my angel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.34 วันว่าง ๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2558 21:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.34 วันว่าง ๆ
แบบอักษร

 

 

 

 

 

Part "ต่อต้าน"

 

 

          "อะไรนะ" ต่อต้านตะโกนออกมาหลังจากได้ยินสิ่งที่หมอก้างพูด

 

 

          "อย่าเสียงดังสิ ที่นี่โรงพยาบาลนะ" หมอก้างดุต่อต้านเพราะต่อต้านเล่นตะโกนซะลั่นห้องขนาดนี้ ป่านนี้คนไข้ที่นั่งอยู่ข้างนอกคงตกใจหมดแล้ว

 

 

          "ผมได้ยินผิดใช่ไหม ไม่สิพี่หมอตรวจผิดรึเปล่า" ต่อต้านถามหมอก้างอีกครั้งเพื่อเป็นการยืนยันว่าสิ่งที่ต่อต้านได้ยินเป็นเรื่องจริง

 

 

          "ไม่ผิดหรอก พี่ตรวจสองครั้งแล้ว" หมอก้างบอกต่อต้านด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม เพราะหลังจากที่อายุครรภ์แข็งแรงพอที่จะอัลตราซาว์ดได้ ต่อต้านก็ขอให้เขาพามาอัลตราซาว์ดที่โรงพยาบาลทันที ด้วยความที่อยากรู้ว่าลูกของตัวเองเป็นแฝดจริง ๆ รึเปล่า

 

 

          "แม่ต้องดีใจแน่ ๆ เลยพี่" ต่อต้านพูดออกมาด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม

 

 

          "แล้วคิดที่จะบอกเรื่องนี้กับดรีฟรึเปล่า" หมอก้างถามต่อต้าน

 

 

          "เรื่องอะไรที่ผมจะต้องบอก ผมกับเค้าไม่ได้เป็นอะไรกันซักหน่อย" ต่อต้านตอบและทำเป็นเหมือนไม่ใส่ใจในสิ่งที่ต่อต้านพูด

 

 

          "งั้น พี่บอกมันได้ใช่ไหม มันคงดีใจที่รู้ว่าน้ำเชื้อตัวเองแรงขนาดนี้ จิ้มไม่กี่ที ได้ลูกถึงสามคน" เมื่อเห็นว่าต่อต้านไม่ได้โกรธที่พูดถึงดรีฟ

 

 

          "พี่หมอ" ต่อต้านร้องเสียงสูงพร้อมกับใบหน้าที่ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความอาย

 

 

          "ป่ะ ตรวจเสร็จก็กลับบ้านได้แล้วไม่ต้องกลับไปทำงานหรอก อีกสองสามชั่วโมงก็เลิกงานแล้วนี่" เมื่อแกล้งต่อต้านจนพอใจแล้ว หมอก้างจึงชวนต่อต้านกลับบ้านเพราะเห็นว่าใกล้เวลาเลิกงานแล้ว

 

 

          "ไม่เอาผมไม่อยากกลับบ้าน" เมื่อได้ยินว่าจะต้องกลับบ้านต่อต้านก็เปลี่ยนอารมณ์ในทันที

 

 

          "ไม่อยากกลับบ้านแล้วจะไปไหนล่ะ อย่าบอกนะว่า" หมอก้างถามก่อนจะนึกได้ว่าถ้าต่อต้านไม่ยอมกลับบ้านที่เดียวที่ต่อต้านจะไปคือที่ไหน

 

 

          "ไปช๊อปปิ้งไง" ต่อต้านตอบหมอก้างพร้อมกับส่งรอยยิ้มให้กับพี่ชายของตน

 

 

ห้าง xxx

 

 

          "เรานี่จริง ๆ เลยนะ ช๊อปได้ทุกวันไม่เบื่อรึไง" ถึงปากหมอก้างจะบ่นแต่ก็ยอมเดินตามน้องเข้าร้านนู้นออกร้านนี้ แถมทำหน้าที่เป็นคนถือของได้อย่างดีเยี่ยม

 

 

          "ไม่เบื่อหรอก สนุกดี" ต่อต้านตอบพร้อมกับรอยยิ้มที่นับวันหมอก้างยิ่งจะเห็นบ่อยขึ้น

 

 

          "พอได้แล้ว ของเก่าที่ซื้อไปพี่เห็นเราเอาไปเก็บไว้ในตู้ยังไม่ได้ใส่สักตัว" หมอก้างบอกต่อต้านเพราะตอนนี้สองมือของหมอก้างแทบไม่มีที่ว่างแล้วด้วยซ้ำ

 

 

          "แค่นี้ขนหน้าแข้งเขาไม่ร่วงหรอก ชิส์" ต่อต้านพูดก่อนจะสะบัดหน้าหนี้หมอก้างอย่างงอน ๆ

 

 

          "ที่แท้ก็มีแผนนี่เอง" หมอก้างส่ายหัวไปมาเมื่อรู้เหตุผลที่แท้จริงว่าต่อต้านมาช๊อปปิ้งทำไม่เกือบทุกวัน ที่แท้ก็เพราะต้องการผลาญเงินของการันต์เล่นนี่เอง

 

 

          "พี่ครับ พี่ช่วยผมด้วย ช่วยผมที ช่วยผมด้วย" ในขณะที่ต่อต้านคุยกับหมอก้างอยู่ก็มีเด็กผู้ชายในชุดนักเรียนวิ่งมาทางต่อต้านพร้อมกับขอให้ต่อต้านช่วย

 

 

          "วิ่งหนีอะไรมาเนี่ยไอ้หนู" หมอก้างถามเมื่อเห็นเด็กวิ่งหน้าตั้งเข้ามาขอให้ช่วย

 

 

          "คือ คือว่า คือ" เดลต้าไม่รู้จะตอบคำถามของคนตรงหน้ายังไงดี จะให้บอกว่าโดดเรียนมาหาซื้อของขวัญวันเกิดให้ผู้ชาย ก็กลัวลุงเขาจะตกใจเอาไงดีหว่า

 

 

          "คืออะไร" หมอก้างถามย้ำเมื่อยังไม่ได้คำตอบ

 

 

          "ขอโทษนะครับ" ยังไม่ทันที่หมอก้างจะได้คำตอบ เด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งก็เดินเข้ามาหาพวกต่อต้าน ต่อต้านสังเกตเห็นปลอกแขนที่เด็กกลุ่มนี้ติด สารวัตรนักเรียน เด็กนี่ หนีเรียนมาสินะ

 

 

          "ขอโทษครับ เด็กคนนี้มากับพวกคุณรึเปล่าครับ" หนึ่งในกลุ่มของสารวัตรนักเรียนถามต่อต้านและมองเลยไปข้างหลังต่อต้านที่เดลต้าหลบอยู่

 

 

          "อ้อ ใช่ครับพอดีว่าน้องชายผมเค้าไม่สบายนะครับผมเลยไปรับมาจากโรงเรียน พอดีแวะซื้อของกันนิดหน่อยนะครับ" ต่อต้านตอบแทนหมอก้างที่กำลังจะอ้าปากพูด

 

 

          "ครับงั้นก็ขอโทษด้วย" กลุ่มของสารวัตรนักเรียนเอยขอโทษก่อนจะเดินจากไป

 

 

          "เฮ้ย โล่งอก ขอบคุณนะพี่ที่ช่วย" เดลต้ายกมือไหว้ขอบคุณต่อต้านและหมอก้างที่ช่วยตนเอาไว้

 

 

          "ไม่เป็นไรหรอก รีบไปเถอะเดี๋ยวพวกสารวัตรนักเรียนพวกนั้นกลับมาจะยุ่งเอา" ต่อต้านบอกและยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

 

 

          "ขอบคุณครับพี่" เดลต้าขอบคุณต่อต้านและหมอก้างอีกครั้งและหมุนตัวเดินกลับไปทางเดิม

 

 

          "แล้วเราล่ะเอายังไง กลับบ้านกันไหม" หมอก้างหันมาถามต่อต้าน

 

 

          "ใครบอกว่าผมจะกลับบ้าน ผมจะช๊อปต่อ" ต่อต้านตอบก่อนที่จะเดินนำหมอก้างเข้าไปในร้านข้าง ๆ กว่าต่อต้านจะยอมกลับบ้านก็เกือบ 1ทุ่ม

 

 

          "คราวหลังถ้าจะไปช๊อปปิ้งก็บอกพี่ก่อนนะ พี่จะได้เตรียมตัวถูก" หมอก้างพูดหลังจากวางถุงของที่ต่อต้านซื้อมาลงบนโต๊ะ

 

 

          "พาน้องไปช๊อปปิ้งแค่นี้ทำเป็นบ่นอย่าให้เห็นนะว่าพาสาว ๆ ที่ไหนไปช๊อปปิ้งจะแช่งให้เดินจนขาลากเลยคอยดู" ต่อต้านพูดอย่างอารมณ์ดี

 

 

          "คงไม่มีวันนั้นหรอก เป็นทาสน้องคนเดียวก็พอแล้ว พี่ไม่อยากมีเจ้านายเพิ่ม" หมอก้างพูด

 

 

          "แล้วผมจะคอยดู"

 

 

 

 

อยากได้กำลังใจสักสองสามเม้ม แล้วจะแถมให้อีกตอนน๊าค๊า

 

 

 

 

ความคิดเห็น