Minchol

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 45 A Little Happiness

ชื่อตอน : บทที่ 45 A Little Happiness

คำค้น : ซอฟท์วาย,ไป๋หลง,หลงไป๋,ไป๋อวี่,จูอี้หลง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 303

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.พ. 2562 18:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 45 A Little Happiness
แบบอักษร

        ถังซันโทรศัพท์หา พีดีของรายการ Tmall Double 11 Carnival Night    

        "ทางผมจะไม่ใช้เพลงที่คุณส่งมาซักเพลงเลยจะได้ไหม ช่วยดูเพลงอื่นให้ด้วยครับ"    

        "อ้าว ทำไมล่ะครับคุณถัง ทางเราก็พยายามหาเพลงที่เราคิดว่า ไป๋เหล่าซือจะชอบ และร้องได้โดยไม่ต้องมาซ้อมหลายๆครั้ง" ถังซันต้องอึ้งกับคำถามนี้ เพราะเขาไม่รู้จะตอบว่าอะไรดี ที่จริงเขาเพียงแค่ไม่อยากให้มีอะไรมากระตุ้นไป๋อวี่ให้ต้องนึกถึงจูอี้หลงอีก ลำพังแค่ตอนนี้ สภาพของไป๋อวี่ก็แย่มากอยู่แล้ว ฝืนยิ้มฝืนหัวเราะต่อหน้าผู้คนมากมาย จนตอนนี้เขาท่าทางจะทนไม่ไหว ความไม่สบายใจต่างๆ เริ่มโผล่มาหน้ากล้อง แฟนๆก็เริ่มสังเกตเห็น เข้ามาเม้นท์ มาทักกันแล้ว    

        "ไป๋เหล่าซือไม่ชอบเพลงพวกนั้นเหรอครับ" พีดีถามมาอีก เมื่อเห็นถังซันเงียบไป    

        "หรือว่ามันจะเกี่ยวกับจูเหล่าซือ....." พีดีถามต่อ    

        "หา..!" ชื่อของจูเหล่าซือทำให้ถังซันตื่นจากภวังค์ เขารีบตอบปฏิเสธ ด้วยเสียงหัวเราะ     

        "ฮ่าๆๆๆ มันจะเกี่ยวกันได้ยังไง" ถังซันยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก    

        "ทางผมเพียงแค่ อยากจะให้ไป๋เหล่าซือร้องเพลงอื่นที่เขาไม่เคยร้องบ้างแค่นั้นเอง" เขาให้เหตุผล     

        "ถ้าเป็นเพลงที่ไป๋เหล่าซือไม่เคยร้อง เราอาจจะต้อง เพิ่มเวลาซ้อมลงไปในตารางอีก คิดว่าจะต้องซ้อมมากกว่าเพลงที่เขาเคยร้องนะครับ" คำท้วงของพีดีทำให้ถังซันต้องหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง     

        "ไป๋เหล่าซือไม่ชอบเพลงที่ทางผมส่งให้เหรอครับ ผมเห็นเขาเคยร้อง ก็เลยนึกว่าเขาชอบ"     

        "เปล่าเปล่า ไป๋เหล่าซือไม่ได้ว่าอะไร เป็นผมเอง ที่อยากให้เขาได้ร้องเพลงอื่นบ้าง"    

        "ถ้าอย่างนั้น คราวนี้ให้เขาเลือกจากเพลงที่ผมส่งไปก่อนได้ไหมครับ เพราะเวลาค่อนข้างกระชั้นชิด เราไม่มีเวลาให้ซ้อมมาก คิวสำหรับการซ้อมก็จัดไว้ลงตัวแล้ว" ถังซันหยุดคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะให้คำตอบ     

        "ถ้ายังงั้นคราวนี้ เอาอย่างนี้ไปก่อนก็ได้ครับ" ถังซันถอนหายใจเบาๆ    

        "เราเอาเพลงเสี่ยวซิ่งยวิ่น A Little Happiness ก็แล้วกันครับ" ถังซันแยกเขี้ยวให้โทรศัพท์ก่อนจะวางสาย เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเสื้อแจ๊คเก็ต    ... นึกว่าเราโง่หรือยังไง กะจะใช้กระแส CP ที่ยังแรงไม่เลิกมาดึงยอดวิวของรายการตัวเองไม่ว่า ถังซันนึก เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันดังกรอดๆ .... ไอ้คนของเราก็กะจะใช้เพลงนี้ดึงความสนใจคนทางโน้นล่ะสิ... อาอวี่เอ๋ย อาอวี่ นายก็รู้อยู่ จูเหล่าซือไม่ชอบเสียเวลากับโลกออนไลน์ เขาจะดูรายการของนายเรอะเปล่า ก็ยังไม่รู้ ....  

        ถังซันเดินเข้าหาไป๋อวี่ที่กำลังดูเสื้อผ้าที่จะใช้ในการแสดงอยู่ เห็นไป๋อวี่หยิบออกมาสองชุด ยกแขนชูไม้แขวนขึ้นสูงเพื่อดูทั้งสองชุดเทียบกัน ก่อนจะยื่นให้สไตลิสต์    

        "ได้มาแค่นี้เหรอ" ถังซันถามสไตลิสต์    

        "ตั้งห้าชุดนะพี่ .... ไม่น้อยแล้ว หนูเห็นคนอื่นค้อนหนูหน้าคว่ำ... " สาวสไตลิสต์หัวเราะร่า เธอดีใจจนเต้นยึกยักไปมาเหมือนติดความร่าเริงไปจากไป๋อวี่ สปอนเซอร์มากมายอยากให้ไป๋อวี่ใส่เสื้อผ้าของพวกเขา แม่สาวน้อยสไตลิสต์กลายเป็นคนสำคัญในวงการเสื้อผ้าไปแล้ว จะไม่ให้ดีใจจนเต้นไปมาได้ยังไง    

        ถังซันมองดูเสื้อที่ไป๋อวี่เลือก มีชุดสูทสีน้ำเงินเข้มจนเกือบดำ ลายผ้าฝังเนื้อกำมะหยี่ ยามเคลื่อนไหวมันจะเล่นกับไฟ มองเห็นลายดอกไม้เป็นประกาย ... อันนี้แบรนด์เดียวกับที่จูอี้หลงเคยใส่ .... ถ้งซันถอนหายใจ อีกชุด ปักเลื่อมเป็นรูปปีกนก ... ให้ตายเถอะ ..ถังซันสบถในใจ    

        "ชุดอื่นล่ะ..." เขาถามสไตลิสต์ แต่ไป๋อวี่กลับตอบแทน    

        "ไม่เหมาะใส่งานกลางคืน..."    

        "เหมาะนะเหล่าซือ หนูเลือกมาแล้ว...." สไตลิสต์ท้วง..... ไป๋อวี่หันไปดีดนิ้วเปาะให้เสี่ยวหลาน    

        "ตัวไหนดี เสี่ยวหลาน" เสี่ยวหลานเงยหน้าจากโทรศัพท์ ชี้มือไปที่ชุดปักเลื่อมโดยไม่ต้องนึก    

        "ตัวนั้น มีปีก สวยดี" ไป๋อวี่ยิ้ม ดีดนิ้วแล้วชี้มือขึ้นฟ้า ทำท่าแบบที่เขาชอบทำ    

        "ได้เลยยย ชุดนี้แหละ"    

        "ยังกะพวกคาบาเร่" ถังซันท้วง     

        "...วิบวับไปนะ" ...แถมยังเป็นรูปปีกนก...เขานึก    

        "โบยบินข้ามกาลเวลาไง" เสี่ยวหลานว่า ถังซันถลึงตาใส่ นึกอยากฟาดกระบาลเสี่ยวหลานขึ้นมาทันที ไป๋อวี่เดินเข้าไปจับหัวไหล่ทั้งสองข้างของเสี่ยวหลาน เขย่าไปมาช้าๆ เสี่ยวหลานปล่อยให้หัวคลอนตามจังหวะที่ไป๋อวี่เขย่า ยิ้มร่า    

        "มีแต่อาหลานนี่แหละที่รู้ใจเกอ" ไป๋อวี่กล่าว แล้วหันมาเบิ่งตาเหมือนท้าทายถังซัน    


        เสี่ยวหลานก้มลงสนใจโทรศัพท์ของเธอต่อไป ไป๋อวี่คว้าโทรศัพท์ของเธอมาดูบ้าง    

        "ไหน ดูอะไรอยู่..... ตามดาราคนอื่นที่ไม่ใช่เกอเรอะ" เขาแหย่ แต่ก็ต้องชงัก เมื่อเห็นว่าเสี่ยวหลานกำลังดูเว่ยปั๋วของสตูดิโอจูอี้หลงอยู่ เขากดดูคลิป เห็นจูอี้หลงผงะ แล้วกระเด็นตกลงไปในหลุม ... เล่นเอง... บทเสี่ยงๆยังงี้ ยังเล่นเอง ...เฮอะ สมเป็นหลงเกอจริงๆ ...ไป๋อวี่นึก แล้วจู่ๆเขาก็รู้สึกปวดบิดในช่องท้อง จนต้องปล่อยโทรศัพท์ร่วงลงพื้น สองมือกุมท้อง ทรุดลงไป...

        ถังซันเห็นไป๋อวี่ทรุดเข่าลงไป ก่อนทิ้งตัวลงนอนตะแคงกับพื้น ตัวงอเป็นกุ้ง เขารีบพุ่งเข้าประคอง

        "ปวดบิดอีกแล้วเหรอ อาหลาน" คำหลังเขาหันไปหาเสี่ยวหลาน แล้วก็เห็นเธอพุ่งไปที่กระเป๋ายาบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว     โดยไม่ต้องบอก เสี่ยวหลานคว้ากระเป๋าพร้อมขวดน้ำ ปราดมานั่งลงข้างๆไป๋อวี่ เธอล้วงเอายาแก้ปวดเกร็งออกมา แกะเม็ดนึงออกจากแผง ส่งเข้าปากไป๋อวี่ ถังซันเอื้อมมาหยิบขวดน้ำที่เสี่ยวหลานวางไว้กับพื้น เขาเปิดฝา พยุงไป๋อวี่ให้ดื่มน้ำตามยาลงไป ไป๋อวี่ทำตามอย่างว่าง่าย ระยะนี้กระเพาะอาหารเขาปวดเกร็งบ่อยมาก บางทีก็อาเจียรออกมา ถ้าเขาปวดแล้วไม่อาเจียร ก็จะต้องรีบพาเขาไปหาหมอ หมอต้องฉีดยาให้เขาอาเจียรออกมา อาการเขาจึงจะค่อยๆดีขึ้น    

        ไป๋อวี่ยังนอนตะแคง ส่งเสียงครางอิ๋งอิ๋ง ถังซันประคองหัวเขาวางบนตัก ยังไม่อยากให้เขาขยับไปไหน เขาลูบหัวไป๋อวี่ รู้สึกถึงเหงื่อที่ผุดขึ้นมาเต็มไปหมดจนผมเปียกชื้น ถังซันรู้สึกจุกในอก ... ไป๋อวี่ปวดกระเพาะ แทบทุกวัน จนจะหมดสภาพอยู่แล้ว ซักวันคงได้อาเจียรเป็นเลือดแน่ๆ....

        เจ็บเจียนกระอัก .... happiness ที่นายจำต้องส่งต่อให้คนอื่น ...ฉันมองไม่เห็นทางเลย ว่านายจะเอามันคืนมาได้ยังไง .... ถังซันใช้มือตบแผ่นหลังไป๋อวี่เบาๆ เป็นจังหวะช้าๆ เผื่อจะช่วยให้จิตใจเขาผ่อนคลาย อาการเครียดลงกระเพาะจะได้เบาบางลงบ้าง .... 

        ไม่เข้าใจเลยว่าจูเหล่าซือคิดอะไรอยู่.... ทรมานทั้งตัวเอง ทรมานทั้งไป๋อวี่ .... แล้วมันได้อะไรขึ้นมา .... ก็แค่ happiness ของคนอื่น ... ถ้าบ้านสกุลจู บ้านสกุลไป๋ มาเห็นสภาพลูกของตัวเองตอนนี้ ไม่รู้ว่าจะคิดกันยังไง ... แบบนี้คนเป็นพ่อเป็นแม่จะมีความสุขได้ยังไงวะ ... ถังซันคิด

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}