หยังเก๊าะ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CUT สนยุธ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 430

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2562 12:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CUT สนยุธ
แบบอักษร

“จ...จะทําอะไ..รอะ”

“เคลียร์กันดีๆไม่ได้ก็เคลียร์กันบนเตียงนี่แหละ”

ไม่รอให้อีกคนพูดอะไรคนตัวสูงก็โน้มหน้าลงบดจูบอีกฝ่ายอย่างแรงโดยที่ ไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ายจะขัดขืนแค่ไหน ครอบครองดูดดึงริมฝีปากของอีกคนก่อนที่จะกัดมันแรงๆอีกครั้ง

“โอ้ยยยยย อ๊ะ!! อื้อออออ”

โพรงปากที่ถูกครอบครองด้วยลิ้นอุ่นๆของคนตัวสูงอีกครั้ง ตอนนี้กลับรุนแรงและเร่าร้อนกว่าครั้งก่อนหน้าขึ้นอีกเท่าตัวแต่เขากลับไม่ ขัดขืนอีกคนเท่าที่ควรแถมยังเผลอจูบตอบจนอีกคนส่งสายตาพอใจมาหยอกล้อ นั่นทำให้เขาต้องหลบสายตาของคนตัวสูงเพราะความเขินอาย แต่ถึงจะหลบยังไงก็คงปิดไม่มิดเพราะตอนนี้หน้าของเขาขึ้นสีแดงจนเห็นได้ชัด ทันทีที่คนด้านบนได้ถอดถอนริมฝีปากออกก็เล่าเอาคนที่อยู่ใต้ร่างหายใจ หอบแรงๆ พร้อมกับมองค้อน

“แหน่ะ ชอบก็บอกชอบสิ จะมามองค้อนทำไม”

“มองค้อนอะไร กูมองหน้ามึงนั่นแหละ”

“ยังจะมาเล่นมุก แล้วมองทำไมอะ จะเอาหรอ”

“เกลียดมึง”

พูดยังไม่ทันจะได้จบประโยคอีกคนก็ก้มหน้าลงไปที่ซอกคอขาวนั้นพร้อมกับครอบครองมันด้วยริมฝีปาก ซุกไซร้ ดูดดึง สลับกับลากลิ้นเลียนจากหัวไหล่ไปจนถึงใบหูก่อนที่จะกัดมันลงไปพร้อม กระซิบเบาๆ

“จริงอยู่ที่ว่ากูตั้งใจจะหลอกมึง แต่ที่กูไม่ได้ตั้งใจก็คือ...กูรักมึง”

ยุธมองหน้าคนด้านบนอย่างนิ่งๆ ในใจเขาเองก็คิดดีใจที่ได้ฟังประโยคนี้ออกมาจากปากของอีกฝ่าย แต่อีกใจก็กลัว กลัวเหลือเกินว่าประโยคนี้จะไม่ใช่ความจริง

“ให้โอกาสกูนะยุธ ให้โอกาสกูได้รักมึง”

“ห้ามทําผมเสียใจอีกเด็ดขาดนะ”

“กูจะไม่ทําให้มึงเสียใจอีกกูสัญญา”

“แต่ถ้าเรื่องทํามึงเจ็บอะกูไม่รับปากนะ เพราะครั้งแรกน่ะ...เจ็บแน่นอน”

“ไอ้พี่บ้าาา!!!”

พูดจบก็ก้มลงจูบปากสวยนั้นอีกครั้งโดยไม่สนว่าอีกคนจะฟาดฝ่ามือมาลงที่ แขนแรงแค่ไหน แต่หากว่าจูบครั้งนี้กลับอ่อนโยนกว่าครั้งไหนๆและไม่มีการขัดขืนใดๆจาก อีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย มือหนาค่อยๆลูบไล้เข้าไปภายใต้เสื้อยืดของอีกฝ่าย ลูบวบอยู่ตรงหน้าท้องที่เป็นลอนสวยนั้นก่อนที่จะใช้นิ้วชี้แหย่ลงไปในแอ่งสะ ดือเล็กๆนี้จนทําให้อีกฝ่ายครางออกมาเบาๆ ก่อนที่จะใชเล็บหัวแม่มือขูดจากสะดือขึ้นไปหายอดอกและเคล้าคลึงติ่งไตสีชมพูนั้นไปมาจนทําให้อีกฝ่ายเกร็งจนต้องแอ่นตัวขึ้นมาเล็กน้อย สนถอดเสื้อของอีกฝ่ายออกอย่างง่ายดายก่อนที่จะก้มลงจูบที่ยอดอกอย่างเอาใจ จูบไล่โลมเลียลงมาจนถึงสะดือก่อนที่ตาจะมองต่ำลงไปจนเห็นกางเกงที่อีกคนใส่อยู่ สนหยุดแล้วเงยขึ้นมองหน้าของอีกคนก่อนจะถามออกไป

“ทําไมใส่กางเกงสั้นจังวะ”

“เอ้าาาา ก็ปกติมั้ยวะ”

“ไม่รู้แหละ กูบอกสั้นก็คือสั้น”

“บ้าอํานาจ”


พออีกฝ่ายพูดจบร่างสูงก็กระชากกางเกงที่อีกฝ่ายใส่อยู่ออกอย่างไม่ใยดีจนคนที่โดนกระชากร้องเฮ้ยขึ้นมาอย่างตกใจ ขาเรียวขาวตอนนี้ถูกริมฝีปากคู่สวยของคนตัวโตดูดดึงพร้อมกับขบกัดมัน อย่างแรงด้วยฟันคมจนขึ้นรอยสีแดงชํ้าเป็นจํ้าๆตั้งแต่ข้อเท้ายันต้นขาอ่อน ลามไปที่หน้าท้อง ยอดอกจนถึงคอขาวๆนั่นด้วย

“อ๊ะ พี่สน มันเจ็บ โอ๊ยยย!!!”

“แค่ดูดยังร้องขนาดนี้”

“ก็มันเจ็บนี่หว่า”

“ก็แค่เจ็บจี๊ดๆมั้ยวะ”

“จี๊ดๆก็เจ็บมั้ยวะ”

“เดี๋ยวมึงได้เจ็บกว่านี้”

“อะ....อ.....อื้อออออออ”

สนก้มลงจูบอีกคนเพื่อไม่ให้มีโอกาสได้เถียงเขาอีก และเมื่ออีกฝ่ายสงบลงสนก็จัดการถอดเสื้อและกางเกงของตัวเองอย่างรีบร้อนและโยนออกไปอย่างไม่ใยดี เพราะเหมือนว่าตอนนี้อารมณ์ที่กําลังพลุ่งพล่านในตัวเขานั้นมันใกล้จะควบคุมไม่ได้แล้ว

ตอนนี้กางเกงชั้นในเป็นปราการชิ้นสุดท้ายที่ทั้งคู่ยังคงเหลืออยู่ แต่เพียงเสี้ยววินาทีคนตัวเล็กกว่ากลับไม่เหลือมันอีกต่อไปเพราะโดนมือหนาของอีกคนกระชากมันออกจนหลุดลอยไปอยู่ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้ ด้วยความตกใจและเขินอายยุธรีบคว้าผ้าห่มหวังจะเอามาปกปิดร่างกายตัว เองแต่ก็โดนอีกคนจับมือสองข้างขึ้นไขว้กันไว้เหนือศรีษะก่อนที่จะก้มลงจูบและยิ้มมุมปากอย่างคนที่เหนือกว่า

“จะอายทําไมครับ หืมมมม”

“กูไม่ได้หน้าด้านแบบมึงอะพี่”

“ปากดีนักนะ ระวังจะไม่โอกาสได้อ้าปากเถียงกูอีก”

พูดจบก็บดจูบลงที่ริมฝีปากนั้นอีกครั้งแต่มืออีกข้างกลับเลื่อนลงตํ่าลงไปกอบกุมแกนกายของอีกคนก่อนที่จะเริ่มเคล้าคลึงมันจนอีกฝ่ายคลางฮืมออกมาเบาๆในลําคอ สนใช้นิ้วหัวแม่มือลูบวนอยู่ตรงส่วนปลายของแกนกายนั้นเพื่อปลุกเร้าคนที่อยู่ใต้ร่างและเหมือนว่ามันจะสําเร็จซะด้วย เมื่อแท่งเอ็นขนาดพอดีมือนี้แข็งขืนขึ้นมาจนเขาสามมารถรูดมันขึ้นลงได้อย่างง่ายดายจนทําให้คนที่ถูกปรนเปรอครางออกมาอย่างไม่เป็นภาษา และนั่นทําให้คนตัวสูงถึงกับสติแตกในทันที สนถอกชั้นในของตัวเองออกก่อนที่จะรีบใช้มือรูดแกนกายของตัวเองขึ้นลงอย่างรีบๆก่อนที่จะนํามันไปจ่อที่ช่องทางด้านหลังของอีกฝ่าย

“ไอ้เหี้ย!!! ไม่มีเจล เจ็บแน่มึง”

“ฮือออออ งั้นผมไม่ทำแล้ววววว”

“ไม่ทําเหี้ยไรครางจนกูของขึ้นขนาดนี้ รับผิดชอบเลยมึง”

พูดจบก็จับอีกคนถ่างขาออกกว้างจนเห็นไปซะทุกอย่าง

“อืมมม วิวดี”

“ไอ้พี่เหี้ย!!!!”

พูดจบยุธก็ยกเท้าขึ้นถีบอีกคนจบเกือบหงายหลังตกเตียง

“กล้าถีบกูหรอ ได้!!! กูเจ็บมึงก็เจ็บแหละวะ มานี่!!!”

สนดึงข้อเท้าของอีกคนที่ถอยไปจนชิดเตียงให้เข้าหาตัวเองและนอนราบไปกับที่นอนอีกครั้งก่อนจะจับขาทั้งสองข้างแยกออกจากกันให้กว้างกว่าเดิมและไม่รอช้าที่จะสอดใส่แกนกายที่แข็งขืนของตัวเองเข้สไปในช่องทางด้านหลังของอีกคนอย่างรีบร้อน


“โอ้ยยยยยย!!!!”

“ไอ้เหี้ยยยย โคตรแน่น!!!”

“ฮือออออ เจ็บ ทําไมมึงไม่เปิดทางก่อนวะพี่ ฮืออออ”

“กูลืม”

“เอาออกไปเลย!!!”

อีกคนตวาดลั่นห้องเมื่อความเจ็บปวดและคับแน่นนี้มันยังไม่หายไปไหนจน ทําให้ตอนนี้รู้สึกเหมือนจะหายใจติดๆขัดๆ

สนเริ่มดันแกนกายของตัวเองเข้าไปในตัวของคนข้างล่างอีกครั้งอย่างยาก ลําบาก ตอนนี้เขาแทบจะบ้าตายกับความคับแน่นที่เป็นอุปสรรคในกิจกรรมยามดึกนี้ และเมื่อมองหน้าอีกคนก็ต้องหยุดเมื่อเห็นใบหน้าที่เหยเกนั้น

“ไม่ต้องเกร็งนะ จะได้ไม่ต้องเจ็บมาก”

“มันเกร็งเองโว้ยยยย!!”

“ทําไมชอบร้องใส่กูจังวะ เดี๋ยวมึงได้ร้องทั้งคืนแน่”

พูดจบก็กระแทกแกนกายของตัวเองเข้าจนมิด

“โอ้ยยยยย ฮือออออออ”

ทันทีที่แท่งเอ็นใหญ่กระแทกเข้ามาจนสุดนํ้าตาก็ไหลออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ตอนนี้เจ็บจนไม่รู้ว่าร่างกายแตกออกมาเป็นเสี่ยงๆแล้วหรือยัง เพียงไม่นานคนตัวสูงก็เริ่มที่จะขยับสะโพกเข้าออกอย่างช้าๆเนิบนาบเพราะกลัวว่าอีกคนจะเจ็บไปมากกว่านี้

“อะ....อ...อ้าาาาาาา อืมมมมมมมม”


สนพยายามห้ามใจตัวเองไม่ให้ทำอะไรรุนแรงไปมากกว่านี้แม้ว่าจะอึดอัดจนแทบเป็นบ้ายังไงก็ตาม ถึงความต้องการของเขาจะพุ่งสูงขนาดไหนแต่ก็ยังห่วงว่าคนตัวเล็กกว่าจะระบมจนเกินไป

“อ้าาาาาาาาา พะ..พี่สน”

เพียงเท่านั้น ความอดทนของเขาถึงกับขาดสะบั้นลงในที่สุด มือหนาเลื่อนลงมาจับเอวสอบไว้ก่อนจะขยับแกนกายเข้าออกอย่างเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆจนสัมผัสได้ว่าอีกคนเกร็งขนาดไหน

“อ๊ะ!!!...อะ อ้าาาาาาาา ตรงนะ...นั้น”

พอได้ยินแบบนั้นคนตัวใหญ่ก็รีบสวนกายกระแทนเข้าแรงๆและรัวๆพร้อมกับใช้มือรูดรั้งแกนกายของคนตัวเล็กกว่าด้วยจังหวะเดียวกันจนครางออกมาไม่เป็นภาษา เสียงเนื้อกระทบกันช่างฟังดูหยาบโลนแต่เร่าร้อนซะเหลือเกิน

“โอ้ยยยยยย ตะคริว!!!! ตะคริวๆ โอ้ยยยยยย!!”

“เหี้ยเอ้ยยยยย มึงจะมาเป็นตะคริวอะไรตอนนี้!!!”

สนพูดออกมาพร้อมกับยกขาอีกคนขึ้นพาดบ่าแล้วจับเหยียดตึงขึ้นไปจากนั้นก็กดปลายเท้าลงมาเพื่อแก้อาการที่เกิดขึ้นพร้อมทั้งใช้มืออีกข้างที่เหลืออยู่รูดแกนกายให้อีกคนอย่างทุลักทุเลเพราะถ้าจะให้เขาหยุดตอนนี้คงเป็นไปไม่ได้แล้ว

“อ๊ะ.... อะ อ๊าาาาาาาาาา”

“ยุธ อะ.....อ.....อ้าาาาาาา”

“พี่สน..น ...อ้าาาาาาาาาาาาาา”

เพียงไม่นานทั้งคู่ก็ถึงฝั่งฝันและต่างปล่อยนํ้าสีขาวขุ่นออกมาพร้อมกัน สนล้มตัวลงนอนทับอีกคนที่ยังคงหายใจหอบอยู่ก่อนที่จะพลิกลงมานอนข้างๆและดึงอีกคนเข้ามากอดเอาไว้ก่อนที่จะจูบไปที่หน้าผากอย่างอ่อนโยน


“ดื้อนักนะมึงเนี่ย”

อีกคนไม่ตอบได้แต่หายใจหอบอยู่ภายในอ้อมอกแกร่งนั้น

“อาบนํ้ากัน”

“ขออีกห้านาที”

“ให้กูเอามึงอีกห้านาที?”

“ให้ผมนอนพักห้านาทีสิวะ!!!”

คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมามองค้อนคนตัวโตจนทําให้คนตัวโตหัวเราะอย่างเอ็นดูก่อนที่จะดันหัวของคนตัวเล็กเข้ามาซบที่อกแกร่งเหมือนเดิม

“อย่าพึ่งหลับดิ”

“เมื่อกี้กูแค่วอร์ม”



          \#ตัดโมจอห์นอิล

     เอ็นซีแรกในชีวิตเลยเนี่ย 

ถ้ามันไม่ดีก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะทุกคน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}