Minchol

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 46 อีกฝ่ายน่ะ จูอี้หลงนะ

ชื่อตอน : บทที่ 46 อีกฝ่ายน่ะ จูอี้หลงนะ

คำค้น : ซอฟท์วาย,ไป๋หลง,หลงไป๋,ไป๋อวี่,จูอี้หลง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 305

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.พ. 2562 00:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 46 อีกฝ่ายน่ะ จูอี้หลงนะ
แบบอักษร

        ถึงสภาพของร่างกายจะไม่ให้ แต่ไป๋อวี่ก็ต้องทนกล้ำกลืน ยังไงเขาก็ต้องซ้อมการแสดงของ Tmall ถังซันกับเสี่ยวหลานเลยต้องตามประกบอย่างใกล้ชิดตลอด

        "คุณถังครับ เราจะต้องตัดบางท่อนของเพลงออก" ผู้ช่วยผู้กำกับเวทีกำลังคุยกับถังซัน ในขณะที่ไป๋อวี่กำลังซักซ้อมตำแหน่งที่เขาจะเดินและหยุดยืน อยู่บนเวที    

        "อ้าว ทำไมล่ะ"    

        "เพลงยาว สี่นาทียี่สิบ ผมต้องซอยออกให้ต่ำกว่าสี่นาที"    

        "เอ้า ก็ทำไมไม่ไปตัดของคนอื่นเล่า" ถังซันเสียงแข็งยกมือท้าวสะเอว ไป๋อวี่มองเห็นเข้าจึงเดินลงเวทีมาหา   

        "ตัดแล้วครับ แต่เวลายังไม่ได้" ผู้ช่วยผู้กำกับเวทีหันไปยิ้มเจื่อนๆให้พร้อมก้าวเข้าหาไป๋อวี่ที่กำลังเดินมา เขายื่นโน้ตเพลงในมือออกไป    

        "ไป๋เหล่าซือครับ ผมอยากจะขอตัดท่อนฮุคออกท่อนนึง ..คือ..." เขายังพูดไม่จบ ไป๋อวี่ก็ดึงโน้ตเพลงออกไปจากมือเขา อีกมือก็คว้าปากกาที่ผู้ช่วยฯเหน็บไว้ในกระเป๋า ไป๋อวี่พลิกโน้ตดูอย่างรวดเร็วก่อนจะใช้ปากกากากะบาทลงบนโน้ตเพลงส่วนนึง แล้วยื่นคืนไปโดยไม่พูดอะไรซักคำ    

        "เอ่อ ถ้าเอาท่อนฮุคออกจะดีกว่า เวลาลงตัวพอดี นักเต้นก็ได้รับแจ้งแล้ว..." ผู้ช่วยฯยังไม่เห็นด้วย ไป๋อวี่ถอนใจเฮือก

        "ท่อนนั้นแหละ ดีแล้ว" เขากล่าวเบาๆ น้ำเสียงฟังดูอ่อนแรง

        "มีอะไร...." เสียงถามดังมาในเฮดโฟน ผู้ช่วยเอามือจับไมโครโฟนที่ต่อกับเฮดโฟนของเขา    

        "ไป๋เหล่าซืออยากให้ตัดอีกท่อนนึงออกมากกว่าน่ะครับ" เขาพูดลงไมโครโฟน แต่นัยตากลับมองไปทางพีดี ที่ยืนอยู่ในบ๊อกซ์กระจก ที่ตั้งอยู่ใต้อัฒจันทร์ส่วนบน แต่อยู่เหนืออัฒจันทร์ส่วนล่าง     

        "ท่อนไหน..." พีดีถาม    

        "ท่อนที่ขึ้นต้นว่า ชิงชุนซื่อ  วัยรุ่นคือ .... น่ะครับ" เขาชำเลืองมองโน้ตก่อนตอบ พีดีหันไปถามผู้กำกับเวที ที่ง่วนอยู่หน้ามอนิเตอร์    

        "นายมีคลิปคาราโอเกะของแฮปปี้แคมป์ใช่ไหม" ผกก.เวทีหันมาพยักหน้าก่อนไล่คลิ้กหาไฟล์อย่างรวดเร็วแล้วคลิ้กเปิด

        "เสี่ยวซิ่งยวิ่นใช่มะ" เขาถามพร้อมฟอร์เวิร์ดไปยังเพลงที่ต้องการ แสดงถึงความชำนาญที่คร่ำหวอดกับหน้าที่นี้มานาน เขาได้ยินการสนทนาผ่านทางเฮดโฟนแล้ว เลยไม่ต้องคุยกันให้มากความ เขาเอานิ้วมือเคาะๆหน้าจอ    

        "ท่อนนี้ไง" พีดีกับผกก.สบตากัน พีดียิ้มเจ้าเล่ห์ให้ผู้กำกับเวทีคู่ใจ ก่อนพูดกรอกไมโครโฟน    

        "เอาตามไป๋เหล่าซือว่า"    

        "โอ้ย แล้วผมจะไปหาตัดอีกเกือบสิบห้าวิออกจากคิวของใคร"    

        "ตามนั้น ทำไม่ได้ ฉันจะหาคนอื่นมาทำแทน" พีดีตัดบทเสียงกร้าว แต่ปากกลับแหกยิ้มแทบถึงใบหู เขาตบหลังผกก.เวทีป้าปใหญ่ ปลดเฮดโฟนลงจากหัว


        "มันท่าจะไม่ใช่แค่ CP นะ ฉันว่า คงต้องช่วยไป๋เหล่าซือหน่อยแล้ว" เขาว่า ผกก.เวทีรีบสับสวิทช์ปิดไมโครโฟน ก่อนจะพูดโดยไม่หันมามองหน้า     

        "ตัวเจ้าเล่ห์ จะเอายอดวิวก็พูดมาตรงๆเถอะ ใครจะว่าคุณ" แล้วเอ่ยถามต่อ    

        "คุณว่า เขาจะไปรอดไม๊" พีดีหมุนตัวกลับมา ก้มลงกระซิบที่ข้างหู    

        "อีกฝ่ายน่ะ จูอี้หลงนะ ธารน้ำแข็งขั้วโลกเรียกพี่ .... นายไม่เห็นหรือไง ไป๋อวี่จะแข็งตายอยู่แล้ว" เขาจบประโยคด้วยการฉกลิ้นเข้าไปในหูของอีกฝ่าย ผกก.เวทีย่นคอหนีก่อนจะหันมาฟาดเพี๊ยะเข้าที่ต้นแขนของพีดี ที่ยืดตัวยืนตรงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผกก.เวทีก้มลงมองมือทั้งสองข้างของตัวเอง งึมงัม...    

        "อยากช่วยเขาจัง..."    

        "กำลังช่วยอยู่นี่ไง ได้ยอดวิวด้วย วินวิน" พีดีดีดนิ้วเปาะ แล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องกระจกไป ไม่ลืมที่จะหันมายักคิ้วให้....


        ผู้กำกับเวทียังเปิดคลิปนั้นดูซ้ำ จูอี้หลงกับไป๋อวี่กำลังร้องเพลง A Little Happiness เสี่ยวซิ่งยวิ่น .... ไป๋อวี่ไม่อยากตัดท่อนฮุคออก เขาเลือกที่จะตัดท่อนที่ร้องว่า ชิงชุนซื่อต้วนเตี๋ยเตี๋ยจ้วงจ้วงเตอะหลู่ชิ้ง.... วัยหนุ่มสาวคือช่วงชีวิตที่ต้องล้มลุกคลุกคลาน..... มันเป็นท่อนที่จูอี้หลงร้องไว้... วันนั้น ที่คลับคาราโอเกะ ...ไป๋อวี่ทั้งหวานทั้งร้อนแรงขนาดนี้ ใจจูอี้หลงยังไม่ละลายอีกเหรอเนี่ย.... ผู้กำกับเวทีเอากำปั้นทุบอกตัวเองตุบตุบ ผมยังละลาย คุณไม่ละลายได้ยังไง โอ้ยยย เขายกมือขึ้นขยี้ผมตัวเองก่อนจะคลิ้กปิดคลิป .... 


        ทางด้านพีดีที่เดินลงอัฒจันทร์ก็โคลงหัวเล็กน้อย นึกเห็นใจไป๋อวี่ ...ไป๋เหล่าซือคุณจงใจที่จะตัดท่อนนั้นออก เพราะคุณอยากจะบอกหลงเกอของคุณว่า ที่ของเขาตรงนั้นยังไม่มีใครมาแทนได้ใช่ไหม.... ต่อให้อีกฝ่ายเป็นจูอี้หลงก็เถอะ คงมีคนแท่กเขามากมาย จนยังไงเขาก็จะต้องเขามาดูคุณร้องเพลงนี้จนได้แหละ ....ไม่ต้องห่วงนะไป๋เหล่าซือ ผมจะระดมทุกบัญชีที่ผมจะหาได้ ให้แท่กหลงเกอของคุณ จนเขานั่งไม่ติด เฉยชาไม่ได้ ยังไงเขาจะต้องเห็นเมสเสจนี้จนได้ ผมจะส่ง A Little Happiness ของคุณให้ถึงมือเขาเอง ... พีดีหนุ่มใหญ่หันไปมองผู้กำกับเวทีที่ยังง่วนทำงานอยู่หน้าคอนโซลในบ๊อกซ์กระจก เขายิ้มบางๆให้กับคนที่ยังก้มๆเงยๆอยู่ตรงนั้น พอดีเขาเงยหน้าขึ้นมาเห็นสายตาอ่อนโยนที่จับจ้องอยู่ ผู้กำกับบเวทียิ้มตอบ โบกมือให้พีดี ที่ค่อยๆหันกลับเดินตรงมาที่เวที ...... 


        .... พีดีคนนี้ เหมือนจะเดาใจไป๋อวี่ได้.... ไป๋อวี่อยากจะบอกจูอี้หลงจริงๆ ..... ว่าผมจะไม่ยอมให้ใครมายืนอยู่ข้างๆผม นอกจากพี่ .... ที่ตรงนี้เป็นของพี่คนเดียวเท่านั้น..... และพี่ก็คือความสุขเพียงหนึ่งเดียวของผม ที่ผมจะไม่ยอมถอดใจ ปล่อยให้หลุดมือไปเป็นอันขาด!



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}