ไอลดา ลีลาวดี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แค่ตัวสองรอง (140%)

ชื่อตอน : แค่ตัวสองรอง (140%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2562 15:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค่ตัวสองรอง (140%)
แบบอักษร

“พี่อิทคะ ดูสร้อยเพชรเส้นนั้นสิคะ น่ารักดี”

เธอชี้ไปที่เส้นเล็กเรียบหรูลายกระดูกงูมีลูกบอลกลมๆ ที่ประดับเพชรไว้หลายเม็ดเป็นจี้ที่เคลื่อนตัวได้ ติดกับเส้นที่เป็นจี้รูปหัวใจน่ารักไม่ต่างกัน

“นรีอยากเส้นนี้ด้วยค่ะ อยากได้ไว้ใส่เล่น”

เธออ้อนเป็นเด็กๆ แต่ชายหนุ่มก็พยักหน้า เพิ่มค่าสร้อยไปอีกไม่กี่หมื่นขนหน้าแข้งเขาไม่ร่วงหรอก ณัฐนรีก็เช่นกัน ราคาสร้อยแค่ไม่กี่หมื่นเธอก็มีปัญญาซื้อเอง แต่ที่อยากให้เขาซื้อให้ก็ลูกอ้อนตามประสาผู้หญิง ที่อยากได้รับความรักความใส่ใจจากผู้ชาย

“นรีเอาเส้นนี้ด้วยค่ะ” พนักงานยิ้มแย้มจะให้หยิบไปใส่กล่องให้ แต่ณัฐนรีส่ายหน้า เธอหยิบมายื่นให้ชายหนุ่ม

“พี่อิทใส่ให้นรีหน่อยนะคะ”

เธอนั่งหันหลังให้เขา ปัดผมไปอีกข้างเพื่อเขาจะได้ถนัด อิทธิกุลก็ใส่ให้ ภาพคู่รักแห่งปีกกำลังถูกบันทึกโดยนักข่าวคนเดิม ที่ตามมาจากคอนโดฯ ของมินตรา เขากำลังจะมีหัวข้อดีๆ เขียนข่าว แต่ก่อนอื่นต้องสืบให้ได้ก่อนว่าคอนโดฯ แห่งนั้นมีใครอยู่นอกจากตัวเขาหรือเปล่า รับรองว่างานนี้ดังแน่

“ขอบคุณพี่อิทมากๆ เลยนะคะ นรีชอบจังค่ะ”

ณัฐนรีเอากระจกมาส่องแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ขณะวางกระจกมือไปปัดโดนแก้วกาแฟ ทำให้กาแฟหกเลอะเสื้อกระโปรง หญิงสาวขอตัวไปเข้าห้องน้ำทันที ได้จังหวะที่เขาเล็งสร้อยเพชรจี้หัวใจเอาไว้

“ผมขอดูสร้อยเส้นนั้นหน่อยครับ”

พนักงานรีบหยิบให้ดูทันที ชายหนุ่มยิ้มมองนึกถึงมินตรา ผู้หญิงที่ไม่เคยเรียกร้องเอาอะไร ทั้งๆ ที่เธอก็สามารถทำได้เพราะเขาก็ยังพิศวาสเธออยู่ แต่ไม่เคยเลยที่จะออกจากปากของหญิงสาว ไม่ว่าจะของเล็กของใหญ่ แล้วเครื่องประดับพวกนี้ผู้ชายอย่างเขาก็ไม่ค่อยสนใจอยู่แล้ว

“ผมเอาเส้นนี้ด้วยครับ ช่วยใส่กล่องให้หน่อย” พนักงานรับคำแล้วรีบทำตาม

“ช่วยเร่งหน่อยนะครับ” เขากลัวอีกคนออกมาเห็น แล้วจะหาคำตอบน่าฟังให้เธอไม่ได้

ไม่ถึงห้านาทีกล่องกำมะหยี่สีแดงก็ถูกวางให้ตรงหน้า อิทธิกุลรีบหยิบใส่ในกระเป๋าเสื้อด้านในทันที ณัฐนรีเดินยิ้มแย้มออกมา พนักงานวางกล่องกำมะหยี่สี่แดงให้เธอดูความเรียบร้อย หญิงสาวอึ้งไปเพราะคิดว่าเขาดูแล้วก็เก็บไว้ให้แล้ว แล้วกล่องเมื่อสักครู่คือของใคร

“เรียบร้อยค่ะ”

ณัฐนรีเลื่อนให้พนักงาน อิทธิกุลก้มลงเซ็นเอกสารการซื้อขาย คนระแวงจึงเหลือบไปเห็นว่าของที่เขาซื้อทั้งหมดมีสามชิ้น ไม่ใช่สองชิ้นของเธอเท่านั้น หญิงสาวรู้สึกหน้าตึงเหมือนโดนตบหน้า แต่ก็ไม่โวยวายเพราะยังไม่รู้แน่ชัด

พอสายเข้าหน่อยอาการของมินตราก็เริ่มดีขึ้น หญิงสาวจึงขับรถไปหาหมอที่คลินิกใกล้ๆ ได้ทั้งยาบำรุงและยาแก้แพ้มามากมาย เธอตั้งครรภ์ได้สิบสัปดาห์แล้ว มือบางลูบท้องตัวเองตื่นเต้นดีใจ หมอนัดเจอกันอีกทีครั้งหน้าก็จะเป็นต้นเดือนหน้า ให้พาคุณพ่อมาด้วยเพื่อจะได้แนะนำวิธีการดูแลภรรยาและลูกน้อย มินตราแค่ยิ้มให้คุณหมอเฉย

หญิงสาวขับรถต่อไปทำงานแล้วขอลาครึ่งวันกับผู้จัดการ ใบรับรองแพทย์ที่ขอมาเธอไม่ให้คุณหมอระบุว่าท้อง แต่ให้ลงรายละเอียดอื่นๆ ได้ ให้เหตุผลว่าอยากจะเซอร์ไพรส์สามี คุณหมอเห็นว่าไม่ได้เป็นการโกหกอะไรจึงยอมเขียนให้

มินตรายังคงหน้าซีดเซียว มานั่งทำงานที่โต๊ะก็มีเพื่อนๆ แวะเวียนมาเยี่ยม ก็มีทั้งเพื่อนที่จริงใจและเพื่อนที่คอยสมน้ำหน้า แต่เธอก็ขอบคุณทุกคน ไม่ได้มาทำงานวันเดียว กองเอกสารก็กองพะเนินเท่าภูเขา เธอใช้เวลาทั้งหมดยุ่งไปกับงาน โดยไม่สนใจว่าใครจะซุบซิบนินทา หรือมองเธอเหยียดๆ ราวกับสัตว์เลื้อยคลานก็ตาม

เมื่อได้เวลาเที่ยงเธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมารอ หากเขาไม่ผิดนัดก็คงโทร.มา แต่เลยเที่ยงไปแล้วก็ไม่มีสายเข้า หญิงสาวจึงหยิบขนมปังและนมที่เตรียมมากินที่โต๊ะทำงานไปด้วยเลย เขาก็คงเหมือนเมื่อคืน ดีแล้วที่เธอไม่รอ ไม่อย่างนั้นคงเสียใจไม่แพ้เมือคืน คงเป็นเพราะอารมณ์แปรปรวน ทำให้เธอรู้สึกงอแงและเอาแต่ใจขึ้น ได้แต่ภาวนาขอให้อาการแพ้ท้องนี้หายไปโดยเร็ว ไม่อย่างนั้นเขาคงเบื่อและรำคาญเธอเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ

อิทธิกุลถูกลากให้ไปทานอาหารเที่ยงด้วยกัน เขารู้สึกเป็นห่วงหญิงสาวขึ้นมา จึงแอบส่งข้อความตอนที่ณัฐนรีขอตัวไปเข้าห้องน้ำ เพื่อเปลี่ยนกระโปรงตัวใหม่ที่เลอะคราบกาแฟ

‘มินตรารู้สึกดีขึ้นหรือยัง ฉันเข้าไปสายหน่อยนะ’ ข้อความขึ้นอ่านแต่ไม่มีการตอบกลับ ยิ่งทำให้เขาร้อนใจ

‘ลุกไม่ไหวหรือเปล่า’ ชายหนุ่มนั่งรอข้อความตอบกลับ ค่อนข้างใจร้อน

‘มิ้นดีขึ้นแล้วค่ะ ตอนนี้อยู่ที่ทำงาน ไว้เจอกันนะคะท่านประธาน’

อิทธิกุลส่ายหน้า ทำไมมินตราดื้อนัก อยากให้พักจนหายดีก็ไม่พัก เขาส่งตัวสติกเกอร์โกรธจนหน้าแดงกลับไป แล้วรีบเก็บโทรศัพท์เพราะณัฐนรีออกจากห้องน้ำมาพอดี บริกรก็ยกอาหารมาเสิร์ฟพอดี ทำให้เขามีเรื่องอาหารคุยกับเธอ ชายหนุ่มเป็นสุภาพบุรุษตักนั่นนี่ให้เธอไม่ขาด ยิ่งทำให้ณัฐนรีปลื้มใจและดีใจที่จะแต่งงานกับเขา แต่ถ้าจะให้ดีเธอต้องกำจัดมินตราออกไปก่อน แล้วทุกอย่างจะดีกว่าเดิม

“ขอบคุณพี่อิทมากนะคะ วันนี้นรีมีความสุขที่สุดเลยค่ะ” หญิงสาวส่งยิ้มหวานให้เขา อิทธิกุลพยักหน้ายิ้มตอบรับ

“เดี๋ยวเราแยกกันตรงนี้นะคะ นรีจะไปหาคุณพ่อสักหน่อย พี่อิทจะกลับไปทำงานเลยไหมคะ”

 อิทธิกุลพยักหน้า เขาเป็นห่วงมินตราเหมือนกัน อยากจะไปให้เห็นกับตาว่าเธอหายดีแล้วจริงๆ ขืนยังไม่หายดีได้มีลากกลับบ้านแน่นอน ณัฐนรีโบกมือลา เขารอให้รถเธอเคลื่อนตัวออกไปก่อนแล้วขับตาม รถของหญิงสาวขับไปอีกทางกับทางที่เขากลับบริษัท อิทธิกุลค่อยหายใจโล่งขึ้นมาหน่อย เขาหยิบกล่องกำมะหยี่ขึ้นมาดูเมื่อรถติด ยิ่งมองก็ยิ่งสวย เขานี่ก็ตาถึงเหมือนกันนะ แล้วอิทธิกุลก็เก็บไว้ที่เดิม แล้วขับรถไปหามินตราอย่างที่ตั้งใจ

ความคิดเห็น