goryaa กอหญ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผู้ชายสายหวาน

ชื่อตอน : ผู้ชายสายหวาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 949

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2562 13:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 5,000
× 0
× 0
แชร์ :
ผู้ชายสายหวาน
แบบอักษร

ลูอิสที่รู้สึกมีความสุขมากๆ ที่เขาได้พูดสิ่งที่ต้องการจะทำออกไปให้เธอได้รู้ มันก็ตรงๆ ง่ายๆ ไม่ต้องมีพิธีอะไร อย่าใช้ทฤษฎีเยอะ เพื่อนเขาบอกให้ใช้ใจ รู้สึกแบบไหนก็แสดงออกไปเลย

และเพื่อนเขาได้เตือนไว้ว่า ผู้หญิงเป็นเพศที่ซับซ้อนในความรู้สึกมาก ถ้าผู้หญิงบอกไม่แสดงว่าผู้หญิงต้องการ ถ้าผู้หญิงบอกตามใจแสดงว่าผู้หญิงไม่โอเคคุณอย่าได้ทำ ถ้าผู้หญิงบอกลองกินอันนี้ดูไหมถ้าอยากมีความสุขในชีวิตของวันนั้นเราสมควรต้องกิน

แรกๆ เขาก็งงกับสิ่งเพื่อนพูด แต่คิดว่าคุณกั้งไม่น่าจะเรื่องมากแบบนั้น แต่มาร์ตินบอกว่าผู้หญิงทุกคนเป็น ไม่เหมือนผู้ชายจะชัดเจนทุกอย่างไม่คือไม่

แพรรัมภาหลังจากที่ไล่ลูอิสกลับห้องไปแล้ว เธอก็จัดการเปลี่ยนชุดวันนี้เธอใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวผ้าพลิ้วกับกางเกงยีนสีดำ แต่งหน้าให้ดูสวยน่าค้นหาหน่อย จริงๆ วันนี้เธอจะเข้าไปยื่นใบลาออกด้วยจากที่พ่อของเธอจะให้เธอเข้าไปบริหารแทนท่าน แค่คิดก็ปวดหัวกับสิ่งที่ต้องทำ

แพรรัมเดินมาหยิบกระเป๋า กล้องถ่ายรูป กำลังก้มใส่รองเท้าอยู่นั้นก็เห็นมีข้อความเด้งเขึ้นมาตรงกน้าจอโทรศัพท์

Luis : ผมจีบคุณนะ

แพรรัมภาที่เห็นข้อความถึงกับหัวเราะ เขาคิดอะไรของเขาอยู่ ตลกดีเหมือนกันคนห่ามๆ ทำอะไรทีเล่นที่จริงเมื่อก่อนนี้ เหมือนจะได้หายไปแล้ว จากที่ได้เจอกันอีกครั้งเขาดูจริงใจขึ้นมากทั้งแววตา และคำพูด

Beem : ก็ลองดูสิคะ

ลูอิสที่เห็นข้อความที่อีกฝ่ายส่งมาให้ถึงกับหลุดหัวเราะออกมา ส่วนเจมส์ที่กำลังนั่งเช๊ครายละเอียดของงานวันนี้ให้เจ้านายก็นึกสงสัย เจ้านายเขาเป็นอะไรอยู่ดีก็ยิ้ม เดี๋ยวก็หัวเราะ

“ท่าทางคุณลูอิสจะพบความสุขแล้วนะครับ”

“อืม..ก็โอเค เออ..เมื่อเช้าตอนบีมเปิดประตูออกมานายเห็นอะไรไหม”

“เมื่อเช้า ที่คุณบีมเปิดประตูออกมาเห็นอะไรไหม”

ลูอิสที่หลงลืมไปว่าจะถามมันตั้งแต่ที่คอนโดแล้วว่ามันเห็นอะไรของแพรรัมภาหรือเปล่า ตอนนี้นึกได้พอดี

“เห็นอะไร..นะเหรอครับ เห็นสิเห็นเต็มๆเลย”

“เจมส์สรุปนายเห็นใช่ไหม ฉันบอกเลยนะ บอกให้นายลืมภาพนั้นไปให้หมด ฉันไม่ชอบของๆ ฉัน ฉันหวงเข้าใจไหม”

“หวง คุณลูอิส หวงแม้กระทั่งแผ่นหลังของคุณลูอิสเหรอครับ”

เมื่อเช้าเปิดประตูออกมาเพื่อจะไปถามคุณบีมว่าวันนี้จะไปที่ไหน ช่วงที่คุณบีมเปิดประตูออกมาภาพก็ตัดไปที่แผ่นหลังของเจ้านายเข้าเต็มๆ เขายังไม่รู้เลยว่าเจ้านายเขาทำอะไร อยู่ดีๆก็ดึงคุณบีมกลับเข้าไปในห้องแล้วก็ปิดประตู

“อะไรน๊ะ นายเห็นแค่แผ่นหลังของฉันเหรอ”

“ครับใช่ แล้วมันมีอะไรอีกเหรอครับที่ผมไม่เห็น”

“เออ.. ดีหละ จำแค่แผ่นหลังฉันก็พอ”

“คุณลูอิสตลกแต่เช้านะครับ ให้ผมจำแผ่นหลังของคุณ ผมว่าผมจำส่วนอื่นของคุณลูอิสไปมากกว่านั้นอีกครับ”

ลูอิสที่ได้ฟังเจมส์พูดสาธยาย เขารู้แล้วว่าลูกน้องเขาเป็นซื่อ ซื่อจริงๆ คิดอะไรพูดแบบนั้น ทุกทีเขาคิดว่ามันเป็นคนที่ฉลาดเรื่องงานเขาไม่เถียง

“โอเค ดีละนายจำแผ่นหลังฉันไว้ดีๆ ก็แล้วกัน”

เขาขอปล่อยผ่านดีกว่าอย่าให้มันนึกอะไรขึ้นมาได้เลย แค่คิดถึงการจูบเมื่อเช้าแล้วเขารู้สึกดีมากๆที่เธอก็มีความรู้สึกโต้ตอบกลับมาให้เขาไม่ได้ใช้การบังคับเหมือนเช่นก่อนนั้น

“วันนี้หลังจากเสร็จงานเปิดตัว ฉันจะต้องไปไหนหรือเปล่า”

“ผมเช๊คตารางงานแล้ว ช่วงนี้คุณลูอิสว่างครับ ยังไม่มีอะไรเร่งด่วนส่วนงานทางโน้นก็โอเคอยู่ตัวขึ้นมากแล้วครับ”

“โอเค ขอบใจนายมากนะเจมส์ ถ้าเสร็จจากงานนี้นายไปพักผ่อนก็ได้นะ ฉันคงจะไม่ทำอะไร ขออยู่เคลียปัญหาที่มันเกิดขึ้นให้จบก่อน”

“ผมว่าคงจะไม่มีอะไรต้องเคลียแล้วมั้งครับดูจากใบหน้าของคุณลูอิสแล้วผมว่าทุกอย่างก็น่าจะไปทิศทางที่ดีแล้ว”

“อย่าพึ่งประเมินอะไร เร็วไปฉันยังต้องปรับตัวให้เข้ากับบีมอยู่ ค่อยๆ ศึกษาเธอไปเรื่อยๆ งานนี้ฉันไม่อยากจะมานั่งเสียใจเหมือนที่ผ่านมาแล้ว”

“ว้าว!! ผมว่างานนี้ผมต้องขอบคุณคุณบีมแล้วนะครับ ที่ทำให้คนอย่างคุณลูอิสลดอารมณ์ใจร้อน ทำอะไรค่อยเป็นค่อยไป ใช้เหตุผลมากกว่าแต่ก่อน”

“นี่สรุปนายว่าฉันอีกแล้วนะ เจมส์ ฉันว่านายไม่ต้องพักเดินทางกลับสเปนไปทำงานต่อก็ดีเหมือนกัน”

เจมส์ที่ได้ยินคุณลูอิสพูดรีบหุบปากทันทีก่อนจะซวยไม่รู้ว่าพูดจริงหรือพูดเล่นงานนี้เขาขอเผือกอยู่ที่เมืองไทยดีกว่ากลับไปสเปน

ส่วนแพรรัมภาที่ขับรถมาถึงบริษัทในช่วงสายเธอได้จัดการบอกดาวไว้แล้วแต่เรื่องลาออกเธอยังไม่ได้บอกใคร คิดแล้วก็รู้สึกเศร้าเหมือนกัน เธอรักสายงานนี้ ถึงแม้จะได้เงินเดือนไม่มากมายแต่มันก็คืออาชีพที่เธอรัก

แพรรัมภาที่เดินเข้าบริษัทต่างมีหนุ่มๆ เหล่าพนักงานพากันแซวเธอใหญ่ ทันทีที่ทุกคนเห็นหน้าเธอ ไม่เว้นแม้กระทั่งป้าแม่บ้าน

ดาวที่เดินเข้ามาบริษัทเห็นทุกคนทำการแซวเพื่อนเธออยู่นั่น เธอสังเกตว่าเพื่อนเธอดูมีความสุขมากกว่าช่วงก่อนๆ หน้านั่นที่ใบหน้าเศร้าหมอง นี้มีรอยยิ้มของแพรรัมภาคนเดิมกลับมาแล้ว

“ว้าว!!! ว่าไงคะ คุณเพื่อนบีม สดใสเลยละ หนุ่มตรงข้ามห้องเขาโอเคหรือเปล่า”

แพรรัมภาได้ยิน เธอรับรู้ได้ทันทีว่าเพื่อนเธอต้องรู้มานานแล้วว่าใครจะมาอยู่ห้องนั้น

“แหม่!!! ทำตัวเป็นนกรู้เชี่ยวนะ คุณดาว”

“ใครบ้างจะไม่รู้ เพื่อนฉันมีความสุขแค่ไหน ส่องกระจกบ้างนะ ยิ้มไปทั่วแบบนั้น”

“จริงดิ มันแสดงออกมาขนาดนั้นเลยเหรอ”

“เออ!!! ใครเห็นเขาก็รู้ว่า น่าจะอินเลิฟคะเพื่อน บีม”

“ทานกาแฟมายัง ไปกันไหมเดี๋ยววันนี้ฉันเลี้ยงเอง”

ดาวรู้สึกดีที่เพื่อนเธอคนเดิมกลับมาแล้วอาจจะดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ ท่าทางคงจะต้องแอบถามคุณเจมส์แล้วว่าเจ้านายเขาทำอะไรให้เพื่อนเธอมีความสุขมากแบบนี้

“เออ...ดาวเสร็จจากงานนี้ฉันคงจะต้องลาออกนะ”

ดาวได้ยินสิ่งที่เพื่อนบอกลาออกรู้สึกงงเข้าไปอีกคูณลูอิสเขาขอเพื่อนเธอแต่งงานแล้วเหรอ เพื่อนเธอถึงรีบมาลาออกแบบนี้ หรือว่านาง นางท้อง

“แก!!! อย่าบอกว่าแกท้องนะ”

“อะไร!! ยัยดาว ฉันลาออกแล้วทำไมฉันต้องท้องด้วย”

“อ้าว!!! คุณลูอิสเขาขอแกแต่งงานเหรอถึงได้รีบลาออกไปเป็นแม่บ้าน”

“บ้าละ!! ฉันลาออกเพราะ ป๊าจะให้ฉันเข้าไปบริหารงานแทน”

“อ้าว!! ก็ไม่รู้นิ ไม่คิดว่าป๊าแกจะวางมือเร็วแบบนี้”

“อือ ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน อยู่ดีๆก็มารีบเร่งให้ฉันลาออก บอกจะให้นายปกรณ์ มาช่วยฉันบริหารงาน”

“ไม่รู้สิ!! ฉันว่าป๊าแกต้องมีแผนจับแกแต่งงานหรือเปล่าว๊ะ”

“เฮ้ย!! แกก็คิดแบบฉันได้ไง ฉันก็คิดอยู่ยิ่งเห็นสายตานายปกรณ์อะไรนั่น ฉันยิ่งไม่ชอบ”

“ป๊าของแกรู้เรื่องคุณลูอิส หรือเปล่าว๊ะ”

“รู้สิ เห็นเคยถามฉันครั้งเดียวตอนนั้น แล้วป๊าก็ไม่เคยถามฉันอีกเลย แกคิดว่าป๊าเขาไม่ชอบฝรั่งหรือเปล่า”

“ไม่รู้สิ แล้วตัวแกนะโอเคหรือยังตอบได้ไหมว่ารู้สึกยังไงกับคุณลูอิสฉันว่างานนี้แกต้องเปิดใจแล้วนะไม่งั้นฉันว่าป๊าแกจับแกแต่งงานกับนายปกรณ์อะไรนั่นแน่ๆ”

แพรรัมภาที่ได้ฟังสิ่งที่เพื่อนพูดก็รู้สึกหวั่นๆ ในใจ ว่าป๊าเธอวางแผนจะต้องทำอะไรแน่ๆ

สองสาวเดินมาซื้อกาแฟเสร็จ ก็มีพนักงานจากร้านดอกไม้มารอมอบดอกไม้ให้ใคร แพรรัมภารู้สึกอิจฉาจังใครช่างส่งดอกไม้มาให้ใครนะ ผู้หญิงบริษัทนี้มีไม่กี่คนนับได้ หรือว่าพี่ภัทมีคนมาจีบ

“คุณแพรรัมภา อยู่ไหมครับผมมาจากร้านดอกไม้”

รปภ.หน้าบริษัทเห็นสองสาวเดินมาจากร้านกาแฟก็รีบตะโกนเรียกให้ไปเซ็นรับ

“คุณบีม ครับ คุณบีม มีดอกไม้มาส่ง”

บีมที่ได้ยิน รปภ.นายเพิ่มตะโกนก็รู้สึกอาย ที่ทุกคนต่างมองมาที่เธอ ไม่เว้นแม้กระทั่งเพื่อนเธอที่ทำเสียงโห่ร้องกันเต็มบริษัท

“อะไรเนี่ย นายเพิ่มจะตะโกนทำไม เรียกฉันเบาก็ได้”

แพรรัมภาที่อายจนใบหน้าแดงไปหมด พอเซ็นชื่อหยิบดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่มาก พร้อมนามบัตร แค่เห็นชื่อเธอก็เขินแล้ว

Love you always

Luis❤️

แพรรัมภาเห็นข้อความแล้วรู้สึกเขิน คนบ้า ทำอะไรก็ไม่รู้ ดาวที่เห็นเพื่อนเขิน ก็อดแซวไม่ได้

“โอ้โห้!! ทุ่มทุนสร้างมากนะคะ ตั้งแต่เจอกันใหม่นี้รู้สึกว่าคุณลูอิสจะเร่งทำคะแนนน่าดูเลยนะ”

“อะไร ไปทำงานได้แล้ว พอๆ เดี๋ยวฉันจะต้องไปงานเปิดตัวนาฬิกาอีก”

“จะส่งมาทำไม ไปมอบให้ที่โน้นต่อหน้าคนเยอะไปเลย ก็ดีนะ เดี๋ยวจะบอกคุณเจมส์ก่อนให้สะกิดเจ้านายเขา”

“พอเลย อย่าคิดไปพูดให้คุณเจมส์ฟังเด็ดขาดนะ”

“ทำไมคะ เขินหรือไงคุณแพรรัมภา”

จากนั้นดาวเพื่อนซี้ก็ได้ ถือหลอดกาแฟแล้วก็ร้องเพลงออกมา

“ปลูกกุหลาบแดงไว้เพื่อเธอ

เก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าดอก

บ่งบอกความจริงที่ยิ่งใหญ่...”

บีมที่ได้ยินเพื่อนร้องเพลงพร้อมกับทำท่าทางก็รู้สึกเขิน เลยจับแซนวิชแฮมที่เธอซื้อติดมายัดปากไว้ไม่ให้เพื่อนร้องเพลงอีก ดาวที่ตอนนี้จุกกับแซนด์วิชแฮมอันใหญ่ที่เพื่อนเธอจับยัดมันเข้าปากของเธอ

ดาวที่สำลักแซนด์วิชไอจนน้ำตาไหล แล้วชี้ไปที่ตัวการ ทำเธอได้นะไอ้เพื่อนบ้า

บีมที่เดินถือช่อดอกไม้สีแดงไปวางไว้บนโต๊ะ แล้วหยิบมือถือขึ้นมาก็เห็นข้อความของเจ้าของช่อดอกไม้

Luis : กำลังจะไปที่งานนะครับ คิดถึงคุณมากดอกไม้สำหรับที่สุดของหัวใจ

แพรรัมภาเห็นข้อความของลูอิสยิ่งเขินหนักไปอีกตอนนี้ใบหน้าเธอต้องแดงมากแน่ๆ

Beam : ขอบคุณคะ

แพรรัมภาจึงส่งข้อความไปขอบคุณเขาหน่อยแต่ก็จริงอย่างที่ดาวพูดรู้สึกว่าการกลับมาของเขาครั้งนี้รู้สึกว่าจะทำตัวหวานมากๆ

ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ที่ตอนนี้มีเหล่าบรรดาคนดังไฮโซมากมายของเมืองไทย รวมถึงเหล่าคนบันเทิง มางานเปิดตัวนาฬิกาแบรนด์ยี่ห้อดัง ที่เจ้าของเป็นหนุ่มหล่อ ขวัญใจบรรดาสาวแท้สาวเทียม

มาร์ตินกับกั้งได้รับเชิญมาในงานนี้ด้วย เพราะทั้งสองได้ตกลงรับเป็นพรีเซนเตอร์นาฬิกาคู่รักครั้งนี้

ลูอิสที่เดินทางมาถึงบริเวณงาน ก็มีเหล่าบรรดานักข่าวมายืนรอถ่ายรูปกันเยอะแยะมากมาย เขาใช้สายตาไล่มองหาคนที่เขากำลังคิดถึงว่าอยู่ไหน

แพรรัมภาที่ยืนรอถ่ายรูปเหล่าคนดังเพื่อจะไปทำข่าวทันทีที่เห็นเขาก้าวลงมาจากรถหรู ก็รู้สึกตะลึงเขาหล่อมาก หล่อจริงๆ ออร่าพุ่งกระจายไปทั่วงาน

ลูอิสที่มองแสงแฟลช วูบวาบไปทั่วงานจนสายตาของเขาเริ่มแสบตาแพรรัมภาที่ยืนถ่ายรูปอยู่นั่นก็ได้ เห็นว่าเขาจะยืนให้สัมภาษณ์เธอเลยรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อบันทึกคำสัมภาษณ์ของเขา

ลูอิสที่จ้องมองไปยังนักข่าวคนสวยของเขา ที่ตอนนี้ยืนรวมอยู่ในกลุ่มนักข่าวท่านอื่นๆ

“อยากจะทราบว่า งานนี้คุณลูอิสมาเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ที่มีคุณมาร์ตินกับคุณกังสดาล รับเป็นพรีเซนเตอร์ แล้ววันนี้คุณลูอิสจะมาเปิดตัวคนรักที่นี้ด้วยหรือเปล่าคะ”

“ผมไม่อยากจะมาแย่งซีนของเพื่อนครับวันนี้เป็นงานเปิดตัวนาฬิการุ่นคู่รัก ผมก็ต้องให้เกียรติเขาทั้งสองคนหน่อย ส่วนคนรักผมนั่นอีกไม่นานทุกคนคงจะได้เจอเธอ ซึ่งวันนี้เธอก็อยู่ตรงนี้ด้วยครับ”

“อยู่ตรงนี้..”

นักข่าวทุกคนได้ยินที่คุณลูอิสเจ้าของแบรนด์พูดก็รูสึกอยากจะรู้ แต่มีคนหนึ่งที่ตอนนี้เธอเริ่มจะทำตัวไม่รู้ลุ้นขออย่าให้เขา ชี้มาที่เธอเด็ดขาด

“ใช่ครับ เธอสวยมาก สวยที่สุดสำหรับ เสร็จจากงานนี้ รอทานข้าวกับผมด้วยนะครับ”

เหล่านักข่าวรู้สึกงง ที่หนุ่มหล่อติดอันดับโลกพูด เหมือนต้องการให้ใครที่ยืนอยู่ตรงนี้รอไปทานข้าว ต่างมองหน้ากันไปมาจนมาหยุดที่นักข่าวคนสวยของเราที่ยืนทำข่าวและเก็บภาพเงียบๆซึ่งทันทีที่สายตาทุกคนจ้องมองมาที่เธอ ด้วยสายตาอยากรู้ ตายแน่ เขาทิ้งระเบิดไว้ให้เธอ แล้วก็เดินจากไป พร้อมกับสายตาที่ทุกคนสงสัย

บีมที่ยืนนิ่งท่ามกลางนักข่าวคนอื่นๆ ที่กำลังตามหาว่า หนุ่มหล่อหมายถึงใครกันแน่

บีมที่รับรู้ได้ว่างานนี้เธอสมควรต้องรีบไป ก่อนที่เหยี่ยวข่าวพวกนี้จะรู้




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น