเหรอวะ เด้งอยู่ได้” 

เป็นเสียงสมาร์ทโฟนของแทนคุณที่วางอยู่บนโต๊ะ มันสั่นครืดๆ โดยที่เจ้าของไม่แม้แต่แลตามอง

“ไม่ดูอะ ไม่ว่าง” พูดพลางตักข้าวเข้าปากคำโต 

ศรัณมองท่าทีแปลกๆ ของเพื่อนสลับกับโทรศัพท์ 

ไม่สนใจแล้วเอามาตั้งไว้ทำไมบนโต๊ะ

“งั้นฉันดูให้ ฉันว่าง”

“เฮ้ยยย” ชายหนุ่มอาศัยความเร็วฉวยมือถือที่วางอยู่บนโต๊ะไปดูโดยไม่บอกกล่าว

เป็นบุญของศรัณที่เพื่อนไม่ล็อคหน้าจอโทรศัพท์ 

“อู้ววว วีนัสส่งมา นี่แกมีไลน์บอสด้วยเหรอไอ้คุณ แหมม แล้วทำเงียบๆ หงิมๆ”

“นี่ เอาโทรศัพท์มา ไอ้เวร” ใบหน้าขาวเลิ่กลั่กอย่างเห็นได้ชัด พยายามแย่งมือถือออกจากมือเพื่อน

“จุ๊ๆๆ” ศรัณเอาโทรศัพท์ออกห่าง แต่มือยังสไลด์หน้าจอดูแชทอย่างเสียมารยาท 

แต่คำว่ามารยาทใครเขาเอาไว้ใช้กับเพื่อนกันวะ

“คุยกันเยอะเหมือนกันนี่หว่าา เอ๊ะๆๆ” เขาเลิกคิ้ว นิ้วมือเลื่อนสไลด์ไปยังข้อความล่าสุด

“พรุ่งนี้สามทุ่มมาที่คลับได้ไหม?” ศรัณบีบเสียงทำเป็นเสียงผู้หญิงเพื่ออ่านข้อความที่วีนัสส่งมา

“แล้วทำไมแกไม่ตอบบอสวะ เค้าเลยส่งสติกเกอร์มารัวๆ ไม่หยุดเนี่ย” แน่นอนว่าสติกเกอร์รูปเสือที่ถูกส่งมารัวๆ เป็นคอลเล็กชั่นจนโต๊ะแทบสั่นเป็นฝีมือของวีนัส

“ก็ฉันไม่ว่าง ตอนเช้ามีเข้าเวรเดี๋ยวตื่นไม่ไหว เอ๊ะ นั่นแกพิมพ์อะไร” 

หวังว่ามันจะไม่พิมพ์อะไรบ้าๆ ลงไปหรอกนะ

“อะ” คราวนี้ศรัณยอมคืนโทรศัพท์โดยดี ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มยิ้มเจ้าเล่ห์ แทนคุณเอาแชทของวีนัสมาดู

“เจอกันครับ เฮ้ยย” ชายหนุ่มจ้องหน้าจอตาโต จะกดลบก็ไม่ทันเพราะข้อความถูกขึ้นว่า Read อย่างรวดเร็ว

“บอกว่าไม่ว่าง” 

“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวแลกเวรกะฉัน ดีลนะเพื่อน” ศรัณขยิบตาให้ 

ใบหน้าเขาสดใสชื่นบานราวกับได้โปรดสัตว์

ก็ร้อยวันพันปีไม่เคยทำบุญ คราวนี้ขอทำบุญทำทาน ส่งเพื่อนขึ้นสวรรค์สักที เผื่อผลบุญมันจะตกต้องมายังเขาบ้าง 

ในขณะที่แทนคุณหน้าบูด ไม่ได้ซาบซึ้งกับสิ่งที่เพื่อนทำเลย


***

มาแล้วจ้าา ช่วงนี้พยายามมาต่อไวๆ เพราะเรื่องนี้ต้องยาวแน่เลยย5555

ใครอ่านแล้วชอบไม่ชอบคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าาาา 

สำหรับใครที่รอหมอได้กะวีนัสอยู่...ก็รอต่อไป ไม่ใกล้ไม่ไกลล้าววว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น