Lunarlith

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 21 : กรรมใดใครก่อ... (18+)

ชื่อตอน : Chapter 21 : กรรมใดใครก่อ... (18+)

คำค้น : misty club,hostclub,erotic,romantic,3p,4p,nc25,โฮสต์คลับ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2562 15:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 21 : กรรมใดใครก่อ... (18+)
แบบอักษร

​​

-CHAPTER 21-


“มีน? มีอะไร” หญิงสาวแปลกใจที่เปิดประตูแล้วเจอหน้ามีนมากกว่าที่จะเป็นวิกกี้หรือเลขาอย่างแคท

“ลิลิธมาครับบอส”

“ฮะ อะไรนะ” แต่ชื่อที่ออกมาจากปากชายหนุ่มทำเธอตกใจยิ่งกว่า 

“อยู่ข้างล่าง บอสรีบไปดูดีกว่า”

วีนัสถอนหายใจอย่างหงุดหงิด เธอกลับเข้ามาแต่งตัวในห้อง 

“เดี๋ยวคืนนี้คุณกลับไปก่อน” แทนคุณมองใบหน้าสวยเคร่งเครียดเบื้องหน้า ยื่นมือไปประคองแก้มนิ่มแล้วใช้นิ้วโป้งกดหว่างคิ้วที่ขมวดของเธอเบาๆ “คุณโอเคนะ?”

หญิงสาวเอียงหน้าเข้ากับฝ่ามือหนา คุณหมอคงไม่คิดว่าการที่เขาไม่ถามนู่นนี่ให้มากความ แค่ถามคำถามที่แสดงความห่วงใยสั้นๆ ทำเอาเธอรู้สึกอุ่นๆ ในใจเหมือนได้เติมพลังอะไรบางอย่าง

ยิ่งมองดวงตาใสแป๋วที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง วีนัสเขย่งขึ้นจุ๊บริมฝีปากแดงๆ หนึ่งที

“ฉันโอเค ว่าแต่คุณเถอะ...” เธอเอื้อมมือลงไปกอบกุมแท่งเนื้อที่ยังแข็งขึงอยู่ของเขาพลางยิ้มยั่ว ห่วงเธอจนลืมห่วงตัวเอง คุณหมอหนุ่มกระแอม

“อื้มมม ผมโอเค๊”

“เดี๋ยวคุณรีบกลับเลย อ้อ แต่ใช้ลิฟต์ตัวหลังแล้วก็ใช้ทางออกข้างหลัง เข้าใจไหม?” แม้จะไม่เข้าใจในเหตุผลแต่แทนคุณก็พยักหน้ารับ วีนัสสำรวจเครื่องแต่งกายตัวเองอีกครั้งก่อนจะเปิดประตูออกไป มีนรออยู่

“ยัยนั่นมาทำไมอีกแล้วนะ เพิ่งจะมาไม่ถึงเดือน” เธอบ่นพึมพำเบาๆ นึกไปถึงหญิงสาวเจ้าของชื่อ ลิลิธ ที่เธอมักเรียกว่างูพิษมากกว่า

ลิลิธเป็นเจ้าของ INCUBUS CLUB โฮสต์คลับคู่แข่ง เพราะสไตล์ที่คล้ายๆ กัน ปกปิดความลับลูกค้าได้ดีพอๆ กัน แถมเจ้าของโฮสต์คลับยังสวยพอๆ กัน 

เรื่องความสวยวีนัสยอมให้เสมอกัน แต่ความมั่วกับความร่าน เธอยกให้ฝ่ายนั้นแบบไม่ขอแข่งด้วยละกัน

และใครๆ ก็ดูออกว่าสองคลับเป็นคู่แข่ง มีแต่ลิลิธนั่นแหละที่มักบอกทุกคนว่าไม่ใช่

เราน่ะเป็นพันธมิตรกัน ใช่ไหมคะซิส ภายใต้ท่าทีเป็นมิตรแต่กลับชอบแอบเข้ามาขโมยเด็กที่คลับหรือไม่ก็คอยก่อความวุ่นวายอยู่เสมอ 

มีแต่อสรพิษเท่านั้นแหละที่จะลิ้นสองแฉกได้ขนาดนี้

แต่วีนัสไม่ได้กลัวคู่แข่งคนสำคัญหรอก ก็แค่รำคาญ เหมือนกับแมลงหวี่แมลงวันที่ไล่ไม่ไปสักที แถมเธอต้องมานั่งกันท่าแบบนี้ มันน่าเบื่อ

แต่อย่างน้อยวันนี้เธอก็จัดการไล่ของสำคัญกลับบ้านไปแล้ว ยัยงูพิษนั่นไม่มีทางได้เข้าใกล้คุณหมอของเธอง่ายๆ แน่นอน 

“ไหนล่ะลิลิธ” เธอกวาดตามองเข้าไปในโถง ด้วยการแต่งหน้าทำผมของลิลิธมันมักจะสะดุดตาจนเห็นได้ตั้งแต่ห้าร้อยเมตร แถมจริตยิ่งทำให้ชีโดดเด่นแม้ในฝูงชน แต่นี่ ไม่มี...

“นายหลอกฉันเหรอมีน” วีนัสหันควับและรู้ทันทีเมื่อเห็นใบหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของมีน

“คือผม...เฮียพีทเขา...”

“พีทงั้นเหรอ...หมอคุณ” ท้ายประโยคเธอพึมพำเสียงเบา เป้าหมายของพีทคือขัดจังหวะแล้วล่อให้เธอออกมาสินะ หญิงสาวชี้หน้ามีนอย่างคาดโทษแล้วหมุนตัวกลับไปทางเดิม

ในใจนึกเป็นห่วงคุณหมอหน้าใส ที่ไม่รู้ป่านนี้จะเป็นยังไง วีนัสไม่รู้เลยว่าเธอสับเท้าฉับราวกับจะวิ่งร้อยเมตรด้วยความร้อนใจ

“หมอคุณ แฮ่กก” หญิงสาวเปิดประตูเข้าไปในห้อง แต่ชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเตียงไม่ใช่แทนคุณแต่กลับเป็นโฮสต์อันดับหนึ่งของคลับ

“พีท”

“ต้องรีบร้อนขนาดนั้นเลยหรอดาร์ลิ้ง” พีทกระตุกมุมปากยิ้มเย็น เมื่อเธอพรวดพราดเข้ามาในห้องเร็วกว่าเขาคิดไว้หลายนาที 

“นายกำลังทำอะไรของนาย ทำแบบนี้ทำไม”

“แล้วเธอล่ะ ทำอะไร เป็นห่วงมันมากเหรอ” ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเตียงเดินมามองใบหน้าสวยที่แผ่รังสีความโกรธออกมาจนดูเย็นชา

ทีเป็นเรื่องของไอ้เด็กใหม่ เธอรีบมาไวยิ่งกว่าพายุ แต่พอเขาขอจะเจอหน้ากลับบ่ายเบี่ยง

“กลัวฉันทำอะไรไอ้เด็กใหม่นั่นมากเหรอ” ความเป็นห่วงที่เธอแสดงออกมันทำให้เขาหงุดหงิด ใจจริงอยากจะจับตัวเธอมาเขย่าแล้วถามให้รู้แล้วรู้รอด

“มันสำคัญกับเธอมากนักเหรอ” วีนัสเม้มปาก การไม่พูดอะไรของเธอทำให้คนฟังยิ่งใจร้อนรุ่ม

“ตอบสิวีนัส นี่เธอหลงไอ้หน้าอ่อนนั่นจนลืมไปแล้วเหรอว่าตัวเองเป็นใคร” วีนัสที่เขารู้จักต้องไม่หลงผู้ชายคนไหนง่ายๆ สิวะ เธอไม่เคยหลง เธอไม่เคยรัก

“เพ้อเจ้ออะไรของนาย ฉันก็กำลังทำหน้าที่ของตัวเองอยู่นี่ไง” หญิงสาวพูดเสียงเย็นราวกับจะราดลงบนเพลิงโทสะของพีท

“ทุกคนทำหน้าที่ของตัวเอง ฉันก็แค่เทรนด์ แทนคุณก็แค่ถูกเทรนด์เท่านั้นเอง” ดวงตาสวยนิ่งสงบราวกับตุ๊กตา ชายหนุ่มไม่เห็นคลื่นอารมณ์อะไรในนั้นเลย 

เขาควรจะโล่งใจ แต่เสียงในใจลึกๆ บอกเขาว่า

มันเป็นกำแพงที่เธอสร้างขึ้นมากั้นความรู้สึกของตัวเองต่างหาก

“เธอพูดจริงเหรอ ไม่ได้คิดอะไรกับมันจริงเหรอ” เขาดึงร่างเล็กเข้ามาใกล้ๆ เธอยักไหล่ใบหน้ายังราบเรียบเหมือนเดิม พีทดึงร่างอวบอัดเข้ามาอยู่ในอ้อมแขน

ถึงเธอจะพูดไม่จริง ก็ช่างปะไร ยังไงวีนัสก็กำลังอยู่ในอ้อมแขนเขาอยู่ดี และเขาจะทำให้เธอรู้ว่า เขามีดีกว่าไอ้เด็กอ่อนนั่นขนาดไหน 

“คิดถึงเธอที่สุดเลยดาร์ลิ้ง เราไม่ได้ใกล้กันอย่างนี้ตั้งเกือบเดือน” เขาสูดดมกลิ่นหอมจากร่างอวบอย่างหลงใหล เสียงแข็งๆ กลายเป็นเสียงพร่าอย่างมีอารมณ์

มือหนาไม่รอช้าลูบไปตามเอวคอดแล้วกอบกุมสะโพกอวบอย่างเร้าอารมณ์ วีนัสเริ่มหายใจแรง ดวงตาฉ่ำไปด้วยอารมณ์ที่ถูกปลุก แรงบีบเค้นผ่านเนื้อผ้าทำเอาอารมณ์ของเธอเริ่มปะทุจากที่ถูกทำให้ค้างคากับคุณหมอหนุ่ม

แต่ถ้าเธอยอม ก็แสดงว่าเธอตกเป็นเบี้ยล่างของเซ็กส์ ตกเป็นเบี้ยล่างของพีท

งั้นเรื่องอะไร วีนัสเบี่ยงหน้าออกเมื่อพีทพยายามจะจูบ

คนอย่างวีนัส มาถึงจุดนี้ได้ ไม่ได้ใช้แค่สัญชาติญาณหรอกนะ มันต้องใช้สมองด้วย

อีกอย่าง เธอก็ไม่ได้มีอารมณ์อยากจะกด...พีท เท่าใครบางคน

“ชู่วว” เธอใช้มือดันใบหน้าของพีทออก

“ฉันรู้ว่าเธอยังไม่อิ่ม ให้ฉันช่วยนะ” เขากระซิบด้วยเสียงกระเส่า

“ไม่” ร่างบางผลักพีทออกจากตัว 

“ไม่ใช่วันนี้ ฉันไม่ชอบวิธีเคลียร์ของนายพีท” การหลอกล่อเธอ ทำราวกับเธอเป็นคนโง่ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ดี หญิงสาวเอื้อมมือไปสัมผัสกึ่งกลางกายเขาที่เริ่มแข็งขึงตั้งแต่ใกล้ชิดเธอ

เขาทำให้เธอและหมอคุณค้าง 

วีนัสเชื่อในกฎแห่งกรรม กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนองนะพีท

“นี่เป็นบทลงโทษของนาย” มือเรียวที่กอบกุมแท่งเนื้ออยู่ปล่อยมือแล้วถอยออกมา นายจะไม่ได้กินฉัน

“ดะ เดี๋ยวสิวีนัส” ร่างใหญ่โวยวาย นี่มันไม่ใช่สิ่งที่เขาคิดไว้นี่ เธอคันเขาช่วยเกาก็เป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว แต่ร่างบางของวีนัสเดินออกจากห้องไปแล้ว ปล่อยพีทอยู่กับห้องว่างเปล่า

“แม่งเอ้ย” เขาหงุดหงิดกับแก่นกายที่พองตัวอยากจะออกจากกางเกงจนต้องหันไประบายความหงุดหงิดใส่ข้าวของแทน


***

ถ้าจะด่าก็ด่ามีนกับพีทนะคะทุกคน อย่าด่าไรท์เลยย 

เจอกันตอนหน้าจ้าา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น