F.GC

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทแปด...สิ่งที่อยาก

ชื่อตอน : บทแปด...สิ่งที่อยาก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.1k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ค. 2558 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทแปด...สิ่งที่อยาก
แบบอักษร

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/83251/699872862-member.jpg

 

 

 

 

 

บทแปด

 

การแสดงดนตรีของวงตัวต่อจบไปแล้วท่ามกลางเสียงกรี๊ดของสาวๆ และแน่นอนว่าพรุ่งนี้คงเป็นข่าวดังในเพจของมหา'ลัย หรือไม่ก็ในเพจของดาวเดือนแน่ๆ เมื่อเดือนปีสามคณะนิติศาสตร์ขึ้นมาร้องเพลงสารภาพรักเสียกลางงานเฟรชชี่ไนท์ จากการที่ไอดินและพวกแชมป์ยืนอยู่ด้านล่างก็ได้ยินเหล่าสาวๆ พูดคุยกันยกใหญ่ว่าคนที่นายอาทิตย์สารภาพรักคือใคร แล้วยิ่งเอามาบวกกับข่าวลือที่ว่าพ่อเดือนคนดังกำลังตามจีบพี่ไอดินเจ้าของร้านหนังสือกาแฟอยู่ก็ยิ่งทำให้เป็นที่พูดถึงกันไปยกใหญ่ แบบที่คนโดนจีบก็ชักจะหน้าร้อนๆ เมื่อสาวๆ กลุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ หันมายิ้มให้อย่างมีความหมาย

 

"ไอ้เด็กนี่มันกล้าโว้ย เอาไงละครับคุณเพื่อนเด็กมันแสดงออกชัดเจนขนาดนี้แล้วนะ" เกล้าไกลหันมากระแซะเพื่อนตัวเอง

 

"เงียบน่า..." ได้แต่หันมาร้องดุแบบที่หน้าแดงก่ำด้วยความเขิน โชคดีที่ค่อนข้างมืดไม่งั้นเพื่อนรักตัวดีคงแซวให้อีกยกใหญ่

 

ไอดินยกมือปัดมือของเกล้าไกลที่เอื้อมมาจับแก้ม "เฮ้ยแชมป์ โก้ กอล์ฟ คนที่แก้มร้อนๆ หน้าร้อนๆ ทั้งๆ ที่ไม่ได้ป่วยเนี่ย มันเพราะอะไรวะ" มีการหันไปถามน้องๆ อีกตั้งหาก

 

ซึ่งบรรดาน้องๆ ทั้งสามก็รักกันดีรับส่งมุกอย่างไม่มีขาดตอน "มันก็ต้องเขินไงพี่เกล้า~~ กิ้ววววว"

 

แล้วคิดดูเถอะเสียงแต่ละคนก็ไม่ใช่เบาๆ ยิ่งมาประสานเสียงอย่างกับวงออร์เคสตราแบบนี้ด้วยแล้วคนที่ยืนรอบๆ ต่างก็หันมามองกันใหญ่ ไอดินไม่รู้หรอกว่ามองอย่างชื่นชมหรือรังเกียจแต่ก็ไม่อยากเป็นที่สนใจนินา

 

"ไอ้อุ่นมันแน่โว้ย ทำเอาพ่อหน้าตายของกลุ่มหน้าร้อนแดงได้ขนาดนี้ มันไม่ธรรมดา" เพื่อนรักก็ยังคงรักเพื่อนเสียเหลือเกิน หันไปหัวเราะโฮ่ฮิ้วกับเพื่อนเจ้าตัวการที่ทำให้เขาเขินอย่างสนุกสนาน

 

"เงียบน่า!" ไอดินละอยากจะหายตัวไปจากตรงนี้ติดที่เจ้าพวกนี้ยืนล้อมเอาไว้ ไหนจะสาวๆ หนุ่มๆ ที่หันมามองอย่างสนใจอีก

 

"อะไรๆๆ ใครแกล้งอะไรพี่ไอของผม" เสียงดังทะลุกลางวงพร้อมกับนักศึกษาที่พร้อมใจกันแหวกทางให้เจ้าของเสียงที่กล้าประกาศศักดาเป็นเจ้าของไอดินเดินเข้ามานำทีมเพื่อนในวงอีกสามคน

 

มาถึงก็จัดการโชว์เพาด้วยการยกมือโอบไหล่คนที่โดนล้อมแบบที่สาวๆ รอบด้านเริ่มยกโทรศัพท์มากดถ่ายรูปยกใหญ่

 

"แหมๆ เอาใหญ่นะเอาใหญ่" เพื่อนรักทั้งในคณะและในวงต่างก็ชงกันอย่างเข้มข้นโดยไม่ได้มองเลยว่าหน้าคนโดนชงน่ะแดงขนาดไหน

 

"โอ๊ยยย! พี่ไอหยิกน้องทำไมอะ" หันไปทำตาละห้อยมองคนข้างๆ ที่หยิกเนื้อที่เอวเต็มแรงแบบเนื้อแทบหลุด

 

"พูดมาก!" สุดท้ายก็เลยโดนคนที่ตนเองรักว่าเข้าให้

 

แต่คนอย่างนายอุ่น อาทิตย์ ไม่หวั่นอยู่แล้วยิ้มหน้าบานรับคำว่าอย่างภาคภูมิใจเสียเหลือเกิน ก็แน่ล่ะ หน้าแดงๆ แก้มแดงๆ ตอนที่ร้องด่าน่ะสำหรับไอ้อุ่นแล้วมันน่ารักโคตรๆ เลย

 

น่ารักจนอยากจะจับมาฟัดทั้งตัว!!

 

ผลัวะ!!

 

นายอาทิตย์ได้แต่ยืนตัวงอด้วยความจุกเมื่อโดนคนน่ารักชกเข้าที่ท้อง สงสัยว่าความอยากฟัดมันจะแสดงออกอย่างชัดเจนจากทางสีหน้ามากเกินไปคนมองเลยจัดการซัดเข้าสักที

 

"โรคจิต! ไอ้หื่นเอ้ย!!!" ผลักเข้าอีกรอบแล้วเดินหนีออกจากวงล้อมไปทันที

 

"อะไรอะ..." อุ่นหันมาถามคนอื่นแบบไม่เข้าใจสถานการณ์ เขาทำอะไรผิดทำไมต้องโดนชกด้วย อยากจะร้องไห้

 

"หน้ามึงน่ะ" เพื่อนโก้ช่วยจัดการแถลงไขข้อความข้องใจให้ "หน้ามึงน่ะแสดงออกได้โคตรหื่นกามเลย ดูหน้าก็รู้แล้วว่าอยากจะลากพี่ไอไปฟัดซะขนาดไหน โดนชกทีเดียวยังน้อยไปด้วยซ้ำ"

 

นายอาทิตย์ได้แต่ทำหน้าตาเหลอหลาสุดขีดก่อนจะรีบผลุนผลันตามพี่ไอดินสุดที่รักไปแบบไม่ลาเพื่อนเลยสักคน

 

"พี่ไอ~~!!" รีบวิ่งไปคว้าแขนคนที่เดินหนีทันที เจ้าโกลเด้นยิ้มกว้างเมื่อเห็นใบหน้าบูดบึ้งแต่แดงก่ำน่ามอง

 

พี่ไอตอนเขินนี่น่ารักดีแหะ โหดดี ไอ้อุ่นชอบ

 

"อ... อะไร!" สะบัดเสียงใส่อีกนิดเพื่อเพิ่มความโหด

 

"ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย คุยกับผมก่อนนะครับ" อุ่นพูดพร้อมกับจูงมืออีกคนให้เดินตาม เพราะคืนนี้มีงานเฟรชชี่ไนท์ภายในมหาวิทยาลัยจึงติดไฟเอาไว้แทบจะรอบทำให้ไม่มืดเกินไป นายอาทิตย์เดินพาไอดินไปจนถึงสวนใกล้ๆ กับบ่อน้ำก่อนที่ทั้งคู่จะนั่งลงบนม้านั่งหินอ่อน "พี่ไอ... ผมชอบพี่ไอจริงๆ นะครับ พี่ไออย่าคิดมากเรื่องที่ผู้หญิงกลุ่มนั้นพูดเลยนะ"

 

"นาย... รู้ด้วยหรอ" ไอดินถามออกมา

 

อุ่นพยักหน้ารับ "ครับ วันนั้นผมก็อยู่ตอนแรกตั้งใจจะเข้าไปพูดแล้วแต่พี่ไอมาซะก่อนผมก็เลยไม่ได้ออกไป"

 

"พี่ไม่ได้คิดมากอะไรเสียหน่อย" ไอดินว่าแต่สายตานั้นจ้องไปที่พื้นหญ้าด้านหน้าแทนใบหน้าของคนที่นั่งอยู่ข้างๆ

 

"โกหก" นายอาทิตย์พูดขึ้นทันทีที่อีกคนพูดจบ "พี่ไอคิดมาก ถึงแม้จะทำเหมือนไม่คิดอะไรแต่พี่ไอคิดมาก เพราะอะไรรู้ไหม? เพราะพี่ไอไม่ยิ้ม ไม่หัวเราะกับผมเลย แล้ววันนั้นพี่ไอรู้ตัวรึเปล่าว่าเก็บหนังสือผิดตู้"

 

ไอดินมีท่าทีตกใจกับคำพูดของอุ่น "พี่น่ะหรือเก็บหนังสือผิดตู้ แล้วก็ไม่ยิ้มไม่หัวเราะ อุ่นมั่วแล้ว พี่ก็ปกติ"

 

"นั่นเพราะพี่ไอคิดไปเองตั้งหาก" นายอุ่นเอื้อมมือไปดังมือของไอดินมาจับเอาไว้พร้อมกับย้ายตัวเองไปนั่งอยู่บนพื้นหน้าอีกคน ใช้มืออีกข้างกอดขาของไอดินและซบหน้าลงกับตักของอีกคนอย่างที่ชอบทำ "พี่ไออย่าคิดมากเลยนะครับ ผมรักพี่ไอจริงๆ นะ อย่าสนใจ อย่าแคร์ทำพูดของใครได้ไหม สนใจคำพูดของผมคนเดียวพอ"

 

คนถูกขอนั่งเงียบก่อนจะเอ่ยปาก "แต่พี่ก็ไม่เหมาะกับอุ่นจริงๆ นั่..."

 

"ใครบอก!" ยังไม่ทันที่ไอดินจะพูดจบประโยคเจ้าโกลเด้นก็แย้งขึ้นเสียก่อน "อะไรคือกฎ อะไรคือสิ่งชี้วัดว่าพี่ไอไม่เหมาะกับผม ถ้าพูดกันจริงๆ ผมตั้งหากที่ยังไม่เหมาะกับพี่ไอ แต่พี่ไอรอผมได้ไหม ผมจะตั้งใจเรียน จะตั้งใจทำงานเพื่อที่จะได้ยืนข้างพี่ไอ เพื่อที่จะได้ตะโกนบอกใครต่อใครว่าผมเหมาะสมกับพี่ไอแล้ว"

 

นายอาทิตย์เงยหน้าขึ้นมองคนที่นั่งอยู่สูงกว่าก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เชื่อในตัวไอ้อุ่นคนนี้นะครับพี่ไอ"

 

ไอดินเม้มปากแน่นก้มมองคนที่เด็กกว่าแต่กลับมีความมุ่งมั่นและแน่วแน่ยิ่งกว่าเขาที่เป็นผู้ใหญ่กว่า นั่นสินะ... ทำไมต้องแคร์คนอื่นที่เราไม่รู้จักด้วย คนที่เราควรแคร์คือคนที่รักเราไม่ใช่หรือ คนที่มุ่งร้าย ประสงค์ร้ายต่อเรา ทำไมเราต้องแคร์เขาด้วย

 

คนที่เริ่มตัดสินใจได้ค่อยๆ เผยรอยยิ้มออกมาแล้วพยักหน้ารับ "อื้ม พี่เชื่ออุ่นนะ"

 

แค่คำง่ายๆ แค่ประโยคง่ายๆ แต่มันก็มีความหมายมากเหลือเกินกับคนฟัง

 

ขอแค่พี่ไอเชื่อ ต่อให้มีอุปสรรคอีกมากแค่ไหนอุ่นก็พร้อมที่จะฟันฝ่าแหละนะ!

 

"ขอบคุณนะครับพี่ไอ" ได้แต่ยิ้มกว้างจนตาปิดขอบคุณไอดินที่ยอมเชื่อ

 

จุ๊บ!

 

ริมฝีปากสวยที่แนบลงกับแก้มทำเอานายอาทิตย์ถึงกับช็อคตาตั้งอ้าปากค้าง "วันนี้... โหวตให้ห้าสิบคะแนนนะเจ้าโกลเด้น" พูดจบก็ลุกหนีแบบไม่สนว่าคนที่ซบตักอยู่จะหน้าฟาดเก้าอี้หรือไม่ ไปหอมแก้มเขาแบบนั้นเห็นไอดินหน้าตายแบบนี้ก็เขินเป็นนะ

 

ถ้าดูแลใครสักคนแล้วมันไม่เวิร์ค ก็อยากจะลองเป็นฝ่ายให้เขามาดูแลบ้างเหมือนกันนะ...

 

"พี่ไออออออออออ แล้วคะแนนเต็มมันเท่าไหร่คร้าบบบบ" อุ่นตะโกนถามเสียงลั่น

 

คนถูกถามหยุดเดินก่อนจะหันหลังกลับมามองเจ้าโกลเด้นตัวโตที่ยืนยิ้มกว้าง "ไม่รู้สิ... สักหนึ่งร้อยคะแนนละมั้ง..." พูดแค่นั้นแล้วก็เดินต่อทันทีให้เจ้านักศึกษานิติศาสตร์ยืนคำนวณคะแนนอยู่ในใจ

 

ของเก่าหกคะแนนรวมกับวันนี้อีกห้าสิบคะแนนก็ห้าสิบหกคะแนนเหลืออีกแค่สี่สิบสี่คะแนนก็จะครบหนึ่งร้อยคะแนน

 

พอคำนวณคะแนนเสร็จเจ้าโกลเด้นก็ร้องตะโกนลั่นด้วยความดีใจชักอยากจะให้มีเหตุการณ์แบบนี้บ่อยๆ เพื่อจะได้ทีเดียวอีกห้าสิบคะแนนให้มันเกินร้อยไปเลย

 

ฝั่งคนที่ได้คะแนนก็ร้องลั่นดีใจไม่เลิกส่วนฝั่งที่ให้คะแนนนั้นก็ได้แต่เดินยิ้มคนเดียวกลับไปที่ร้าน นานแล้วที่ไอดินไม่ได้ยิ้มขนาดนี้ แท้จริงแล้วเขาไม่ใช่คนเย็นชาอะไรเพียงแต่เขาไม่รู้และคิดว่าไม่มีความจำเป็นที่จะต้องคอยส่งยิ้มให้ใครต่อใคร เขาอยากยิ้มกับคนที่อยากยิ้มเท่านั้นมันเลยทำให้ดูเหมือนกับว่าไอดินเป็นคนเย็นชา และการที่เขายิ้มได้บ่อยขนาดนี้ก็เป็นเพราะเจ้าโกลเด้นตัวโตคนนั้นคนเดียว

 

คนที่เคยแต่คอยดูแลคนอื่น คอยตาม หรือแม้แต่คอยง้อคนอื่นมาตลอดอย่างไอดินพอวันนี้กลับเป็นฝ่ายถูกดูแล ถูกตามง้อก็อดที่จะรู้สึกดีและในใจมันสั่นไหวไม่ได้ นั่นสินะ ถ้าคอยดูแลคนอื่นแล้วมันไม่โอเค ก็ลองเปลี่ยนมาให้คนอื่นดูแลบ้างก็คงไม่เลวร้ายเท่าไหร่ หรืออาจจะเป็นเพราะคนๆ นั้นคือนายอาทิตย์ก็ไม่รู้ที่ทำให้ไอดินรู้สึกแบบนี้ได้

 

ถ้าถามถึงความรู้สึกของไอดินที่มีให้อุ่นตอนนี้น่ะหรือ... มันยังไม่ใช่คำว่า รัก หรอก แต่ทุกความรู้สึกที่มีให้มันคือ ความรู้สึกดีๆ ทั้งหมด และในอนาคตมันอาจจะเปลี่ยนเป็นรักได้ไม่ยาก ถ้าหากเจ้าเด็กนิติศาสตร์จะยังคง รักอยู่

 

"พยายามเข้านะ... เจ้าโกลเด้น" ได้แต่พูดส่งกำลังใจผ่านสายลมไปเท่านั้นเพราะถ้าขืนให้พูดต่อหน้าแล้วละก็... ไอดินไม่มีทางกล้าพูดออกมาแน่นอน

 

 

 

 

♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡

           

 

 

 

            งานวันเฟรชชี่ไนท์ผ่านไปแล้วเกือบครบสองอาทิตย์ แต่ประเด็นที่ยังพูดคุยโด่งดังรองจากผู้ชนะประกวดดาวเดือนก็คงเป็น... เดือนปีสามของคณะนิติศาสตร์สารภาพรักกลางงานนั่นแหละ จากตอนแรกที่มีหลายคนไม่รู้ว่าใครคือผู้โชคดีที่ได้รับความรักจากเดือนปีสามตอนนี้ก็กลายเป็นรู้กันไปทั้งมหาวิทยาลัยแล้วว่าผู้โชคดีคนนั้นคือไอดิน เจ้าของร้านหนังสือกาแฟ ร้านโปรดของนักศึกษาหลายต่อหลายคน ส่วนที่รู้ได้ยังไงนะหรือ... ส่วนหนึ่งก็เพราะตัวอุ่นเองที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าใครคือคนที่เจ้าตัวรัก และอีกส่วนหนึ่งก็มาจากแฟนคลับ

 

            "สาวๆ เดี๋ยวนี้เขาหันมาเชียร์ให้ผู้ชายได้กันเองแล้วหรอวะ" เกล้าไกลร้องถามอย่างขับขัน

 

            "นั่นสิพี่เกล้า น่ากลัวนะเนี่ย เมื่อเช้านะตอนไอ้อุ่นมันมาถึงคณะน้องๆ ผู้หญิงวิ่งเข้ามาหามันกันเพียบบอกว่าจะเอาใจช่วย เป็นกำลังใจให้จีบพี่ไอติดเร็วๆ นะ" แชมป์บอก ตอนนี้พวกเขาซึ่งประกอบไปด้วยแชมป์ กอล์ฟ โก้ เกล้าไกลรวมไปถึงเจ้าของเรื่องอย่างไอ และอุ่นนั่งคุยเล่นกันอยู่ที่ร้านหนังสือกาแฟ

 

            "เออ มีน้องมาขอไอ้อุ่นบอกจะขอทำแฟนเพจด้วยพี่ สุดยอดมาก" กอล์ฟพูดต่ออย่างไม่สนว่าเจ้าของเรื่องนั่งฟังอยู่ด้วย

 

            เกล้าไกลหัวเราะชอบใจก่อนจะหันไปหาเจ้าของเรื่องแล้วถามแบบที่คำถามทำเอาไอดินหน้าร้อนวูบ "แล้วเป็นไงวะ ใกล้ความจริงยังอุ่น ถึงไหนกันแล้ว"

 

            "ถึงไหนอะไรของพี่เกล้าเนี่ยยยย วู้..." อุ่นบอกปัดอย่างไม่ยอมบอกหรอกว่าโดนพี่ไอดินหอมแก้มแล้ว ของแบบนี้ต้องเก็บไว้ฟินคนเดียว เรื่องอะไรจะกระจายข่าวให้คนอื่นมันรู้กัน

 

            "ยังไม่ได้จูบกันอีกหรอวะ"

 

            "เกล้า!!!" สิ้นคำถามของเกล้า ไอดินก็ร้องเรียกเพื่อนเสียงดังแบบที่หน้าขึ้นสีระเรื่อให้คนอื่นๆ บนโต๊ะยกเว้นเจ้าโกลเด้นหัวเราะชอบใจกับท่าทางนั้น

 

            "ช้าว่ะไอ้อุ้น ป่านนี้ยังไม่ได้จูบอีก ไม่ได้เรื่องๆ ฮ่ะๆๆๆ"

 

            แล้วคนที่กำลังหัวเราะสนุกสนานอย่างเกล้าก็ต้องเงียบเสียงลงเพราะโดนเพื่อนรักปิดปากแบบเสียงดังฟังชัดจนเหมือนโดนตบปากมากกว่ายื่นมือมาปิด "พูดมาก ไปทำงานเลยไป พวกนายด้วยไม่ไปเรียนกันรึยังไง ไปได้แล้ว ไปเลย"

 

            คนเขินเลยออกอาการพาลคนไปทั่ว ซึ่งไอ้อุ่นก็ยิ้มกว้างเพราะมองว่าท่าทางของพี่ไอนั้นน่ารักมากเลยทีเดียว

 

            สุดท้ายทุกคนก็แยกย้ายตามความต้องการของคนเขิน พวกแชมป์กลับหอกันไปเรียบร้อยเหลือเพียงอุ่นคนเดียวที่ยังคงปักหลักอยู่ที่ร้านไม่ยอมไปไหนจะรอจนกว่าร้านจะปิดเพื่อที่จะไปส่งไอดินที่คอนโด หลังจากที่นั่งดูดนมสดปั่นจนหมดแก้วไปแล้วก็เปลี่ยนขึ้นไปอ่านหนังสือบนชั้นสองแทนจะได้ไม่เกะกะลูกค้าคนอื่นที่จะเข้ามาในร้าน

 

            คนที่ไม่มีอะไรทำเริ่มหันซ้ายหันขวาอย่างนึกว่าจะทำอะไรต่อดีก่อนที่จะเจ้าตัวยิ้มกว้างเปิดกระเป๋าหยิบกระดาษโพสอิทออกมาแล้วเริ่มเขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่า เขียนไปเขียนมาก็ปาไปเกือบสิบแผ่นเจ้าตัวจึงหยุดเขียน เปิดกระเป๋าอีกรอบแล้วหยิบกระดาษเอสี่ที่มักจะพกติดตัวเอาไว้ยามฉุกเฉินเวลาอาจารย์สอบเก็บคะแนนแบบกะทันหันออกมา แล้วเอากระดาษโพสอิทที่มีข้อความอยู่เกือบสิบแผ่นนั้นมาติดเรียงจนเป็นรูปหัวใจ แม้มันจะไม่ค่อยสวยเท่าไหร่แต่ก็พอมองออกอยู่หรอกว่าเป็นรูปหัวใจ พอติดเสร็จก็พับกระดาษเอสี่ไว้แล้วตั้งใจว่าจะเอาให้พี่ไอ

 

            "อุ่นเสร็จแล้ว กลับกันเลยไหม" เสียงของไอดินดังขึ้นจากด้านหลังทำเอาคนที่กำลังวาดฝันยามที่พี่ไอได้อ่านข้อความนี้ถึงกับสะดุ้งจนคนที่มาใหม่ถึงกับหัวเราะกับท่าทางนั้นที่ไม่ค่อยได้เห็นเท่าไหร่ "ทำอะไรไม่ดีอยู่รึไง สะดุ้งเชียว"

 

            "เปล่าครับ พอดีคิดอะไรเพลินๆ ไปหน่อย แหะแหะ" หันมายิ้มแล้วยกมือเก้าหัวตัวเองแก้เก้อก่อนจะหันกลับไปเก็บของใส่กระเป๋าเหมือนเดิม "ไปกันครับ ผมไปส่ง"

 

            วันนี้อุ่นที่ไม่มีเรียนตอนเช้าจึงขับรถมอเตอร์ไซค์ที่นานๆ จะเอามาใช้สักทีไปหาไอดินที่คอนโดแต่เช้าเพื่อรับไปหาอะไรกินกันก่อนจะพามาส่งที่ร้าน ค่ำนี้เจ้าโกลเด้นเลยจะไปส่งที่คอนโด ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่ไอดินได้ซ้อนมอเตอร์ไซค์ของอุ่น แต่ความรู้สึกต่างจากครั้งแรกมากนัก คงเพราะความรู้สึกบางอย่างในใจที่มันเปลี่ยนไปด้วย

             

            "ชวนเค้าเข้าห้องด้วยอะ คิดอะไรกับเค้ารึเปล่าอะ..." เจ้าโกลเด้นพูดได้น่าโดนตี ทั้งๆ ที่พูดแบบนั้นแต่กลับเป็นฝ่ายแย่งกุญแจห้องมาจัดการไขกุญแจเปิดเองแล้วเดินนำเข้าไปในห้องก่อนเจ้าของห้องเสียอีก

 

            "อย่างนั้นกลับไปเลยปะ"

 

            พอเจ้าของห้องเอ่ยปากไล่เท่านั้นแหละก็กลายร่างเป็นโกลเด้นขี้อ้อนเข้ามากอดแขนร้องครางไม่เอา ไม่กลับทันที จนคนมองนึกหมั่นไส้เลยผลักเข้าที่หัวไปหนึ่งที

 

            "พี่ไอ... คืนนี้นอนด้วยสิ"

 

            "ตลกแล้ว กลับห้องไปเลย"

 

            "พี่ไออ่า... อุ่นนอนด้วยคนสิ นอนคนเดียวมันเหง้าเหงา"

 

            ไอดินยื่นมือไปดึงแก้มของเจ้าโกลเด้นขี้เหงาอย่างมันเขี้ยว "ตลกแล้วเจ้าโกลเด้น อยู่ได้มาจะสามปี มาเหงาอะไรเอาวันนี้"

 

            "ก็วันนี้มีพี่ไอแล้วนะสิ พออยู่คนเดียวแล้วมันเหงา" พูดไปก็ทำหน้าตาน่าสงสารแต่คนมองรู้สึกหมั่นไส้เสียมากกว่า แต่ก็รู้ว่าเจ้าอุ่นก็แค่พูดเล่นไปอย่างนั้นเอง ก่อนที่อุ่นจะเดินไปเทอาหารที่แวะซื้อก่อนกลับเข้าคอนโด

 

            แม้ว่าตลอดอาหารมื้อดึกทั้งสองคนจะไม่ได้คุยอะไรกันมากนักแต่ก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดอะไรกลับรู้สึกว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่นี้มันคือความสุข แค่นั่งตรงข้ามกัน ยิ้มให้กัน พูดคุยกันบ้างแค่นั้นมันก็รู้สึกเต็มตื้นในอกแล้ว มันเป็นความรู้สึกที่ไอดินปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันดี และมันคงจะดีมากๆ ถ้าหากได้เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ

 

            "พี่ไอเดี๋ยวผมล้างเอง" อุ่นพูดพร้อมกับแย่งจานข้าวที่ไอดินกำลังรวมเพื่อไปล้างแล้วเดินไปล้างจานทันทีแบบไม่ให้เจ้าของห้องอนุญาต ไอดินเลยปล่อยให้เจ้าเด็กนิติทำตามที่ต้องการส่วนตัวเองก็เดินไปนั่งดูโทรทัศน์ที่ห้องนั่งเล่นแทน

 

            คนที่นั่งดูโทรทัศน์อยู่ก่อนก้มลงมองอีกคนที่พุ่งตัวมานอนหนุนตักเขาแบบไม่เอ่ยขอก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อคนที่ล้มตัวลงนอนตักฉีกยิ้มกว้างมาเป็นทัพหน้า "พี่ไอ" คนที่นอนตักส่งเสียงเรียกให้ไอดินรับคำในลำคอ "พี่ไอรู้ไหมว่าผมมีสิ่งที่อยากทำแล้วก็อยากได้ด้วยนะ"

 

            "ใครๆ ก็ต้องมีสิ่งที่อยากทำแล้วก็อยากได้ทั้งนั้นนั่นแหละ" คนที่กำลังจดจ่ออยู่กับโทรทัศน์ตอบอย่างไม่ใส่ใจมากนัก

 

            "พี่ไอไม่อยากรู้หรอว่าผมอยากทำหรืออยากได้อะไร" เจ้าเด็กโข่งร้องเรียกความสนใจอีกรอบแถมยังกระตุกเสื้อของคนที่ทำตัวเป็นหมอนให้หนุนตักอีก

 

            คนโดนก่อกวนก้มลงมอง "อะไรล่ะ"

 

            "ไม่บอก อ๊ะๆๆๆ อย่าทุบนะพี่ไอ ดั้งผมหักไปทำไง" รีบยกมือห้ามไอดินที่กำหมดแล้วตั้งท่าจะทุบทันที "ล้อเล่นน่า... เดี๋ยวผมค่อยบอกตอนจะกลับ"

 

            "ตามใจแล้วกัน" ไอดินเลิกสนใจแล้วหันกลับมาสนใจโทรทัศน์ต่อแบบที่อุ่นเองก็ไม่ได้ก่อกวนอะไรนอกจากนอนหนุนตักอยู่แบบนั้นเงียบๆ พร้อมกับรอยยิ้มกว้างอย่างสุขใจ

 

            หนังที่ไอดูจบลงแล้ว เจ้าตัวจึงหันมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่ก็พบว่าเป็นเวลาเกือบห้าทุ่มแล้วแต่เจ้าเด็กโข่งยังนอนหนุนตักเขาอยู่ไม่ยอมกลับห้อง พอก้มดูก็เห็นว่าเจ้าโกลเด้นตัวโตหลับไปแล้ว คนตัวโตนอนหลับตาพริ้มพร้อมกับยิ้มมุมปากอย่างคนนอนหลับฝันดี ไอดินสำรวจโครงหน้าของคนที่นอนหนุนตักตัวเองอยู่ ยื่นมือบีบจมูกโด่งๆ ที่น่าอิจฉานั้นอย่างมันเขี้ยวจนคนหลับเริ่มขยับตัวเพราะหายใจไม่ออก พอลืมตาได้ใบหน้าหล่อๆ ก็มุ่ยลงทันทีที่รู้ว่าโดนแกล้ง

 

            "พี่ไออ่ะ... กำลังนอนหลับฝันดีเลย" นายอาทิตย์ลุกขึ้นนั่งพร้อมกับคว้าร่างบางของไอดินไปกอดไว้เต็มรักอย่างที่ไอดินก็ไม่ได้ห้ามหรือขัดขืนอะไร

 

            "ฝันว่าอะไรละ"

 

            "ฝันว่ากำลังจะได้ปล้ำพี่ไอ โอ๊ยยย!!" สิ้นคำตอบก็ร้องลั่นเมื่อโดนเขกหัวเข้าให้ อุ่นกระชับแขนกอดไอดินแน่นขึ้นก่อนจะหอมแก้มนิ่มของไอดินไปอีกหลายฟอดแบบคนที่โดนหอมก็ได้แต่ตาโตแล้วทุบหลังไปหลายที

 

            "เด็กบ้า..."

 

            "พี่ไอหน้าแดง น่ารัก"

 

            "กลับห้องไปเลยไป"

 

            นายอาทิตย์หัวเราะก่อนจะลุกขึ้นยืนเตรียมตัวกลับห้อง แน่ละมันดึกมากแล้วอีกอย่างไอดินก็จะได้พักผ่อนเสียที เจ้าของห้องเองก็ลุกขึ้นเพื่อเดินไปส่งเจ้าเด็กโข่งที่หน้าห้อง

 

            "พี่ไอจำได้ไหมที่เมื่อกี้ผมบอกว่าจะบอกว่าอะไรคือสิ่งที่ผมอยากได้แล้วก็อยากทำ" ก่อนที่จะเปิดประตูห้องออกไปอุ่นก็หันกลับมาหา

 

            "อื้ม จำได้ อะไรละที่นายอยากทำ อยากได้"

 

            "สิ่งที่ผมอยากทำก็คือ..." อุ่นพูดพร้อมกับยืนหน้าไปใกล้ไอดินก่อนจะแนบริมฝีปากลงกับกลีบปากสวยของไอดินแผ่วเบาแต่ทว่าเนินนาน เพียงแค่สัมผัสภายนอกไม่ได้ลุกล้ำ ไม่ได้ดูดดื่ม แต่หัวใจของทั้งสองคนกลับเต้นระรัวอย่างหนัก ใบหน้าของไอร้อนผ่าวไปหมดและมันต้องขึ้นสีแดงก่ำน่ามองแน่ๆ

 

            ผละริมฝีปากออกไปแล้ว "ผมอยากจูบพี่ไอ"

 

            "เด็กบ้าเอ๊ย..."

 

            คนโดนว่าหัวเราะรับคำนั้นก่อนจะหยิบกระดาษที่พับเอาไว้เรียบร้อยส่งให้ไอดิน "และนี่คือสิ่งที่ผมอยากได้ ช่วยอ่านแล้วก็พิจารณาด้วยนะครับพี่ไอ"

 

            ไอดินหยิบกระดาษแผ่นนั้นมาถือเอาไว้แต่ยังไม่ได้เปิดอ่าน "อื้ม จะลองอ่านดูนะ กลับไปได้แล้ว มันดึกแล้วนะ"

 

            "ครับผม นอนหลับฝันดีนะครับพี่ไอ ขอบคุณสำหรับจูบเมื่อกี้นะครับ" นายอาทิตย์ยิ้มร่ายกมือโบกให้เจ้าของห้องก่อนจะหันกลับไปเปิดประตูห้องเพื่อที่จะได้กลับห้องสักที แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวพ้นประตูออกไปแขนของอุ่นก็ถูกรั้งจนเจ้าตัวต้องหันมามอง

 

            จุ๊บ

 

            ริมฝีปากของไอดินแนบกับริมฝีปากของนายอาทิตย์เร็วๆ ก่อนจะผละออกอย่างรวดเร็วไม่แพ้กัน "นอนหลับฝันดีนะอุ่น" แล้วก็จัดการดันคนที่ยังยืนค้างให้ออกจากห้องแล้วปิดประตูล็อคห้องทันที หันหลังยืนพิงประตูเอาไว้พร้อมกับหัวใจที่ค่อยๆ เต้นช้าลงจนเข้าสู่จังหวะการเต้นที่เป็นปกติ

 

            อุ่นเก่งเกินไป... คำพูดที่ไม่ได้หวานหูหรือสวยหรู การกระทำที่ไม่ได้โอเวอร์แต่มันเป็นการกระทำที่แสดงออกตรงๆ อย่างจริงใจ สิ่งเหล่านั้นทำให้หัวใจของไอดินเต้นแรงเหลือเกิน เจ้าโกลเด้น... ชักจะเก่งเกินไปแล้ว

 

            ได้แต่ยิ้มกับตัวเองก้มมองกระดาษที่ถืออยู่ในมือก่อนจะเปิดอ่าน

 

            "เด็กบ้าเอ๊ย..."

 

            ไอดินได้แต่นึกเขินกับข้อความบนกระดาษ สิ่งที่นายอาทิตย์อยากทำถูกเขียนลงบนกระดาษโพสอิทที่ถูกติดเป็นรูปหัวใจเบี้ยวๆ ไม่เป็นทรง แม้เจ้าตัวจะนึกสงสัยกับสิ่งที่เห็นที่มันคล้ายคลึงกับใครบางคน แต่ความเขินก็มีมากกว่าเกินจะนึกถึง

 

            อยากเป็นคนรักที่ดีที่สุดของพี่ไอดิน

 

 

♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡

 

 

 

 

 

 

 

************************************************

กรี๊ดด... คู่นี้เขาพัฒนากันไวแท้ ตอนแรกแค่ใช้มือ มาตอนนี้ทั้งหอมแก้มทั้งจูบปาก โอ๊ยยยย ไว้แท้ๆ พี่ไอถึงจะเขินแต่ก็ไม่ยอมแพ้นะเออ จูบมาก็จูบกลับสิ เจ้าอุ่นนี่แน่จริงลบภาพพี่ไอเคยมีเมียออกไปจากหัวคนแต่งเลยค่า แทบจะลืมว่าพี่ไอแกเคยเมะ 55555 แต่ก็อย่างว่าแหละเนอะ ดูแลคนอื่นเขาแล้วมันไม่เวิร์ค ก็ลองให้คนอื่น(อุ่น)มาดูแลแทนดีกว่า อิอิ

 

สนุกไม่สนุกยังไงคอมเมนต์บอกกันด้วยนะคะ แล้วเจอกันต่อหน้าค่ะ

 

แวะไปคุยกันในเพจเฟสบุ๊คของฟางกันเยอะๆนะ ไปคุยกันได้นะคะ https://www.facebook.com/fgc32yaoi

 

สำหรับคนที่เล่นทวิตเตอร์และอยากพูดคุยถึงนิยายเรื่องนี้ช่วยกันติดแฮชแท็ก #อุ่นไอรักBL ด้วยนะคะ มาเล่นกันเยอะๆ เลยนะ

 

ฝากน้องอุ่นกับพี่ไอด้วยนะคะ อย่าลืม กดเฟบ กดเมนต์ กดโหวด กดแชร์ แล้วแต่สะดวกเลยน๊า คนละนิดคนละหน่อยเป็นกำลังใจให้อุ่นไอรักค่ะ จุ๊บๆ ขอบคุณค่ะ

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น